Λαδίσλαος Α΄ της Νεαπόλεως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Λαδίσλαος Α΄ της Νάπολης)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λαντισλάς Α' της Νάπολης
Ladislao d'Angiò re di Napoli.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 15  Φεβρουαρίου 1377[1]
Νάπολη
Θάνατος 6  Αυγούστου 1414
Νάπολη
Τόπος ταφής Νάπολη
Υπηκοότητα Βασίλειο της Νάπολης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός[2]
Οικογένεια
Σύζυγος Μαρία των Λουζινιάν
Μαρία ντ΄ Ενγκιέν
Κονστάνς του Κλερμόν
Τέκνα Reynold of Durazzo
Γονείς Κάρολος Γ΄ της Νάπολης και Μαργαρίτα του Δυρραχίου
Αδέλφια Ιωάννα Β' της Νάπολης
Οικογένεια Οίκος των Καπέτων-Ανζού
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα King of Naples
Πρίγκιπας της Αχαΐας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Λαδίσλαος βασιλιάς της Νεαπόλεως, στην Νάπολη το 1403.
Ο Θυρεός του Λαδίσλαου

Ο Λαδίσλαος της Νεαπόλεως ο μεγαλόψυχος (Ladislao I di Napoli, Νάπολη, 11 Ιουλίου 1377 - Νάπολη, 6 Αυγούστου 1414) από τον Οίκο των Καπέτων-Ανζού ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως (1386-1414) και πρίγκιπας της Αχαΐας (1386-1396).

Ήταν γιος του Κάρολου Γ΄ της Νεαπόλεως και της εξαδέλφης του Μαργαρίτας των Καπέτων-Ανζού, κόρης του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου. Όταν έγινε δέκα ετών δολοφονήθηκε ο πατέρας του και η μητέρα του κατέφυγε στην Γκαέτα της Ιταλίας, έτσι μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον με συνεχείς διαμάχες και πολέμους. Το 1386, με τον θάνατο του πατέρα του, αυτόματα έγινε και πρίγκιπας της Αχαΐας, όπου διοίκησε μέσω βαΐλων. Το 1392 αντιμετώπισε με επιτυχία τον Λουδοβίκο Β΄ των Βαλουά-Ανζού, που διεκδικούσε τον θρόνο της Νεαπόλεως και τον ανάγκασε να γυρίσει στην Γαλλία το 1399. Το 1396 πώλησε το Πριγκιπάτο της Αχαΐας στον αρχηγό της Ναβαρρικής Εταιρείας Πέτρο Μπόρντο του Σαν Σουπεράνο για 3.000 δουκάτα.

Τέσσερα μέλη του Οίκου του ήταν βασιλείς της Ουγγαρίας-Κροατίας: ο πατέρας του και τώρα η 3η εξαδέλφη τού Λαδισλάου, η Μαρία των Καπέτων-Ανζού με τον σύζυγό της Σιγισμούνδο της Γερμανίας. Το 1402 ορισμένοι Ούγγροι ευγενείς, αφού επαναστάτησαν κατά του Σιγισμούνδου, τον συνέλαβαν, τον φυλάκισαν και μετά πρόσφεραν το Ουγγρικό στέμμα στον Λαδίσλαο, που το αποδέχτηκε. Στέφθηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας στις 5 Αυγούστου 1403 στην Ζάρα, αλλά δεν έμεινε εκεί, επιστρέφοντας στην Νάπολη. Το 1409 πώλησε τα δικαιώματα της οικογενείας του στο Δυρράχιο και την Δαλματία στη Βενετική Δημοκρατία για 100.000 δουκάτα. Επιτέθηκε και κατέλαβε την Ρώμη με 12000 άντρες στρατό. Έπειτα επιτέθηκε στην Φλωρεντία χωρίς επιτυχία.

Το 1414 απεβίωσε στη Νάπολη σε ηλικία 37 ετών και τον διαδέχθηκε η πρεσβύτερη αδελφή του Ιωάννα Β΄.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πρώτα την Κωνστάντσα Κιαρομόντε, κόρη του Μανφρέντι Κιαρομόντε κόμη του Μοντίκα & της Μάλτας. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1392.

Το 1403 ο Λαδίσλαος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία των Πουατιέ, κόρη του Ιακώβου Α΄ βασιλιά της Κύπρου, η οποία απεβίωσε το 1404.

Ο Λαδίσλαος το 1406 έκανε τρίτο γάμο με τη Μαρία ντ' Ενγκιέν, κόρη του Ιωάννη κόμη του Λέτσε (γιου της Ισαβέλλας ντε Μπριεν κόμισσας του Λέτσε & Κονβερσάνο, τιτουλάριας δούκισσας των Αθηνών και τιτουλάριας βασίλισσας της Ιερουσαλήμ). Η Μαρία, ως διάδοχος του αδελφού της Πέτρου, ήταν κόμισσα του Λέτσε.

Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του. Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:

  • (νόθος) Ρεϋνάλδος του Δυρραχίου, τιτουλάριος πρίγκιπας της Κάπουα. Είχε τέκνα:
    • Φραγκίσκος, Αικατερίνη, Καμίλλα, Ιππολύτη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ladislaus of Naples της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).