Τρανσυλβανία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Έμβλημα της Τρανσυλβανίας
Οι τρεις Ηγεμονίες Τρανσυλβανίας, Μολδαβίας και Βλαχίας περί το 1600

Η Τρανσυλβανία, ή Τρανσυλβάνια, ή Έρντελυ, ή Ζίμπενμπυργκεν είναι σπουδαία ιστορική ορεινή περιοχή της Ρουμανίας που τα όριά της αποτελούν προς Β. και Α. τα Καρπάθια Όρη, Ν. οι Τρανσυλβανικές Άλπεις και Δ. τα όρη Μπιχόρ.

Το όνομα Τρανσυλβανία σημαίνει «πέρα από το δάσος». Με το όνομα αυτό αναφέρεται για πρώτη φορά σε κείμενα του 12ου αιώνα (μ.Χ.). Ιστορικά η Τρανσυλβανία υπήρξε αρχικά βασίλειο των Δακών που άκμασε περί τον 1ο αιώνα π.Χ. Αργότερα από το 106 μ.Χ. αποτέλεσε επαρχία της Δακίας μέχρι το 270 μ.Χ. που κατακλύστηκε από βαρβαρικά φύλα που εξεδίωξαν τις ρωμαϊκές λεγεώνες. Τότε ένα μέρος του εκρωμαϊσμένου πληθυσμού κατέφυγε στα βουνά ενώ το άλλο κατέφυγε προς το νότο.
Περί τον 9ο αιώνα την περιοχή κατέλαβαν οι Μαγυάροι (Ούγγροι) οι οποίοι και εδραιώθηκαν μόνιμα στη περιοχή όταν κατά την παράδοση ο Βασιλιάς τους Στέφανος Α΄ νίκησε κάποιον αυτόχθονα πρίγκιπα Γκυούλα. Το 1241 η Τρανσυλβανία κατακλύσθηκε για μικρό χρονικό διάστημα από την επιλεγόμενη Χρυσή Ορδή των Μογγόλων, Τατάρων. Από τον 11ο αιώνα μέχρι τον 16ο αιώνα φαίνεται να είναι ενσωματωμένη στην Ουγγαρία. Από τον 16ο μέχρι το 17ο αιώνα περιήλθε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Συγκεκριμένα το 1600 αποτελούσε Ηγεμονία με τις άλλες δύο όμορες τη Μολδαβία (ανατολικά) και την Βλαχία νότια. Περί τα τέλη του 17ου αιώνα προσαρτήθηκε ξανά στην Ουγγαρία και το 1918 περιήλθε τελικά στη Ρουμανία.

Σήμερα η περιοχή της Τρανσυλβανίας παρουσιάζει αξιόλογη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, με σημαντικές εξορύξεις χρυσού, αργύρου και φυσικού αερίου με συνεπακόλουθο ανεπτυγμένη βιομηχανία (υφασμάτων, χαλυβουργίας κ.ά).
Παραδοσιακή πρωτεύουσα της Τρανσυλβανίας είναι η Κλουζ-Ναπόκα, σημαντικότερες άλλες πόλεις αυτής είναι η Μπρασόβ, η Σιμπίου και η Χουνεντοάρα. Κύριες εθνότητες της περιοχής είναι κατά μεγαλύτερο ποσοστό οι Ρουμάνοι των οποίων έπονται οι Ούγγροι και αυτών οι Γερμανοί.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.58ος, σελ.34