Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας γύρω στα 1910
Ο αυτοκράτορας της Αυστρίας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α'
Ο αυτοκράτορας της Αυστρίας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ (1865)
Ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ (1853)

Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ (γερμανικά: Franz Joseph I, ουγγρικά: I. Ferenc József, 18 Αυγούστου 1830 - 21 Νοεμβρίου 1916) ήταν αυτοκράτορας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας.

Ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο παλάτι Σαίνμπρουν στη Βιέννη και ήταν γιος του αρχιδούκα Φραγκίσκου Κάρολου των Αψβούργων, δευτερότοκου γιου του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Α΄ και της Σοφίας της Βαυαρίας. Επειδή ο θείος του, ο αυτοκράτορας Φερδινάνδος Α΄, ήταν διανοητικά καθυστερημένος η μητέρα του τον είχε αναθρέψει ως τον μελλοντικό αυτοκράτορα.

Έτσι τον Δεκέμβρη του 1848, μετά την παραίτηση του αυτοκράτορα και την άρνηση του πατέρα του να τον διαδεχθεί, ο Φραγκίσκος Ιωσήφ ανήλθε στον θρόνο. Η περίοδος ήταν κρίσιμη αφού είχαν μόλις επαναστατήσει οι Ούγγροι, οι Βοημοί και οι Ιταλοί. Υπό την καθοδήγηση του καγκελάριου Σβάρτσενμπεργκ κατάφερε να συντρίψει τις εξεγέρσεις και να αναγκάσει τους Πρώσους να υπογράψουν την συνθήκη του Όλμυτς το 1850. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1853 πραγματοποιήθηκε δολοφονική απόπειρα εναντίον του χωρίς όμως αποτέλεσμα. Μετά από αυτήν διέταξε την κατασκευή της Βοτιβκίρχε. Αμέσως μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Ελισάβετ της Βαυαρίας ή Σίσι στον καθεδρικό ναό του Αγίου Αυγουστίνου της Βιέννης στις 24 Απριλίου 1854. Με την σύζυγο του Ελισάβετ απέκτησε τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και έναν γιό τον Ροδόλφο που είχε τραγικό θάνατο με την αυτοκτονία του με αποτέλεσμα να μην καταφέρει ο ίδιος ο Φραγκίσκος Ιωσήφ να συνεχίσει την δυναστεία με δικούς του απογόνους. Το 1859 ηττήθηκε από την Γαλλία και έχασε την Λομβαρδία. Επίσης σε αυτόν χρεώνεται η ευθύνη της συνθήκης της Πράγας, που ήταν αποτέλεσμα του Αυστροπρωσικού πολέμου, με την οποία η Αυστρία έχασε την ηγετική θέση στη Γερμανία και της αποσπάστηκε το Βένετο.

Κήρυξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έγινε φανερό το πρόβλημα των εθνοτήτων και της σταθερότητας της μοναρχίας. Απότοκο αυτής της κατάστασης ήταν ο διαμελισμός της αυτοκρατορίας σε δύο ζώνες, όπου στη μία επικρατούσαν οι Γερμανοί και στην άλλη οι Ούγγροι. Ο ανιψιός του Φραγκίσκος Φερδινάνδος δολοφονήθηκε από έναν εθνικιστή Σέρβο φοιτητή γεγονός που εξόργισε τον υπερήλικα αυτοκράτορα άσχετα εάν οι σχέσεις του με τον ανιψιό του ήταν από καιρό αρκετά τεταμένες λόγω του μοργαντικού γάμου του που ήταν αιτία να στερηθούν τα παιδιά του την διαδοχή. Κατηγόρησε την Σερβία ότι βρίσκεται πίσω από τον νεαρό φοιτητή και έθεσε 10 σκληρούς όρους για να μην κηρύξει τον πόλεμο αλλά οι Σέρβοι αποδέχθηκαν πλήρως τους εννιά και μερικώς τον δέκατο. Παρόλα αυτά συμμάχησε με την Γερμανία και διέταξε την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου με πρώτη του ενέργεια τον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου, η βιαστική παράλογη ενέργεια στο τέλος της ζωής του θα έχει ως αποτέλεσμα λίγο αργότερα την πτώση της αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Τελευταίος αυτοκράτορας και διάδοχος του ο μικρανιψιός του Κάρολος ανιψιός του Φραγκίσκου Φερδινάνδου.

Οικογενειακές δυστυχίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απεβίωσε στις 21 Νοεμβρίου του 1916, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν παντρεμένος με την Ελισάβετ, πριγκίπισσα της Βαυαρίας και μέλος του Οίκου Βίτελσμπαχ, και απέκτησε τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και έναν γιο, τον Ροδόλφο, διάδοχο του θρόνου ο οποίος όμως αυτοκτόνησε το 1889. Γενικά η προσωπική του ζωή ήταν γεμάτη δυστυχίες αφού ο αδερφός του Μαξιμιλιανός, αυτοκράτορας του Μεξικού, τουφεκίστηκε, η γυναίκα του Ελισάβετ δολοφονήθηκε, ο γιος του Ροδόλφος αυτοκτόνησε και ο ανιψιός του Φραγκίσκος Φερδινάνδος δολοφονήθηκε.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Anton Graf Bossi-Fedrigotti, Kaiser Franz Joseph I. und seine Zeit, Zürich 1978.
  • Franz Herre, Kaiser Franz Joseph von Österreich. Sein Leben - seine Zeit, Köln 1978 (TB 1992).
  • Jean-Paul Bled, Franz Joseph. Der letzte Monarch der alten Schule, Wien 1988.
  • Alan Palmer, Franz Joseph I. Kaiser von Österreich und König von Ungarn, München 1995.
  • Gabriele Praschl-Bichler, Das Familienalbum von Kaiser Franz Joseph und Elisabeth, Wien 1995.
  • Eberhard Straub, Drei letzte Kaiser, Berlin 1998.
  • Christian Dickinger, Franz Joseph I. Die Entmythisierung, Wien 2002.
  • Friedrich Weissensteiner, Die österreichischen Kaiser. Franz I., Ferdinand I., Franz Joseph I., Karl I., Wien 2003.
  • John van der Kiste, Franz Josef I. Kaiser von Österreich, Essen 2005.
  • Katrin Unterreiner, Kaiser Franz Joseph. 1830-1916 Mythos und Wahrheit, Wien 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]