Λαδίσλαος Δ΄ της Ουγγαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ο Λαδίσλαος Δ΄ ο Κουμάνος (1262 - 10 Ιουλίου 1290) ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας (1272 - 1290).

Γιος και διάδοχος του βασιλιά Στεφάνου Ε΄ και της Ελισάβετ, κόρης του αρχηγού των Κουμάνων που καταγόταν πιθανότατα από την φυλή των Χαν, που προωθήθηκαν στην Ουγγαρία μετά την πίεση που δέχθηκαν λόγω της επίθεσης των Μογγόλων. Σε ηλικία 10 ετών, απήχθη στην αυλή του πατέρα του από επαναστάτες. Μέχρι το 1277, η αυλή του βρισκόταν σε συνεχείς επαναστάσεις και εμφύλιους πολέμους, στους οποίους η Κουμάνα μητέρα του προσπαθούσε να κρατήσει το πάνω χέρι. Αν και ωρίμασε πρόωρα, η φτωχή του εκπαίδευση του δημιούργησε μια προσωπικότητα σκληρή και απερίσκεπτη.

Παντρεύτηκε το 1272 την Ελισάβετ του Ανζού, κόρη του βασιλιά της Νάπολης Καρόλου Α΄ του Ανδεγαυού και της Βεατρίκης της Προβηγκίας, μια πολιτική κίνηση του πατέρα του, Στεφάνου.

Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του υποτάχθηκε στο πλευρό της συζύγου δουλικά ακολουθώντας την Ανδεγαυική πολιτική. Στην Ουγγαρία, μεγάλο τμήμα ήταν υπό την επιρροή των Γερμανών και οι δύο πλευρές αποδεκατίστηκαν στους εμφύλιους πολέμους που ακολούθησαν (1276 - 1278). Αυτό όμως δεν απέτρεψε τον Λαδίσλαο (1278), επικεφαλής 20.000 Ούγγρων και Κουμάνων σε συμμαχία με τον Αψβούργο αυτοκράτορα Ροδόλφο Α΄ στην μάχη του Μάρσφελντ, να συντρίψει τις δυνάμεις του βασιλιά της Βοημίας Όττοκαρ Β΄.

Συμμαχία του με τους Κουμάνους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα μήνα αργότερα, έφθασε στην αυλή του παπικό έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο κατηγορείτο από τους γείτονές του ότι ακολουθούσε τους δρόμους του παγανιστή Κουμάνου Κίνσφολκ, εγγονού του Ζαϊχάν Χαν, και υπέσκαπτε τον χριστιανισμό. Στην πραγματικότητα δεν ήταν ο Λαδίσλαος παγανιστής, αφού μέρος από τις λεηλασίες της μάχης του Μάρσφελντ τις αφιέρωσε στην κατασκευή Φραγκισκανικού ναού στην Μπρατισλάβα, αλλά δεν το έκανε από τη μεγάλη του ευλάβεια.

Ο Λαδίσλαος προσπάθησε να φέρει στην κοινή γνώμη την υποστήριξη στους Κουμάνους, από τους οποίους καταγόταν και ο ίδιος λόγω της μητέρας του. Η αυλή του ήταν πλαισιωμένη από Κουμάνους, φορούσε Κουμάνικα ενδύματα και παραμελούσε την Ανδεγαυή σύζυγο του Ελισάβετ. Ο Πάπας Νικόλαος Δ΄ μετά από επανειλημμένες προειδοποιήσεις να αλλάξει την διαγωγή του, αποφάσισε Σταυροφορία εναντίον του.

Συγκρούσεις με τους Κουμάνους και δολοφονία του από αυτούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τελικά εξαναγκάστηκε να συγκρουστεί από ανάγκη με τους Κουμάνους φίλους του, από τους οποίους συνετρίβη με τεράστιες απώλειες το 1282. Τα δύο επόμενα χρόνια η Ουγγαρία σπαρασσόταν από εμφυλίους και ο βασιλιάς πότε έπαιρνε το μέρος της μιας πλευράς και πότε της άλλης. Η αριστοκρατία εδραίωνε συνεχώς τη δύναμή της. Το 1285, χωρίς Κουμάνικη υποστήριξη, απέκρουσε επίθεση της Χρυσής Ορδής του Νογκάι Χαν και κατά την οπισθοχώρησή τους φαίνεται ότι τους είχαν παγιδέυσει και λεηλατήσει. Η δημοτικότητά του ήταν τόσο χαμηλή, που οι Μογγόλοι φαίνεται ότι είχαν προσκληθεί από τους ίδιους τους εσωτερικούς εχθρούς τους. Το Δεκέμβριο του 1289, υπέγραψε καταστατικό ότι θα συνεχίσει τον αγώνα ενάντια στους βιομηχάνους της χώρας και τα ξένα συμφέροντα. Ωστόσο αποκεφαλίστηκε στο στρατόπεδο του Κάροσζεγκ από τους Κουμάνους που δεν είχαν ξεχάσει ποτέ ότι τους εγκατέλειψε.

Πέθανε άτεκνος και ο διάδοχός του, βασιλιάς Ανδρέας Γ΄ της Ουγγαρίας, ήταν από άλλο κλάδο της δυναστείας των Αρπάντ.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ladislaus IV of Hungary της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).