Οίκος των Χοεντσόλερν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Θυρεός των Χοεντσόλερν

Ο οίκος των Χοεντσόλερν (προφέρεται Χόεν Τσόλερν, γερμ. Hohenzollern), μαζί με τους οίκους των Αψβούργων και των Βίτελσμπαχ αποτελούν τους σπουδαιότερους ηγεμονικούς οίκους της Γερμανίας αλλά και από τους σημαντικότερους της Ευρώπης.

Ιστορική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα μέλη του Οίκου αυτού θεωρούνται οι Μπούρχαρντ και Βέτσελ Τσόλλερν. Ο πραγματικός όμως ιδρυτής της σημαντικής αυτής δυναστείας θεωρείται ο γιος του πρώτου Μπούρχαρντ Β΄ ο οποίος και ήταν συγγενής των Χοενστάουφεν, (αρχαιότερος γερμανικός ηγεμονικός οίκος). Από τους τέσσερις γιους του Μπούρχαρντ, τον τίτλο τελικά κληρονόμησε ο τριτότοκος Φρειδερίκος τον οποίον, όταν πέθανε το 1115, διαδέχθηκαν οι γιοι του, Φρειδερίκος Β΄ και Μπέρτχολντ. Αυτοί ήλθαν σε επιγαμία με τον συγγενικό οίκο Χοενστάουφεν, χωρίς να αποκτήσουν άρρενες διαδόχους. Αυτούς διαδέχθηκε ο τριτότοκος Φρειδερίκος Γ΄ φον Τσόλερν, που το 1185 νυμφεύτηκε την Σοφία φον Ράαμπς, κόρη του Κορράδου Β΄ φον Ράαμπς, βουργράβου της Νυρεμβέργης. Με τον θάνατο του πεθερού του, που δεν άφησε άρρενα τέκνα, έλαβε τότε την Μαρκιονία της Νυρεμβέργης. Από τους γιους του τελευταίου ο μεν Κορράδος Α΄ φον Τσόλερν (1186-1260/1261) υπήρξε ο ιδρυτής του Φραγκονικού κλάδου των Χοεντσόλερν και των ηγεμόνων του Βρανδεμβούργου και της Πρωσσίας, ενώ ο νεώτερος, ο Φρειδερίκος Δ΄, είναι ο συνεχιστής του Σουηβικού κλάδου.

Σουηβικός κλάδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1806 ο Σουηβικός κλάδος, οι δύο ηγεμονίες Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν (Hohenzollern-Hechingen) και Χοεντσόλερν-Σιγκμαρίνγκεν (Hohenzollern-Sigmaringen), υποτάχθηκαν στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Μετά την εκδίωξη του, και με το Συνέδριο της Βιέννης 1815 συμμετείχαν στον Γερμανικό Σύνδεσμο (γερμ. Deutscher Bund) μέχρι το 1866. To 1848 το Χέχινγκεν κατελήφθη από πρωσικά στρατεύματα και το 1850 ο ηγεμόνας του κλάδου Χοετσόλερν-Χέχινγκεν, Κωνσταντίνος (1801-1869), παραιτήθηκε λόγω των πολιτικών γεγονότων του έτους εκείνου με συνέπεια οι κτήσεις (χωρίς όμως και τα δικαιώματα) να περιέλθουν στην Πρωσία το 1849/1850. Μετά το θάνατο του παραιτηθέντος στις 27 Αυγούστου 1848 πρίγκιπα Καρόλου Σιγκμαρίγκεν (1785-1853) αρχηγός του Οίκου (του Σουηβικού), κατά σειρά διαδοχής, ανέλαβε ο εγγονός Λεοπόλδος (1835-1905) στον οποίον το 1870 προσφέρθηκε το στέμμα της Ισπανίας.[εκκρεμεί παραπομπή] Εν τω μεταξύ το 1866 ο αδελφός του Κάρολος εκλέχθηκε ηγεμόνας και το 1881 ανέλαβε Βασιλιάς της Ρουμανίας. [εκκρεμεί παραπομπή]

Φραγκονικός κλάδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αντίθετα με τον παραπάνω Σουηβικό κλάδο, ο Φραγκονικός κλάδος έδωσε βασιλείς (στην Πρωσία) και αυτοκράτορες-Κάιζερ (στη Γερμανία). Συγκεκριμένα ο Φρειδερίκος Γ΄ (?-1297), γιος του ιδρυτή του κλάδου Κορράδου Α΄, κληρονόμησε με επιγαμία το Μπαϋρόυτ και την Άνσμπαχ. Ο δε γιος του μετέπειτα Φρειδερίκου Δ΄, ο Φρειδερίκος Ε΄ (1333-1398) ανέλαβε το 1357 και τιμήθηκε από τον Αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄ το 1363 με τον τίτλο του πρίγκιπα του Ράϊχ, γερμ. Reichsfürst, καθώς και το δικαίωμα του εκλέκτωρος, γερμ. Kurfürst. To 1412 το όνομα του οίκου άλλαξε από φον Τσόλερν σε φον Χόεν Τσόλερν. Ο Φρειδερίκος ΣT΄ απέκτησε ως φέουδο το Βρανδεμβούργο και έγινε ο πρώτος πρίγκιψ-εκλέκτωρ του Βρανδεμβούργου.

Μαργράβοι και Εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σειρά διαδοχής των Χοεντσόλερν στο Βρανδεμβούργο 1415-1640

Το 1415 ο Φρειδερίκος ΣΤ' της Νυρεμβέργης από τον οίκο Χοεντσόλερν έλαβε από τον αυτοκράτορα Σιγισμούνδο ως φέουδο το Βρανδεμβούργο και ονομάσθηκε Φρειδερίκος Α΄, μαργράβος και εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

Άλλα μέλη της δυναστείας διετήρησαν τις κτήσεις τους στην Άνσμπαχ και την Κούλμμπαχ-Μπαϋρώυτ, άλλαξαν όμως, λόγω της προσθήκης του Βρανδεμβούργου, τον τίτλο τους σε μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ ή Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ.

Ως πρίγκιπες-εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου ακολούθησαν ένδεκα μέλη του οίκου των Χοεντσόλερν ως κάτωθι:

  1. 1415-1440 Φρειδερίκος Α΄ (γεν. 1371)
  2. 1440-1470 Φρειδερίκος Β΄ (γεν. 1413 – θαν. 1471), παραιτείται 1470
  3. 1470-1486 Αλβέρτος «Αχιλλέας» (γεν. 1414)
  4. 1486-1499 Ιωάννης «Κικέρων» (γεν. 1455)
  5. 1499-1535 Ιωακείμ Α΄ «Νέστωρ» (γεν. 1484)
  6. 1535-1571 Ιωακείμ Β΄ «Έκτωρ» (γεν. 1505)
  7. 1571-1598 Ιωάννης Γεώργιος (γεν. 1525)
  8. 1598-1608 Ιωακείμ Φρειδερίκος (γεν. 1546), διαχειριστής και αντι-δούκας της Πρωσίας (1605)
  9. 1608-1619 Ιωάννης Σιγισμούνδος (γεν. 1572), και δούκας της Πρωσίας (1618)
  10. 1619-1640 Γεώργιος Γουλιέλμος (γεν. 1595), και δούκας της Πρωσίας
  11. 1640-1688 Φρειδερίκος Γουλιέλμος «ο Μέγας Εκλέκτωρ» (γεν. 1620), και δούκας της Πρωσίας

Βασιλείς της Πρωσίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σειρά διαδοχής των Χοεντσόλερν στο Βρανδεμβούργο και στην Πρωσσία από το 1640 μέχρι το 1918

Το 1701 ο πρίγκιψ-εκλέκτωρ του Βρανδεμβούργου Φρειδερίκος Γ΄ (γιος του Μεγάλου Εκλέκτορος) στέφεται στην Καινιξβέργη, πρωτεύουσα της Ανατολικής Πρωσίας, βασιλεύς στην Πρωσία με το όνομα Φρειδερίκος Α΄.

1701 - 1871 : Εποχή της βασιλείας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασίλευσαν στην Πρωσία τα ακόλουθα μέλη της δυναστείας ή του οίκου των Χοεντσόλερν.

  • 1688-1713 Φρειδερίκος Γ΄ (γεν. 1657), 1701 ως Φρειδερίκος Α΄ βασιλεύς στην Πρωσία
  • 1713-1740 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ (γεν. 1688)
  • 1740-1786 Φρειδερίκος Β΄, ο Μέγας (γεν. 1712), 1772 βασιλεύς της Πρωσίας
  • 1786-1797 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ (γεν. 1744)
  • 1797-1840 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ (γεν. 1770)
  • 1840-1861 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ (γεν. 1795)
  • 1861-1888 Γουλιέλμος Α΄ (γεν. 1797), από το 1871 αυτοκράτωρ της Γερμανίας

Αυτοκράτορες της Γερμανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1871, μετά τον γαλλο-πρωσικό πόλεμο, και με τις ενέργειες του πρωθυπουργού της Πρωσίας Όττο φον Μπίσμαρκ, έγινε η ενοποίηση της Γερμανίας σε ενιαία αυτοκρατορία, οπότε ο τότε βασιλεύς της Πρωσίας Γουλιέλμος Α΄ απέκτησε και τον δεύτερο τίτλο του αυτοκράτορα της Γερμανίας, γερμ. Deutscher Kaiser. Η αναγγελία έγινε κατά την διάρκεια πολιορκίας των Παρισίων στη β΄ φάση του γαλλο-πρωσικού πολέμου στην αίθουσα των κατόπτρων των Βερσαλλιών. (18 Ιανουαρίου 1871)

1871 - 1918 : Εποχή της αυτοκρατορίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτοκράτορες της Γερμανίας υπήρξαν τα ακόλουθα μέλη της δυναστείας ή του οίκου των Χοεντσόλερν.

  • 1871-1888 Γουλιέλμος Α΄ (γεν. 1797)
  • 1888 Φρειδερίκος Γ΄ (γεν. 1831)
  • 1888-1918 Γουλιέλμος Β΄ (γεν. 1859, † 1941 αυτοεξόριστος στην Ολλανδία)

Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την παραίτηση του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄ (9.11.1918) καταργήθηκε η μοναρχία στην Γερμανία.

Οι Χοεντσόλερν από το 1640 μέχρι το 1918[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ 1640-1688









ο Μέγας Εκλέκτωρ





















ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ (3ος) 1ος έως 1713





















ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ 1ος έως 1740









ο Στρατιώτης


































ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ 2ος έως 1786
(Αύγουστος Γουλιέλμος, αδελφός του Φρ. 2ου)




ο Μέγας












ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ 2ος έως 1797





















ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ 3ος έως 1840

































ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ 4ος έως 1861




























ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ 1ος έως 1888






















ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ 3ος έως 1888























ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ 2ος έως 1918

Σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επικεφαλής της οικογένειας είναι από το 1994 ο πρίγκιπας Γεώργιος Φρειδερίκος της Πρωσίας (γεν. 1976), τρισέγγονος του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄. Είναι γιος του Λουδοβίκου Φερδινάνδου του νεώτερου (1944-1977) και εγγονός του Λουδοβίκου Φερδινάνδου του πρεσβύτερου (1907-1994), δευτερότοκου γιου του διαδόχου πρίγκιπα Γουλιέλμου (1882-1951) και της Σεσίλιας (1886-1954). Στο Πότσνταμ στις 27.08.2011 ο πρίγκιπας Γεώργιος Φρειδερίκος (35 ετών) και η πριγκίπισα Σοφία φον Ίζενμπουργκ (33 ετών) ετέλεσαν τους γάμους τους στην Εκκλησία της Ειρήνης (Friedenskirche).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα