Βησιγότθοι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μετακινήσεις των Βησιγότθων κατά των 4ο και 5ο αιώνα μ.Χ.
Το βησιγοτθικό βασίλειο το 500 μ.Χ. περίπου.

Οι Βησιγότθοι υπήρξαν μαζί με τους Οστρογότθους οι δύο κύριοι κλάδοι του γερμανικού φύλου των Γότθων. Από κοινού με άλλα βαρβαρικά φύλα απασχολούσαν με λεηλασίες και μαζικές μεταναστεύσεις πληθυσμών την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την τελευταία περίοδο της ζωής της, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως εποχή των Μεγάλων Μεταναστεύσεων.

Μετακινήσεις σε Βαλκανική, Ιταλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Βησιγότθοι αρχικά αναδείχθηκαν ως ξεχωριστή πληθυσμιακή ομάδα κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ., αρχικά στην Βαλκανική, όπου και συμμετείχαν σε πολλές εκστρατείες κατά της Ανατολικής και της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Βησιγοτθικός στρατός υπό την ηγεσία του Αλάριχου Α΄ εκστράτευσε επιτυχημένα και κυρίευσε ακόμη και την ίδια την Ρώμη, το 410.

Εγκατάσταση στην Ιβηρική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τελικά, μετά τον θάνατο του Αλάριχου Α΄ εγκαταστάθηκαν στην νότια Γαλατία και χρησιμοποιήθηκαν ως μισθοφόροι από τους Ρωμαίους. Σύντομα όμως επαναστάτησαν και δημιούργησαν το δικό τους βασίλειο με πρωτεύουσα την Τουλούζη. Σταδιακά επεκτάθηκαν στην Ιβηρική χερσόνησο εκτοπίζοντας τους Βάνδαλους και τους Αλανούς. Ταυτόχρονα όμως η κυριαρχία τους στην νότια Γαλατία τερματίστηκε το 507, καθώς εκδιώχθηκαν από τους Φράγκους, υπό τον Χλωδοβίκο Α΄. Έτσι το Βησιγοτθικό βασίλειο περιορίστηκε στην Ιβηρική, την σημερινή Ισπανία και Πορτογαλία, με το εξαίρεση το Σουηβικό βασίλειο της Γαλικίας και την βυζαντινή επαρχία της ιβηρικής, στα νότια. Το 711 και 712 οι Βησιγότθοι ηττήθηκαν από τους προελαύνοντες Άραβες και Βέρβερους και ολόκληρη η περιοχή που έλεγχαν τέθηκε σύντομα υπό τον έλεγχό τους.

Απομεινάρια των Βησιγότθων σήμερα αποτελούν αρκετές εκκλησίες και αρχαιολογικά ευρήματα στην Ισπανία και την Πορτογαλία.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1990. Τόμος Α΄.