Πάπας Πίος Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννης Πίος Β΄
Πάπας (Επίσκοπος Ρώμης κ.α.)
Pintoricchio 012.jpg
Από 19 Αυγούστου 1458
Έως 14 Αυγούστου 1464
Προκάτοχος Κάλλιστος Γ΄
Διάδοχος Παύλος Β΄
Προσωπικά στοιχεία
Θυρεός C o a Pio II.svg

Ο Πάπας Πίος Β΄, γεννημένος Enea Silvio Piccolomini (Λατινικά Aeneas Sylvius; 18 Οκτωβρίου 140514 Αυγούστου 1464) ήταν Πάπας από τις 19 Αυγούστου 1458 μέχρι τον θάνατο του το 1464. Ο Πίος Β΄, "του οποίου ο χαρακτήρας αντικατοπτρίζει σχεδόν κάθε τάση της εποχής που έζησε", γεννήθηκε στο Κορσινιάνο της Σιένα, γόνος μίας ευγενούς αλλά παρηκμασμένης οικογένειας. Το μακρύτερο και πιο διαρκές έργο του είναι η ιστορία της ζωής του, το Commentaries, το οποίο είναι η μόνη αυτοβιογραφία γραμμένη από έναν βασιλεύοντα Πάπα.

Πρώιμη ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφού σπούδασε στα πανεπιστήμια της Σιένα και της Φλωρεντίας, εγκαταστάθηκε στην πρώην πόλη ως δάσκαλος, αλλά το 1431 δέχθηκε τη θέση του γραμματέα στον Ντομένικο Καπράνικα, τον επίσκοπο του Φέρμο, μετά στο δρόμο προς την Σύνοδο της Βασιλείας (1431–39). Ο Καπράνικα διαμαρτυρόταν εναντίον της νέας άρνησης του Πάπα Ευγένιου Δ' (1431–1447) να του δώσει την καρδιναλία για την οποία είχε προορισθεί από τον Μαρτίνο Ε΄ (1417–1431). Φθάνοντας στη Βασιλεία αφού πέρασε ένα θυελλώδες ταξίδι στην Γένοβα και μετά ένα ταξίδι μέσω των Άλπεων, επιτυχώς υπηρέτησε τον Καπράνικα, που γρήγορα ξέμεινε από χρήματα, και μετά άλλους αφέντες.

Το 1435 στάλθηκε από τον Καρδινάλιο Αλμπεργκάτι, τον λεγάτο του Ευγένιου Δ΄ στο συμβούλιο, σε μια μυστική αποστολή στη Σκωτία.

Με την επιστροφή του στη Βασιλεία, συντάχθηκε ενεργά με το συμβούλιο στη σύγκρουση του με τον Πάπα, και, αν και ακόμη ένας λαϊκός, τελικά κράτησε μια μερίδα στη διεύθυνση των ζητημάτων του. Υποστήριξε την δημιουργία του αντιπάπα Φήλιξ Ε΄ (1439–1449). Τότε αποσύρθηκε στην αυλή του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ' (1440–1493) στην Βιέννη. Είχε στεφθεί αυτοκρατορικός ποιητής των ανακτόρων το 1442 και διατήρησε την πατρονία του καγκελάριου του Αυτοκράτορα, του Κάσπαρ Σλικ. Μερικοί ταυτίζουν την ερωτική περιπέτεια στην Σιένα που αφηγείται το ρομάντζο του, Η Ιστορία των Δύο Εραστών με μια αταξία του Καγκελάριου.

Επιπλέον βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νίκα Πολυχρονοπούλου-Κλαδά, «Πάπας Πίος Β΄ και η κινητοποίηση της Δύσεως κατά των Οθωμανών», Βυζαντιακά τομ. 23 (2003), σελ.287-319

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Δημήτρης Γ. Aποστολόπουλος, «Xαλίφης αυτοκράτορας ή Kαρλομάγνος; Mια πρόταση νομιμοποίησης του Πορθητή της Kωνσταντινούπολης από τον ηγέτη της Kαθολικής Eκκλησίας, πάπα Πίο τον B΄» [1]