Πάπας Ιννοκέντιος ΣΤ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιννοκέντιος ΣΤ΄
Πάπας (Επίσκοπος Ρώμης κ.α.)
Από 02-11-1352
Έως 12-09-1362
Προκάτοχος Κλήμης ΣΤ΄
Διάδοχος Ουρβανός Ε΄
Προσωπικά στοιχεία

Ο Πάπας Ιννοκέντιος ΣΤ΄ (128212 Σεπτεμβρίου 1362), γεννημένος Ετιέν Ομπέρ, Πάπας στην Αβινιόν από το 1352 έως το 1362, ο διάδοχος του Πάπα Κλήμη ΣΤ΄ (1342–52), ήταν ιθαγενής του οικισμού της Λε Μοντ, στην επισκοπή της Λιμόζ (σήμερα μέρος των κοινοτήτων του Μπευσσάκ, στο νομό της Κορρέζ), και, αφού διδάχθηκε αστικό δίκαιο στην Τουλούζη, έγινε διαδοχικά επίσκοπος της Νογιόν και επίσκοπος της Κλερμόν.

Το 1342, ανήλθε στην θέση του καρδιναλίου. Με το θάνατο του Κλήμεντα ΣΤ΄, αφού οι καρδινάλιοι είχαν ορίσει στους εαυτούς τους μια συγκεκριμένη γραμμή τακτικής κατά την οποία θα έπρεπε να εκλεγεί, ο Ομπέρ επιλέχθηκε (18 Δεκεμβρίου 1352), παίρνοντας το όνομα Ιννοκέντιος ΣΤ΄· μια από τις πρώτες πράξεις του ποντιφικάτου του ήταν να κηρύξει το σύμφωνο παράνομο και άκυρο.

Η μεταγενέστερη πολιτική του συγκρίνεται ευνοϊκά με αυτή των άλλων Παπών της Αβινιόν. Επέφερε πολλές μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση των εκκλησιαστικών ζητημάτων, και με τον λεγάτο του, Καρδινάλιο Αλμπορνόθ, ο οποίος συνοδευόταν από τον Ριέντσι, προσπάθησε να επαναφέρει τη τάξη στη Ρώμη, όπου, το 1355, ο Κάρολος Δ΄ (1346–78) στέφθηκε με την έγκριση του, αφού πρώτα ορκίσθηκε ότι θα εγκατέλειπε την πόλη την ημέρα της τελετής.

Ήταν μέσω των κόπων του Ιννοκέντιου ΣΤ΄ που το Σύμφωνο του Μπρετινύ (1360) μεταξύ τηςΓαλλία και της Αγγλίας επήλθε. Κατά την διάρκεια του ποντιφικάτου του, ο Ιωάννης Ε' Παλαιολόγος (1341–47, 1354–76, 1379–90, 1390–91) πρόσφερε την υποταγή της Ελληνικής εκκλησίας στην Ρωμαϊκή Έδρα με την προϋπόθεση της προσφοράς βοήθειας εναντίον του Ιωάννη Καντακουζηνού (1347–54).


Ο περισσότερος πλούτος που συσσωρεύθηκε από τον Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ και τον Βενέδικτο ΙΒ΄ χάθηκε κατά την διάρκεια του σπάταλου ποντιφικάτου του Κλήμεντα ΣΤ΄. Ο Ιννοκέντιος ΣΤ εξοικονόμησε περικόπτοντας το προσωπικό του παρεκκλησίου ή "capellani capelle" από δώδεκα σε οκτώ. Έργα τέχνης πωλήθηκαν παρά παραγγέλθηκαν. Το ποντιφικάτο του κυριαρχήθηκε από τον πόλεμο στην Ιταλία και την ανάκαμψη της Αβινιόν από την πανούκλα, τα οποία αμφότερα είχαν αφαιμακτικές απαιτήσεις από τον πλούτο του. Κατά το 1357, παραπονείτο για φτώχεια.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Modified text from the 9th edition (1879) of an unnamed encyclopedia
  • Tomasello, Music and ritual at Papal Avignon 1309-1403. http://www.newgaso.fr/result_famille_alpha.php3?lettre=A ( coat of arms familly Aubert de Bulbon d'Apchon )
  • geneanet. Dictionnaire de la noblesse de France by François Alexandre de La Chesnaye Desbois (1863). Bulletin de la societe' nivernaise des sciences ,lettres et arts (1870) 312p
  • Louis XI (king of France)-1905 ;Lettre de Louis XI ,roi de France: 1481-1482. 1905 -page 15 (Googles Livres) *Louis XI (king of France),Josepf Frederic ,Louis Vaesen,Etienne Charavay,Bernard Edouard de Mandrot-1905.(Googles Livres) *Societe' d'etudes de la province de Cambrai,Lille-1907 *Innocent VI :le reformateur ,deuxieme pape Limousin (1352-1362) Antoine Pellisier -(1961)-218 pages
Προκάτοχος:
Κλήμης ΣΤ'
Πάπας Διάδοχος:
Ουρβανός Ε΄
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα