Οχρίδα (πόλη)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οχρίδα (πόλη)
Η Οχρίδα και η λίμνη Οχρίδα.

Σημαία

Έμβλημα
Χώρα πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας
Διοίκηση
 • Δήμαρχος Aleksandar Petreski
Έκταση 383.93 χλμ²
Πληθυσμός 42,033 (2002)
Ταχυδρομικός κώδικας 6000

Συντεταγμένες: 41°7′1.30″N 20°48′6.13″E / 41.1170278°N 20.8017028°E / 41.1170278; 20.8017028

Μνημείο Παγκόσμιας
Κληρονομιάς της UNESCO
Φυσικό Περιβάλλον και Πολιτιστική Κληρονομιά της Οχρίδας
Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων της Π.Κ.
Ohrid old city 1. Saint Sophia.JPG
Χώρα μέλος ΠΓΔΜ Π.Γ.Δ.Μ.
Τύπος Πολιτισμικό και φυσικό περιβάλλον
Κριτήρια i, iii, iv, vii
Ταυτότητα 99
Περιοχή Ευρώπη και Βόρεια Αμερική
Ιστορικό εγγραφής
Εγγραφή 1979 (3η συνεδρίαση)
Επεκτάσεις 1980
Περιοχή αλιείας
Χώρος αρχαιολογικών ανασκαφών

Η Οχρίδα (Σλαβομακεδονικά: Охрид, [ˈɔxrit] ), συναντάται και Αχρίδα, είναι μία από τις ομορφότερες αρχιτεκτονικά πόλεις της ΠΓΔΜ. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στις όχθες της ομώνυμης λίμνης και θυμίζει στην τοπογραφία της νησί. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της ΠΓΔΜ.

Η Αχρίδα σήμερα είναι ένας από τους διασημότερους τουριστικούς προορισμούς στην ΠΓΔΜ. Ο πληθυσμός της είναι 56.520 κάτοικοι, ενώ τα 30 πολιτιστικά μνημεία ελκύουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών: ανάμεσα τους οι πολλές Βυζαντινές εκκλησίες, το μεσαιωνικό κάστρο του τσάρου Σαμουήλ, τα πλακόστρωτα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης και το αρχαίο ελληνικό θέατρο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδρύθηκε την εποχή του Χαλκού από τον Κάδμο με το όνομα Λυχνίδα ή Λυχνιδός. Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες ελληνικές πόλεις και αποτέλεσε, κατά τους ιστορικούς τη Βόρειο Ακρόπολη του Ελληνισμού. Κατά τη Βυζαντινή εποχή η Αχρίδα έγινε σημαντικό επισκοπικό κέντρο και αποτέλεσε μια σημαντική εστία για τη διάδοση της χριστιανικής και ελληνικής παιδείας στους σλαβικούς πληθυσμούς της περιοχής. Το 17ο αιώνα ο Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει ότι οι χριστιανοί κάτοικοί της είναι κυρίως Έλληνες (μεταξύ των οποίων και πολλοί Βλάχοι) και δευτερευόντος Βούλγαροι[1]. Οι κάτοικοι της Αχρίδας συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σημαντικότερος αγωνιστής ήταν ο Σωτήριος Σγάλης που πολέμησε στο σώμα του Φαβιέρου[2], καθώς και ο Τσάλης που βρέθηκε στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Μάλιστα, κατά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, η πόλη υποχρεώθηκε να δώσει ομήρους στην Υψηλή Πύλη, οι οποίοι φυλακίστηκαν στη Θεσσαλονίκη, ώστε να διασφαλίσει ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ ότι δεν θα ξεσηκωθεί.[3]. Σήμερα εδώ βρίσκεται η έδρα της Αρχιεπισκοπής της Αχρίδος που υπάγεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας.

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δικτυακοί τόποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η Κεντρική και Δυτική Μακεδονία κατά τον Εβλιγιά Τσελεμπή, μετάφραση και σχόλια: Βασίλειος Δημητριάδης, Έκδοση ΕΜΣ, 1973
  2. Ο Βόρειος Ελληνισμός κατά την πρώιμη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (1878-1894) - Απομνημονεύματα Αναστάσιου Πηχεώνα, Κωνσταντίνος Απ. Βακαλόπουλος, Εκδοτικός οίκος Αντώνιου Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2004, σελ. 217
  3. Νάουσα, Νιάουστα, από την ίδρυση μέχρι και το ολοκαύτωμά της, Θωμάς Στεργίου Μπλιάτκας, Νάουσα 2009, σελ. 126