Σαμουήλ της Βουλγαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


O Σαμουήλ Β΄ ήταν τσάρος της Βουλγαρίας από το 997 έως το θάνατό του στις 6 Οκτωβρίου του 1014. Πατέρας του ήταν ο βοεβόδας Νικόλαος, ο οποίος στα χρόνια του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή κατόρθωσε να εξεγείρει τη Δυτική Μακεδονία κατά του Βυζαντίου. Αργότερα ο Σαμουήλ πέτυχε να αποσπάσει και το σύνολο των βουλγαρικών εδαφών από την αυτοκρατορία και συγχρόνως να επεκταθεί και στις περισσότερες ευρωπαϊκές επαρχίες της, εκμεταλλευόμενος την απασχόληση των αυτοκρατόρων στην Ασία. Τελικά έφτασε ως τη Λάρισα και πρόβαλε ως απειλή κατά της Νότιας Ελλάδας, ακόμα και της Πελοποννήσου.

Σε κάποια στιγμή όμως, όταν ο Βασίλειος Β' Βουλγαροκτόνος εισέβαλε στη χώρα του (981), αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Επακολούθησε μια σειρά από αμφίρροπες συγκρούσεις, αλλά ο Βασίλειος Β΄ σε μια νέα εκστρατεία (995), μετά από μια αρχική ατυχία, πέτυχε σημαντικές νίκες, με το Νικηφόρο Ουρανό. Το 1002 νικήθηκε και πάλι κοντά στα Σκόπια. Την ολοκληρωτική ήττα του ο Σαμουήλ υπέστη το 1014 στη Βελαθίστη κοντά στο Κλειδί από το στρατηγό του Βασιλείου Β΄, Νικηφόρο Ξιφία. Ο ίδιος μόλις που γλίτωσε την αιχμαλωσία, αλλά λίγο αργότερα πέθανε από καρδιακό νόσημα.