Μαρκιανός
|
|
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 16/02/2009. |
Νομίσματα με τη μορφή του Μαρκιανού |
|
| Αυτοκράτωρ του Βυζαντίου | |
|---|---|
| Περίοδος εξουσίας | |
| 450 - 457 | |
| Στέψη | 25 Αυγούστου 450 |
| Προκάτοχος | Θεοδόσιος Β' |
| Διάδοχος | Λέων Α΄ |
| Σύζυγος | Πουλχερία |
| Βασιλικός Οίκος | Θεοδοσίου |
| Γέννηση | 392 Θράκη |
| Θάνατος | 457 Κωνσταντινούπολη |
| Τοποθεσία Ταφής | Ναός των Αγίων Αποστόλων (Κωνσταντινούπολη) |
Ο Μαρκιανός ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας (450-457), της Θεοδοσιανής δυναστείας, ο οποίος διαδέχτηκε τον Θεοδόσιο Β'.
Βιογραφία [Επεξεργασία]
Γεννήθηκε το 392 στη Θράκη από γονείς άσημους και έγινε αξιωματικός υφιστάμενος του παντοδύναμου στρατηγού Άσπαρ. Ο τελευταίος τον επέλεξε ως διάδοχο του Θεοδοσίου, όταν απευθύνθηκε σ' αυτόν η αδελφή του Θεοδοσίου Πουλχερία. Η ανάρρησή του στο θρόνο έγινε όταν ήταν σε ηλικία περίπου 60 ετών.[1] Για τη δράση του ο Προκόπιος αφηγείται πολλά περίεργα[εκκρεμεί παραπομπή].
Υπήρξε ο πρώτος που στέφτηκε Αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης. Ως αυτοκράτορας, αρνήθηκε να καταβάλει τον βαρύτατο ετήσιο φόρο στον ηγεμόνα των Ούννων Αττίλα, ο οποίος τότε στράφηκε εναντίον της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια τακτοποίησε τις εσωτερικές υποθέσεις του κράτους, περιορίζοντας την τότε παντοδυναμία των ευνούχων, τις καταχρήσεις των διοικητών και αρχόντων κι επέβαλε σωστή διοίκηση. Αν και χάρισε πολλούς φόρους, άφησε μεγάλα περισσεύματα στο δημόσιο ταμείο.[εκκρεμεί παραπομπή]
Ασχολήθηκε επίσης με θρησκευτικά και εκκλησιαστικά θέματα. Προήδρευσε της «εν Χαλκηδόνι» Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, κατά την οποία και καταδικάστηκε η αίρεση του Ευτυχή και του Νεστορίου, περιορίζοντας όμως την τότε εκδηλωθείσα παντοδυναμία του μοναχικού κλήρου και την ανάμιξή του στα της Εκκλησίας και της πολιτικής του Κράτους.[εκκρεμεί παραπομπή]
Πέθανε το 457 άτεκνος, είχε όμως ήδη υιοθετήσει τον στρατηλάτη του Ιλλυρικού και μετέπειτα αυτοκράτορα της Δύσης Ανθέμιο. Όμως, ο πανίσχυρος Άσπαρ προτίμησε και πάλι έναν δικό του (και εξίσου άγνωστο όπως ο Μαρκιανός) υφιστάμενο, τον αξιωματικό Λέοντα.[2] Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Μαρκιανού στις 17 Φεβρουαρίου.
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- Warren Treadgold. A history of the Byzantine State and Society, Stanford University Press 1997. ISBN 0-8047-2630-2
| LP | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της Live-Pedia. (ιστορικό). Η εισαγωγή του κειμένου της Livepedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL. |
| Προηγούμενος Θεοδόσιος Β' |
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου 450-457 |
Επόμενος Λέων Α' |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||