Μιχαήλ Ε΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μιχαήλ Ε΄

Ο Μιχαήλ Ε΄ ο Καλαφάτης ήταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου (1041-1042)

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιος του πατρίκιου και ναυάρχου Στέφανου, ανηψιός του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ΄, ανήλθε στο θρόνο χάριν της Ζωής της Πορφυρογέννητης Αυτοκράτειρας, η οποία και τον είχε υιοθετήσει ύστερα απο παραινέσεις του Ιωάννη Ορφανοτρόφου και του Μιχαήλ Δ΄. Τον απέσπασε όρκους στο ναό της Αγίας Σοφίας ότι θα την σεβαστεί ως μητέρα του και δεσποινα και στην συνέχεια τον έστεψε αυτοκράτορα. Πρώτη του πολιτική πράξη ήταν η απομάκρυνση του ίδιου του Ορφανοτρόφου και ως κύριο σύμβουλο του όρισε τον νοβελίσσιμο Κωνσταντίνο και τον προεβίβασε στην θέση του δομέστικου των σχολών της ανατολής. Προσπάθησε να προσεγγίσει την στρατιωτική αριστοκρατία και αυτό φάνηκε με την απελευθέρωση του στρατηγού Γεώργιου Μανιάκη απο την φυλακή που τον είχε κλείσει ο Ορφανοτρόφος. Κατά τους συγγραφείς Σκυλίτζη και Ψελλό ο Ορφανοτρόφος είχε προτείνει στον Μιχαήλ την απομάκρυνση της Αυγούστας. Αυτός όμως ενώ φερόταν στην αρχή με σεβασμό προς την ευεργέτιδά του, αργότερα νόμισε ότι δεν είχε πλέον την ανάγκη της και κατά διαταγή του την εξόρισε στη νήσο Πρίγκηπο τον Απρίλιο του [1042], με την πρόσθετη μάλιστα εντολή να καρεί μοναχή. Η δικαιολογία ήταν ότι η αυτοκράτειρα Ζωή θέλησε να τον δηλητηριάσει. Όταν ο έπαρχος της Κωνσταντινούπολης, Αναστάσιος ανάγνωσε στη πλατεία του Κωνσταντίνου τη σχετική Διαταγή (προκήρυξη), στην οποία ο Καλαφάτης προσπαθούσε να δικαιολογήσει στο λαό τους λόγους της καταδίκης της Ζωής ακούσθηκε κραυγή από το συγκεντρωμένο πλήθος:«Ημείς σταυροπάτην και καλαφάτην Βασιλέα ού θέλομεν αλλά την αρχέγονον και ημετέραν μητέρα Ζωήν» Στη φωνή αυτή απάντησε σύσσωμος ο παριστάμενος λαός:«Ανασκαφείη τα οστά του Καλαφάτου» και με αυτό δόθηκε το σύνθημα ένοπλης στάσης. Το πλήθος συσπειρώθηκε γύρω απο τον πατριάρχη Αλέξιο, τον οποίο θέλησε να απομακρύνει απο τον θρόνο ο Μιχαήλ. Η σύγκλητος και ο στρατός επανέφεραν την Θεοδώρα απο την μονή Πετρίου και την ανευφήμησαν αυτοκράτειρα στο ναό της Αγίας Σοφίας με την αδελφή της Ζωή. ο Μιχαήλ για να κατευνάσει το πλήθος επανέφερε την Ζωή και την περιέβαλλε με αυτοκρατορικά ενδύματα αλλά τα κουρεμένα μαλλιά της Ζωής εξαγρίψσε το πλήθος και επιτέθηκε με βέλη και πέτρες. Χρειάστηκιε να επέμβει ο στρατός για να καταπνιγεί η εξέγερση. Το πλήθος έξαλλο έτρεξε και κατέστρεψε τις περιουσίες των Παφλαγόνων που είχαν πλουτίσει ως αργυραμοιβοί (τοκογλύφοι).Ο Μιχαήλ Ε΄ και ο Κωνσταντίνος κατέφυγαν στην μονή Στουδίου αλλά ύστερα απο διαταγή της Θεοδώρας τυφλώθηκαν και εξορίστηκαν.

(Από την κραυγή-σύνθημα της στάσης εκείνης έμεινε στην ιστορία ως Καλαφάτης).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Ιωάννης Σκυλίτζης, Σύνοψις Ιστοριών΄, Τhurn, rincepss edition, Βόννη.

Xρονογραφία, Μιχαήλ Ψελλού, εκδόσεις Αγριώστις-Κανάκη, Αθήνα 1996.

"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.680.


Προηγούμενος
Μιχαήλ Δ΄
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
Επόμενος
Κωνσταντίνος Θ΄