Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης
 |
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 07/11/2010. |
Ο Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης (1002 - 10 Δεκεμβρίου 1081) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 1078 έως το 1081.
Πίνακας περιεχομένων |
Βιογραφία [Επεξεργασία]
Ο Νικηφόρος Βοτανειάτης υπηρέτησε ως στρατηγός υπό τους αυτοκράτορες Κωνσταντίνο Θ´ και Ρωμανό Δ´ Διογένη, και την περίοδο βασιλείας του Μιχαήλ Ζ´ Δούκα έγινε κυβερνήτης του θέματος Ανατολής και διοικητής του στρατού στην Ασία.
Η ενθρόνιση [Επεξεργασία]
Το 1078 επαναστάτησε ενάντια στο αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ´ και στον υπουργό οικονομικών του Νικηφορτζή και με τη σύμπραξη των Σελτζούκων Τούρκων βάδισε προς τη Νίκαια, όπου ανακήρυξε τον εαυτό του αυτοκράτορα. Αντιμέτωπος με έναν άλλο επαναστάτη στρατηγό, το Νικηφόρο Βρυέννιο, η εκλογή του επικυρώθηκε από την αριστοκρατία και τον κλήρο, ενώ ο Μιχαήλ ο Ζ´ παραιτήθηκε από το θρόνο και έγινε μοναχός. Το Μάρτιο ή Ιούνιο του 1078, ο Νικηφόρος Γ´ Βοτανειάτης μπήκε θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη και στέφθηκε αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη Κοσμά Α΄. Με τη βοήθεια του στρατηγού του Αλέξιου Κομνηνού, αντιμετώπισε το Βρυέννιο και άλλους αντιπάλους, αλλά απέτυχε να εκδιώξει τους Τούρκους από τη Μικρά Ασία.
Ο γάμος ως μέσο ισχυροποίησης [Επεξεργασία]
Για να ενισχύσει τη θέση του, ο Νικηφόρος Γ΄ επεδίωξε να παντρευτεί την Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα, μητέρα του Μιχαήλ Ζ´ και χήρα του Κωνσταντίνου Ι΄ και Ρωμανού Δ΄. Αυτό το σχέδιο υπονομεύτηκε από τον Καίσαρα Ιωάννη Δούκα και ο Νικηφόρος τελικά παντρεύτηκε τη Μαρία της Αλανίας, τη χήρα του Μιχαήλ Ζ´, κατά παράβαση των εκκλησιαστικών κανόνων. Παρόλα ταύτα, ο Νικηφόρος δεν αναγνώρισε τα δικαιώματα διαδοχής του γιου της Μαρίας Κωνσταντίνου Δούκα, κάτι που τον εξέθεσε στις υποψίες και συνωμοσίες του εναπομείναντος τμήματος της οικογένειας των Δουκών. Ο τρόπος διοίκησης του δημιούργησε αντιπάθειες, καθώς οι σύμβουλοι του αποξένωσαν πολλούς παλιούς αυλικούς, και απέτυχε να βάλει φρένο στην υποτίμηση του βυζαντινού νομίσματος.
Σημαντικές ενέργειες του [Επεξεργασία]
Ο Νικηφόρος σταδιακά εξαρτήθηκε από την υποστήριξη του Αλέξιου Κομνηνού, που αντιμετώπισε με επιτυχία την επανάσταση του Νικηφόρου Βασιλάκιου στα Βαλκάνια (1079) και επιφορτίστηκε να καταστείλει την επανάσταση του Νικηφόρου Μελισσηνού στην Ανατολή (1080). Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας ήρθε επίσης αντιμέτωπος με εισβολές ξένων λαών, καθώς ο Νορμανδός Δούκας Ροβέρτος Γυισκάρδος της Απουλίας κήρυξε πόλεμο με το πρόσχημα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων στο θρόνο του νεαρού Κωνσταντίνου Δούκα, που είχε μνηστευτεί την κόρη του Ροβέρτου Έλενα. Ενώ εμπιστεύτηκε στον Αλέξιο σημαντικές ένοπλες δυνάμεις για να αντιμετωπίσει την επικείμενη επίθεση των Νορμανδών, οι Δούκες, καθοδηγούμενοι από τον καίσαρα Ιωάννη, συνωμότησαν για να καταλύσουν την εξουσία του και να τον αντικαταστήσουν με τον Αλέξιο. Την εποχή του ο τελευταίος βασιλιάς του Αρμενικού βασιλείου του Ανί Γκαζίκ Β' που είχε καταλυθεί απο τους Βυζαντινούς απο το 1045 δολοφονείται στην Καισάρεια της Καππαδοκίας απο φανατικούς Βυζαντινούς Ορθοδόξους λόγω προστριβών του σχετικά με θέματα με το δόγμα της Αρμενικής εκκλησίας η οποία είχε δεχτεί τον μονοφυσιτισμό απο τον 6ο αιώνα. Ο Αρμένιος πρίγκιπας Ρουπέν Α' απο την οικογένεια των Βαγρατιδών της Αρμενίας συγγενής του Γκαζίκ Β' κατέλαβε την πόλη Κοζάν της Κιλικίας πάνω απο τα Άδανα ιδρύοντας το Αρμενικό πριγκιπάτο της Κιλικίας με πρωτεύουσα την Σίς (σημερινό Κοζάν) (1080), το 1199 το πριγκιπάτο θα προαχθεί σε βασίλειο της Αρμενικής Κιλικίας επιβιώνοντας συνολικά περίπου 3 αιώνες ως την κατάλυση του απο τους Μαμελούκους της Αιγύπτου.
Το τέλος [Επεξεργασία]
Αποτυγχάνοντας να εξασφαλίσει την υποστήριξη είτε των Σελτζούκων Τούρκων είτε του Νικηφόρου Μελισσηνού (και οι δύο παραδοσιακοί εχθροί του), ο Νικηφόρος αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το θρόνο ύστερα από ένα αιματηρό πραξικόπημα το 1081. Ο εκθρονισμένος αυτοκράτορας αποσύρθηκε σε μοναστήρι, που ο ίδιος είχε επιχορηγήσει, και πέθανε αργότερα τον ίδιο χρόνο.
| Προηγούμενος Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας |
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου |
Επόμενος Αλέξιος Α΄ Κομνηνός |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
