Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης
Theodore I Laskaris miniature.jpg
Πορτραίτο του αυτοκράτορα Θεόδωρου Α΄ από χειρόγραφο του 15ου αιώνα.
Αυτοκράτωρ της Νίκαιας
Περίοδος εξουσίας
1205 - 1222
Προκάτοχος Κωνσταντίνος Λάσκαρης
Διάδοχος Ιωάννης Γ' Βατάτζης
Οίκος Λασκαρίδες
Γέννηση 1175
Θάνατος 1222
Πατέρας Μανουήλ Λάσκαρης
Μητέρα Ιωάννα Καράτζαινα
Σύζυγος Άννα Αγγελίνα
Φιλίππα της Αρμενίας
Maria de Courtenay
Επίγονοι Ειρήνη Λασκαρίνα
Μαρία Λασκαρίνα
Κωνσταντίνος Λάσκαρης

Ο Θεόδωρος Λάσκαρης ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας της Νίκαιας (1205-1222).

Βιγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Θεόδωρος Α' ήταν υιός του Μανουήλ Λάσκαρη (γεν.π.1140) και της Ιωάννας Καράτζαινας (γεν.π.1148). Ήταν στρατιωτικός και γαμπρός του αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου (1195-1203). Γεννήθηκε γύρω στα 1175 και όντας μέλος επιφανούς οικογένειας του Βυζαντίου προωθήθηκε γρήγορα σε υψηλά στρατιωτικά αξιώματα, στα οποία και διακρίθηκε για την γενναιότητα και τις ικανότητές του.

Το 1204, την παραμονή της πτώσης της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους κατά τη Δ΄ Σταυροφορία και ενώ ο Αλέξιος Ε΄ Μούρτζουφλος είχε εγκαταλείψει την Πόλη, ο λαός εξέλεξε ως αυτοκράτορα τον αδελφό του Κωνσταντίνο Λάσκαρη. Οι συνθήκες όμως οδήγησαν στη φυγή των Λασκαριδών από την Πόλη και τη διαφυγή τους στη Μικρά Ασία.

Εκεί την ηγεσία της αντίστασης ανέλαβε ο Θεόδωρος, ο οποίος αφού κατάφερε να επιβληθεί στους Μικρασιάτες μεγιστάνες άρχισε τον πόλεμο κατά των Σταυροφόρων, των συμμάχων τους Σελτζούκων Τούρκων και των αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας.

Μεταξύ των προσφύγων από την Πόλη συγκαταλεγόταν και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως με πολλούς κληρικούς, έτσι γύρω στο 1208 στέφθηκε αυτοκράτορας. Οι επιτυχίες του, καθώς και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Λατίνοι στα Βαλκάνια από τους Βουλγάρους οδήγησαν τελικά στην υπογραφή συνθήκης ειρήνης το 1214 στο Nυμφαίο, με βάση την οποία οι Λατίνοι περιορίζονταν σε μια στενή λωρίδα στη βορειοδυτική Μικρά Ασία.

Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με την οργάνωση του κράτους του, την ενίσχυση της οικονομίας και του στρατού πάνω σε υγιείς βάσεις και την προετοιμασία της επιστροφής στην Κωνσταντινούπολη.

Πέθανε το 1222 αφήνοντας ως διάδοχό του τον γαμπρό του, Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Θεόδωρος Α' ενυμφεύφθη τρεις φορές. Πρώτα το 1198/9 την Άννα Αγγελίνα, θυγατέρα του Αλεξίου Γ' Αγγέλου, αυτοκράτορος των Ρωμαίων και της Ευφροσύνης Δούκαινας Καματηράς. Παιδιά αυτού του γάμου είναι:

  • Ειρήνη Λασκαρίνα, η οποία υπανδρεύθη πρώτα τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο και μετά τον Ιωάννη Γ' Δούκα Βατάτζη μετέπειτα αυτοκράτορα των Ρωμαίων,
  • Μαρία Λασκαρίνα (π.1206-1270), που υπανδρεύθη τον Bela IV Arpad μετέπειτα βασιλιά της Ουγγαρίας (του υιού τους Stephen V Arpad η κόρη Anna Arpad θα υπανδρευθεί τον Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο αυτοκράτορα των Ρωμαίων),

και άλλα τρία τέκνα. Μετά το θάνατο της Άννας Αγγελίνας το 1212, ο Θεόδωρος Α' ενυμφεύθη την Philippa Rupenid, κόρη του Rupen III κυρίου της Μικράς Αρμενίας (στην Κιλικία) και της Isabella Toron. Από αυτό τον γάμο γεννήθηκε τo 1214 ο

  • Κωνσταντίνος Λάσκαρης.

Ο Θεόδωρος Α' χώρισε τη σύζυγό του το 1216 και το 1219 ενυμφεύθη την Maria de Courtenay, κόρη του Peter II de Courtenay λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης και της Yolanda Hainaut-Flanders. Ο γάμος δεν είχε απογόνους.

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Μανουήλ Λάσκαρης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Θεόδωρος Α' Λάσκαρης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Ιωάννα Καράτζαινα