Σταυράκιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σταυράκιος
Solidus-Nicephorus I and Staraucius-sb1604.jpg
Ο Σταυράκιος και ο πατέρας του Νικηφόρος Α', σε νόμισμα της εποχής
Αυτοκράτωρ του Βυζαντίου
Περίοδος εξουσίας
26 Ιουλίου 811 – 2 Οκτωβρίου 811.
Προκάτοχος Νικηφόρος Α´
Διάδοχος Μιχαήλ Α´
Οίκος Δυναστεία των Νικηφόρων
Θάνατος 11 Ιανουαρίου 812
Πατέρας Νικηφόρος Α´
Θρησκεία Χριστιανός Ορθόδοξος

Ο Σταυράκιος ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας, γιος του Νικηφόρου Α΄ και συμβασιλέας με τον πατέρα του από το 803, ο οποίος ηγείτο του τιμητικού σώματος των Ικανάτων.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το θάνατο του πατέρα του στις 26 Ιουλίου του 811, κατά την πανωλεθρία του βυζαντινού στρατού από τους Βουλγάρους του Κρούμμου στη μάχη της Πλίσκας και λόγω του σοβαρού τραυματισμού του ίδιου, ο Σταυράκιος καταλάβαινε ότι δεν μπορούσε να διοικήσει και σκέφτηκε να ορίσει ως διάδοχο του τη σύζυγο του Θεοφανώ. Φοβούμενος το ενδεχόμενο της ανόδου της Θεοφανούς στο θρόνο, ο Πατριάρχης Νικηφόρος, ο μάγιστρος Θεόκτιστος και ο δομέστικος Στέφανος συμφιλιώθηκαν και συμφώνησαν να αναγορεύσουν αυτοκράτορα τον Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ. Μετά την ανατροπή του στις 2 Οκτωβρίου του 811, ο Σταυράκιος έσπευσε να καρεί μοναχός και να καταφύγει σε μοναστήρι. Εκεί πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 812 από το τραύμα του που είχε μολυνθεί.

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα