Φεντεράτοι

Με το εξελληνισμένο όνομα Φοιδεράτοι ή Φεντεράτοι, (εκ της λατινικής foederati = ομόσπονδοι), ονομάζονταν οι κάτοικοι ανεξαρτήτων πόλεων που συνδέονταν με την αρχαία Ρώμη με συνθήκες (foedus). Οι κάτοικοι αυτών των πόλεων ήταν μεν σύμμαχοι με τους Ρωμαίους αλλ΄ όμως δεν είχαν και τα ίδια δικαιώματα του Ρωμαίου πολίτη μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Τα δικαιώματα όμως αυτά τα απέκτησαν μετά τον Συμμαχικό Πόλεμο του 91 π.Χ.. Τότε οι πόλεις των Φοιδεράτων ονομάσθηκαν "πολιτείες", και οι μεν της Ιταλίας λαοί λέγονταν civitas, οι δε ξένοι peregrini.

Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Φοιδεράτοι ονομάζονταν ομόσπονδα στρατεύματα με δικό τους οπλισμό που διοικούνταν από Γότθους. Μετά το τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ. τα μισθοφορικά στρατεύματα των Φοιδεράτων ανασυγκροτήθηκαν σε νέες βάσεις και οι αρχηγοί τους προέρχονταν από αξιωματικούς του βυζαντινού στρατού. Αργότερα οι βυζαντινοί αυτοί φοιδεράτοι μετονομάτηκαν σε Εταιρειώτες.