Ισαάκιος Β΄ Άγγελος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ισαάκιος Β'΄
IsaacIIAnge.jpg
εξ ηλέκτρου νόμισμα Ισαακίου Β' Αγγέλου:
η Παναγία ένθρονη.
Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων
Περίοδος εξουσίας
1185 - 1195
Προκάτοχος Ανδρόνικος Α' Κομνηνός
Διάδοχος Αλέξιος Γ΄ Άγγελος
Οίκος Αγγέλων
Γέννηση 1156
Θάνατος 1204
Πατέρας Ανδρόνικος Άγγελος
Μητέρα Ευφροσύνη Κασταμονίτου
Σύζυγος Ειρήνη
Margaret (Μαρία) Arpad
Επίγονοι Ευφροσύνη
Άννα
Ειρήνη
Αλέξιος Δ' αυτ. Ρωμαίων
Ιωάννης

Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ισαάκιος Β΄ Άγγελος βασίλεψε από το 1185 μέχρι την εκθρόνισή του το 1195, επανήλθε σε συμβασιλεία με το γιό του Αλέξιο Δ΄ Άγγελο το 1203, μέχρι το θάνατό του το 1204.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος, ευγενούς καταγωγής αντικατέστησε τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Α΄ Κομνηνό μετά τα επεισόδια και τη θανάτωσή του.Ετσι εγκαθιδρύθηκε στο Βυζάντιο ο Οίκος Αγγέλων. Αμέσως ανέλαβε δράση και τα Βυζαντινά στρατεύματα υπό το στρατηγό Αλέξιο Βρανά διέλυσαν τον απειλητικό στρατό του Γουλιέλμου στην Αμφίπολη το 1185.

Δεν μπόρεσε όμως να κάνει τίποτε για την ανάκτηση των νησιών του Ιονίου Λευκάδα, Ιθάκη, Κεφαλονιά και Ζάκυνθος τα οποία είχαν καταληφθεί από τον στόλο του Γουλιέλμου Β΄ με ναύαρχο τον Μαργαριτώνη το καλοκαίρι του ίδιου έτους.

Η συνέχεια της βασιλείας του δεν υπήρξε αντάξια αυτού του πρώτου θριάμβου, και αυτό γιατί σε αντίθεση με τον Ανδρόνικο, ο Ισαάκιος ήταν ανίκανος να διοικήσει ικανοποιητικά το κράτος. Επανήλθε η παταχθείσα υπό τον προκάτοχό του διαφθορά των υπαλλήλων, αλλά και η εξαγορά τίτλων και προνομίων, ως τα βασικά στοιχεία της διοίκησης.

Το 1187, ο Σαρακηνός Ελ-Σαλαντίν κατέλαβε τα Ιεροσόλυμα, καταλύοντας το ομώνυμο Σταυροφορικό βασίλειο. Σε πλήρη αντίθεση με το αντίστοιχο γεγονός της πτώσης των Ιεροσολύμων στους Φράγκους, ο Σαλαντίν δεν επιδόθηκε σε ανούσια σφαγή, αλλά επέτρεψε σχεδόν σε όλους τους Χριστιανούς να εξαγοράσουν την ελευθερία τους.

Η πτώση της Αγίας Πόλης αποτέλεσε το έναυσμα για την διοργάνωση το 1191 της Γ΄ Σταυροφορίας από το Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα. Έντρομος ο Ισαάκιος, αλλά και πολύ κατώτερος των απαιτήσεων των γεγονότων, δεν κατόρθωσε να επιδείξει την οξύνοια και διπλωματική ευελιξία των Κομνηνών στη διαχείριση των Σταυροφορικών στρατευμάτων. Ο Φρειδερίκος πέρασε στην Ανατολία και κατέλαβε το Ικόνιο. Στην πορεία όμως πέθανε σε πνιγμό με αποτέλεσμα την άμεση και άδοξη λήξη της Σταυροφορίας, χωρίς καν να πλησιάσει στο στόχο της. Ο γιος του Ερρίκος ΣΤ΄, ανέλαβε την πρωτοβουλία για νέα Σταυροφορία το 1195. Αν και τα πρώτα στρατεύματα κινήθηκαν επιτυχώς, ο θάνατος του Ερρίκου το 1197 στη Μεσήνη έδωσε άδοξο τέλος και στη νέα εκστρατεία.

Ανήμπορος να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, ο Ισαάκιος ήταν ένας αδύναμος ηγέτης, χωρίς πολλά από τα χαρίσματα των Κομνηνών. Εκθρονίστηκε από τον αδελφό του Αλέξιο Γ΄ Άγγελο και τιμωρήθηκε με τύφλωση το 1195. Το 1203, δηλαδή τις παραμονές της πολιορκίας της Πόλης από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας, ο γιος του μοιράζοντας αφειδώς υποσχέσεις για ανταλλάγματα, κατόρθωσε με τη βοήθεια των Δυτικών, και κυρίως των Βενετών, να επανακτήσει το θρόνο και να χρισθεί συμβασιλέας με τον πατέρα του. Λίγο πριν την πτώση (1204), πατέρας και γιος εκθρονίστηκαν και θανατώθηκαν από τον Αλέξιο Ε΄ Μούρτζουφλο.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ισαάκιος Β' ενυμφεύθη πρώτα την Ειρήνη Τορνίκη (ή Παλαιολογίνα). Τέκνα ήταν:

  • Ευφροσύνη, μοναχή
  • Άννα σύζυγος του Roman Rurik, υιού του Mstislav II μεγάλου πρίγκιπα Κιέβου τρισεγγονού του Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου
  • Ειρήνη (1181-1208) σύζυγος πρώτα του Roger III Hauteville δουκός Απουλίας και συμβασιλέως Σικελίας (υιού του Tangred βασιλέως Σικελίας) και έπειτα τον Philip Hohenstaufen δούκα Σουαβίας και βασιλέως Γερμανίας (υιού του Frederick I barbarosa). Απόγονοι της Ειρήνης από τον δεύτερο γάμο της είναι οι Μανουήλ Β' και Ανδρόνικος Ε' οι Παλαιολόγοι, οι Francesco II και Dorino I Gattilusio ηγεμόνες Λέσβου, βασιλείς της Βοημίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Βουργουνδίας, Γαλλίας, Αγγλίας, Αραγωνίας, Καστίλλης και Λεόνης, Πορτογαλίας, Σικελίας, Σουηδίας, Βραδεμβούργου και Πρωσσίας, κά
  • Αλέξιος Δ' (1182-1204) αυτοκράτωρ Ρωμαίων, προκάλεσε την είσοδο των Σταυροφόρων της Δ' Σταυροφορίας στην Κωνσταντινούπολη και την άλωση της πόλης.

Όταν απεβίωσε ή χώρισε με την Ειρήνη, ενυμφεύθη το 1185 τη Margaret (Μαρία) Arpad, κόρη του Bela III βασιλέως Ουγγαρίας και της Αgnes de Chatillon της Αντιόχειας. Tέκνα:

  • Ιωάννης (π.1193-1259) κύριος Συρμίου, υπό τον Bela IV Arpad βασιλέως Ουγγαρίας.

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
8. Μανουήλ Άγγελος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4. Κωνσταντίνος Άγγελος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Ανδρόνικος Άγγελος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Ιωάννης Κομνηνός
 
 
 
 
 
 
 
10. Αλέξιος Α' Κομνηνός
αυτ. Ρωμαίων
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Άννα Δαλασσηνή Χάροντος
 
 
 
 
 
 
 
5. Θεοδώρα Κομνηνή
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Ανδρόνικος Δούκας
υιός Ιωάννου
(υιός Κωνσταντίνου Ι' Δούκα)
 
 
 
 
 
 
 
11. Ειρήνη Δούκαινα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Maria Cometopuli
θυγ. Trojan Cometopuli
(υιός Ivan-Vladislav kniaz Bulgaria)
 
 
 
 
 
 
 
1. Ισαάκιος Β' Άγγελος
αυτ. Ρωμαίων
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Ευφροσύνη Κασταμονίτου
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Βιβλιογραφία:[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Norwich, J.J. "Byzantium", Vol. III-The Decline and Fall
  • Vasiliev, A. "History of the Byzantine Empire, 324–1453"
  • Ostrogorsky, G. "History of the Byzantine State"


Προηγούμενος
Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
Συναυτοκράτορας: -
Επόμενος
Αλέξιος Γ΄ Άγγελος