Ιωάννης Δ΄ Λάσκαρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννης Δ΄ Λάσκαρης Βατάτζης
John IV Laskaris miniature.jpg
Πορτραίτο του αυτοκράτορα Ιωάννη Δ΄ από χειρόγραφο του 15ου αιώνα.
αυτοκράτωρ της Νίκαιας
Περίοδος εξουσίας
1258 - 1261
Προκάτοχος Θεόδωρος Β' Βατάτζης
Διάδοχος Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος
Οίκος Βατάτζαι
Γέννηση 1250
Θάνατος π.1305
Πατέρας Θεόδωρος Β' Βατάτζης
Μητέρα Elena Asen

Ο Ιωάννης Δ΄ Λάσκαρης Βατάτζης, (25 Δεκεμβρίου 1250 - 1305) ήταν αυτοκράτορας των Ρωμαίων, γιος του αυτοκράτορα της Νίκαιας, Θεόδωρου Β΄ Λάσκαρη Βατάτζη.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Θεόδωρος Β' Δούκας Βατάτζης πέθανε τον Αύγουστο του 1258. Ο Ιωάννης ήταν τότε μόλις οκτώ ετών. Για τον λόγο αυτό ο πατέρας του είχε φροντίσει να αναθέσει την επιμέλεια του κράτους και την φροντίδα του ανήλικου γιου του στον πατριάρχη Αρσένιο Αυτωρειανό και τον πρωτοβεστιάριο Γεώργιο Μουζάλωνα. Η απόφαση αυτή του Θεόδωρου Λάσκαρη είχε δυσαρεστήσει τον στρατηγό Μιχαήλ Παλαιολόγο ο οποίος είχε την υποστήριξη του στρατού και πολλών ευγενών. Εννέα ημέρες μετά τον θάνατο του Θεόδωρου, ο Μουζάλων δολοφονήθηκε από τους στρατιωτικούς και ο Παλαιολόγος έλαβε τον τίτλο του δούκα, ως κηδεμόνας του ανήλικου Ιωάννη. Μέσα σε τέσσερις μήνες ο Παλαιολόγος κατόρθωσε να προαχθεί σε δεσπότη και τέλος τιτλοφορήθηκε συμβασιλέας του Ιωάννη. Η στέψη έγινε την 1η Ιανουαρίου 1260. Με απαίτηση του Παλαιολόγου στέφθηκε μόνον αυτός αυτοκράτορας, ο δε Ιωάννης αποφασίστηκε να στεφθεί αργότερα όταν θα ενηλικιωνόταν.

Στις 26 Ιουλίου του 1261 όμως ο καίσαρας Αλέξιος Στρατηγόπουλος ελευθέρωσε την Κωνσταντινούπολη από τους Φράγκους, και στις 15 Αυγούστου ο Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος στέφτηκε στην Αγία Σοφία αυτοκράτορας, αγνοώντας εντελώς τον Ιωάννη Δ΄. Αργότερα, στις 25 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, στην επέτειο των ενδέκατων γενεθλίων του, ο Μιχαήλ Η' διέταξε να τυφλώσουν τον Ιωάννη Δ' ώστε να μην μπορέσει ποτέ να απειλήσει την δυναστεία των Παλαιολόγων. Γι'αυτήν την ενέργεια ο Μηχαήλ Η' αφορίστηκε από τον Πατριάρχη Αρσένιο, ενώ αργότερα προκλήθηκε επανάσταση από τον Ψευδοιωάννη κοντά στην Νίκαια. Ο Ιωάννης Δ' πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως μοναχός έως τον θάνατό του στα 1305. Κατά την μοναστική του ζωή τον επισκέφθηκε ο γιος και διάδοχος του Μιχαήλ Ανδρόνικος Β', ζητώντας με ταπεινοσύνη συγγνώμη για το έγκλημα που είχε διαπράξει ο πατέρας του.

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
8. Βασίλειος Βατάτζης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4. Ιωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Κωνσταντίνος Άγγελος μέγας δουξ Σικελίας
 
 
 
 
 
 
 
9. Δούκαινα Κομνηνή Αγγελίνα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Θεοδώρα Κομνηνή του Αλεξίου Α' Κομνηνού και της Ειρήνης Δούκαινας
 
 
 
 
 
 
 
2. Θεόδωρος Β' Λάσκαρης Βατάτζης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Mανουήλ Λάσκαρης
 
 
 
 
 
 
 
10. Θεόδωρος Α' Λάσκαρης αυτ. Ρωμαίων
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Ιωάννα Καράτζαινα
 
 
 
 
 
 
 
5. Ειρήνη Λασκαρίνα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Αλέξιος Γ' Άγγελος αυτ. Ρωμαίων
 
 
 
 
 
 
 
11. Άννα Αγγελίνα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Ευφροσύνη Δούκαινα Καματηρά
 
 
 
 
 
 
 
1. Ιωάννης Δ' Λάσκαρης Βατάτζης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
12. Ivan Ι Asen ηγεμών Βουλγάρων
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
6. Ivan ΙΙ Asen ηγεμών Βουλγάρων
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
13. Elena
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Elena Asen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Béla III Arpad ρηξ Ουγγαρίας
 
 
 
 
 
 
 
14. Andrew II Arpad ρηξ Ουγγαρίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Agnes de Châtillon of Antioch
 
 
 
 
 
 
 
7. Anna Maria Arpad
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Berthold IV, Duke of Merania
 
 
 
 
 
 
 
15. Gertrude Andechs
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Agnes Wettin of Lusatia
 
 
 
 
 
 
Προηγούμενος
Θεόδωρος Β' Λάσκαρης
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
Συναυτοκράτορας Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος
Επόμενος
Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος