Νότια Οσετία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Республикӕ Хуссар Ирыстон
Республика Южная Осетия
სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი
Flag of South Ossetia.svg
(Σημαία)
Coat of arms of South Ossetia.svg| Εθνόσημο
Ossetia-map.png
Εθνικός ύμνος Республикæ Хуссар Ирыстоны Паддзахадон Гимн
Πρωτεύουσα Τσχινβάλι
Επίσημες γλώσσες Οσετικά¹, Ρώσικα¹
Οσετικά² Γεωργιανά²
¹ Όπως χρησιμοποιούνται από την αποσχιστική κυβέρνηση
² Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Γεωργίας
Πολιτική κατάσταση Εκ των πραγμάτων: Ανεξάρτητη
Διά του νόμου: (διεθνώς αναγνωρισμένο) μέρος της Γεωργίας
Πρόεδρος
Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός
Λεονίντ Τιμπίλοφ

Ντομέντι Κουλουμπέγκοφ
Ανεξαρτησία

- Διακήρυξη

- Αναγνώριση

Από τη Γεωργία

28 Νοεμβρίου 1991

καμία

Πληθυσμός
 - Ολικός (2004)
- Πυκνότητα

70.000
18 κατ./τ.χλμ.
Νόμισμα Ρούβλι Ρωσίας, Λάρι Γεωργίας
Ζώνη Ώρας UTC+3
Ossetia05.png

Η Νότια Οσετία, ή απλά Οσετία, είναι μια αυτοανακηρυγμένη δημοκρατία μέσα στα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα της Γεωργίας. Αν και αυτή η πρώην σοβιετική αυτόνομη περιφέρεια διακήρυξε την ανεξαρτησία της κι έχει έναν ντε φάκτο έλεγχο σε ένα σημαντικό μέρος της περιφέρειας, ο διαχωρισμός της από τη Γεωργία δεν έχει αναγνωριστεί από καμία μεγάλη χώρα, με εξαίρεση τη Ρωσία και τη Νικαράγουα, και θεωρείται μέρος της χώρας της Γεωργίας. Η Γεωργία δεν αναγνωρίζει τη Νότια Οσετία ως διαφορετική κρατική οντότητα ή αυτόνομη περιοχή, αλλά αναφέρεται σε αυτήν είτε με το μεσαιωνικό όνομα Samachablo, είτε, πιο πρόσφατα, Tskhinvali (Τσχινβάλι).

H Ρωσία αναγνώρισε τη δημοκρατία ως ανεξάρτητη και τη σχετική ανακοίνωση έκανε στις 26 Αυγούστου του 2008 ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ.[1] Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2009 η Βενεζουέλα αναγνώρισε την Νότια Οσετία ως ανεξάρτητη[2].

Η Νότια Οσετία διεκδικεί την ανεξαρτησία από τη Γεωργία από το 1988. Το Ademon Nykhas, εθνικό κίνημα της Οσσετίας, ιδρύεται το 1988 και το 1989 στις 10 Νοεμβρίου το Ανώτατο Οσσετικό συμβούλιο ζητάει από το Ανώτατο Σοβιέτ , να αναβαθμιστεί η Οσσετία σε Αυτόνομη Δημοκρατία. Αγνοείται το αίτημα και το Γεωργιανό ΣΟΒΙΕΤ με νόμο απαγορεύει περαιτέρω ανεξαρτητοποιήσεις . Οι Οσσέτιοι μποϊκοτάρουν τις εκλογές του 1990 και κάνουν δικές τους εκλογές.Ο τότε πρόεδρος ( μέσα στα πλαίσια της Σοβιετικής Ένωσης ακόμα) της Γεωργίας , ο Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια , κήρυξε παράνομη την εκλογική διαδικασία της Οσετίας, με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης(1991).Οι μάχες ξεκίνησαν το 1991 , όταν οι Γεωργιανοί επιτέθηκαν και έκαψαν συθέμελα τα Οσσετικά χωριά με αποτέλεσμα 1000 νεκρούς σε πρώτη φάση και 100.000 Οσσέτιοι εγκατέλειψαν την περιοχή. Με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τις αποσχιθείσες περιοχές από την Ρωσία, με τα σύνορα που ίσχυαν από πριν της συμφωνίας Μολότοφ- Ρίμπεντροπ το 1939. Η Γεωργία εξαναγκάζεται σε κατάπαυση πυρός με την Οσσετία , με την Ρωσία να αποτελεί μέρος της ειρηνευτικής δύναμης, και με εγγυήσεις εκατέρωθεν για μη χρήση βίας.

Η Γεωργία επανειλημμένα έχει καταπατήσει τους όρους της συμφωνίας αυτής , μεταξύ άλλων κατέχοντας παράνομα ακόμα το Akhalgori. Στις 12 Νοεμβρίου 2006, έγινε ανεπίσημο δημοψήφισμα, που αποφάνθηκε υπέρ της ανεξαρτητοποίησης, με ποσοστό 98,85%[3]. Το θέμα της Ν. Οσετίας αλλά και της Αμπχαζίας, άλλης περιοχής που διεκδικεί την απόσχισή της από τη Γεωργία, έγινε αίτιο τριβής στις σχέσεις μεταξύ Γεωργίας και Ρωσίας, καθώς η δεύτερη επέβαλλε κυρώσεις στην πρώτη. Οι κυρώσεις άρθηκαν τον Απρίλιο του 2008, με παράλληλη ωστόσο απόφαση της Ρωσίας για σύσφιξη των σχέσεων με τη Ν. Οσετία και την Αμπχαζία, που περιελάμβανε μεταξύ άλλων τη χορήγηση ρωσικού διαβατηρίου σε όσους κατοίκους της Ν. Οσετίας το επιθυμούσαν. Τον ίδιο καιρό, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ δήλωσε πως η Γεωργία θα μπορούσε να ενταχθεί μελλοντικά στον Οργανισμό, προκαλώντας επιπλέον δυσαρέσκεια στη Μόσχα.[4]

Κρίση με Γεωργία, 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Νότια Οσετία έχει γίνει πολλές φορές περιοχή συγκρούσεων με κύριες την επίθεση της 4ης Ιουλίου που έληξε σχεδόν αμέσως, και της 8ης Αυγούστου όπου εξελίχθηκε σε πόλεμο μεταξύ Γεωργίας, Ρωσίας και των αποσχισθεισών περιοχών της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας.

Δημοψήφισμα 2011[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 13 Νοεμβρίου 2011, οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση να γίνουν τα οσετικά και τα ρωσικά οι εθνικές γλώσσες στη Νότια Οσετία. Πρότυπο:Blockquote

Επιλογή Ψήφοι %
Υπέρ 19.797 83,54
Κατά 3.902 16,46
Άκυρα/λευκά 38
Σύνολο 23.737 100
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή 67,05
Πηγή: Direct Democracy

Προεδρικές εκλογές 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχικά οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Νοεμβρίου 2011[5] μαζί με ένα δημοψήφισμα.[6] Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 27 Νοεμβρίου, όμως τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο της Νότιας Οσετίας. Νέες προεδρικές εκλογές ορίστηκαν για τις 25 Μαρτίου 2012[7] και τον τελικό γύρο να διεξάγεται στις 8 Απριλίου 2012. Πρόεδρος εξελέγη ο Λεονίντ Τιμπίλοφ με ποσοστό 54,1%.


Πρόεδρος, 25 Μαρτίου και 8 Απριλίου 2012
Υποψήφιος Κόμμα 1ος γύρος Τελικός γύρος
ψήφοι % ψήφοι %
Λεονίντ Τιμπίλοφ 11.453 42,48 15.786 54,12
Νταβίντ Σανακόγιεφ 6.627 24,58 12.439 42,65
Ντμίτρι Μεντόγιεφ 6.415 23,79
Στανισλάβ Κοτσίγιεφ Κομουνιστικό Κόμμα της Νότιας Οσετίας 1.417 5,26
Εναντίον Όλων 216 0,80 279 0,96
Άκυρα 662 2,27
Σύνολο ψηφοδελτίων 100,00 29.166 100,00
συμμετοχή 70,28 29.166 71,26
αποχή 29,72 11.763 28,74
Σύνολο εγγεγραμμένων 40.929 100,00 40.929 100,00
Πηγή: South Ossetian Electoral Commission 2 3

Βουλευτικές εκλογές 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά τον πόλεμο της Γεωργίας διεξήχθησαν στις 31 Μαΐου του 2009 και έλαβαν μέρος 4 κόμματα για 34 έδρες στη Βουλή. Σε δύο κόμματα που δεν πρόσκεινται στον πρόεδρο δεν επετράπη η συμμετοχή. Η προσέλευση στις κάλπες ήταν μεγάλη. Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα το κόμμα του προέδρου Έντουαρντ Κοκόιτι Yedinstvo (Ενότητα) κέρδισε τις εκλογές.[8]

Η ΕΕ αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη νομιμότητα των εκλογών και των αποτελεσμάτων.[9] Από την πλευρά της, η Γεωργία χαρακτήρισε τις εκλογές "παράνομες".

To Κόμμα της Ενότητας κέρδισε 17 έδρες στο κοινοβούλιο με 21.246 ψήφους, σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα. To Λαϊκό Κόμμα κατέλαβε 9 έδρες λαμβάνοντας 10.345 ψήφους, ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα έλαβε 8 έδρες με 10.194 ψήφους.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΕΡΤ, Η Ρωσία αναγνώρισε Οσετία-Αμπχαζία, 26 Αυγούστου 2008.
  2. Προεδρία της Βενεζουέλας
  3. Υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Γεωργία το 99%, Ριζοσπάστης, 14-11-2006.
  4. Q&A: Violence in South Ossetia, BBC, Ανακτήθηκε 9 Αυγούστου 2008.
  5. http://www.mherrera.org/elections.htm
  6. «Decree to postpone a vote on the referendum in the Republic of South Ossetia» (στα ρωσικά). Official website of the President of South Ossetia. 12-8-2011. http://www.presidentrso.ru/edicts/detail.php?ID=3914. Ανακτήθηκε στις 26 -8-2011. 
  7. «Парламент РЮО назначил повторные выборы президента на 25 марта 2012 года» (στα ρωσικά). OSInform. 29-11-2011. http://osinform.ru/32521-parlament-ryuo-naznachil-povtornye-vybory-prezidenta-na-25-marta-2012-goda.html. Ανακτήθηκε στις 29-11-2011. 
  8. Al Jazeera, Incumbent leading S Ossetia poll, 31 Μαΐου 2009.
  9. Telegraph Russia ally strengthens grip on South Ossetia, 1η Ιουνίου 2009.
  10. [1] και [2]