Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°15′N 33°45′E / 35.25°N 33.75°E / 35.25; 33.75

Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας
Κύπρου
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Σημαία

Εθνόσημο
και μεγαλύτερη πόλη Βόρεια Λευκωσία
Τουρκικά, Ελληνικά
Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Ντερβίς Έρογλου
Οζκάν Γιοργκαντζίογλου
Ανεξαρτησία
Ανακήρυξη της Δημοκρατίας

15 Νοεμβρίου 1983
 • Σύνολο
 • % Νερό

3.355 km2
1,3%
Πληθυσμός
 • Απογραφή 2006 
 • Πυκνότητα 

265.100[1]  
86,2 κατ./km2 
Νόμισμα Τουρκική Λίρα[2]1
(UTC +2)
Internet TLD .nc.tr 2
Κωδικός κλήσης ++90 392 2
1. Από 1 Ιανουαρίου 2005, η Τουρκική Λίρα (Türk Lirası) αντικατέστησε την παλιά Τουρκική Λίρα.
2. Ανεπίσημο, μέσω Τουρκίας (χωρίς διεθνή αναγνώριση)

Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (τουρ. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC), προφέρεται Κουζέϊ Κιμπρίς Τιουρκ Τζουμχούριγιετι) ονομάζεται από την Τουρκία το βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο τελεί υπό τουρκική κατοχή[3] από το 1974 κατά παράβαση των Διεθνών Κανόνων Δικαίου. Η Τουρκία προέβη στην ανακήρυξη σε κράτος των κατεχομένων αυτών εδαφών, με την ονομασία: Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) (στα τουρκικά Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti), κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών το 1983, διαμελίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία. Η ανακήρυξη αυτή έγινε εννιά χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο με αφορμή[4] την κατευθυνόμενη από την ελληνική Χούντα των Συνταγματαρχών του Δημήτριου Ιωαννίδη, ελληνοκυπριακή απόπειρα ανατροπής του Προέδρου Μακαρίου και την εγκατάσταση στην θέση του ενός πρωθυπουργού-μαριονέτα των Χουντικών[4].

Η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία, από την οποία και εξαρτάται πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά. Τα Ηνωμένα Έθνη εξακολουθούν να αναγνωρίζουν την κυριαρχία της νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλη την επικράτεια του νησιού και έχουν ανακηρύξει την προσπάθεια απόσχισης ως παράνομη. Στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, η ΤΔΒΚ αποκαλείται «ψευδοκράτος» [5] και «κατεχόμενα» [6]. O Οργανισμός της Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC) αναβάθμισε το 2004 την εκπροσώπηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας στον Οργανισμό, την οποία είχε αναγνωρίσει ως "μωαμεθανική κοινότητα-παρατηρητή" από το 1979, σε τουρκοκυπριακό κράτος-παρατηρητή, σύμφωνα με την επωνυμία που προέβλεπε για την τουρκοκυπριακή διοίκηση το απορριφθέν Σχέδιο Ανάν [7] για την Κύπρο. Η χρήση του όρου τουρκοκυπριακό κράτος στο Σχέδιο Ανάν αφορούσε το ένα από τα δύο συστατικά κράτη της προβλεπόμενης ομόσπονδης κυπριακής δημοκρατίας και δεν προοριζόταν για ανεξάρτητη χρήση με την έννοια του κυρίαρχου κράτους, όπως εμμέσως αναγνωρίζει ο Οργανισμός στην ΤΔΒΚ ως κρατικό εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων στις εργασίες του.[8]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία κατέχει το 37% περίπου του νησιού. Εκεί είχε εγκαταστήσει μία διοίκηση που της ήταν υποτελής. Στις 15 Νοεμβρίου 1983 η διοίκηση αυτή ανακήρυξε τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου ανεξάρτητο κράτος. Η ΤΔΒΚ (Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου) δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα κράτος, εκτός από την Τουρκία[9].

Η αυθαίρετη αυτή ανακήρυξη ανεξαρτησίας, πάνω σε μια περιοχή που κατείχετο στρατιωτικά από μία άλλη χώρα, δεν έγινε δεκτή ούτε από τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία καταδίκασαν την ενέργεια αυτή με τα Ψηφίσματα 541/1983 και 550/1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας και τη θεώρησαν νομικά άκυρη. Ζήτησαν επίσης την άμεση ανάκλησή της και παράλληλα προέτρεψαν όλα τα κράτη να μην την αναγνωρίσουν.

Η Τουρκία υποστηρίζει πως η τουρκοκυπριακή πλευρά οδηγήθηκε στην ανακήρυξη εξαιτίας των αξιώσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς για κυριαρχία σε ολόκληρο το νησί.[10]

Εκτός από τα Ηνωμένα Έθνη, την ανακήρυξη ανεξαρτησίας δεν αναγνώρισε ούτε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με την απόφασή του στην υπόθεση της Τιτίνας Λοϊζίδου, το Ε.Δ.Α.Δ. αποφάσισε πως, λόγω της παρουσίας 30.000 Τούρκων στρατιωτών στο νησί, η διοίκηση στα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη της Κύπρου είναι μια υποτελής στην Τουρκία διοίκηση και πως η Τουρκία ευθύνεται για τις πράξεις και παραλείψεις της (τουλάχιστον στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων).[11]

Παρόλα αυτά, ο Οργανισμός Ισλαμικών Συνδιασκέψεων αναγνώρισε την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου ως κράτος και τη δέχθηκε ως παρατηρητή στον οργανισμό, με την ονομασία "Τουρκικό Κυπριακό κράτος".[12]

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιδίκασε ποινή-αποζημίωση 90 εκατομμυρίων δολλαρίων στο τουρκικό κράτος για την εισβολή του 1974, ποινή μη δεσμευτική για την Τουρκία, σύμφωνα με την άποψη του υπουργού εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου[13].

Πληθυσμός και πολιτική εποικισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε μια προσπάθεια αλλοίωσης της πληθυσμιακής ισορροπίας της βόρειας Κύπρου, οι αρχές της ΤΔΒΚ εξακολουθούν να εμποδίζουν την επιστροφή των Ελληνοκύπριων προσφύγων στα σπίτια τους. Επιπλέον, οι τουρκικές αρχές μετέφεραν την περίοδο 1975-1995 ικανό αριθμό Τούρκων υπηκόων (εκτιμώνται σε περίπου 36.000) από τις ανατολικές επαρχίες της Τουρκίας και τους εγκατέστησαν στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο, σε σπίτια Ελληνοκυπρίων που προηγουμένως είχαν αναγκαστεί να τα εγκαταλείψουν σαν αποτέλεσμα της εισβολής. Υπολογίζεται δηλαδή ότι πάνω από το 1/3 του τότε τουρκοκυπριακού πληθυσμού εγκαταστάθηκε την περίοδο εκείνη στη Β. Κύπρο, με αποτέλεσμα σήμερα οι έποικοι να υπερτερούν των γηγενών Τουρκοκυπρίων.

Σύμφωνα με τις τουρκοκυπριακές αρχές, ο πληθυσμός της περιοχής ελεγχόμενης από την ΤΔΒΚ ανέρχεται σε 264.172 κατοίκους, από τους οποίους το μεγαλύτερο μέρος αποτελούν γηγενείς Τουρκοκύπριοι. Συγκεκριμένα, κατά την τουρκοκυπριακή πλευρά, από τους 178.000 Τουρκοκύπριους πολίτες, το 74% είναι γηγενείς Τουρκοκύπριοι. Από τους υπόλοιπους, περίπου 16,000 έχουν γεννηθεί στην Κύπρο. Οι υπόλοιποι, περίπου 78,000, είναι έποικοι, ξένοι εργάτες, φοιτητές κ.λπ.

Σύμφωνα με υπολογισμούς των Αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο πληθυσμός της ΤΔΒΚ είναι 200.000, εκ των οποίων 80-89.000 είναι γηγενείς Τουρκοκύπριοι και 109.000-117.000 είναι Τούρκοι έποικοι.

Οι στατιστικές πάντως του 1960 τοποθετούσαν τον αριθμό τον Τουρκοκυπρίων σε 102.000 και των Ελληνοκυπρίων σε 450.000.

Μικρός αριθμός Ελληνοκυπρίων και Μαρωνιτών (περίπου 3.000) εξακολουθούν να ζουν στο Ριζοκάρπασο και τον Κορμακίτη.

Διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρικές Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές[14], που διενεργήθηκαν στις 18 Απριλίου 2010[15] ο Ντερβίς Έρογλου αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό 50,38% έναντι 42,85% για τον έως τότε πρόεδρο, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος έλαβε ποσοστό 42,8% των ψήφων. Ο Έρογλου ορκίστηκε πρόεδρος στις 23 Απριλίου 2010[16]. Σύμφωνα με τον Τσενγκίζ Ακτάρ, ειδικό επί των θεμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κωνσταντινούπολη, "ο Έρογλου έχει ισχυρή προσωπικότητα ικανή να οδηγήσει σε αποτυχία τις όποιες διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος, ενώ οι πολύ καλές του σχέσεις με την Στρατιωτική Ηγεσία της Άγκυρας δεν βοηθά ιδιαιτέρως την κατάσταση"[17]. Από την πλευρά του, ο Αλεξάντερ Ντάουνερ, εκπρόσωπος του ΟΗΕ στο νησί προειδοποίησε και τις δύο πλευρές για "μαύρο μέλλον" σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, πιέζοντας, ταυτόχρονα, τους δύο ηγέτες να εντείνουν τις μεταξύ τους επαφές.[17]


Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Ντερβίς Έρογλου Κόμμα Εθνικής Ενότητας (UBP) 61.491 50,38
Μεχμέτ Αλί Ταλάτ ανεξάρτητος 52.302 42,85
Ταχσίν Ερτουγρούλογλου ανεξάρτητος 4.648 3,81
Ζεκί Μπεσικτεπελί ανεξάρτητος 1.986 1,61
Μουσταφά Κεμάλ Τιουμκάν ανεξάρτητος 964 0,79
Αρίφ Σαλίχ Κιρντάγ ανεξάρτητος 521 0,43
Αϊχάν Καϊμάκ ανεξάρτητος 168 0,14
Σύνολο (συμμετοχή 76,37%) 125.294 100
Πηγή: mahkemeler.net (XLS-file)

Βουλευτικές Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 28 Ιουλίου 2013.[18] · [19] · [20] · [21]

Κόμμα Ψήφοι % Έδρες +/–
Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα 477.209 38,38 21 +6
Κόμμα Εθνικής Ενότητας 339.864 27,33 14 –12
Δημοκρατικό Κόμμα 288.021 23,16 12 +7
Κοινοτικό Κόμμα Δημοκρατίας 92.110 7,41 3 +1
Ενωτικό Κόμμα της Κύπρου 39.127 3,15 0 0
Ανεξάρτητοι| 0,56 0 0
Άκυρα/λευκά
Σύνολο 120.287 100 50 0
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή 172.803 69,61
Πηγές: Yakın Doğu Üniversitesi, IFES, Le Figaro

Εκλογές 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19 Απριλίου του 2009 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές, Οι εθνικιστές Τούρκοι κέρδισαν τις εκλογές στα κατεχόμενα, αποτέλεσμα που ίσως να επηρεάσει αρνητικά την οποια κυοφορούμενη λύση. Γενικώς παρατηρήθηκε μια άνοδος του Εθνικισμού.[17], έναν χρόνο νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν. Η απόφαση για τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών έγινε από το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα.

Στις κάλπες προσήλθαν 171.000 ψηφοφόροι για την εκλογή 50 βουλευτών. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το αποσχιστικό, συντηρητικό Κόμμα Εθνικής Ενότητας του Ντερβίς Έρογλου θα ξεπερνούσε το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ με περισσότερες από 17 ποσοστιαίες μονάδες.[22]

Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας εξασφάλισε νίκη και αυτοδυναμία έναντι του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος του πρωθυπουργού Φερντί Σαμπίτ Σογιέρ[23]. Στις εκλογές, το κόμμα του Έρογλου έλαβε ποσοστό 44,16% και αυτοδυναμία με 26 έδρες στη Βουλή. Το κόμμα του Σογιέρ ήρθε δεύτερο με 29,34% και κέρδισε 16 έδρες.[24] Ο Ντερβίς Έρογλου, νικητής των εκλογών, ανέφερε χαρακτηριστικά πως μετά από ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού Ζητήματος: "Το κράτος μας θα πρέπει να έχει αναγνωριστεί, οι Τούρκοι έποικοι πρέπει να έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν στο νησί, όπως επίσης και ένα τμήμα των Τούρκων στρατιωτών, καθώς είναι υπεύθυνοι για την ασφάλειά μας."[17].

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Βουλή της ΤΔΒΚ, 19 Απριλίου 2009
Κόμματα Ψήφοι % Έδρες +/–
Εθνικό Κόμμα Ενότητας (Ulusal Birlik Partisi) 44,07 26 +7
Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα (Cumhuriyetçi Türk Partisi) 29,15 15 –9
Δημοκρατικό Κόμμα (Demokrat Partisi) 10,65 5 –1
Κόμμα για την Κοινοτική Δημοκρατία (Toplumcu Demokrasi Partisi) 6,87 2 +1
Κόμμα για την Ελευθερία και την Μεταρρύθμιση (Özgürlük ve Reform Partisi) 6,20 2 +2
Κόμμα της Ενωμένης Κύπρου (Birleşik Kıbrıs Partisi) 2,42
Κόμμα Πολιτικής για το Λαό (Halk İçin Siyaset Partisi) 0,50
Ανεξάρτητοι 0,14 –3
Σύνολο (συμμετοχή 81,42%) 161.373 100,00 50
Πηγή: World Bulletin

Διοικητική Υποδιαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης των περιφερειών της Κύπρου από το 1974

Η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου είναι χωρισμένη σε πέντε περιφέρειες[εκκρεμεί παραπομπή] οι οποίες φέρουν την τουρκική ονομασία της πρωτεύουσάς τους:

Πρωτεύουσα του κράτους[25] είναι το βόρειο τμήμα της Λευκωσίας[26] (Lefkoşa στα τούρκικα). Ο διαχωρισμός μεταξύ της μη ελεγχόμενης περιοχής και της περιοχής ελεγχόμενης από την Κυπριακή Δημοκρατία, γνωστός ως Πράσινη Γραμμή, τελεί υπό τον έλεγχο 1.400 Κυανόκρανων, αλλά και του Ηνωμένου Βασιλείου. Το τελευταίο διατηρεί στρατιωτικές βάσεις με περίπου 4.000 στρατιώτες στο Ακρωτήρι, στα νότια του Κυπριακής Δημοκρατίας, και την Δεκέλεια[27].

Διπλωματία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γραφείο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου στο Λονδίνο

Η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου είναι αναγνωρισμένη ως ανεξάρτητο κράτος μονάχα από την Τουρκία. Στα πλαίσια των 25ων γενεθλίων από την ανακήρυξη της ΤΔΒΚ, ο Ραούφ Ντενκτάς, πρώην και πρώτος Τουρκοκύπριος ηγέτης, ανέφερε στη διάρκεια συνέντευξής του ότι το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές είχαν αναγνωρίσει την ΤΔΒΚ από την ανακοίνωση κιόλας της ανεξαρτησίας της, αλλά οι δύο αυτές χώρες είχαν υποχρεωθεί να υποχωρήσουν εμπρός στην διεθνή πίεση[28] · [29]. Το Πακιστάν υπήρξε επίσης η μοναδική χώρα που ψήφισε κατά της απόφασης υπ'αριθμόν 541 των Ηνωμένων Εθνών που θεώρησαν την ανακοίνωση της ανεξαρτησίας της ΤΔΒΚ ως μηδαμινής δικαστικής εγκυρότητας[30].

Το 1992, η Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν αναγνώρισε την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, αλλά αυτή η αναγνώριση δεν είχε κανέναν επίσημο χαρακτήρα, καθώς το Αζερμπαϊτζάν, αν και είχε εκφράσει πολλάκις την επιθυμία του να θεωρεί την ΤΔΒΚ ως Κράτος, ωστόσο, δεν αναγνώριζε την ανεξαρτησία του βόρειου τμήματος του νησιού[31] · [32] · [33].

Το 2005, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, ο Τουρκοκύπριος Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων, Σερντάρ Ντενκτάς είχε δηλώσει στα ΜΜΕ, έπειτα από μια επίσκεψη στην Γκάμπια, ότι ο ομόλογός του της Γκάμπια δεν έβλεπε κάτι το αρνητικό στη δημιουργία διπλωματικών σχέσεων με την ΤΔΒΚ[34], αν και δεν υπήρξε καμιά ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση στη διάρκεια αυτής της επίσκεψης. Το 2008, η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου εγκαινίασε ένα Γραφείο Τουρισμού και Εμπορίου στο Κατάρ[35].

Το 2007, επισκεπτόμενος το Ντενιζλί της Τουρκίας, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ δήλωσε : "Έχουμε ανάγκη την βοήθεια του τουρκικού κόσμου, καθώς προερχόμαστε, πρωτίστως, από το ίδιο έθνος. Μέχρι σήμερα, δεν δεχτήκαμε την βοήθεια που αναμέναμε από τις τουρκόφωνες χώρες. Με εξαίρεση, βέβαια, την Τουρκία, λαμβάνουμε μια σχετικά μικρή βοήθεια από το Αζερμπαϊτζάν και την Κιργιζία. Και πέραν του τουρκικού κόσμου, δεχόμαστε, επίσης, την βοήθεια του Πακιστάν[36]."

Η Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Μπιλιάρδου αποτελεί μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Μπιλιάρδου [37].

Ξένες εκπροσωπήσεις στην ΤΔΒΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνο η Τουρκία διαθέτει πρεσβεία εντός της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση άνοιξε ένα γραφείο βοήθειας, το οποίο βρίσκεται επίσης στην Λευκωσία[38].

Τουρκοκυπριακές εκπροσωπήσεις στο εξωτερικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα εντός της οποίας η ΤΔΒΚ διαθέτει πρεσβεία και προξενεία : η πρεσβεία της ΤΔΒΚ στην Τουρκία βρίσκεται στην Άγκυρα, ενώ τα προξενεία της βρίσκονται σε Κωνσταντινούπολη, Μερσίνη και Σμύρνη[33].

Αναγνωρισμένη από κανένα άλλο Κράτος, η ΤΔΒΚ έχει, ωστόσο, το δικαίωμα να ανοίγει γραφεία ώστε να διατηρεί επαφές με μέλη της τουρκοκυπριακής διασποράς, αλλά και να δημιουργεί καλές σχέσεις με άλλα κράτη[33]. Τα γραφεία αυτά τελούν υπό την διαχείριση τόσο των Τουρκοκυπριακών αρχών όσο και εθελοντών[39] :

Επίσημα[40] :

Εθελοντικά[41] :

Γραφείο Τουρισμού[42] :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Τα αποτελέσματα της απογραφής της «ΤΔΒΚ», 2006
  2. «Argent Chypre». routard.com. http://www.routard.com/guide/chypre/1623/argent.htm. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  3. [1]"Ψήφισμα Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε: "Εκφράζοντας σοβαρή ανησυχία για τις περαιτέρω αποσχιστικές ενέργειες στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες παραβιάζουν το ψήφισμα 541 (1983), δηλαδή η υποτιθέμενη ανταλλαγή πρεσβευτών μεταξύ της Τουρκίας και της νομικά άκυρης "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου" και το ενδεχόμενο διενέργειας ενός "συνταγματικού δημοψηφίσματος" και "εκλογών", καθώς και λόγω άλλων ενεργειών ή απειλών για ενέργειες που αποσκοπούν στην περαιτέρω παγίωση του δήθεν ανεξάρτητου κράτους και τη διαίρεση της Κύπρου".
  4. 4,0 4,1 AFP. «Chypre commémore l'invasion turque». http://www.lefigaro.fr/flash-actu/2009/07/20/01011-20090720FILWWW00263-chypre-commemore-l-invasion-turque.php. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  5. Η Βρετανία αποδοκίμαζε το ψευδοκράτος στην Κύπρο, δείχνουν έγγραφα
  6. Κύπρος: «Νέα τετελεσμένα στα Κατεχόμενα προσπαθεί να δημιουργήσει η Άγκυρα»
  7. Zypern Times: Σχέδιο Ανάν
  8. «Cyprus and the Organization of Islamic Conferences». Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κύπρου στο Κατάρ. 22 Φεβρουαρίου 2007. http://www.mfa.gov.cy/mfa/embassies/embassy_doha.nsf/misc_en/52D53EC97ACC4A52432572CC003B9E90?OpenDocument. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2011.  (αγγλικά)
  9. BBC: "The status of Northern Cyprus as a separate entity is recognised only by Turkey, which keeps around 30,000 troops in the north of the island."
  10. How Did the Situation Change after July 1974 ? Republic of Turkey, Ministry of Foreign Affairs
  11. Ποταμίτης, Πάρης (05 Δεκεμβρίου 2003). «H Τουρκία πλήρωσε τη Λοϊζίδου». BBC Greek. http://www.bbc.co.uk/greek/news/031202_cyprus1.shtml. 
  12. Islamic Conference's Parliaments to Call TRNC 'Cyprus Turkish State Zaman
  13. «Ποινή 90 εκατομμυρίων ευρώ στην Τουρκία για την εισβολή στην Κύπρο». in.gr. 12 Μαΐου 2014, 17:04. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231318140. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014. 
  14. «Election présidentielle à Chypre-Nord». euronews. http://fr.euronews.com/2010/04/18/election-presidentielle-a-chypre-nord/. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  15. Has Talat completed his mission? - Hurriyet Daily News and Economic Review
  16. http://www.turkishweekly.net/news/101434/new-trnc-president-eroglu-to-take-oath-on-friday.html
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 Marchand, Laure. «Chypre du Nord : les élus nationalistes en embuscade». Le Figaro. http://www.lefigaro.fr/international/2009/04/20/01003-20090420ARTFIG00339-chypre-du-nord-les-elus-nationalistes-en-embuscade-.php. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  18. «Elections législatives à Chypre Nord (RTCN) où les bureaux de vote ont ouvert». RFI. http://www.rfi.fr/contenu/elections-legislatives-chypre-nord-rtcn-bureaux-vote-ont-ouvert. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  19. Turkish Cypriots vote in parliamentary elections Anadolu Agency, 28-7-2013
  20. «Chypre/élections: la gauche en tête». Lefigaro.fr. http://www.lefigaro.fr/flash-actu/2013/07/28/97001-20130728FILWWW00186-chypreelections-la-gauche-en-tete.php. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  21. «Chypre-Nord la gauche remporte les législatives». LEXPRESS.fr. http://www.lexpress.fr/actualite/monde/europe/chypre-nord-la-gauche-remporte-les-legislatives_1269859.html. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  22. «Elections législatives dans le Nord de Chypre». Reuters. http://www.lepoint.fr/actualites-monde/2009-04-19/elections-legislatives-dans-le-nord-de-chypre/924/0/336131. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  23. ΣΚΑΪ, Ο Έρογλου νικητής στα Κατεχόμενα, 19 Απριλίου 2009.
  24. Ελευθεροτυπία, Νίκη Έρογλου στα κατεχόμενα, 20 Απριλίου 2009.
  25. Evin, Florence. «Chypre, histoire tourmentée». LE MONDE. http://www.lemonde.fr/cgi-bin/ACHATS/acheter.cgi?offre=ARCHIVES&type_item=ART_ARCH_30J&objet_id=1217898&xtmc=republique_turque_de_chypre_du_nord&xtcr=21. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  26. «Chypre : Nicosie-Nord (Lefkoşa)». Lonely Planet. http://www.lonelyplanet.fr/destinations/europe/chypre/regions-et-quartiers/nicosie-nord-lefkosa. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013. 
  27. Île de Chypre, Situation géographique
  28. (Τουρκικά) KKTC’Nin Kurulusuna Giden Yolun Hikayesi Récit du premier président chypriote turc Rauf Denktas au sujet des premières heures de l'indépendance de Chypre du Nord
  29. (Τουρκικά) Seyahatname – 1: Kıbrıs ve Microsoft Ne yazık ki, KKTC yalnızca Türkiye, Pakistan ve Bangladeş tarafından tanındı. Nitekim Pakistan ve Bangladeş, uluslararası baskılar sonucu bu kararlarından döndüler
  30. (αγγλικά) Mediating in Cyprus: the Cypriot communities and the United Nations, Oliver P. Richmond, p. 261
  31. (αγγλικά) Europe, the US, Turkey and Azerbaijan recognize the “unrecognized” Turkish Republic of Northern Cyprus
  32. (Τουρκικά) Türkiye Nahcıvan'dan Ne İstiyor ? Soner Çağaptay : Sonuçta bugün Nahcıvan Türkiye ile “de facto” birlik içinde. Bu öyle garip bir birlik ki, Nahcıvan Türkiye”den sonra KKTC’yi resmen tanıyan ikinci devlet olarak sayılıyor.
  33. 33,0 33,1 33,2 (αγγλικά) K.K.T.C'deki Temsilciliklerimiz
  34. (Τουρκικά) Gambiya, KKTC'yi tanımaya hazır
  35. (Τουρκικά) KKTC Katar Temsilciliği açıldı
  36. (Τουρκικά) Cumhurbaşkanı Talat “Ban’ın Raporunun İzolasyonlarla İlgili Bölümü Olumlu” Site internet présidentiel de Chypre du Nord (officiel).
  37. (αγγλικά) Union Mondiale de Billard
  38. (Τουρκικά) Yabancı Temsilcilikler Site de l'État chypriote turc.
  39. Fahri temsilciligi = représentations bénévoles (traduction)
  40. Temsilcilikler
  41. (Τουρκικά) Fahri Temsilciliklerimiz
  42. (Τουρκικά) Turizm Büroları

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πανεπιστήμια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα