Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°15′N 33°45′E / 35.25, 33.75

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
Σημαία Εθνόσημο
Σημαία της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου Εθνόσημο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου
 
Τοποθεσία της χώρας στον κόσμο
 
Πρωτεύουσα
Μεγαλύτερη πόλη Λευκωσία
Επίσημες γλώσσες Τουρκικά
Πολίτευμα Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Ντερβίς Έρογλου
Ιρσέν Κιουτσούκ

Ανεξαρτησία
Ανακήρυξη της Δημοκρατίας


15 Νοεμβρίου 1983 3
Έκταση
 • Σύνολο
 • % Νερό
3.355 km2
1,3%
Πληθυσμός
 • Απογραφή 2006 
 • Πυκνότητα 
265,100[1]  
86,2 κατ./km² 
Νόμισμα Τουρκική Λίρα1
Ζώνη ώρας (UTC +2)
Internet TLD .nc.tr 2

Κωδικός κλήσης

++90 392 2

1. Από 1 Ιανουαρίου 2005, η Τουρκική Λίρα (Türk Lirası) αντικατέστησε την παλιά Τουρκική Λίρα.
2. Ανεπίσημο, μέσω Τουρκίας (χωρίς διεθνή αναγνώριση)
3. Ανακηρύχθηκε παράνομο (χωρίς διεθνή αναγνώριση)

Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (τουρ. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC)) ονομάζεται από την Τουρκία το βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο τελεί υπό τουρκική κατοχή[2] από το 1974 κατά παράβαση των Διεθνών Κανόνων Δικαίου. Η Τουρκία προέβη στην ανακήρυξη σε κράτος των κατεχομένων αυτών εδαφών, με την ονομασία: Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) (στα τουρκικά Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti), κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών το 1983, διαμελίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία. Η ανακήρυξη αυτή έγινε εννιά χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατευθυνόμενη από την ελληνική Χούντα των Συνταγματαρχών του Δημήτριου Ιωαννίδη, ελληνοκυπριακή απόπειρα ανατροπής του Προέδρου Μακαρίου.

Η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία, από την οποία και εξαρτάται πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά. Τα Ηνωμένα Έθνη εξακολουθούν να αναγνωρίζουν την κυριαρχία της νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλη την επικράτεια του νησιού και έχουν ανακηρύξει την προσπάθεια απόσχισης ως παράνομη. Στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, η «ΤΔΒΚ» αποκαλείται «ψευδοκράτος» και «κατεχόμενα». O Οργανισμός της Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC) αναβάθμισε το 2004 την εκπροσώπηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας στον Οργανισμό, την οποία είχε αναγνωρίσει ως "μωαμεθανική κοινότητα-παρατηρητή" από το 1979, σε "τουρκοκυπριακό κράτος-παρατηρητή", σύμφωνα με την επωνυμία που προέβλεπε για την τουρκοκυπριακή διοίκηση το απορριφθέν Σχέδιο Ανάν [3] για την Κύπρο. Η χρήση του όρου "τουρκοκυπριακό κράτος" στο Σχέδιο Ανάν αφορούσε το ένα από τα δύο συστατικά κράτη της προβλεπόμενης ομόσπονδης κυπριακής δημοκρατίας και δεν προοριζόταν για ανεξάρτητη χρήση με την έννοια του κυρίαρχου κράτους, όπως εμμέσως αναγνωρίζει ο Οργανισμός στην "ΤΔΒΚ" ως κρατικό εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων στις εργασίες του.[4]

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορικό [Επεξεργασία]

Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία κατέχει το 37% περίπου του νησιού. Εκεί είχε εγκαταστήσει μία διοίκηση που της ήταν υποτελής. Στις 15 Νοεμβρίου 1983 η διοίκηση αυτή ανακήρυξε τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου ανεξάρτητο κράτος. Η αυτοονομαζόμενη «ΤΔΒΚ» ("Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου") δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα κράτος, εκτός από την Τουρκία.

Η αυθαίρετη αυτή ανακήρυξη ανεξαρτησίας, πάνω σε μια περιοχή που κατείχετο στρατιωτικά από μία άλλη χώρα, δεν έγινε δεκτή ούτε από τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία καταδίκασαν την ενέργεια αυτή με τα Ψηφίσματα 541/1983 και 550/1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας και τη θεώρησαν νομικά άκυρη. Ζήτησαν επίσης την άμεση ανάκλησή της και παράλληλα προέτρεψαν όλα τα κράτη να μην την αναγνωρίσουν.

Η Τουρκία υποστηρίζει πως η τουρκοκυπριακή πλευρά οδηγήθηκε στην ανακήρυξη εξαιτίας των αξιώσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς για κυριαρχία σε ολόκληρο το νησί.[5]

Εκτός από τα Ηνωμένα Έθνη, την ανακήρυξη ανεξαρτησίας δεν αναγνώρισε ούτε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με την απόφασή του στην υπόθεση της Τιτίνας Λοϊζίδου, το Ε.Δ.Α.Δ. αποφάσισε πως, λόγω της παρουσίας 30.000 Τούρκων στρατιωτών στο νησί, η διοίκηση στα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη της Κύπρου είναι μια υποτελής στην Τουρκία διοίκηση και πως η Τουρκία ευθύνεται για τις πράξεις και παραλείψεις της (τουλάχιστον στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) (σκέψεις 56-57).

Παρ' όλα αυτά, ο Οργανισμός Ισλαμικών Συνδιασκέψεων αναγνώρισε τη "Βόρεια Κύπρο" ως κράτος και τη δέχθηκε ως παρατηρητή στον οργανισμό, με την ονομασία "Τουρκικό Κυπριακό κράτος".[6]

Πληθυσμός και πολιτική εποικισμού [Επεξεργασία]

Σε μια προσπάθεια αλλοίωσης της πληθυσμιακής ισορροπίας της Β. Κύπρου, οι αρχές της "ΤΔΒΚ" εξακολουθούν να εμποδίζουν την επιστροφή των Ελληνοκύπριων προσφύγων στα σπίτια τους. Επιπλέον, οι τουρκικές αρχές μετέφεραν την περίοδο 1975-1995 ικανό αριθμό Τούρκων υπηκόων (εκτιμώνται σε περίπου 36.000) από τις ανατολικές επαρχίες της Τουρκίας και τους εγκατέστησαν στην κατεχόμενη Β. Κύπρο, σε σπίτια Ελληνοκυπρίων που προηγουμένως είχαν αναγκαστεί να τα εγκαταλείψουν σαν αποτέλεσμα της εισβολής. Υπολογίζεται δηλαδή ότι πάνω από το 1/3 του τότε τουρκοκυπριακού πληθυσμού εγκαταστάθηκε την περίοδο εκείνη στη Β. Κύπρο, με αποτέλεσμα σήμερα οι έποικοι να υπερτερούν των γηγενών Τουρκοκυπρίων.

Σύμφωνα με τις τουρκοκυπριακές "αρχές", ο πληθυσμός της "ΤΔΒΚ" ανέρχεται σε 264.172 κατοίκους, από τους οποίους το μεγαλύτερο μέρος αποτελούν γηγενείς Τουρκοκύπριοι. Συγκεκριμένα, κατά την τουρκοκυπριακή πλευρά, από τους 178.000 Τουρκοκύπριους πολίτες, το 74% είναι γηγενείς Τουρκοκύπριοι. Από τους υπόλοιπους, περίπου 16,000 έχουν γεννηθεί στην Κύπρο. Οι υπόλοιποι, περίπου 78,000, είναι έποικοι, ξένοι εργάτες, φοιτητές κ.λπ.

Σύμφωνα με υπολογισμούς των Αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο πληθυσμός της "ΤΔΒΚ" είναι 200.000, εκ των οποίων 80-89.000 είναι γηγενείς Τουρκοκύπριοι και 109.000-117.000 είναι Τούρκοι έποικοι.

Οι στατιστικές πάντως του 1960 τοποθετούσαν τον αριθμό τον Τουρκοκυπρίων σε 102.000 και των Ελληνοκυπρίων σε 450.000.

Μικρός αριθμός Ελληνοκυπρίων και Μαρωνιτών (περίπου 3.000) εξακολουθούν να ζουν στο Ριζοκάρπασο και τον Κορμακίτη.

Διακυβέρνηση [Επεξεργασία]

«Προεδρικές Εκλογές» [Επεξεργασία]

Στις «προεδρικές εκλογές», που διενεργήθηκαν στις 18 Απριλίου 2010[7] ο Ντερβίς Έρογλου αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό 50,38% έναντι 42,85% για τον έως τότε πρόεδρο, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος έλαβε ποσοστό 42,8% των ψήφων. Ο Έρογλου ορκίστηκε πρόεδρος στις 23 Απριλίου 2010[8].
Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Ντερβίς Έρογλου Κόμμα Εθνικής Ενότητας (UBP) 61.491 50,38
Μεχμέτ Αλί Ταλάτ ανεξάρτητος 52.302 42,85
Ταχσίν Ερτουγρούλογλου ανεξάρτητος 4.648 3,81
Ζεκί Μπεσικτεπελί ανεξάρτητος 1.986 1,61
Μουσταφά Κεμάλ Τιουμκάν ανεξάρτητος 964 0,79
Αρίφ Σαλίχ Κιρντάγ ανεξάρτητος 521 0,43
Αϊχάν Καϊμάκ ανεξάρτητος 168 0,14
Σύνολο (συμμετοχή 76,37%) 125.294 100
Πηγή: mahkemeler.net (XLS-file)

«Βουλευτικές Εκλογές» [Επεξεργασία]

Στις 19 Απριλίου του 2009 διεξήχθησαν «βουλευτικές εκλογές», έναν χρόνο νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν. Η απόφαση για τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών έγινε από το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα.[9]

Στις κάλπες προσήλθαν 171.000 ψηφοφόροι για την εκλογή 50 «βουλευτών». Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το αποσχιστικό, συντηρητικό Κόμμα Εθνικής Ενότητας του Ντερβίς Έρογλου θα ξεπερνούσε το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ με περισσότερες από 17 ποσοστιαίες μονάδες.[10] Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας εξασφάλισε νίκη και αυτοδυναμία έναντι του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος του "πρωθυπουργού" Φερντί Σαμπίτ Σογιέρ[11]. Στις εκλογές, το κόμμα του Έρογλου έλαβε ποσοστό 44,16% και αυτοδυναμία με 26 έδρες στη Βουλή. Το κόμμα του Σογιέρ ήρθε δεύτερο με 29,34% και κέρδισε 16 έδρες.[12]

Αποτελέσματα [Επεξεργασία]


Βουλή της ΤΔΒΚ, 19 Απριλίου 2009
Κόμματα Ψήφοι % Έδρες +/–
Εθνικό Κόμμα Ενότητας (Ulusal Birlik Partisi) 44,07 26 +7
Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα (Cumhuriyetçi Türk Partisi) 29,15 15 –9
Δημοκρατικό Κόμμα (Demokrat Partisi) 10,65 5 –1
Κόμμα για την Κοινοτική Δημοκρατία (Toplumcu Demokrasi Partisi) 6,87 2 +1
Κόμμα για την Ελευθερία και την Μεταρρύθμιση (Özgürlük ve Reform Partisi) 6,20 2 +2
Κόμμα της Ενωμένης Κύπρου (Birleşik Kıbrıs Partisi) 2,42 — —
Κόμμα Πολιτικής για το Λαό (Halk İçin Siyaset Partisi) 0,50 — —
Ανεξάρτητοι 0,14 — –3
Σύνολο (συμμετοχή 81,42%) 161.373 100,00 50 —
Πηγή: World Bulletin

Διοικητική Υποδιαίρεση [Επεξεργασία]

Χάρτης των περιφερειών της Κύπρου από το 1974

Η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» είναι χωρισμένη σε πέντε περιφέρειες οι οποίες φέρουν την ονομασία της πρωτεύουσάς τους :

«Πρωτεύουσα» του «κράτους» είναι το βόρειο τμήμα της Λευκωσίας (Lefkoşa στα τούρκικα). Ο διαχωρισμός μεταξύ της Βόρειας Κύπρου και της Κυπριακής Δημοκρατίας, γνωστός ως Πράσινη Γραμμή, τελεί υπό τον έλεγχο 1.400 Κυανόκρανων, αλλά και του Ηνωμένου Βασιλείου. Το τελευταίο διατηρεί στρατιωτικές βάσεις με περίπου 4.000 στρατιώτες στο Ακρωτήρι, στα νότια του νησιού, και την Δεκέλεια[13]. Καθώς το ζήτημα της εδαφικής απόδοσης των βάσεων αυτών δεν έχει ακόμη διευθετηθεί, οι βρετανικές αυτές στρατιωτικές βάσεις (ευρισκόμενες στην περιοχή των συνόρων) βρίσκονται υπό διπλή διοίκηση που είναι μοιρασμένη μεταξύ των δύο Κυπριακών κρατών, με διαφορετική νομοθεσία για τους Βρετανούς υπηκόους, αλλά με ένα σύστημα αστικού δικαίου, κατά πολύ, αντιγραμμένου από αυτό του ελληνοκυπριακού κράτους, με ειδικές τροποποιήσεις για τους Τουρκοκύπριους κατοίκους της Δεκέλειας. Οι ζώνες αυτές βρετανικής κυριαρχίας χρησιμεύουν επίσης ως σημείο ανταλλαγών, διαπραγματεύσεων και περάσματος μεταξύ των δύο κοινοτήτων του νησιού.

Διπλωματία [Επεξεργασία]

Γραφείο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου στο Λονδίνο

Το βόρειο τμήμα της Κύπρου είναι αναγνωρισμένο ως «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» μονάχα από την Τουρκία. Στα πλαίσια των 25ων γενεθλίων από την «ανεξαρτησία της Βόρειας Κύπρου», ο Ραούφ Ντενκτάς, πρώην και πρώτος Τουρκοκύπριος ηγέτης, ανέφερε στη διάρκεια συνέντευξής του ότι το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές είχαν αναγνωρίσει την «Βόρεια Κύπρο» από την ανακοίνωση κιόλας της ανεξαρτησίας της, αλλά οι δύο αυτές χώρες είχαν υποχρεωθεί να υποχωρήσουν εμπρός στην διεθνή πίεση[14] · [15]. Το Πακιστάν υπήρξε επίσης η μοναδική χώρα που ψήφισε κατά της απόφασης υπ'αριθμόν 541 των Ηνωμένων Εθνών που θεώρησαν την ανακοίνωση της «ανεξαρτησίας της Βόρειας Κύπρου» ως μηδαμινής δικαστικής εγκυρότητας[16].

Το 1992, η Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν αναγνώρισε την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αλλά αυτή η αναγνώριση δεν είχε κανέναν επίσημο χαρακτήρα, καθώς το Αζερμπαϊτζάν, αν και είχε εκφράσει πολλάκις την επιθυμία του να θεωρεί την «Βόρεια Κύπρο» ως «Κράτος», ωστόσο, δεν αναγνώριζε την ανεξαρτησία του βόρειου τμήματος του νησιού[17] · [18] · [19].

Τον Ιούνιο του 2004, η Οργάνωση της Ισλαμικής Συνόδου έδωσε σε αυτή την de facto οντότητα, το καταστατικό του παρατηρητή υπό την ονομασία «Τουρκικό Κράτος της Κύπρου» (όρος που χρησιμοποιείτο στο σχέδιο Αννάν)[20] · [21].

Το 2005, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, ο Τουρκοκύπριος «Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων», Σερντάρ Ντενκτάς είχε δηλώσει στα ΜΜΕ, έπειτα από μια επίσκεψη στην Γκάμπια, ότι ο ομόλογός του της Γκάμπια δεν έβλεπε κάτι το αρνητικό στη δημιουργία διπλωματικών σχέσεων με την Βόρεια Κύπρο[22], αν και δεν υπήρξε καμιά ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση στη διάρκεια αυτής της επίσκεψης. Το 2008, η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» εγκαινίασε ένα Γραφείο Τουρισμού και Εμπορίου στο Κατάρ[23].

Το 2007, επισκεπτόμενος το Ντενιζλί της Τουρκίας, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ δήλωσε : "Έχουμε ανάγκη την βοήθεια του τουρκικού κόσμου, καθώς προερχόμαστε, πρωτίστως, από το ίδιο έθνος. Μέχρι σήμερα, δεν δεχτήκαμε την βοήθεια που αναμέναμε από τις τουρκόφωνες χώρες. Με εξαίρεση, βέβαια, την Τουρκία, λαμβάνουμε μια σχετικά μικρή βοήθεια από το Αζερμπαϊτζάν και την Κιργιζία. Και πέραν του τουρκικού κόσμου, δεχόμαστε, επίσης, την βοήθεια του Πακιστάν[24]."

Η Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Μπιλιάρδου αποτελεί μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Μπιλιάρδου [25].

Ξένες εκπροσωπήσεις στην Βόρεια Κύπρο [Επεξεργασία]

Μόνο η Τουρκία διαθέτει πρεσβεία εντός της «Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου». Η Ευρωπαϊκή Ένωση άνοιξε ένα γραφείο βοήθειας, το οποίο βρίσκεται επίσης στην Λευκωσία[26].

Τουρκοκυπριακές εκπροσωπήσεις στο εξωτερικό [Επεξεργασία]

Η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα εντός της οποίας η Βόρεια Κύπρος διαθέτει πρεσβεία και προξενεία : η πρεσβεία της «Βόρειας Κύπρου» στην Τουρκία βρίσκεται στην Άγκυρα, ενώ τα προξενεία της βρίσκονται σε Κωνσταντινούπολη, Μερσίνη και Σμύρνη[19].

Αναγνωρισμένη από κανέναν άλλο Κράτος, η «Βόρεια Κύπρος» έχει, ωστόσο, το δικαίωμα να ανοίγει γραφεία ώστε να διατηρεί επαφές με μέλη της τουρκοκυπριακής διασποράς, αλλά και να δημιουργεί καλές σχέσεις με άλλα κράτη[19]. Τα γραφεία αυτά τελούν υπό την διαχείριση τόσο των Τουρκοκυπριακών αρχών όσο και εθελοντών[27] :

« Επίσημα »[28] :

Εθελοντικά[29] :

Γραφείο Τουρισμού[30] :

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1. ↑ Τα αποτελέσματα της απογραφής της «ΤΔΒΚ», 2006
  2. ↑ [1]"Ψήφισμα Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε: «Eκφράζοντας σοβαρή ανησυχία για τις περαιτέρω αποσχιστικές ενέργειες στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες παραβιάζουν το ψήφισμα 541 (1983), δηλαδή η υποτιθέμενη «ανταλλαγή πρεσβευτών» μεταξύ της Τουρκίας και της νομικά άκυρης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» και το ενδεχόμενο διενέργειας ενός «συνταγματικού δημοψήφισματος» και «εκλογών», καθώς και λόγω άλλων ενεργειών ή απειλών για ενέργειες που αποσκοπούν στην περαιτέρω παγίωση του δήθεν ανεξάρτητου κράτους και τη διαίρεση της Κύπρου".
  3. ↑ Zypern Times: Σχέδιο Ανάν
  4. ↑ Cyprus and the Organization of Islamic Conferences. Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κύπρου στο Κατάρ. 22 Φεβρουαρίου 2007. http://www.mfa.gov.cy/mfa/embassies/embassy_doha.nsf/misc_en/52D53EC97ACC4A52432572CC003B9E90?OpenDocument. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2011.  (Αγγλικά)
  5. ↑ How Did the Situation Change after July 1974 ? Republic of Turkey, Ministry of Foreign Affairs
  6. ↑ Islamic Conference's Parliaments to Call TRNC 'Cyprus Turkish State Zaman
  7. ↑ Has Talat completed his mission? - Hurriyet Daily News and Economic Review
  8. ↑ http://www.turkishweekly.net/news/101434/new-trnc-president-eroglu-to-take-oath-on-friday.html
  9. ↑ Turkish Cyprus to hold early elections
  10. ↑ AGR, Corriere della Sera, 19 Απριλίου 2009
  11. ↑ ΣΚΑΪ, Ο Έρογλου νικητής στα Κατεχόμενα, 19 Απριλίου 2009.
  12. ↑ Ελευθεροτυπία, Νίκη Έρογλου στα κατεχόμενα, 20 Απριλίου 2009.
  13. ↑ Île de Chypre, Situation géographique
  14. ↑ (Τουρκικά) KKTC’Nin Kurulusuna Giden Yolun Hikayesi Récit du premier président chypriote turc Rauf Denktas au sujet des premières heures de l'indépendance de Chypre du Nord
  15. ↑ (Τουρκικά) Seyahatname – 1: Kıbrıs ve Microsoft Ne yazık ki, KKTC yalnızca Türkiye, Pakistan ve Bangladeş tarafından tanındı. Nitekim Pakistan ve Bangladeş, uluslararası baskılar sonucu bu kararlarından döndüler
  16. ↑ (Αγγλικά) Mediating in Cyprus: the Cypriot communities and the United Nations, Oliver P. Richmond, p. 261
  17. ↑ (Αγγλικά) Europe, the US, Turkey and Azerbaijan recognize the “unrecognized” Turkish Republic of Northern Cyprus
  18. ↑ (Τουρκικά) Türkiye Nahcıvan'dan Ne İstiyor ? Soner Çağaptay : Sonuçta bugün Nahcıvan Türkiye ile “de facto” birlik içinde. Bu öyle garip bir birlik ki, Nahcıvan Türkiye”den sonra KKTC’yi resmen tanıyan ikinci devlet olarak sayılıyor.
  19. ↑ 19,0 19,1 19,2 (Αγγλικά) K.K.T.C'deki Temsilciliklerimiz
  20. ↑ État membre Observateurs
  21. ↑ (Τουρκικά) İKÖ'den KKTC ve Batı Trakya desteği
  22. ↑ (Τουρκικά) Gambiya, KKTC'yi tanımaya hazır
  23. ↑ (Τουρκικά) KKTC Katar Temsilciliği açıldı
  24. ↑ (Τουρκικά) Cumhurbaşkanı Talat “Ban’ın Raporunun İzolasyonlarla İlgili Bölümü Olumlu” Site internet présidentiel de Chypre du Nord (officiel).
  25. ↑ (Αγγλικά) Union Mondiale de Billard
  26. ↑ (Τουρκικά) Yabancı Temsilcilikler Site de l'État chypriote turc.
  27. ↑ Fahri temsilciligi = représentations bénévoles (traduction)
  28. ↑ Temsilcilikler
  29. ↑ (Τουρκικά) Fahri Temsilciliklerimiz
  30. ↑ (Τουρκικά) Turizm Büroları

Εξωτερικές συνδέσεις [Επεξεργασία]

Πανεπιστήμια [Επεξεργασία]

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Τουρκική_Δημοκρατία_της_Βόρειας_Κύπρου&oldid=4099319"