Ναγκόρνο-Καραμπάχ
|
|||||
| Εθνικός Ύμνος: Azat ou Ankakh Artsakh (Ελεύθερο και Ανεξάρτητο Αρτσάχ) |
|||||
 |
|||||
| Επίσημη Γλώσσα | Αρμένικα,Αζερικά | ||||
| Πρωτεύουσα | Στεπανακέρτ (Χανκεντί) | ||||
| Πρόεδρος | Μπάκο Σαχακιάν | ||||
| Πρωθυπουργός | Αραγίκ Χαρουτγιουνιάν | ||||
| Ανεξαρτησία
-Δημοψήφισμα -Διακήρυξη -Αναγνώριση |
Από το Αζερμπαϊτζάν
καμία |
||||
| Έκταση - Ολική |
4.400 km² |
||||
| Πληθυσμός - Ολικός (2002) Εθνική σύσταση |
145.000 Πάνω από 95% Αρμένιοι, 5% μειονότητες |
||||
| Νόμισμα | Ντραμ (AMD) (Αρμενίας) | ||||
| Ζώνη Ώρας | UTC+4 (DST +5) | ||||
| Κώδικας κλήσεων | 374 97 (Karabakh Telecome GSM) | ||||
Το Ναγκόρνο(ή Ορεινό)-Καραμπάχ (Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն, Lernayin Gharabaghi Hanrapetutyun) ήταν παλαιότερα μία αυτόνομη διοικητική περιφέρεια (κατά τη σοβιετική τότε ορολογία "Όμπλαστ") της άλλοτε Σοβιετικής Ένωσης που ανήκε στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν. Σήμερα συνεχίζει ν΄ αποτελεί μια "εκ των πραγμάτων" αυτόνομη δημοκρατία στο Νότιο Καύκασο, που επισήμως όμως αποτελεί μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Χοντρικά βρίσκεται περίπου 270 χλμ δυτικά της αζερικής πρωτεύουσας Μπακού, και πολύ κοντά στα σύνορα με την Αρμενία. Προσδιορίζεται σε έκταση 4.280 τ.χλμ. Το 2002 αριθμούσε 145.000 κατοίκους. Κύρια πόλη είναι το Στεπανακέρτ.
Η Σοβιετική Ένωση ενσωμάτωσε την κυρίως Αρμένικη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ ως Αυτόνομη Δημοκρατία μέσα στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν το 1923. Στις 10 Δεκεμβρίου του 1991, καθώς η Ε.Σ.Σ.Δ. κατέρρεε, ένα δημοψήφισμα που έλαβε χώρα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ και στο γειτονικό Σαχουμιάν κατέληξε στη διακήρυξη ανεξαρτησίας από το Αζερμπαϊτζάν ως Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η κρατική αυτή οντότητα ακόμη δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα διεθνή οργανισμό ή χώρα, συμπεριλαμβανομένης της Αρμενίας.
Η περιοχή έγινε πηγή διαμάχης ανάμεσα στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμά της με τον Πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο πόλεμος κόστισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, και προκάλεσε κύματα προσφύγων από το Καραμπάχ προς την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Από την κατάπαυση πυρός που συμφωνήθηκε το 1994, το μεγαλύτερο μέρος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και διάφορες περιοχές του Αζερμπαϊτζάν γύρω του (συνολικά περίπου το 14% του εδάφους του Αζερμπαϊτζάν) παραμένουν υπό τον έλεγχο των αυτονομιστών του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Έκτοτε, οι δυο πλευρές κάνουν συνομιλίες ειρήνης με τη διαμεσολάβηση της Ομάδας Μινσκ του ΟΑΣΕ. Ως αποτέλεσμα της διαμάχης, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία έκλεισαν τα σύνορά τους με την Αρμενία, πλήττοντας καίρια την οικονομία της χώρας.
Πίνακας περιεχομένων |
Διακυβέρνηση [Επεξεργασία]
Πρόεδροι [Επεξεργασία]
Πρόεδροι του Κοινοβουλίου (1992–1994) [Επεξεργασία]
| # | Όνομα | Από | Έως | Κόμμα |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Αρτούρ Μκριτσιάν | 7 Ιανουαρίου 1992 | 14 Απριλίου 1992 | (Κανένα) |
| — | Γκεόργκι Πετροσιάν (υπηρεσιακός) |
15 Απριλίου 1992 | 14 Ιουνίου 1993 | (Κανένα) |
| — | Γκαρέν Μπαμπουριάν (υπηρεσιακός) |
14 Ιουνίου 1993 | 29 Δεκεμβρίου 1994 | (Κανένα) |
Πρόεδροι (1994–σήμερα) [Επεξεργασία]
| # | Όνομα | Από | Έως | Κόμμα |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Ρόμπερτ Κοτσαριάν | 29 Δεκεμβρίου 1994 | 20 Μαρτίου 1997 | (Κανένα) |
| 2 | Λέοναρντ Πετροσιάν | 20 Μαρτίου 1997 | 8 Σεπτεμβρίου 1997 | (Κανένα) |
| 3 | Αρκάντι Γκουκασιάν | 8 Σεπτεμβρίου 1997 | 7 Σεπτεμβρίου 2007 | (Κανένα) |
| 4 | Μπάκο Σαχακιάν | 7 Σεπτεμβρίου 2007 | Σημερινός | (Κανένα) |
Πρωθυπουργοί (1992-σήμερα) [Επεξεργασία]
| # | Όνομα | Από | Έως | Κόμμα |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Όλεγκ Γεσαγιάν | 8 Ιανουαρίου 1992 | Αύγουστος 1992 | (Κανένα) |
| 2 | Ρόμπερτ Κοτσαριάν | Αύγουστος 1992 | Δεκέμβριος 1994 | (Κανένα) |
| 3 | Λέοναρντ Πετροσιάν | Δεκέμβριος 1994 | Ιούνιος 1998 | (Κανένα) |
| 4 | Ζιράιρ Πογκοσιάν | Ιούνιος 1998 | 24 Ιουνίου 1999 | (Κανένα) |
| 5 | Ανουσαβάν Ντανιελιάν | 30 Ιουνίου 1999 | 12 Σεπτεμβρίου 2007 | (Κανένα) |
| 6 | Αραγίκ Χαρουτιουνιάν | 14 Σεπτεμβρίου 2007 | σήμερα | Ελεύθερη Μητέρα Πατρίδα |
Προεδρικές εκλογές [Επεξεργασία]
-
- Προεδρικές εκλογές 2012
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Ιουλίου 2012 ο Μπάκο Σαχακιάν επανεξελέγη Πρόεδρος, με ποσοστό 64,65% έναντι 31,53% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Βιτάλι Μπαλασανιάν[1]. H Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΑΣΕ δεν αναγνώρισαν τις εκλογές και το αποτέλεσμά τους.[2] , ενώ ως αντιπαραγωγικές για την ειρηνευτική διαδικασία τις χαρακτήρισε το ΝΑΤΟ.[3] Από την πλευρά του, το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν έκανε λόγο για "απόπειρα προβοκάτσιας," σε βάρος των προσπαθειών για την επίλυση της πολεμικής σύρραξης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.[4]
| Υποψήφιος | Ψήφοι | % |
|---|---|---|
| Μπάκο Σαχακιάν | 47.085 | 64,65 |
| Βιτάλι Μπαλασανιάν | 22.966 | 31,53 |
| Αρκάντι Σογκομονιάν | 594 | 0,81 |
| Άκυρα ή λευκά | 2.188 | 3,00 |
| Σύνολο ψήφων | 72.833 | 100,00 |
| Σύνολο εγκύρων (συμμετοχή 73,64%) | 72.833 | 100,00 |
| Αποχή | 26.076 | 26,36 |
| Σύνολο εγγεγραμμένων ψηφοφόρων | 98.909 | — |
| Πηγές: Panorama Ria Novosti | ||
Προηγούμενες προεδρικές εκλογές [Επεξεργασία]
-
- Προεδρικές εκλογές 2007
| Υποψήφιος | Ψήφοι | % |
|---|---|---|
| Μπάκο Σαχακιάν | 59.326 | 85,12 |
| Μασίς Μαϊλιάν | 8.734 | 12,53 |
| Αρμέν Αμπγκαριάν | 867 | 1,24 |
| Χραντ Μελκουμιάν | 554 | 0,79 |
| Βάνια Αβανεσιάν | 212 | 0,30 |
| Σύνολο εγκύρων (συμμετοχή 77,39%) | 69.693 | 100,00 |
| Άκυρα | 1.594 | — |
| Σύνολο | 71.286 | — |
| Πηγή: NKR Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή | ||
Βουλευτικές εκλογές 2010 [Επεξεργασία]
Στις 23 Μαΐου 2010 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Σχεδόν 120 διεθνείς παρατηρητές επέβλεψαν τις εκλογές.[5] Η ΕΕ δεν αναγνώρισε το αποτέλεσμα των εκλογών, χαρακτηρίζοντάς τες "παράνομες".[6]
| Κόμματα | Ψήφοι Λίστες PR |
% | Έδρες (PR) | Έδρες (FPTP) | Έδρες (σύνολο) | +/– |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Ελεύθερη Μητέρα Πατρίδα (Azat Hayrenik) | 29.252 | 44,2 | 8 | 6 | 14 | +4 |
| Δημοκρατικό Κόμμα του Αρτσάχ (Artsakhi Demokratakan Kusaktsutyun) | 18.017 | 27,0 | 5 | 2 | 7 | –5 |
| Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία (Hai Heghapokhakan Dashnaktsutyun) | 12.725 | 19,1 | 4 | 2 | 6 | +3 |
| Κομμουνιστικό Κόμμα του Αρτσάχ (Artsakhi Komunistakan Kusaktsutyun) | 3.057 | 4,6 | — | — | — | — |
| Ανεξάρτητοι | — | — | — | 6 | 6 | –2 |
| Έγκυρα | 63.324 | 94,8 | 17 | 16 | 33 | — |
| Άκυρα/λευκά | 3.446 | 5,2 | — | — | — | — |
| Σύνολο (συμμετοχή 67,8%) | 66.771 | 100,0 | 17 | 16 | 33 | — |
| Πηγή: NKR Ministry of Foreign Affairs Caucasian Knot | ||||||
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Ria Novosti, Incumbent President Wins Nagorno-Karabakh Presidential Poll, 20-7-2012.
- ↑ Statement by High Representative Catherine Ashton on Nagorno Karabakh. European Union. 18-7-2012. http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/131842.pdf. Ανακτήθηκε στις 21-7-2012.
- ↑ News from Azerbaijan in Armenian. Armenia.Az. http://armenia.az/articles/politics/15668. Ανακτήθηκε στις 20-7-2012.
- ↑ МИД Азербайджана расценивает факт проведения т.н. выборов в Нагорном Карабахе как попытку провокации - Trend. Trend.az. http://www.trend.az/news/karabakh/2047951.html. Ανακτήθηκε στις 20-7-2012.
- ↑ Parliamentary Elections Held In The Nkr - Nkr
- ↑ Καθημερινή, ΕΕ: Παράνομες οι βουλευτικές εκλογές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, 21-05-2010.
