Κόσοβο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου
Republika e Kosovës
Република Косово
Republika Kosovo
Σημαία Εθνόσημο
Σημαία του Κοσσυφοπεδίου Εθνόσημο του Κοσσυφοπεδίου
Εθνικό σύνθημα: κανένα
Εθνικός ύμνος: Ευρώπη
 
Τοποθεσία της χώρας στον κόσμο
 
Πρωτεύουσα
(και μεγαλύτερη πόλη)
 • Συντεταγμένες
Πρίστινα
 
42°40′N 21°10′E / 42.667°N 21.167°E / 42.667; 21.167 (Πρίστινα).
Επίσημες γλώσσες Αλβανικά, Σερβικά
Πολίτευμα Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Ατιφέτε Γιαχιάγκα
Χασίμ Θάτσι

Ανεξαρτησία
από τη Σερβία
Διεθνής αναγνώριση


17 Φεβρουαρίου 2008
περιορισμένη

Έκταση
 • Σύνολο

10,908 km2
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2007 
 • Απογραφή 1991 
 • Πυκνότητα 

1.804.838  
1.956.196  
220 κατ./km² 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2007)
 • Κατά κεφαλή 

$5 δισ.  
$2.300  
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2007)
 • Κατά κεφαλή 

€3,804 δισ.  
€1,759  
Νόμισμα Ευρώ (EUR)
Ζώνη ώρας
 • Θερινή ώρα
(UTC +1)
(UTC +2)
Internet TLD .ks

Κωδικός κλήσης

+381

Το Κοσσυφοπέδιο ή Κόσοβο (αλβανικά: Kosova ή Kosovë, σερβικά: Косово ή Косово и Метохија ή Космет, Kosovo ή Kosovo i Metohija ή Kosmet), είναι μια περιοχή των Βαλκανίων της Σερβίας, η οποία από το 1999 βρίσκεται υπό την προσωρινή διοίκηση του ΟΗΕ και τη στρατιωτική προστασία του ΝΑΤΟ.

Η λέξη Κοσσυφοπέδιο[1] προέρχεται από το αρχ.κόσσυφος «κοτσύφι»+πεδίο,κι αποτελεί το πεδίο της μάχης του Κοσσυφοπεδίου το 1389 όπου ηττήθηκαν οι Σέρβοι από τους Τούρκους. Την 17η Φεβρουαρίου 2008, η Βουλή του Κοσσυφοπεδίου ανακοίνωσε, μονομερώς, την ανεξαρτησία του από τη Σερβία,[2] η οποία όμως δεν αποδέχθηκε την απόσχισή του και προσέφυγε στον ΟΗΕ. Το Κοσσυφοπέδιο αναγνωρίσθηκε άμεσα από κάποιες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και των τεσσάρων μεγάλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Γερμανία) μεταξύ άλλων, ενώ κάποιες άλλες, όπως η Ρωσία και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, θεωρούν την απόσχισή του παράνομη. Επί του παρόντος 106 χώρες-μέλη του ΟΗΕ αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, καθώς επίσης το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας και η Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν).[3]

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε στις 8 Οκτωβρίου του 2008 το αίτημα της Σερβίας να παραπέμψει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το ζήτημα της μονομερούς απόφασης του Κοσσυφοπεδίου να κηρύξει την ανεξαρτησία του.[4] Από τις 19 Απριλίου 2013 οι δύο χώρες σύναψαν συμφωνία στις Βρυξέλλες, η οποία καταρτίστηκε υπό την αιγίδα της ΕΕ. Στη συμφωνία προβλέπεται ένας ορισμένος βαθμός αυτονομίας για τους Σέρβους του βορείου Κοσόβου, με υπαγωγή τους όμως στην Πρίστινα, ενώ Βελιγράδι και Πρίστινα συμφώνησαν πως καμία από τις δύο χώρες δε θα έχει δικαίωμα βέτο σε πιθανή ένταξη μιας από τις δύο χώρες σε διεθνή οργανισμό, όπως το ΝΑΤΟ ή η ΕΕ. Παρά τη συμφωνία η Σερβία δεν αναγνωρίζει την αποσχισθείσα Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητη.

Το Κοσσυφοπέδιο έχει έκταση 10.887 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνορεύει με το Μαυροβούνιο, την Αλβανία, τη Σερβία και με την ΠΓΔΜ. Ο πληθυσμός του μόλις ξεπερνά τα 2 εκατομμύρια, εκ των οποίων το 92% αποτελούν Αλβανοί, ενώ το υπόλοιπο 8% αποτελούν Σέρβοι, Τούρκοι, σλαβόφωνοι μουσουλμάνοι, Ρομά και άλλοι. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στο Κόσοβο είναι η Πρίστινα.

Στις 8 Μαΐου του 2009 έγινε δεκτό το αίτημα του Κοσόβου να γίνει μέλος του ΔΝΤ.[5] Από τις 29 Ιουνίου του 2009 είναι μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Γεωγραφία του Κοσσυφοπεδίου
Εορτασμοί στην Πρίστινα για την πρώτη επέτειο της ανεξαρτησίας του Κοσόβου (17 Φεβρουαρίου 2009).

Πολιτικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη διοίκηση ασκεί η Προσωρινή Αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κόσοβο (UNMIK) με τη βοήθεια της προσωρινής Τοπικής Αυτοδιοίκησης (PISG), ενώ για την ασφάλεια είναι αρμόδια η υπό τη διοίκηση του NATO Δύναμη του Κοσόβου (KFOR). Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη αναλάβει την συνέχιση του έργου και τη σταδιακή αντικατάσταση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ καθώς και τη συμμετοχή στη διακυβέρνηση της χώρας μέσω αποστολής 2000 διοικητικού, στρατιωτικού και δικαστικού προσωπικού.

Μείζον - πιθανώς διεθνούς σημασίας - ζήτημα αποτελεί το πολιτικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, καθώς σοβεί η διαμάχη (πολιτική και εδαφική) ανάμεσα στη σερβική (πρώην γιουγκοσλαβική) κυβέρνηση και στους αλβανοφώνους του Κοσόβου. Οι διεθνείς διαπραγματεύσεις για την επίλυση της κρίσης ξεκίνησαν το 2006 με στόχο να δώσουν τέλος στο θέμα του προσωρινού καθεστώτος για το Κοσσυφοπέδιο. Στις 28 Νοεμβρίου του 2007 η διεθνής τρόικα ανακοίνωσε την αποτυχία των συνομιλιών στο Μπάντεν της Αυστρίας [1]. Στις 10 Δεκεμβρίου 2007 τερματίστηκε η εντολή του ΟΗΕ.

Στις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 17 Νοεμβρίου του 2007 αναδείχθηκε νικητής ο Χασίμ Θάτσι, ο οποίος είναι υπέρ της ανεξαρτησίας της επαρχίας από τη Σερβία. Οι περισσότεροι Σέρβοι αρνήθηκαν να ψηφίσουν στις εκλογές αυτές, οι οποίες συνέπεσαν με τις δημοτικές.

Στις 9 Ιανουαρίου του 2008 ο Φατμίρ Σεϊντίου επανεξελέγη Πρόεδρος στο Κοσσυφοπέδιο στην τέταρτη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, με 63 ψήφους υπέρ (εκ των 120 συνολικά βουλευτών)[6] για άλλη μια πενταετή θητεία. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2010 παραιτήθηκε από την προεδρία της χώρας ύστερα από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία δεν μπορούσε να είναι και αρχηγός κόμματος και πρόεδρος της χώρας.[7] Την επόμενη ημέρα ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος ο Γιακούπ Κράσνικι.[8] Τον επόμενο μήνα προκηρύχθηκαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές για τις 13 Φεβρουαρίου 2011. Μία ημέρα μετά, αποχώρησε από τον κυβερνώντα συνασπισμό η Δημοκρατική Ένωση του Κοσόβου.[9] Το Κοινοβούλιο ενέκρινε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης στις 2 Νοεμβρίου 2010, με αποτέλεσμα να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές για τις 12 Δεκεμβρίου 2010.[10]

Βουλευτικές εκλογές 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βουλή του Κοσσυφοπεδίου έχει 120 βουλευτές, οι οποίοι εκλέγονται από το λαό. Οι πρώτες εκλογές μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, η οποία έγινε μονομερώς, διεξήχθησαν στις 12 Δεκεμβρίου 2010.Το Δημοκρατικό Κόμμα (PDK) έλαβε το 33,5% και η Δημοκρατική Ένωση του Κοσόβου (LDK), με επικεφαλής τον δήμαρχο της Πρίστινας, Ίσα Μουσταφά, συγκέντρωσε ποσοστό 23,6%. Παρά το μεγαλύτερο ποσοστό της Δημοκρατικής Ένωσης, η κατανομή των εδρών ήταν τέτοια ώστε απαιτείτο να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού. Οι Ευρωπαίοι παρατηρητές κατήγγειλαν νοθεία στις πόλεις Γκλόγκοβατς και Ζρμπίτσα, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι ο πρωθυπουργός Χασίμ Θάτσι είχε σπεύσει να αυτοανακηρυχθεί νικητής των εκλογών πριν δοθούν στην δημοσιότητα τα αποτελέσματα.[11] Οι εκλογές επανελήφθησαν στις 9 Ιανουαρίου 2011 σε 21 εκλογικά τμήματα 5 δήμων.[12][13] Τα νέα αποτελέσματα ήταν ξανά θετικά για τον Θάτσι σε 4 επί συνόλου 5 δήμων. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 30 Ιανουαρίου 2011.

Ο Θάτσι έλαβε εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης και υπέγραψε συμφωνία με το κόμμα Συμμαχία για το Νέο Κόσοβο (AKR) και με κόμματα που εκπροσωπούν τις εθνικές μειονότητες στις 19 Φεβρουαρίου 2011 για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Με βάση την διακομματική συμφωνία, ο Θάτσι έγινε πρωθυπουργός για μία ακόμη θητεία και ο επικεφαλής της Συμμαχίας για το Νέο Κόσοβο, Μπεντζέτ Πατσόλι ανέλαβε πρόεδρος του Κοσόβου.[14]


Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου, 12 Δεκεμβρίου 2010
Κόμματα και συνασπισμοί Ψήφοι  % Κύριο μέρος του πληθυσμού Σέρβοι Μειονότητες
Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσόβου (Partia Demokratike e Kosovës) 224.339 32,11 34
Δημοκρατική Ένωση του Κοσόβου (Lidhja Demokratike e Kosovës) 172.552 24,69 27
"Αυτοδιάθεση" (Vetëvendosje!) 88.652 12,69 14
Συμμαχία για το Μέλλον του Κοσόβου (Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës) 77.130 11,04 12
Συνασπισμός Νέο Κόσοβο (Koalicioni për Kosovë të Re)* 50.951 7,29 8
Κόμμα Νέο Πνεύμα (Partia Fryma e Re) 15.156 2,17
Δημοκρατική Ένωση Δαρδανίας (Lidhja Demokratike e Dardanisë) 14.924 2,14
Ανεξάρτητο Κόμμα Φιλελευθέρων (Samostalna Liberalna Stranka) 14.352 2,05 2 6
Τουρκικό Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσόβου (Kosova Demokratik Türk Partisi) 8.548 1,22 1 2
Ενωμένη Σερβική Λίστα (Jedinstvena Srpska Lista) 6.004 0,86 1 3
Συνασπισμός Vakat (Koalicija Vakat) 5.296 0,76 1 1
Δημοκρατικό Κόμμα Ashkali του Κοσόβου (Partia Demokratike e Ashkanlive të Kosovës) 2.871 0,41 1
Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (Nova Demokratska Stranka) 2.478 0,35 1
Κόμμα Μουσουλμάνων της Δημοκρατικής Δράσης του Κοσόβου (Bošnjačka Stranka Demokratske Akcije Kosova) 1.818 0,26 1
Νέα Δημοκρατική Πρωτοβουλία του Κοσόβου (Iniciativa e Re Demokratike e Kosovës) 1.690 0,24 1
Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης (Stranka Demokratske Akcije) 1.602 0,23
Κόμμα Ashkali για Ένταξη (Partia Ashkalinjëve për Integrim) 1.386 0,2
Τουρκική Ένωση Κοσόβου (Kosova Türk Birliǧi) 1.364 0,2
Ένωση Αιγυπτίων του Κοσόβου (Lidhja e Egjiptianëve të Kosovës) 1.010 0,14
Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσόβου και Μετόχια (Srpska Demokratska Stranka Kosova i Metohije) 1.008 0,14 1
Σερβικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Srpska Socijal Demokratska Stranka) 829 0,12
Πρωτοβουλία Πολιτών της Γκόρα (Građanska Inicijativa Gore) 787 0,11 1
Μαυροβουνιακό Δημοκρατικό Κόμμα (Crnogorska Demokratska Stranka) 771 0,11
Σερβικό Λαϊκό Κόμμα (Srpska Narodna Stranka) 749 0,11
Ενωτικό Κόμμα των Ρομά του Κοσόβου (Partia Rome e Bashkuar e Kosovës) 690 0,1 1
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γκόρα (Socijaldemokratska Stranka Gore) 598 0,09
Σερβικό Κόσοβο -Κόμμα Metohija (Srpska Kosovsko-Metohijska Stranka) 505 0,07
Ένωση των Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών Κοσόβου και Μετόχια (Savez Nezavisnih Socijaldemokrata Kosova i Metohije) 486 0,07
Πρωτοβουλία Πολιτών Εθνική Πτέρυγα (Gradjanska Inicijativa Krilo Naroda) 205 0,03
Σύνολο (συμμετοχή 47,5%) 646.623 100,0 100 10 10
Πηγή: CEC, derStandard.at

* αποτελείται από τον Συνασπισμό Νέο Κόσοβο –Κόμμα Δικαιοσύνης–Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα–Κόμμα Συνταξιούχων και Αναπήρων–Κόμμα Συνταξιούχων του Κοσόβου–Αλβανικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα–Κόμμα Πρασίνων του Κοσόβου (Aleanca Kosova e Re–Partia e Drejtësisë–Partia Social Demokrate–Partia e Pensionistëve Invalidore–Partia e Pensionistëve të Kosovës–Partia Nacional Demokratike Shqiptare–Partia e të Gjelbërve të Kosovës)

Στις 30 Ιανουαρίου 2011 ανακοινώθηκαν τα νέα αποτελέσματα έπειτα από επαναληπτικές εκλογές το 2011

Προεδρικές εκλογές 2011[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 22 Φεβρουαρίου 2011 εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο ο Μπεγκτζέτ Πατσόλι στον τρίτο γύρο. Στην πρώτη ψηφοφορία έλαβε 54, στην επόμενη 58 και στην τρίτη και τελευταία 62 ψήφους. Ωστόσο, στην ψηφοφορία ήταν παρόντες μόνο 67 βουλευτές και δεν συμμετείχαν οι 53 βουλευτές από την αντιπολίτευση.[15][16]

Η εκλογή του Πατσόλι κηρύχθηκε αντισυνταγματική από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 28 Μαρτίου 2011 με ψήφους 7 προς 2, καθώς ο πολιτικός δεν είχε συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία στους δύο πρώτους γύρους.[17]<Ο Πατσόλι παραιτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2011 και αντικαταστάθηκε από τον υπηρεσιακό πρόεδρο Γιακούπ Κρασνίκι, πρόεδρο της Βουλής.[18]

Στις 7 Απριλίου έγινε δεύτερη ψηφοφορία, κατά την οποία τα κόμματα PDK, AKR και ο αντιπολιτευόμενος Δημοκρατικός Σύνδεσμος του Κοσσυφοπεδίου συμφώνησαν σε κοινή υποψήφια για την προεδρία, την Ατιφέτε Γιαχιάγκα, η οποία εξελέγη με 80 ψήφους επί συνόλου 100 παρόντων βουλευτών.[19] Συμφωνήθηκε επίσης η νέα πρόεδρος να υπηρετήσει θητεία βραχύβια, ως το 2012 οπότε θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές και το 2013 θα διεξαχθούν πρόωρες βουλευτικές εκλογές.[20]

Σύνταγμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Απριλίου του 2008 υιοθετήθηκε το πρώτο Σύνταγμα, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 15 Ιουνίου του ιδίου έτους, χωρίς όμως να το αναγνωρίσει η Σερβία.

Στις 28 Ιουνίου του 2008 οι Σέρβοι του βόρειου Κοσσυφοπεδίου προχώρησαν στη σύσταση εθνοσυνέλευσης, ανήμερα της επετείου της μάχης του Κοσσυφοπεδίου, ιστορικής επετείου που εορτάζεται από όλους τους Σέρβους.[21] Η εθνοσυνέλευση θα συσταθεί στα βόρεια της πόλης Μιτρόβιτσα, όπου κατοικούν οι Σέρβοι και θα αποτελείται από εκπροσώπους του σερβικού πληθυσμού από ολόκληρο το Κόσοβο. Το όργανο δεν θα έχει νομοθετικές και εκτελεστικές εξουσίες αλλά σκοπός του είναι ο συντονισμός του αγώνα για την διατήρηση του Κοσόβου στην επικράτεια της Σερβίας. Η εθνοσυνέλευση απαρτίζεται από 45 αντιπροσώπους που εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές του Μαΐου.

Διεθνής αναγνώριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης των χωρών που αναγνωρίζουν το Κόσοβο.

Στις 15 Ιανουαρίου 2008 το Κουβέιτ έγινε η πρώτη αραβική χώρα που διά του ηγέτη της (του εμίρη) δήλωσε έτοιμη να αναγνωρίσει[22] ένα ανεξάρτητο Κοσσυφοπέδιο. Τον ίδιο μήνα η ηγεσία των αλβανοφώνων του Κοσσυφοπεδίου δήλωσαν πως θα προχωρήσουν σε μονομερή δήλωση ανεξαρτησίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 2008, μετά εντόνων αντιδράσεων τόσο από τη Σερβία όσο και από τη Ρωσία. Ένα σημαντικό μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας, καθώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είχαν εκ των προτέρων δηλώσει τη πρόθεσή τους να αναγνωρίσουν το νέο κράτος. Στις 18 Φεβρουαρίου 2008 η Ρωσία καταδίκασε την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου, ονομάζοντάς το 'ψευδοκράτος'. Η σερβική κυβέρνηση, παρ' ότι απέκλεισε τη χρήση βίας δήλωσε πως θα εμποδίσει την ένταξη του αυτοαποκαλούμενου κράτους του Κοσσυφοπεδίου στους μεγάλους διεθνείς οργανισμούς και δήλωσε τη μη αναγνώριση του. Παράλληλα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρος, Ρουμανία και Σλοβακία εξέφρασαν την ανησυχία τους σχετικά με τη σημασία που η παράτυπη αποδοχή της μονομερούς απόσχισης από μέρος της διεθνούς κοινότητας ενδέχεται να έχει για άλλα κινήματα που προσδοκούν στην μονομερή ανεξαρτητοποίηση περιοχών ανά τον κόσμο και δήλωσαν πως δεν πρόκειται να αναγνωρίσουν το νέο κράτος. Η Γαλλία επανέλαβε τη πρόθεσή της να αναγνωρίσει άμεσα το νέο κράτος, ενώ το ίδιο έπραξαν το Αφγανιστάν, η Αυστραλία, η Αλβανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ. Η Γερμανία, εν διαμέσου του Υπουργού Εξωτερικών της χώρας, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, δήλωσε επίσης πως θα αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο στο προσεχές μέλλον. Τέλος η Κίνα, η Ινδονησία και η Σρι Λάνκα εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις εξελίξεις στη περιοχή[23] Τα νησιά Μάρσαλ αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου στις 17 Απριλίου του 2008[24] και η Λιθουανία στις 6 Μαΐου του 2008.[25] Ακολούθησαν δεκάδες άλλες χώρες, με πιο πρόσφατη τη Λιβύη, στις 25 Σεπτεμβρίου 2013.[26]

Αναγνώριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κοσσυφοπέδιο αναγνωρίζεται σήμερα από 104 χώρες και από το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας. Οι χώρες αυτές είναι μέλη του ΟΗΕ. Το Κόσοβο δεν αναγνωρίζεται από τη Δημοκρατία της Κίνας,την Κύπρο, τη Σερβία, την Ισπανία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία και τη Σλοβακία. Με χρονολογική σειρά αναγνώρισης ως κάτωθι είναι:

Άλλες χώρες/οντότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όνομα Ημερομηνία αναγνώρισης
Ταϊβάν Ταϊβάν (Δημοκρατία της Κίνας) [27] 18-2-2008
Flag of the Sovereign Military Order of Malta.svg Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας[28] 2009 (Μόνιμος Παρατηρητής των Ηνωμένων Εθνών)

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νόμισμα στο Κοσσυφοπέδιο είναι, de facto, το ευρώ.[29] Στα μέρη που κατοικούνται από Σέρβους χρησιμοποιείται για τις συναλλαγές το Δηνάριο της Σερβίας.

Άμυνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 21 Ιανουαρίου του 2009 το Κοσσυφοπέδιο απέκτησε δικό του στρατό, με την ονομασία Δύναμη Ασφαλείας του Κοσόβου (KSF) . Ο στρατός απαρτίζεται κυρίως από πρώην μέλη του αντάρτικου στρατού UCK.[30]

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επαρχία διαιρείται σε 7 περιφέρειες:

  • Τζακόβιτσα (Đakovica/ Gjakovë)
  • Γκνίλανε (Gnjilane/ Gjilan)
  • Μιτρόβιτσα του Κοσσυφοπεδίου (Kosovska Mitrovica/ Mitrovicë)
  • Πέγια (Peć/ Pejë)
  • Πρίστινα (Priština/ Prishtinë)
  • Πρίζρεν (Prizren)
  • Ουρόσεβατς/ Φεριζάι (Uroševac/ Ferizaj)

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Λεξικό Νέας Ελληνικής γλώσσας Γ.Μπαμπινιώτη,σελ:938,λήμμα:Κοσσυφοπέδιο
  2. ΕΡΤ, Το Κόσοβο γιορτάζει για την ανεξαρτησία του, 17 Φεβρουαρίου 2008]
  3. «Recognition Information and Statistics - Who Recognized Kosova? The Kosovar people thank you - Who Recognized Kosovo and Who Recognizes Kosovo». Kosovothanksyou.com. 1-5-2007. http://www.kosovothanksyou.com/stats.php. Ανακτήθηκε στις 20-7-2009. 
  4. in.gr, Υπέρ της παραπομπής του θέματος του Κοσόβου στη Χάγη ψήφισε ο ΟΗΕ, 8 Οκτωβρίου 2008.
  5. Press Release: IMF Offers Membership to Republic of Kosovo
  6. Καθημερινή, 9 Ιανουαρίου 2008.
  7. Πρόωρες εκλογές στο Κόσοβο, αν δεν υπάρξει συμφωνία για το διάδοχο του Φ. Σεϊντίου - δημοσίευμα, Δελτίο ειδήσεων Ν.Α. Ευρώπης, 29-9-2010.
  8. http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/el/features/setimes/features/2010/09/28/feature-02
  9. Καθημερινή, Αποχωρεί η Δημοκρατική Ένωση του Κοσόβου από την κυβέρνηση συνασπισμού, 16-10-2010.
  10. Ελευθεροτυπία, Στις 12 Δεκεμβρίου οι πρόωρες εκλογές στο Κόσοβο, 2-11-2010.
  11. Ελευθεροτυπία, Κυβέρνηση συνασπισμού στο Κόσοβο, 14-12-2010.
  12. Kosovo to hold vote re-run in Thaci strongholds. Reuters, 17.12.2010
  13. Kosovo: Election repeat in 5 municipalities. B92, 17.12.2010
  14. in.gr, Κυβέρνηση συνασπισμού σχημάτισε ο Χασίμ Θάτσι στο Κόσοβο, 19-2-2011.
  15. KosovaLive. KosovaLive (14-2-2011). Ανάκτηση 17-4-2011.
  16. Pacolli Is Kosovo's New President | Politics. Newkosovareport.com. Retrieved στις 17-4-2011.
  17. News – Kosovo president elected "unconstitutionally". B92. Retrieved στις 17-4-2011
  18. News – Pacolli resigns as Kosovo president. B92. Retrieved στις 17-4-2011.
  19. Hajdari, Ismet. (7-4-2011) AFP: Kosovo swears in top woman cop as president. Google.com. Retrieved στις 17-4-2011.
  20. Kosovo Elects New President To Resolve Political Impasse. Rttnews.com 8-4-2011. Retrieved στις 17-4-2011.
  21. in.gr, Εθνοσυνέλευση συνέστησαν οι Σέρβοι στο Κόσοβο αψηφώντας Πρίστινα και ΟΗΕ, 28 Ιουνίου 2008
  22. Ελευθεροτυπία, 16 Ιανουαρίου 2008
  23. ΕΡΤ, Αντιδράσεις και ανησυχία για το Κόσοβο, 18 Φεβρουαρίου, 2008
  24. Islands-has-recognized-Kosovo.html New Kosova Report, 17/04/2008
  25. Baltic Times
  26. Houda Mzioudet (26-9-2013), Libya officially recognises Kosovo, Lybia Herald, http://www.libyaherald.com/2013/09/26/libya-officially-recognises-kosovo/#axzz2gJL6FQHM, ανακτήθηκε στις 29.09.13 
  27. MOFA Statements, Ministry of Foreign Affairs, Republic of China
  28. Deputy Prime Minister Selimi received in a meeting Malta’s Order of Templars, Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Kosovo
  29. http://www.euinkosovo.org/uk/invest/invest.php
  30. Καθημερινή, Το Κόσοβο απέκτησε δικό του στρατό, 22 Ιανουαρίου 2009.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • B. Kαρακωστάνογλου – K. Kεντρωτής – E. Mαντά – Σ. Σφέτας, Tο Kόσοβο και οι αλβανικοί πληθυσμοί της Bαλκανικής,εκδ.IMXA ,Θεσσαλονίκη 2000
  • Dušan T. Bataković, The Kosovo Chronicles, Plato Books, Belgrade 1992.
  • R. Petrović, M. Blagojević, The Migration of the Serbs and Montenegrins from Kosovo and Metohija, SASA, Belgrade 1992,
  • Dušan T. Bataković, Kosovo. La spirale de la haine, L'Age d'Homme, Lausanne 1998.
  • Kosovo-Kosova. Confrontation or Coexistence, Nijmegen: University of Nijmegen & Political Cultural Centre 042 1996.
  • Kosovo. Avoiding Another Balkan War,Thanos Veremis & Evangelos Kofos, (eds.), Athens:Eliamep & University of Athens, 1998.
  • Kosovo. Contending Voices on Balkan Interventions, William Joseph Buckley, ed.,William B. Eerdmans, Grand Rapids, Michigan & Cambridge U. K 2000
  • Kosovo and Metohija. Living in the Enclave, D. T. Bataković (ed.), Institute for Balkan Studies, Belgrade 2007, 314 p. ISBN 978-86-7179-052-9
  • Jean-Arnault Dérens, Kosovo. Année zéro, préface de Marek Antoni Nowick,i Paris: Paris-Méditerranée, 2004.
  • Dušan T. Bataković, Kosovo. Un conflit sans fin? Lausanne: L'Age d'Homme 2008. 322 p. ISBN 978-2-8251-3875-5
  • Dušan T. Bataković, Serbia's Kosovo Drama. A Historical Perspective, Belgrade: Čigoja Štampa, 2012, 369 p. ISBN 978-86-7558-903-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kosovo της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).