Βιλαέτι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τα εγιαλέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο διάστημα 1481-1683

Το βιλαέτι (vilayet) ή εγιαλέτι (eyâlet), και στην αραβική Βιλάγια, ήταν μεγάλη διοικητική περιοχή/περιφέρεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Για παράδειγμα, υπήρχαν τα Βιλαέτια Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου, Κοσσυφοπεδίου, κτλ.

Τα Bιλαέτια της Δυτικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1885

Ορισμένες από τις μεγάλες διοικητικές περιφέρειες του βυζαντινού κράτους, γνωστές ως «θέματα», στο οθωμανικό διοικητικό σύστημα αποκαλούνταν πασαλίκια (pasalig). Κάθε βιλαέτι είχε διοικητή τον Βαλή και υποδιαιρούνταν στα σαντζάκ (Θεσσαλία, Πελοπόννησος, Ανατολική Στερεά, κτλ), τα οποία με τη σειρά τους υποδιαιρούνταν στους καζάδες (οι σημερινοί νομοί). Ο Βαλής της περιοχής όριζε τους Δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους, κτλ. Η θητεία των συμβούλων ήταν αρχικά διετής και κατόπιν έγινε τετραετής.

Στην έδρα του κάθε Βιλαετίου συνέρχονταν κάθε χρόνο το λεγόμενο "Συμβούλιο του Βιλαετίου", που ήταν εξαμελές. Πρόεδρος του Συμβουλίου ήταν ο Βαλής, αντιπρόεδρος υπάλληλος του Βιλαετίου και μέλη τέσσερις εκλεγμένοι εκπρόσωποι των Σατζακίων. Αν στα Σατζάκια του Βιλαετίου οι πληθυσμοί ήταν Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι τότε ορίζονταν κατ΄ ανώτερο, δύο Χριστιανοί εκπρόσωποι και δύο Μουσουλμάνοι.
Η διάρκεια της συνόδου του Συμβουλίου αυτού ήταν 40 ημέρες κατά τον υφιστάμενο νόμο.


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.4ος, σελ.514.