Βοϊβοντίνα
|
|||||
| Εθνικό σύνθημα: κανένα | |||||
.PNG) |
|||||
| Επίσημες γλώσσες | Σερβικά | ||||
| Πολίτευμα | |||||
| Έκταση • Σύνολο |
21.504 km2 |
||||
| Πληθυσμός • Εκτίμηση 2011 • Απογραφή 1991 • Πυκνότητα |
2.031.992 1.956.196 94,51 κατ./km² |
||||
| Νόμισμα | Σερβικο δηναριο (RSD) | ||||
| Ζώνη ώρας • Θερινή ώρα |
(UTC +1) (UTC +2) |
||||
Η Βοϊβοντίνα είναι μία αυτόνομη επαρχία της Σερβίας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Χώρας, στην πεδιάδα της Παννονίας. Ο πληθυσμός της είναι λίγο περισσότερο από 2.030.000 κάτοικοι. Πρωτεύουσά της είναι το Νόβι Σαντ με πληθυσμό 381.388 κατοίκους. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας είναι η Σουμπότιτσα. Στην Βοϊβοντίνα ομιλούνται έξι συνολικά γλώσσες. Κυρίαρχη είναι η Σέρβική και δεύτερη είναι η Ουγγρική. Οι Ούγγροι είναι και η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της Βοϊβοντίνας.
Πίνακας περιεχομένων |
Ονομασία [Επεξεργασία]
Το όνομα Βοϊβοδίνα στις Σλάβικες γλώσσες σημαίνει απλά Δουκάτο. Η Βοϊβοδίνα ονομαζόταν στο παρελθόν Σερβική Βοϊβοδίνα αλλά το πρόθεμα πλέον δεν χρησιμοποιείται αφού η επαρχία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του κράτους της Σερβίας πάνω από 1 αιώνα.
Τοποθεσία [Επεξεργασία]
Η Βοϊβοδίνα τοποθετείται στο βόρειο τμήμα του κράτους της Σερβίας και συνορεύει εκτός από την κεντρικη Σερβία, με την Ουγγαρία στα βόρεια, την Ρουμανία, στα ανατολικά, την Κροατία και την Βοσνία στα δυτικά. Διασχίζεται από τους μεγάλους ποταμούς, τον Δούναβη και την Τίσα. Οι ποταμοί αυτοί διαιρούν την Βοϊβοντίνα σε τμήματα της Σιρμίας και της Μπαράνια και τις περιφέρειες Μπάτσκα και Μπανάτ (Βανάτο). Η έκταση της Βοϊβοδίνας είναι 21.504 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πρόκειται για μεγάλο και εύφορο λεκανοπέδιο, το οποίο με τις αγροτικές μεταρρυθμίσεις του 1919 και του 1945 χωρίστηκε σε κλήρους και διαμοιράστηκε μεταξύ των γεωργικών συνεταιρισμών και των ακτημόνων γεωργών.
Κυριότερες πόλεις [Επεξεργασία]
Πρωτεύουσα της Βοϊβοντίνας είναι το Νόβι Σαντ, ενώ άλλα σημαντικά αστικά κέντρα είναι η Σουμπότιτσα, το Σόμπορ και το Πάνεβο.
Πρωτογενής και δευτερογενής τομέας [Επεξεργασία]
Περισσότερο διαδεμομένες είναι οι καλλιέργειες του σιταριού και του καλαμποκιού, ενώ στις πόλεις της περιοχής αυτής υπάρχουν πολλές βιομηχανίες τροφίμων.
Ιστορία [Επεξεργασία]
Η περιοχή της Βοϊβοντίνας ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στα βασίλεια της Ουγγαρίας και της Κροατίας μέχρι τον 16ο αι., οπότε την κατέλαβαν οι Τούρκοι, μαζί με τα υπόλοιπα εδάφη της Βαλκανικής. Μετά τους Τούρκους έγινε μέρος της Αυτοκρατορίας της Αυστροουγγαρίας για να ενσωματωθεί τελικά στην Γιουγκοσλαβία μετά την ήττα των Αυστριακών κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
- Το 1718, με τη Συνθήκη του Πασάροβιτς, η Βοϊβοντίνα περιήλθε ξανά στους Ούγγρους. Με τη δημιουργία της Γιουγκοσλαβία, από τη συνθήκη του Τριανόν (1920) πέρασε στο νέο κράτος και ακολούθησε τη μοίρα όλων των περιοχών της Γιουγκοσλαβίας. Συγκεκριμένα, μετά την λήξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου της παραχωρήθηκε αυτονομία, ενώ με τα νέα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας απέσπασε και εδάφη που ανήκαν μέχρι τότε στη Ουγγαρία και στην Κροατία.
- Το 1974 ο Τίτο παραχώρησε αυτονομία στη Βοϊβοντίνα, όπως και στο Κοσσυφοπέδιο, μέσα στα πλαίσια της ομόσπονδης Σερβίας, για να αμβλύνει τις διενέξεις με τους μειονοτικούς πληθυσμούς. Μετά τα τραγικά γεγονότα της δεκαετίας του 1990 και τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, η ουγγρική μειονότητα άσκησε πιέσεις για ανεξαρτησία, αλλά οι ιδιαιτερότητες της περιοχής δεν οδήγησαν σε κλιμάκωση της έντασης, όπως συνέβη σε άλλες περιοχές της ευρύτερης πρώην Γιουγκοσλαβίας.[1]
Δημογραφία [Επεξεργασία]
Η Βοϊβοδίνα κατοικείται από αρκετές εθνικές ομάδες. Κυρίαρχη εθνική ομάδα είναι οι Σέρβοι (74%), ενώ υπάρχει σημαντική μειονότητα Ούγγρων (περίπου το 14%) και μικρότερες μειονότητες άλλων πρώην Γιουγκοσλαβικών εθνοτήτων όπως Κροατών, Σλοβάκων και Ρουμάνων.
Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Σέρβικη (περίπου 77%) και δεύτερη η Ουγγρική. Επίσης ένα μικρό ποσοστό το πληθυσμού μιλάει Σλοβακικά και Ρουμάνικα.
Το μεγαλύτερο ποσοστό το πληθυσμού είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι με ποσοστό 78% ενώ ένα ποσοστό κοντά στο 20% είναι Χριστιανοί Καθολικοί (κυρίως οι πληθυσμοί Ουγγρικής και Κροατικής καταγωγής).[2]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 5, σ. 429 ISBN 960-8177-55-3
- ↑ Education in the AP Vojvodina
