Σερβοτουρκικοί πόλεμοι 1876-1878

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η μάχη της Αλέκσινατς το 1877

Οι Σερβοτουρκικοί πόλεμοι του 1876-1878 (σερβικά : Српско-турски ратови (1876—1878)) ή πόλεμος της ανεξαρτησίας[1], ήταν ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του Πριγκιπάτου της Σερβίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Επακόλουθο του πολέμου ήταν η ανεξαρτητοποίηση της Σερβίας και η δημιουργία του Βασιλείου της Σερβίας με την απελευθέρωση και προσάρτηση της νότιας Σερβίας και μεγάλων πόλεων όπως η Νις, η Πίροτ, η Λέσκοβατς και η Βράνιε[1].

Ο πόλεμος ανεξαρτησίας της Σερβίας από τους Οθωμανούς χωρίζεται σε δύο φάσεις, τον Α΄ Σερβοτουρκικό πόλεμο του 1876-1877 και στον Β΄ Σερβοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878[2]. Ο Α΄ πόλεμος κηρύχθηκε μετά την επιτυχημένη εξέγερση στην Βοσνία το 1875[3] αλλά δεν έφερε μεγάλα αποτελέσματα στο Πριγκιπάτο που παρέμεινε υποτελές της υψηλής πύλης. Με την παρότρυνση της Ρωσίας και τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878 την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους η Σερβία μπήκε εκ νέου σε πόλεμο με την Τουρκία[2].

Ο Σερβικός στρατός πέτυχε αποφασιστικές νίκες όπως η Μάχη της Αλέκσινατς, η απελευθέρωση της Νις στις 28 Δεκεμβρίου 1877, οι μάχες γύρω από τα τουρκικά οχυρά στο Σαμάκοβ και το Σαμάκοβο το 1878[2]. Η Σερβία κατέλαβε εδάφη της σημερινής Αλβανίας και Βουλγαρίας από τους Οθωμανούς τα οποία έχασε στο Συνέδριο του Βερολίνου όπου αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της και καθορίστηκαν τα σύνορα της[3].


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]