Τετραοξειδάνιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τετραοξειδάνιο
Γενικά
Όνομα IUPAC Τετραοξειδάνιο
Άλλες ονομασίες Τετροξείδιο του διυδρογόνου
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος H2O4
Μοριακή μάζα 65,995308 amu[1]
SMILES ΟΟOO
ChemSpider ID 4417295
Δομή
Φυσικές ιδιότητες
Πυκνότητα 1.800±100 kg/m³
Δείκτης διάθλασης ,
nD
1,391
Χημικές ιδιότητες
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Το τετροξειδάνιο[2] (αγγλικά: tetraoxidane) είναι η ανόργανη χημική ένωση υδρογόνου και οξυγόνου με μοριακό τύπο Η2Ο4, αλλά χρησιμοποιήθηκαν γι' αυτό και οι τύποι H[O4]H και H(μ-O4. Αποτελεί το τέταρτο μέλος των οξιδάνιων, δηλαδή των πολυοξειδίων του υδρογόνου με γενικό τύπο H2Ov. Τα τρία πρώτα είναι το νερό [(μον)οξειδάνιο], το υπεροξείδιο του υδρογόνου (διοξειδάνιο) και το τριοξειδάνιο. Το τετραοξειδάνιο είναι σαφώς ασταθέστερο από τα προηγούμενα οξιδάνια. Η ρίζα που προκύπτει από την απόσπαση ενός ατόμου υδρογόνου από το τετραοξειδάνιο ονομάζεται «υδροτετραοξιδανύλιο» (HO4-). Ο όρος τετραοξειδάνιο επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης, σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις γενικού τύπου R2O4, όπου τα όχι απαραίτητα ίδια R παριστάνουν άτομα υδρογόνου, αλογόνου ή διάφορες ανόργανες και οργανικές μονοσθενείς ρίζες. Τα δύο R μαζί μπορούν να αντικατασταθούν με μια δισθενή ρίζα, οπότε υπάρχουν και ετεροκυκλικά τετροξιδάνια.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παράγεται με χημική αντίδραση ανάμεσα σε υδροϋπεροξυ ρίζες (HO2) σε χαμηλές θερμοκρασίες:[3]

Ιονισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τετραοξειδάνιο, όπως και τα υπόλοιπα οξιδάνια, αυτοϊονίζεται, όταν βρίσκεται σε υγρή μορφή:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Διαδικτυακός τόπος Chemspider
  2. Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
  3. Levanov, Alexander V.; Sakharov, Dmitri V.; Dashkova, Anna V.; Antipenko, Ewald E.; Lunin, Valeri V. (2011). «Synthesis of Hydrogen Polyoxides H2O4 and H2O3 and Their Characterization by Raman Spectroscopy». European Journal of Inorganic Chemistry: 5144–5150. doi:10.1002/ejic.201100767. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hydrogen polyoxide της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).