Ηλιούπολη Αττικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ηλιούπολη)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δήμος Ηλιούπολης
Δήμος

Έμβλημα

2011 Dimos Ilioupolis.png

Η θέση του Δήμου στον Νομό Αττικής

Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Έδρα Ηλιούπολη
Διοίκηση  
 • Δήμαρχος Βασίλειος Βαλασόπουλος (2014)
 • Αντιδήμαρχοι Ιωάννης Νικηφόρος,
Κωνσταντίνος Σεφτελής,
Κώνσταντίνος Παπαδόπουλος,
Γεώργιος Χατζηδάκης,
Χρήστος Γιαννάκης
Διοικητική διαίρεση  
 • Αποκ. διοίκηση Αττικής
 • Περιφέρεια Αττικής
 • Περιφ. ενότητα Κεντρικός τομέας Αθηνών
Διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Νομός Αττικής
Έκταση 12,724 km2
Πληθυσμός 78.153 (απογραφή 2011)

Η Ηλιούπολη είναι προάστιο στο νοτιοανατολικό τμήμα του λεκανοπεδίου της Αθήνας στις νοτιοδυτικές παρυφές του Υμηττού, με υψόμετρο 210 μέτρων. Αποτελεί Δήμο της Περιφέρειας Αττικής και μέρος του Μητροπολιτικού Συγκροτήματος της Αθήνας.

Έχει έκταση περίπου 12.700 στρέμματα, από τα οποία τα 5.700 είναι δάση και τα 7.000 είναι έκταση που καλύπτει ο οικισμός (πλατείες, δρόμοι, κατοικίες κ.λ.π.). Το μέσο υψόμετρο της περιοχής είναι 150μ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 78.153 κατοίκους και είναι ο 28ος μεγαλύτερος πληθυσμιακά Δήμος της χώρας.

Περιοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή χαρακτηριζόταν έως και πρόσφατα από χαμηλές κατοικίες, καθώς η ύπαρξη του Αεροδρομίου του Ελληνικού σε σχετικά μικρή απόσταση απαγόρευε τη δόμηση πάνω από δύο ορόφων. Με τη μεταφορά του αεροδρομίου στα Σπάτα ο περιορισμός αυτός καταργήθηκε, κι έτσι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έντονη οικοδομική δραστηριότητα. Η περιοχή χαρακτηρίζεται επίσης από αρκετό πράσινο, καλή ρυμοτομία όσον αφορά το κεντρικό και ανατολικό της τμήμα.

Συνοικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι συνοικίες της Ηλιούπολης είναι οι εξής:

  1. Αγία Μαρίνα
  2. Αγία Μαύρα
  3. Αγία Παρασκευή
  4. Άγιος Κωνσταντίνος
  5. Άνω Ηλιούπολη
  6. Αστυνομικά - Πανόραμα
  7. Κάτω Ηλιούπολη
  8. Κέντρο
  9. Νησάκι
  10. Τυπογραφικά
  11. Χαλικάκι

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην αρχαιότητα, η περιοχή ήταν γνωστή ως Δήμος Ευωνύμου. Ο Δήμος πήρε το όνομα του από τον Ευώνυμο -γιό του Ουρανού και της Γαίας- και αποτελούσε έναν από τους εκατό Δήμους της αρχαίας Αθήνας που περιλάμβανε ολόκληρη την σημερινή Αττική, εκτός της Μεγαρίδας. Αρχαιολογικές ανασκαφές επιβεβαιώνουν την ύπαρξη Μυκηναϊκού οικισμού στην περιοχή του Αγίου Νικολάου και άλλου, νεώτερου, του 4ου π.χ. αιώνα, στην πλατεία Νικηταρά, όπου εντοπίστηκαν επιτύμβιοι λήκυθοι, πιθάρια, λίθινες πλάκες, αρχαϊκά και παλαιοχριστιανικά λείψανα. Στην περιοχή βρέθηκαν ακόμη, χρυσά, αργυρά και χάλκινα νομίσματα, βέλη, βλήματα και αγγεία, απόδειξη του γεγονότος ότι η περιοχή χρησιμοποιήθηκε ως στρατόπεδο στο Χρεμωνίδειο πόλεμο μεταξύ Μακεδόνων, Πτολεμαίων και Σελευκιδών. Στους χάρτες που υπάρχουν στον Δήμο απεικονίζονται πάρα πολλοί τύμβοι.

Με την πάροδο των αιώνων, η περιοχή ακολουθεί την πορεία της πόλεως των Αθηνών. Παρακμάζει προοδευτικά, ερημώνει, γίνεται έρμαιο ληστρικών και βαρβαρικών επιδρομών, και οι κατακτητές διαδέχονται ο ένας τον άλλο: Βυζαντινοί, Φράγκοι, Καταλανοί, Βενετσιάνοι, Τούρκοι. Αφέντης της ευρύτερης περιοχής στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν ο Καρρά Αλή, ο οποίος άφησε το στίγμα του ονοματίζοντας το μέρος, που αποτελούσε τσιφλίκι του. Το 1830 οι μέχρι τότε Τούρκοι ιδιοκτήτες του, πούλησαν το "τσιφλίκι Καρά" στον Νικόλαο Καπετανάκη και τον Γαετάνο Μοράλια. Στα χοτζέτια με αριθμούς 315.316,317 (συμβόλαια της αγοραπωλησίας, που σήμερα βρίσκονται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους) αναφέρεται ότι το "τσιφλίκι Καρά" επιπροσθέτως προς τα θέρετρα και τα χειμαδιά του, ήταν επιδεκτικό "4 ζευγαριών". Τα γεωγραφικά του όρια ήταν βορείως: Οι γαίες της Μονής Πετράκη, νοτίως: Το Τσιφλίκι Μουσταφά Μπέη μέχρι τη θέση Γύρισμα, δυτικά: Η παλιά λεωφόρος Βουλιαγμένης και ανατολικά: Το όρος Υμηττός με σύνορο τις γαιές των Κουρσαλάδων (σημερινό Κορωπί) στη μοιρασιά των οποίων (Εγγραφο του 1793-συλλογη Καμπούρογλου Β τόμος) αναφέρεται ως όμορο κτήμα. Από τότε το "τσιφλίκι (ή Κτήμα) Καρά" άλλαξε αρκετούς ιδιοκτήτες (W.Bell, C.H.Bracebridge, Ι.Σωτηριάδης, Ι.Σκουζέ, Μ.Σκουφής). Το "τσιφλίκι Καρρά" αγοράστηκε το 1922 από τον Αλέξιο Νάστο έναντι 600.000 δραχμών που αντιατοιχουσαν σε 9.500 χρυσές λίρες περίπου. Ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος, (προοδευτικός βουλευτής, ιδρυτής του Εργατικού Κέντρου Αθηνων και νομικός σύμβουλος της Ενώσεως Αποκαταστάσεως Αγροτικών Συνεταιρισμών Ελλάδος) σε υπόμνημά του στη Βουλή το 1920 για τα τσιφλίκια της Αττικής, υπολογίζει την έκταση του κτήματος σε 15.000 στρέμματα (Αρχείο πρωθυπουργού Βενιζέλου).

Οι πρώτοι που ζήτησαν να εγκατασταθούν εκεί ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες, το 1923. Το τωρινό όνομά του ο Δήμος το οφείλει στους πρώτους επιχειρηματίες ιδιώτες που δημιούργησαν αυτό το σύγχρονο προάστιο οι οποίοι ήταν Αιγυπτιώτες (Ελληνες εξ Αιγύπτου) και ειδικά στον Δρανδάκη (γόνο κρητικής οικογένειας από το Ρέθυμνο, που σπούδασε στην Ηλιούπολη του Καΐρου), ο οποίος με την εταιρία "Ελληνική Εταιρία Αστικών και Αγροτικών Συνοικισμών - Δρανδάκης Πάγκαλος και Σια" αγόρασε από τον Αλέξιο Νάστο 1.030 στρέμματα τα οποία και οικοπεδοποίησε, ενώ έδωσε στο καινούριο προάστιο το όνομα της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Ηλιούπολης (Πι-Ρα το αιγυπτιακό της όνομα, πόλη του θεού Ρα, Θεού του ήλιου). Έτσι, το 1924, εκπονήθηκε το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο σύμφωνα με το οποίο κτίστηκε σιγά-σιγά ο σύγχρονος οικισμός. Περιέργως όμως οι πρώτοι που εγκαταστάθηκαν ήταν κυρίως Λευκαδίτες. Αρχικά κατασκευάστηκαν κυρίως εξοχικές κατοικίες μεγαλοαστών με κήπους και ανεμόμυλους. Η περιοχή "Λόφος Γερμανού" ονομάστηκε από την οικία ενός Γερμανού που υπήρχε εκεί προπολεμικά.

Το 1927 αγοράστηκαν δύο λεωφορεία τα οποία άρχισαν δρομολόγια καθημερινά για την εξυπηρέτηση των απασχολουμένων με τα έργα, των κατοίκων και των επισκεπτών-αγοραστών οικοπέδων.

Με νομοθετικό διάταγμα στις 16 Οκτωβρίου 1928, η Ηλιούπολη, που απαριθμούσε περί τους 600 μόνιμους κατοίκους, έγινε κοινότητα, με πρώτο κοινοτάρχη το βιομήχανο Θεόδωρο Παλαμίδα. Μέχρι τότε αποτελούσε περιοχή του Αγίου Δημητρίου (Μπραχαμίου). Γύρω στο 1930 η Ηλιούπολη οργανώθηκε καλύτερα ως κοινότητα και άρχισε να αναπτύσσεται. Τότε δεν υπερέβαινε τους 1400-1500 κατοίκους.

Οι δρόμοι μέχρι το 1945 δεν είχαν ονομασίες, όμως ο πρόεδρος Πάνος Κωνσταντινίδης, άλλαξε τα έως τότε δεδομένα, δίνοντας βυζαντινά και ιστορικά ονόματα στα «βραχοστράτια».

Ο ηλεκτροφωτισμός τα πρώτα χρόνια καλύφθηκε από ιδιωτική επιχείρηση. Τα εγκαίνια του ηλεκτροφωτισμού έγιναν την Τρίτη, 5 Αυγούστου 1948. Την περίοδο εκείνη, δεν υπήρχε νερό στα σπίτια. Υπήρχαν όμως πολλά τρεχούμενα νερά, ρέματα (με σημαντικότερα τους 2-3 κλάδους του ρέματος της Πικροδάφνης), πηγές και μια δεξαμενή ψηλά στην πλαγιά του βουνού που τροφοδοτούσε τον πληθυσμό μέρα παρά μέρα. Επίσης υπήρχε και ένας νερόμυλος κοντά στη λεωφόρο Πρωτόπαππα.

Το 1964 η Ηλιούπολη έγινε δήμος, ενώ κατά την περίοδο της Δικτατορίας αποχαρακτηρίστηκε μεγάλη συνορεύουσα δασική έκταση που απετέλεσε τον οικισμό «Αστυνομικά», με καταφανή παραβίαση της τότε οικιστικής ανάπτυξης, γεγονός που επαναλήφθηκε αργότερα και σε άλλους νοτιότερους δήμους π.χ. Γλυφάδας, Βάρης κ.λπ.

Περιβάλλον[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεωμορφολογικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή του Δήμου Ηλιούπολης χαρακτηρίζεται ως ημιορεινή με ιδιαίτερα επικλινές έδαφος. Το μέσο υψόμετρο της περιοχής είναι 150μ.

Ο οικισμός έχει αναπτυχθεί στις ηπιότερες κλίσεις εδάφους φτάνοντας ουσιαστικά μέχρι τις βουνοπλαγιές του όρους Υμηττού. Εξαίρεση αποτελεί το ανατολικό τμήμα της περιοχής των Αστυνομικών που βρίσκεται σε κλίσεις 15% και άνω, οι οποίες είναι ιδιαίτερα μεγάλες.

Υδρολογικά στοιχεία - Επιφανειακά νερά - Υδάτινοι πόροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην έκταση του Δήμου Ηλιούπολης δεν υπάρχουν εσωτερικά ύδατα (ποτάμια μόνιμης ροής ή λίμνες). Σημαντικός φυσικός πόρος της περιοχής είναι η νοτιοδυτική πλευρά του δάσους του Υμηττού που προσφέρεται για περιπάτους και αναψυχή. Επίσης σημαντικοί φυσικοί πόροι της περιοχής είναι το Ρέμα Πικροδάφνης, ένα από τα μεγαλύτερα εναπομείναντα ρέματα του Λεκανοπεδίου, καθώς και το σπήλαιο μεγάλης φυσικής σημασίας που βρίσκεται κοντά στην διασταύρωση των οδών Ειρήνης και Αμαλίας, το οποίο όμως πρέπει να αναδειχθεί και να αξιοποιηθεί.

Το ρέμα της Πικροδάφνης, διασχίζει τους δήμους Ηλιούπολης, Αγίου Δημητρίου, Παλαιού Φαλήρου, Αλίμου και εκβάλλει στον κόλπο του Σαρωνικού. Χαρακτηρίστηκε ως "χώρος ιδιαιτέρου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος", με την απόφαση 9173/1642/1983 του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Παλαιότερα, περί το 2000, η Νομαρχία Αθηνών ξεκίνησε εργασίες για την διευθέτηση της κοίτης του ρέματος με ανοιχτό πετρόχτιστο αγωγό. Το έργο διακόπηκε προσωρινά από το Σ.τ.Ε. μετά από προσφυγή των κατοίκων, διότι η διευθέτηση αυτού του είδους θα είχε ως συνέπεια την αλλοίωση του μικροκλίματος της περιοχής, την καταστροφή των καταφυγίων των σημαντικών πληθυσμών πουλιών και των 16 ειδών ορνιθοπανίδας, καθώς και την εξάλειψη των βατραχιών, χελωνών, σκαντζόχοιρων και άλλων μικρών ζώων που διαβιούν στο χώρο του ρέματος. Μετά από ένα χρόνο διαλύθηκε η εργολαβία. Ακόμα μέχρι σήμερα το έργο παραμένει μισό. Δηλαδή το μισό του συνολικού μήκους του ρέματος (περίπου 350μ.) είναι διευθετημένο με ανοιχτό αγωγό με επικάλυψη πέτρας και το υπόλοιπο χωρίς καμία επέμβαση ούτε καν για την προστασία των παριών του ρέματος.

Κλιματολογικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κλίμα της περιοχής σε γενική εκτίμηση είναι θερμό-μεσογειακό (Αττικό), το οποίο χαρακτηρίζεται από το ξηρό και θερμό καλοκαίρι και από τις ανοιξιάτικες και φθινοπωρινές βροχοπτώσεις.

Άνεμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επικρατέστεροι άνεμοι στις περιοχές είναι οι βόρειοι, οι βορειοανατολικοί και οι νότιοι, και ακολουθούν οι νοτιοδυτικοί, οι βορειοδυτικοί, οι δυτικοί, και οι νοτιοανατολικοί. Η συχνότερη ένταση των επικρατούντων ανέμων είναι 2-5 Βeaufοrt. Άνεμοι μεγάλης εντάσεως δεν αποτελούν γνώρισμα της περιοχής μελέτης και σπάνια εμφανίζονται άνεμοι εντάσεως μεγαλύτερης των 6 Βeaufοrt (συχνότητα εμφάνισης 1%).

Θερμοκρασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θερμότερος μήνας στις περιοχές είναι ο Ιούλιος (28,6 °C) ενώ ο ψυχρότερος είναι ο Ιανουάριος (9,2 °C). Το μέσο ετήσιο θερμοκρασιακό εύρος είναι 19,4 °C. Η μέση μέγιστη θερμοκρασία που έχει σημειωθεί στην περίοδο 1958-1993 είναι 32,9 °C, ενώ η μέση ελάχιστη είναι 5,4 °C. Σε απόλυτες τιμές η μέγιστη θερμοκρασία στην ίδια περίοδο σημειώθηκε τον μήνα Ιούλιο (48,0 °C), ενώ η ελάχιστη τον μήνα Ιανουάριο (-5,0 °C).

Βροχοπτώσεις και υγρασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μέσο ετήσιο ύψος υετού ανέρχεται στα 365,2 mm. Ο ξηρότερος μήνας είναι ο Ιούλιος (5,0mm) και υγρότερος (βροχερότερος) ο Δεκέμβριος (61,5 mm). Το ποσοστό υγρασίας κυμαίνεται από 43.6% το μήνα Ιούλιο ως 73,4% το Δεκέμβριο.

Άλλα καιρικά φαινόμενα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χαλάζι: Χαλαζοπτώσεις σπάνια σημειώνονται στην περιοχή και συνήθως έχουν μικρή διάρκεια και περιορισμένες έως μηδαμινές επιπτώσεις. Τα τελευταία αξιόλογα φαινόμενα χαλαζόπτωσης κατεγράφησαν τις πρώτες μεσημβρινές ώρες της 16ης Οκτωβρίου 2009 και τις απογευματινές ώρες της 24ης Ιανουαρίου 2013, που η ένταση του φαινομένου ήταν τέτοια που προκλήθηκε και χαλαζόστρωση.

Χιόνι: Πτώση χιονιού παρατηρείται κυρίως τους χειμερινούς μήνες, ενώ σπάνια εμφανίζονται χιονοπτώσεις τον Μάρτιο και τον Νοέμβριο. Ο μέσος αριθμός των ημερών με χιονόπτωση στη διάρκεια του έτους είναι 2,6. Η πιο έντονη χιονόπτωση των τελευταίων ετών σημειώθηκε τη 17η Φεβρουαρίου 2008, που συνοδεύτηκε από εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες και σημαντικά -για τα δεδομένα της περιοχής- ύψη χιονιού.

Παγετοί: Παγετοί στην περιοχή εμφανίζονται σπάνια, κυρίως τον Ιανουάριο. Ο μέσος αριθμός των ημερών με παγετό στη διάρκεια του έτους είναι 2,5.

Τεκτονικότητα-Σεισμικότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ηλιούπολη είναι μία από τις περιοχές της Αθήνας που διαθέτει φυσική αντισεισμική προστασία, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κατά τον ισχυρό σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου 1999 που έπληξε το Λεκανοπέδιο της Αθήνας κανένα κτήριο στην περιοχή της Ηλιούπολης δεν κατέρρευσε, ενώ κατά το μετασεισμικό έλεγχο από τις αρμόδιες υπηρεσίες, κανένα κτήριο δε χαρακτηρίστηκε με κόκκινο χρώμα και 120 κτήρια χαρακτηρίστηκαν με κίτρινο χρώμα.

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Πληθυσμός Αλλαγή Πυκνότητα
1981 69.560 - 5.350,77/km²
1991 75.037 5.477/7,87% 5.772,08/km²
2001 75.904 867/1,15% 5.837,77/km²
2011 78.153 1.946/2,56% 6.118,36/km²

Δήμος Ηλιούπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1925, με την εφαρμογή για πρώτη φορά του συστήματος αποκεντρωμένης διοίκησης στην Αθήνα, συστάθηκε η Κοινότητα Μπραχαμίου, η οποία αποσπάστηκε από το Δήμο Αθηναίων, μαζί με άλλες 6 ακόμη (Κηφισιάς, Αμαρουσίου, Νέου Ηρακλείου, Χαλανδρίου, Νέων Λιοσίων, Καλλιθέας). Στην Κοινότητα Μπραχαμίου εντάχθηκε και ο οικισμός της Ηλιούπολης.

Στην 16/10/1928 η Ηλιούπολη ανακηρύχθηκε Κοινότητα. Είχε προηγηθεί η ανάκληση της ένταξης της περιοχής στο σχέδιο πόλης τον Ιανουάριο του ιδίου έτους, στο οποίο επανεντάχθηκε στη συνέχεια μικρότερο τμήμα της πόλης.

Το 1964 αναγνωρίζεται σαν Δήμος, με πρώτο Δήμαρχο τον Παύλο Πεντάρη. Έκτοτε δεν έχει συντελεστεί καμία διοικητική μεταβολή στα όρια του Δήμου.

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.

Διατελέσαντες Δήμαρχοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1964-1967 Παύλος Πεντάρης
  • 1967-1974 Κώνσταντίνος Δελαπόρτας
  • 1979-1982 Δημήτριος Κιντής
  • 1983-1986 Δημήτριος Κιντής
  • 1987-1990 Δημήτριος Κιντής
  • 1991-1994 Θεόδωρος Γεωργάκης
  • 1995-1998 Θεόδωρος Γεωργάκης
  • 1999-2002 Θεόδωρος Γεωργάκης
  • 2003-2006 Θεόδωρος Γεωργάκης
  • 2007-2010 Ιωάννης Αναγνώστου
  • 2011-2014 Βασίλειος Βαλασόπουλος
  • 2014-2019 Βασίλειος Βαλασόπουλος

Δημοτικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημοτικές εκλογές 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον Α' γύρο των Δημοτικών Εκλογών 2010, που διεξήχθη στις 7 Νοεμβρίου 2010 προηγήθηκε ο Ιωάννης Αναγνώστου, με ποσοστό 26,17% ακολουθούμενος από τον Βασίλειο Βαλασόπουλο που συγκέντρωσε ποσοστό 25,98%.

Στον επαναληπτικό γύρο (Β' γύρος) που διεξήχθη στις 14 Νοεμβρίου 2010 δήμαρχος του δήμου Ηλιούπολης εξελέγη ο Βασίλειος Βαλασόπουλος, ανατρέποντας τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου, καθώς κατόρθωσε να συγκεντρώσει ποσοστό 53,55% έναντι 46,45% του αντιπάλου του, πρώην δημάρχου Ιωάννη Αναγνώστου .


Δήμαρχος Ηλιούπολης, 7 Νοεμβρίου 2010
Υποψήφιος - Συνδυασμός (κόμμα) %
1ου γύρου
Ψήφοι
1ου γύρου
%
2ου γύρου
Ψήφοι
2ου γύρου
Σύνολο εδρών
Βασίλειος Βαλασόπουλος / ΠΡΩΤΑ Η ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ (ΠΑΣΟΚ) 25,98 8.488 53,55 12.513
25 / 41
Ιωάννης Αναγνώστου / ΝΕΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (Νέα Δημοκρατία) 26,17 8.512 46,45 10.856
6 / 41
Αναστασία Τσατσούλη / ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ (ΚΚΕ) 13,30 4.344
3 / 41
Δημήτριος Πανταζόπουλος / ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ (Ανεξάρτητος προερχόμενος από ΠΑΣΟΚ) 11,76 3.829
3 / 41
Παναγιώτης Πατσαβός / ΧΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (Δημοκρατική Αριστερά / Οικολόγοι Πράσινοι) 6.98 2.303
1 / 41
Αργυρώ Πίκουλα / ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ (Ανεξάρτητη προερχόμενη από Νέα Δημοκρατία) 6,24 2.019
1 / 41
Χρήστος Κοκοτίνης / ΗΛΙΟΥ-ΠΟΛΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΟΛΗ (ΣΥΡΙΖΑ) 5,71 1.890
1 / 41
Γεώργιος Σόφης / ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ - ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ (Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας) 3,92 1.283
1 / 41

Δημοτικές εκλογές 2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Δήμαρχος Ηλιούπολης, 18 Μαϊου 2014
Υποψήφιος - Συνδυασμός (κόμμα) %
1ου γύρου
Ψήφοι
1ου γύρου
%
2ου γύρου
Ψήφοι
2ου γύρου
Σύνολο εδρών
Βασίλειος Βαλασόπουλος / ΠΡΩΤΑ Η ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ (ΠΑΣΟΚ/ΑΝΕΛ) 32,06 11.635 51,09 17.862
25 / 41
Χρήστος Κοκοτίνης / ΗΛΙΟΥ-ΠΟΛΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΟΛΗ (ΣΥΡΙΖΑ) 19,72 7.157 48,91 17.098
6 / 41
Ιωάννης Αναγνώστου / ΝΕΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (Ανεξάρτητος προερχόμενος από Νέα Δημοκρατία) 11,72 4.252
2 / 41
Αναστασία Τσατσούλη / ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ (ΚΚΕ) 10,70 3.885
2 / 41
Αναστάσιος Ευσταθίου / ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, ΠΑΜΕ ΜΠΟΡΟΣΤΑ (Νέα Δημοκρατία) 8,44 3.064
2 / 41
Δημήτριος Πανταζόπουλος / ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ (Ανεξάρτητος προερχόμενος από ΠΑΣΟΚ) 7,48 2.715
2 / 41
Αργυρώ Πίκουλα / ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ (Ανεξάρτητη προερχόμενη από Νέα Δημοκρατία) 6,77 2.456
1 / 41
Γεώργιος Σόφης / ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ - ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ (Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας) 3,11 1.128
1 / 41

Συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ηλιούπολη εξυπηρετείται μέσω της Δημοτικής Συγκοινωνίας, 18 λεωφορειακών γραμμών και 3 σταθμών του Μετρό "Άγιος Δημήτριος/Αλέξανδρος Παναγούλης".

Δημοτική Συγκοινωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πόλη λειτουργεί Δημοτική Συγκοινωνία με τις εξής 4 γραμμές:

  • Γραμμή 1: Αστυνομικά (Αστυνομικά - Σταθμός Μετρό Αγίου Δημητρίου)
  • Γραμμή 2: Αγία Μαρίνα (Αγία Μαρίνα - Σταθμός Μετρό Αγίου Δημητρίου)
  • Γραμμή 3: Κάτω Ηλιούπολη (Κάτω Ηλιούπολη - Σταθμός Μετρό Αγίου Δημητρίου)

Κατά τους θερινούς μήνες εκτελούνται ειδικά δρομολόγια από/προς τις πλησιέστερες παραλίες για την εξυπηρέτηση των δημοτών.

Λεωφορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνολικά από την επικράτεια του Δήμου Ηλιούπολης διέρχονται 13 γραμμές που ανήκουν στο δίκτυο των θερμικών λεωφορείων της Ο.ΣΥ. Α.Ε. και του Ο.Α.Σ.Α.

Τοπικές γραμμές:

  • 164 Στ. Άγιος Δημήτριος- Κάτω Ηλιούπολη - Αργυρούπολη - Τερψιθέα
  • 206 Αγία Μαρίνα - Σταθμός Μετρό Δάφνη
  • 237 Άνω Ηλιούπολη - Σταθμός Μετρό Δάφνη

Σύνδεση με γειτονικούς δήμους ή άλλα προάστια:

  • 155 Ελληνικό - Στ. Άγιος Δημήτριος
  • 201 Σταθμός Αγ.Δημήτριος - Αργυρούπολη
  • 140 Πολύγωνο - Γλυφάδα
  • 212 Σταθμός Μετρό Δάφνη - Βύρωνας - Καρέας

Σύνδεση με το κέντρο της Αθήνας:

  • Α3 Ακαδημία - Γλυφάδα

Γραμμή νυχτερινής εξυπηρέτησης (00:30-04:30):

  • 790 Γλυφάδα - Περιστέρι

Μετρό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα όρια της πόλης λειτουργεί από τις 5 Ιουνίου 2004 ο σταθμός Άγιος Δημήτριος - Αλέξανδρος Παναγούλης της γραμμής 2 του μετρό της Αθήνας.

Στις 26 Ιουλίου 2013 παραδόθηκε ο σταθμός Ηλιούπολη της γραμμής 2 του Μετρό, που βρίσκεται στη Β' Είσοδο της πόλης. Στις 22 Μαΐου 2015, κατ' απαίτηση του δήμου, προστέθηκε στην ονομασία του σταθμού το όνομα του αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη.[1]

Μαζί με το σταθμό Ηλιούπολη παραδόθηκε ο σταθμός της γραμμής 2 Άλιμος που βρίσκεται στα σύνορα με το Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης, κοντά στη Δ' Είσοδο Ηλιούπολης και στο σχολικό συγκρότημα των Πολυκλαδικών, ο σταθμός Αργυρούπολη και Ελληνικό.

Μελλοντικά, αναμένεται να κατασκευαστεί στην περιοχή της Αγίας Μαρίνας και συγκεκριμένα στην Πλατεία Ανεξαρτησίας ο σταθμός Άνω Ηλιούπολη, στον κλάδο Ευαγγελισμός-Άνω Ηλιούπολη της γραμμής 5.

Αδελφοποιημένες πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Μετονομασία Σταθμού Μετρό Ηλιούπολης». 26 Μαΐου 2015. http://www.vimaonline.gr/20/article/19286/ilioupoli-pragmatopoiithike-i-metonomasia-tou-stathmou-tou-metro-se-stasi-ilioupoli-grigoris-labrakis-. 
 Άγιος Δημήτριος   Δάφνη   Βύρωνας 
 Άλιμος     Brosen windrose el.svg  Κορωπί    
 Άλιμος   Αργυρούπολη    Αργυρούπολη