Αθλητική Ένωση Λάρισας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για τον ευρύτερο σύλλογο, δείτε: Αθλητική Ένωση Λάρισας.
Α.Ε.Λ.
AEL FC 2016 logo.png
Επίσημη ονομασίαΑ.Ε.Λ. ΠΑΕ
Σύντομο όνομαΑΕΛ
ΠαρατσούκλιΒασίλισσα του κάμπου
Βυσσινί
Ίδρυση17 Μαΐου 1964
ΈδραΛάρισα, Ελλάδα
Στάδιο«AEL FC Arena», Λάρισα
ΙδιοκτήτηςΑλέξης Κούγιας
ΠρόεδροςΣωτήρης Μάρκου
ΠροπονητήςΜιχάλης Γρηγορίου
ΠρωτάθλημαΣούπερ Λιγκ
Ιστότοποςaelfc.gr
Πρώτη εμφάνιση
Τρίτη εμφάνιση
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την ομάδα
Ενεργά τμήματα της Α.Ε. Λάρισας
Football pictogram.svg Football pictogram.svg Basketball pictogram.svg
Ποδόσφαιρο (Ανδρών) Ποδόσφαιρο (Γυναικών) Μπάσκετ (Ανδρών)
Basketball pictogram.svg Volleyball (indoor) pictogram.svg Volleyball (indoor) pictogram.svg
Μπάσκετ (Γυναικών) Βόλεϊ (Ανδρών) Βόλεϊ (Γυναικών)
Athletics pictogram.svg
Στίβος

Η Α.Ε.Λ. ΠΑΕ[1] (εν συντομία ΑΕΛ ή Λάρισα) είναι ελληνικό επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σωματείο. Αποτελεί τμήμα του ιδρυτικού αθλητικού συλλόγου Αθλητική Ένωση Λάρισας. Εδρεύει στην πόλη της Λάρισας και αγωνίζεται στη Super League.

Τα επίσημα και παραδοσιακά χρώματα της ομάδας είναι το βυσσινί και το λευκό και ως έμβλημά της έχει ένα αγέρωχο άλογο σηκωμένο στα πίσω πόδια του. Προσωνύμια της ομάδας είναι οι Βυσσινί και η Βασίλισσα του κάμπου.

Αποτελεί την μοναδική ελληνική επαρχιακή ομάδα που έχει καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα και αυτό πραγματοποιήθηκε κατά την λεγόμενη χρυσή δεκαετία-εποχή της, την περίοδο 1987-88, ενώ επίσης έχει κατακτήσει δύο Κύπελλα Ελλάδας (1984-85, 2006-07).

Έδρα όλων των επίσημων αγώνων της ομάδας αποτελεί η AEL FC Arena, χωρητικότητας 16.118 θεατών. Παλαιότερα έδρα της ομάδας ήταν το Στάδιο Αλκαζάρ το οποίο αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της ΑΕΛ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ίδρυση και τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτη σύνθεση της ΑΕΛ το 1964
Λίγο πριν την αναχώρηση για τη Ρόδο (1965)

Μετά από πολλές συσκέψεις και συζητήσεις πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας η τελική συνέλευση των ποδοσφαιρικών σωματείων του νομού που εκτός των άλλων αποφάσισε και τη συγχώνευση των: Άρη, Ηρακλή, Λαρισαϊκού και Τοξότη. Τα πρώτα χρώματα της ομάδας ήταν το άσπρο και το μαύρο, αλλά μετά από νέα συνέλευση αποφασίστηκε το πορφυρό χρώμα (βυσσινί) που χαρακτήριζε τα ρούχα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και όπου ισχύει μέχρι σήμερα. Ως έμβλημα αποφασίστηκε να είναι το άλογο το οποίο είχε βρεθεί απεικονισμένο σε αρχαίο νόμισμα. Ως έδρα ορίστηκε το Στάδιο Αλκαζάρ.

Η ΑΕΛ δύο αγωνιστικές πριν το τέλος του πρωταθλήματος Β' Εθνικής 1972-73 εξασφάλισε την άνοδο της με επικράτηση 2-0 επί της Νίκης στον Βόλο. Στην τελευταία αγωνιστική νίκησε με 3-0 την Καλλιθέα και πανηγύρισε την πρώτη της άνοδο στην Α’ Εθνική.

Η επιστροφή των βυσσινί στην Α΄ Εθνική. Η απαρχή της χρυσής εποχής που θα ακολουθήσει
Οι αδικοχαμένοι Δημήτρης Κουκουλίτσιος και Δημήτρης Μουσιάρης. Απώλεια για την ΑΕΛ και το ελληνικό ποδόσφαιρο

Τον Ιούνιο του 1975, η ΑΕΛ μετά από απογοητευτική πορεία στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία. Τρία χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 1978, η εκτός έδρας νίκη της ΑΕΛ επί του Μακεδονικού στην Ευκαρπία με 4-1, την επανέφερε στην Α’ Εθνική.

Ιστορικά γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

08/05/1966: Οι περίπου 2.000 οπαδοί της ΑΕΛ που ακολούθησαν την ομάδα για τον αγώνα με τον Βύζαντα Μεγάρων έγιναν μάρτυρες επιθέσεων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του αγώνα. Η ομάδα με 10 παίκτες (λόγω αποβολής του Κυριακίδη) από το πρώτο δεκάλεπτο, χωρίς την παρουσία του Δημήτρη Ζάμπα που τραυματισμένος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο πριν την έναρξη του αγώνα και με 3 από τους 10 εναπομείναντες παίκτες, λόγω τραυματισμού, να έχουν τυπική παρουσία, ηττήθηκε με 6-0. Την επόμενη μέρα του αγώνα κυκλοφόρησε από φιλάθλους της ομάδας η "Μαύρη Βίβλος" στο τότε ζαχαροπλαστείο "Ελληνικόν" (απέναντι από το σημερινό Δημαρχείο), όπου οι οπαδοί της ΑΕΛ υπέγραψαν καταδικάζοντας τα έκτροπα των Μεγάρων.

25/06/1972: Η ΑΕΛ ήταν μια νίκη μακριά από την πολυπόθητη άνοδο στην Α’ Εθνική. Αντίπαλος στον αγώνα αλλά και στην υπόθεση της ανόδου ήταν ο Πανσερραϊκός. Οι 4.000 περίπου οπαδοί της ΑΕΛ προσπαθώντας να προστατευθούν εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο. Τα γεγονότα συνεχίστηκαν την επόμενη μέρα στη Λάρισα όπου έγινε παλλαϊκό συλλαλητήριο διαμαρτυρίας που ήταν από τα πρώτα χρονικά και πανελλαδικά στην περίοδο της επταετίας, με τους οπαδούς της ΑΕΛ να "επαναστατούν" και κατά της δικτατορίας, κατεβάζοντας τη σημαία που υπήρχε στην κεντρική πλατεία, σπάζοντας τις ταμπέλες της ΓΓΑ στο γήπεδο Αλκαζάρ και καταστρέφοντας το γνωστό μαγαζί "Σερραϊκόν", αναγκάζοντας τον τότε Διοικητή Ασφάλειας Λάρισας να καλέσει το διοικητικό συμβούλιο της ΑΕΛ σε αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου για να λογοδοτήσει για τα γεγονότα, προειδοποιώντας μάλιστα για σύγκρουση. Η ΑΕΛ κατέθεσε ένσταση στη διοργανώτρια αρχή (ΕΠΟ) για αντικανονική συμμετοχή ενός παίκτη του Πανσερραϊκού που έγινε δεκτή κερδίζοντας αρχικά τον αγώνα "στα χαρτιά", όμως ο σερραϊκός σύλλογος άσκησε έφεση και τελικά ο αγώνας κατοχυρώθηκε σε αυτόν.

30/07/1979: Η εποχή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου ξεκινά και η ΑΕΛ προχωρά στη σύσταση της ΠΑΕ.

06/09/1979: Σκοτώθηκαν σε τροχαίο δυστύχημα στο ύψος του Κάστρου Βοιωτίας (111ο χλμ Αθηνών – Λαμίας) οι Δημήτρης Κουκουλίτσιος και Δημήτρης Μουσιάρης, πηγαίνοντας να ενσωματωθούν στην αποστολή της εθνικής Ελπίδων που θα ταξίδευε για αγώνα στην Οδησσό της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Ο τρίτος της παρέας Γιάννης Βαλαώρας, που συνταξίδευε, γλίτωσε βαριά τραυματισμένος.

Η επιτυχημένη δεκαετία του '80[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γιάννης Βαλαώρας πανηγυρίζει την κατάκτηση του Κυπέλλου από την ΑΕΛ, έπειτα από το θρίαμβο με 4-1 επί του ΠΑΟΚ
Ο πρώτος τίτλος της ΑΕΛ, το Κύπελλο του 1985, στο χορτάρι του Αλκαζάρ

Το 1982 στο Στάδιο Νίκος Γκούμας η ΑΕΛ συμμετείχε στον πρώτο τελικό κυπέλλου (1981-82) της ιστορίας της με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, όπου ηττήθηκε με 1-0. Την επόμενη χρονιά, με σκόρερ τον Κώστα Μαλουμίδη, η ΑΕΛ νίκησε στο Στάδιο Καραϊσκάκη με 1-0 στο ντέρμπι κορυφής τον Oλυμπιακό, αλλά τελικά τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος (1982-83).

Η δεύτερη συμμετοχή της ΑΕΛ σε τελικό κυπέλλου (1983-84) πραγματοποιήθηκε με αντίπαλο και πάλι τον Παναθηναϊκό. Στο ΟΑΚΑ η ΑΕΛ κατώτερη των προσδοκιών ηττήθηκε με 2-0, αλλά εξασφάλισε την ευρωπαϊκή συμμετοχή της στο κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης περιόδου (1984-85).

Στην τρίτη συμμετοχή της ομάδας σε τελικό κυπέλλου (1984-85), η ΑΕΛ νίκησε στο ΟΑΚΑ, μπροστά σε 15.000 και πλέον φίλους της, τον τότε πρωταθλητή ΠΑΟΚ με 4-1 και κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της ιστορίας της.

Πρωταθλήτρια Ελλάδος 1988[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αρχηγός Γιώργος Μητσιμπόνας πιάνει το ψαλιδάκι που έχρισε και μαθηματικά την ΑΕΛ Πρωταθλήτρια Ελλάδος την Πρωτομαγιά του 1988
Ο Γιώργος Μητσιμπόνας με φίλους της ΑΕΛ πανηγυρίζουν το Πρωτάθλημα
Η πρωταθλήτρια σύνθεση της ΑΕΛ
Γιάτσεκ Γκμοχ, προπονητής της πρωταθλήτριας ΑΕΛ

Τον Μάρτιο του 1988, ανακοινώθηκε η απόφαση του αθλητικού δικαστή με την οποία αφαιρέθηκαν 4 βαθμοί από την πρωτοπόρο στο πρωτάθλημα Λάρισα λόγω του ότι ο ποδοσφαιριστής της Γκεόργκι Τσίγκοφ βρέθηκε θετικός στην ουσία κωδεΐνη σε έλεγχο που έγινε μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό στις 27/12/1987. Οπαδοί της ομάδας απέκλεισαν την εθνική οδό και τις γραμμές των τραίνων με αποτέλεσμα να κοπεί η Ελλάδα στη μέση. Κάτω από την πίεση των γεγονότων, στις 21/03/1988 τροποποιήθηκε το άρθρο 32 του ΚΑΠ και εναρμονίστηκε με την ισχύουσα από τότε νομοθεσία όλων των χωρών-μελών της UEFA, όπου η ομάδα δεν φέρει ευθύνη και δεν τιμωρείται σε περίπτωση ντοπαρισμένου παίκτη της. Αυτή η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα από τη μια να παραμείνει η τιμωρία στον ποδοσφαιριστή και από την άλλη οι βαθμοί να επιστραφούν στην ομάδα.

Η ΑΕΛ υπό την τεχνική ηγεσία του Γιάτσεκ Γκμοχ κατέκτησε και μαθηματικά το πρώτο πρωτάθλημα Α’ Εθνικής στην ιστορία της, τον Μάιο του 1988, κερδίζοντας στη Λάρισα με 1-0 τον Ηρακλή με γκολ του αείμνηστου Γιώργου Μητσιμπόνα στο 88’ του αγώνα. Έγινε έτσι η πρώτη, και μοναδική μέχρι σήμερα, ομάδα από την επαρχία (εκτός Αθήνας, Θεσσαλονίκης) η οποία έχει κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδας.

Ιστορικά γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

14/09/1983: Το Στάδιο Αλκαζάρ φόρεσε τα γιορτινά του για να υποδεχτεί τον πρώτο εντός έδρας αγώνα της ΑΕΛ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ η ΑΕΛ υποδέχθηκε την ουγγρική Χόνβεντ Βουδαπέστης την οποία νίκησε με 2-0. Στον επαναληπτικό οι Ούγγροι με 3-0 μετά και από παράταση πήραν την πρόκριση για τον επόμενο γύρο

07/11/1984: Στη Γενεύη 2.000 οπαδοί της ΑΕΛ πανηγύρισαν μια ιστορική εκτός έδρας νίκη επί της Σερβέτ με 1-0 (νίκη με 2-1 και στον πρώτο αγώνα στο Αλκαζάρ), που οδήγησε την ομάδα στους κορυφαίους «8» του κυπέλλου Κυπελλούχων με αντίπαλο τη Ντιναμό Μόσχας. Η πορεία που ξεκίνησε αποκλείοντας την ουγγρική Σιόφοκ (1-1 στην Ουγγαρία και 2-0 στο Αλκαζάρ) σταμάτησε τελικά στην Τιφλίδα, όπου η ΑΕΛ ηττήθηκε με 1-0 (ο πρώτος αγώνας 0-0 στο Αλκαζάρ).

18/09/1985: Αντιμετώπισε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης του Κυπέλλου Κυπελλόυχων, την κυπελλούχο Ιταλίας Σαμπντόρια (των πρωταθλητών κόσμου Μπορντόν, Βιέρκοβουντ, των Άγγλων άσσων Σούνες και Φράνσις και των νεαρών τότε Μαντσίνι και Βιάλι). Στον πρώτο αγώνα στο Αλκαζάρ το αποτέλεσμα ήταν 1-1, ενώ στον επαναληπτικό στη Γένοβα στις 02/10/1985 η ΑΕΛ με ένα γκολ προς το τέλος του αγώνα, ηττήθηκε με 1-0 και αποκλείστηκε.

26/10/1986: Πριν την έναρξη του αγώνα ΑΕΛ – ΠΑΟΚ σκοτώθηκε στη θύρα 10 του Αλκαζάρ ο Χαράλαμπος Μπλιώνας, θανάσιμα χτυπημένος από κροτίδα που εκτοξεύτηκε από την κερκίδα των φιλοξενούμενων, όντας ο πρώτος νεκρός από φωτοβολίδα στα ελληνικά γήπεδα.


07/09/1988: Η ΑΕΛ συμμετέχει για πρώτη φορά στη ιστορία της στην κορυφαία διασυλλογική Ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική διοργάνωση, το Κύπελλο Πρωταθλητριών (μετέπειτα Champions League). Η ΑΕΛ ξεκίνησε εντός έδρας τις υποχρεώσεις της και αντιμετώπισε την Ελβετική Xamax Neuchatel. Η ομάδα του κάμπου άνοιξε το σκορ στο 5 με γκολ του Γιώργου Αγορογιαννη, οι Ελβετοί ισοφάρισαν στο 59 και ο Μητσιμπόνας στο 90 έγραψε το τελικό 2-1 για την ΑΕΛ. Στον επαναληπτικό που έγινε στην Ελβετία στις 5/10/1988, ο Βασίλης Καραπιάλης άνοιξε το σκορ στο 57 για την ΑΕΛ, οι Ελβετοί με εύστοχο χτύπημα πέναλτι στο 62 ισοφάρισαν τον αγώνα ενώ στο 70 πέτυχαν το 2-1. Ακολούθησε ημίωρη παράταση και στη συνέχεια χρειάστηκε η διαδικασία των πέναλτυ όπου οι Ελβετοί επικράτησαν με 3-0 και πήραν την πρόκριση για τον επόμενο γύρο του θεσμού.


Η κρίση στη δεκαετία του 90' και η επιστροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρνητική πορεία της ΑΕΛ ξεκινά το 1996 και καταλήγει στον υποβιβασμό στη Γ' εθνική το 2001. Χαρακτηριστικά τα πανό διαμαρτυρίας των οπαδών
Την περίοδο 2002-03 η ΑΕΛ έφτασε κοντά στον υποβιβασμό στη Δ' εθνική, με την αρνητική πορεία να σταματά εκεί

Ο κύκλος των μεγάλων επιτυχιών έκλεισε για την ΑΕΛ το 1996. Μπορεί να νίκησε στην Τούμπα τον ΠΑΟΚ με 3-2 αλλά υποβιβάστηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της στη Β’ Εθνική.

Τον Απρίλιο του 2001 ηττήθηκε εντός έδρας από την Καλλιθέα με 1-0 και μια ακόμη πολύ άσχημη χρονιά έκλεισε με τον υποβιβασμό της ομάδας στην Γ’ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Φίλοι της ΑΕΛ στον τελικό Κυπέλλου το 2007
Μετά από 47 χρόνια ένδοξης ιστορίας στο στάδιο Αλκαζάρ η ΑΕΛ απέκτησε νέο υπερσύγχρονο γήπεδο, το AEL FC Arena, χωρητικότητας 16.118 θέσεων

Το 2002 η ΠΑΕ ΑΕΛ εκμεταλλεύτηκε βραχύβια ευεργετική σχετική διάταξη [2] περί "ειδικής εκκαθάρισης" αθλητικής ανώνυμης εταιρείας [3] Τον Φεβρουάριο του 2004, μετά το τέλος του καθεστώτος ειδικής εκκαθάρισης, συστάθηκε η ΠΑΕ ΑΕΛ 1964[4] με μεγαλομέτοχο τον ως τότε χορηγό της υπο εκκαθάριση ΠΑΕ Νίκο Σωτηρούλη. Την περίοδο 2003-04 η ΑΕΛ κέρδισε την άνοδο στη Β’ Εθνική. Η ΑΕΛ την τελευταία αγωνιστική νίκησε εντός έδρας με 5-1 τον Ποντιακό Νέας Σάντας, κατακτώντας έτσι τη δεύτερη προνομιούχο θέση στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Τον Μάιο του 2005, η ισοπαλία στην Καστοριά με 1-1 ουσιαστικά οδήγησε στην άνοδο στην Α’ Εθνική. Στην τελευταία αγωνιστική απέναντι στην Προοδευτική, η ΑΕΛ νίκησε με 3-1 και προβιβάστηκε και τυπικά.

Το διάστημα μεταξύ 2004-2008 στην τεχνική ηγεσία της βρέθηκε ο Γιώργος Δώνης υπό την καθοδήγηση του οποίου σημείωσε τις σημαντικότερες επιτυχίες της συγκεκριμένης περιόδου, όπως η άνοδος στην Α' Εθνική (2005), η συμμετοχή την επόμενη χρονιά (2006) στο κύπελλο Ιντερτότο, καθώς και η πρόκριση στους ομίλους του κυπέλλου UEFA (2007-08).

Κατάκτηση Κυπέλλου 2007[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κορυφαία όλων όμως υπήρξε η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας την περίοδο 2006-07. Στην τέταρτη συμμετοχή της σε τελικό κυπέλλου η ΑΕΛ αντιμετώπισε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο τον Παναθηναϊκό, κερδίζοντας με 2-1 μπροστά σε 13.000 και πλέον φίλους της και μετά από 22 χρόνια κατέκτησε το τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της, μετά την επιτυχία του 1985. Η χρονιά που ξεκίνησε από το ίδιο στάδιο τον Ιούλιο του 2006 αντιμετωπίζοντας την τουρκική Καϊσερίσπορ για το κύπελλο Ιντερτότο (0-0 στον πρώτο αγώνα και ήττα 2-0 στον επαναληπτικό) ολοκληρώθηκε στην Καλαμαριά μπροστά σε 4.000 Λαρισαίους εκδρομείς όπου η ΑΕΛ με τη νίκη της με 2-1 επί του τοπικού Απόλλωνα παρέμεινε στην Α’ Εθνική.

Ιστορικά γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

13/09/1997: Ο Γιώργος Μητσιμπόνας σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα λίγο πριν την Γιάννουλη, καθ' οδόν προς τον Τύρναβο.

21/03/1999: Λόγω οικονομικών εκκρεμοτήτων η ομάδα στερήθηκε του δικαιώματος να αγωνιστεί στον εκτός έδρας αγώνα με τον Παναιτωλικό και ηττήθηκε άνευ αγώνα.

06/03/2002: Η ΑΕΛ, παρουσία 120 περίπου οπαδών της, ηττήθηκε στην Κρύα Βρύση από τον τοπικό Απόλλωνα με 2-0. Αυτή η ήττα και κυρίως η εμφάνιση οδήγησαν τους οπαδούς της ομάδας στη διακοπή της προπόνησης ζητώντας εξηγήσεις, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση του τότε προπονητή Βαγγέλη Βουρούκου.

30/07/2002: Με την υπ’ αριθμόν 583/02 απόφαση του Εφετείου Λάρισας η ΠΑΕ ΑΕΛ τέθηκε σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Ο στόχος που είχε βάλει ο τότε χορηγός και μετέπειτα μεγαλομέτοχος της ομάδας Νίκος Σωτηρούλης, με κύριο εκφραστή της προσπάθειας αυτής τον αείμνηστο Γιώργο Κατσογιάννη στέφθηκε με επιτυχία.

28/05/2003: Η ΑΕΛ σε έναν κρίσιμο αγώνα, απέσπασε ισοπαλία 3-3 στα Χανιά από την τοπική ομάδα και με τη νίκη της 1-0 παρουσία 10.000 οπαδών της την επόμενη αγωνιστική (01/06/2003) επί της Νίκης Βόλου στο Αλκαζάρ σώθηκε από τον υποβιβασμό της στη Δ’ Εθνική. Μια χρονιά που ξεκίνησε με τεράστια προβλήματα τα οποία αυξήθηκαν καθώς στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών και κατοχύρωση του αγώνα με 2-0 υπέρ των Λύκων διότι θεωρήθηκε υπαίτια για τη διακοπή του συγκεκριμένου αγώνα στο Καλοχώρι της Θεσσαλονίκης (ο επόπτης Κλημαντάκης τραυματίστηκε από αντικείμενο που προήλθε από τους οπαδούς της ομάδας στο 81’ και ενώ το σκορ ήταν 1-1), ολοκληρώθηκε με τις λιγότερες δυνατές απώλειες.

04/10/2007: Η ΑΕΛ μπορεί να ηττήθηκε με 2-1 αλλά σφράγισε στο Ίγουντ Παρκ του Μπλάκμπερν τη σπουδαία πρόκριση στους ομίλους του κυπέλλου UEFA μπροστά σε περίπου 2.000 οπαδούς της, καθώς στον πρώτο αγώνα στο Πανθεσσαλικό Στάδιο είχε επικρατήσει με 2-0. Στη συνέχεια αντιμετώπισε για τη φάση των ομίλων της διοργάνωσης τις Έβερτον (εκτός), Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης (εντός), Άλκμααρ (εκτός) και Νυρεμβέργη (εντός). Ειδικότερα οι εμφανίσεις απέναντι στην Έβερτον, στη μετέπειτα νικήτρια της διοργάνωσης Ζενίτ και στην Άλκμααρ εντυπωσίασαν, άσχετα αν δεν κατακτήθηκε κάποιος βαθμός.

16/07/2009: Η ΑΕΛ συμμετέχοντας στο Γιουρόπα Λιγκ (πρώην κύπελλο UEFA) αντιμετώπισε στο Ρέυκιαβικ της μακρινής Ισλανδίας την τοπική ομάδα και ηττήθηκε με 2-0. Η έκπληξη ολοκληρώθηκε στις 23/07/2009 στο στάδιο Αλκαζάρ όταν στον επαναληπτικό αγώνα οι ερασιτέχνες Ισλανδοί ποδοσφαιριστές απέσπασαν ισοπαλία με 1-1 αποκλείοντας την ΑΕΛ.

10/08/2009: Μετά από προσπάθεια πέντε ετών εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 220/09 οικοδομική άδεια που έδωσε στην ΑΕΛ τη δυνατότητα να ξεκινήσει τα έργα για την ανέγερση του νέου γηπέδου στον Πυρήνα Β’ της περιοχής Μεζούρλο της Λάρισας.

16/11/2010: Ο Μεξικανός ποδοσφαιριστής Αντόνιο Ντε Νίγκρις απεβίωσε στα 31 του χρόνια λόγω επιπλοκών στο καρδιοαναπνευστικό του σύστημα. Ο παίκτης είχε αισθανθεί δυσφορία στον ύπνο του και η γυναίκα του κάλεσε το ασθενοφόρο. Ο επιθετικός της ΑΕΛ όμως εξέπνευσε στον δρόμο για το νοσοκομείο. Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι ο Μεξικανός παίκτης γνώριζε το πρόβλημα υγείας που είχε και παρόλα αυτά συνέχιζε να αγωνίζεται.

13/08/2010: Ο μέχρι το 2008 ποδοσφαιριστής της ΑΕΛ Παναγιώτης Μπαχράμης έχασε τη ζωή του σε ατύχημα.

23/11/2010: Το νέο υπερσύγχρονο γήπεδο της ΑΕΛ χωρητικότητας 16.118 θέσεων ολοκληρώθηκε.[5]

Δεκαετία 2010: Υποβιβασμός και δεύτερη επιστροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 2010-11, η ΑΕΛ τερμάτισε 15η στη Σούπερ Λίγκα (τελικά κατατάχθηκε 14η λόγω του απευθείας υποβιβασμού του Ηρακλή) και υποβιβάστηκε στη Φούτμπολ Λιγκ. Τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε τα επόμενα χρόνια ο θεσσαλικός σύλλογος, τον οδήγησαν την περίοδο 2013-14 να μην αγωνιστεί στη Φούτμπολ Λιγκ, στην οποία έπρεπε κανονικά να λάβει μέρος, αλλά να συμμετάσχει στην πρώτη τη τάξει ερασιτεχνική κατηγορία, στη Φούτμπολ Λιγκ 2 (άλλοτε Γ' Εθνική) και να χρεοκοπήσει ως Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία (ΠΑΕ), ώστε να απαλλαγεί από το μεγαλύτερο μέρος των χρεών του.

Η AEΛ κατέκτησε εύκολα την άνοδό της την επόμενη χρονιά (2013-14), ενώ δύο χρόνια αργότερα (2015-16) κατέλαβε την πρώτη θέση της Φούτμπολ Λιγκ, εξασφαλίζοντας την επιστροφή της στη Σούπερ Λιγκ έπειτα από έξι χρόνια απουσίας της.[6]

Οικονομικά και ιδιοκτησιακό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδιοκτησία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 10% των μετοχών ανήκει (βασει νόμου) στην ερασιτεχνική ομάδα.
  • Το 90% των μετοχών ανήκει στην Ανίκητο Άλογο Ι.Κ.Ε.

Επωνυμία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επωνυμία της Αθλητικής Ανώνυμης Εταιρείας (ΑΑΕ), απαραίτητης για τη συμμετοχή της ομάδας (ΠΑΕ) σε επαγγελματική ποδοσφαιρική κατηγορία, έχει αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων ως ακολούθως:

  • Α.Ε.Λ. ΠΑΕ (1979–2004)
  • Α.Ε.Λ. 1964 ΠΑΕ (2004–2014)[7]
  • Α.Ε.Λ. ΠΑΕ (2014–σήμερα)[8]

Έμβλημα και χρώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξέλιξη του εμβλήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έμβλημα της ΑΕΛ είναι το άλογο, όπως και της πόλης της Λάρισας. Το 2016 προστέθηκαν τρία αστέρια. Ακολουθούν ορισμένες εκδοχές του εμβλήματος του συλλόγου όπως αυτό εξελίχθηκε ως σήμερα:[9]

Εμφανίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα χρώματα της ΑΕΛ είναι το βυσσινί και το λευκό.

Κύρια

1964–65
1967–68
1987–88
1991–92
1995–96
2003–04
2008–09
2009–10
2010–11
2014–15

Εναλλακτική

1975–76
1978–79
1980–81
1994–95
1995–96
1996–97
2006–07
2009–10
2010–11
2015–16

Εγκαταστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γήπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το AEL FC Arena είναι το γήπεδο της ΑΕ Λάρισας. Είναι ένα γήπεδο 3 αστέρων σύμφωνα με την ΟΥΕΦΑ και έχει χωρητικότητα 16,118 θέσεων όλων στεγασμένων. Το Arena λειτουργεί πέρα από ποδοσφαιρικό γήπεδο και ως χώρος διασκέψεων και μουσικών συναυλιών. Η κατασκευή του γηπέδου διήρκησε 14 μήνες, ξεκινώντας τον Σεπτέμβριο του 2009 και τελειώνοντας στα τέλη Νοεμβρίου του 2010.

Χορηγίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι - Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΑΕΛ έχει κατακτήσει:

Έχει επίσης τις ακόλουθες διακρίσεις (αναφέρονται και οι τίτλοι σε μικρότερες κατηγορίες):

Οι αγώνες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΑΕΛ στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων απέναντι στη Ντιναμό Μόσχας (1985)
Οπαδοί της ΑΕΛ στην Ολλανδία, στον αγώνα της ομάδας με την ΑΖ Άλκμααρ

Η Λάρισα εξασφάλισε για πρώτη φορά την έξοδό της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για το κύπελλο UEFA την περίοδο 1983-84 όταν αποκλείστηκε από την ουγγρική Χόνβεντ (2-0, 0-3 παρ.). Στο κύπελλο Κυπελλούχων την περίοδο 1984-85 έφτασε μέχρι τον προημιτελικό του θεσμού για να αποκλειστεί (0-0 εντός και 0-1 εκτός) από την Ντιναμό Μόσχας.

Την αμέσως επόμενη χρονιά αποκλείστηκε (1-1 εντός και 0-1 εκτός) από την πανίσχυρη τότε και μετέπειτα κυπελλούχο Σαμπντόρια.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2007 η ΑΕΛ σημείωσε τη μεγαλύτερη νίκη της σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο Πανθεσσαλικό Στάδιο με 2-0 επί της αγγλική Μπλάκμπερν για τα προκριματικά του κυπέλλου UEFA, μια νίκη που της έδωσε την πρόκριση, παρά την ήττα στον επαναληπτικό αγώνα με 2-1. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη φάση των ομίλων απέναντι στις Άλκμααρ, Νυρεμβέργη, Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και Έβερτον.

Την περίοδο 2009-10 έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε στο νεοσύστατο τότε Europa League και συγκεκριμένα στον 2ο προκριματικό γύρο όπου αποκλείστηκε από την ισλανδική Ρέικιαβικ με ήττα 0-2 εκτός και ισοπαλία 1-1 στο Αλκαζάρ.

Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός Εκτός Πρ.
1983–84 UEFA Α' φάση Flag of Hungary.svg Χόνβεντ 2–0 0–3 Symbol delete vote.svg
1984–85 Κυπελλούχων Α΄ φάση Flag of Hungary.svg Σιόφοκ 2–0 1–1 Symbol keep vote.svg
Β΄ φάση Civil Ensign of Switzerland.svg Σερβέτ 2–1 1–0 Symbol keep vote.svg
Προημιτελικά Flag of the Soviet Union.svg Ντιναμό Μόσχας 0–0 0–1 Symbol delete vote.svg
1985–86 Κυπελλούχων Α΄ φάση Flag of Italy.svg Σαμπντόρια 1–1 0–1 Symbol delete vote.svg
1988–89 Πρωταθλητριών Α΄ φάση Civil Ensign of Switzerland.svg Ξαμάξ 2–100000000 1–2 (0–3 πέν.) Symbol delete vote.svg
2007–08 UEFA Α΄ φάση Flag of England.svg Μπλάκμπερν 2–0 1–2 Symbol keep vote.svg
Φάση Ομίλων Flag of England.svg Έβερτον 1–3 Symbol delete vote.svg
Flag of Russia.svg Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης 2–3
Flag of the Netherlands.svg Άλκμααρ 0–1
Flag of Germany.svg Νυρεμβέργη 1–3
2009–10 Europa League Προκρ. φάση Flag of Iceland.svg Ρέικιαβικ 1–1 0–2 Symbol delete vote.svg

Σύνολο ευρωπαϊκών συμμετοχών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοργάνωση Συμμετοχές Αγώνες Νίκες Ισοπαλίες Ήττες Τέρματα
Πρωταθλητριών 1 2 1 0 1 3–3
Κυπελλούχων 2 8 3 3 2 7–5
UEFA/Europa League 3 10 2 1 7 10–18
Σύνολο 6 20 6 4 10 20–26

Στο Βαλκανικό Κύπελλο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός Εκτός Πρ.
1981–82 Βαλκανικό Α' φάση Flag of Albania.svg Νεντόρι Τιράνων 3–1 0–3 Symbol delete vote.svg

Στο Ιντερτότο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός Εκτός Πρ.
2006–07 Ιντερτότο Γ' φάση Flag of Turkey.svg Καϊσερίσπορ 0–0 0–2 Symbol delete vote.svg

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τελευταία ενημέρωση: 26 Αυγούστου 2020[10]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
1 Flag of Hungary.svg Τ Γκέργκελι Νάγκι
3 Flag of Greece.svg Α Χάρης Φουρκιώτης
4 Flag of Greece.svg Α Θεοχάρης Ηλιάδης
5 Flag of Greece.svg Α Αλέξης Μιχαήλ
6 Flag of Finland.svg Μ Τιμ Σπαρβ
7 Flag of Romania.svg Α Στελιάνο Φίλιπ
8 Flag of Serbia.svg Μ Ράντομιρ Μιλοσάβλιεβιτς (αρχηγός)
9 Flag of Greece.svg Ε Φιορίν Ντουρμισάι (δανεικός από τον Ολυμπιακό)
10 Flag of Romania.svg Ε Γκαμπριέλ Τόρζε
11 Flag of Greece.svg Μ Βαγγέλης Πλατέλλας
13 Flag of Croatia.svg Α Ματέο Μούζεκ
14 Flag of Greece.svg M Σπύρος Γλυνός
16 Flag of Croatia.svg Α Νίκολα Ζίζιτς
17 Flag of Greece.svg Μ Δημήτρης Πινακάς
18 Flag of Greece.svg Ε Απόστολος Κοτσιανούλης
19 Flag of Serbia.svg T Βλάντιμιρ Μπάγιτς
Αρ. Θέση Παίκτης
20 Flag of Greece.svg M Αλέξανδρος Χαλάτσης
21 Flag of Greece.svg E Γιώργος Ζαχαράκης
22 Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Μ Άντναν Σετσέροβιτς
23 Flag of Greece.svg Α Γιώργος Μαϊδανός
24 Flag of Greece.svg Α Ορέστης Γρηγορόπουλος
25 Flag of Greece.svg Α Μανώλης Μπέρτος
33 Flag of Slovenia.svg Ε Μάρκο Νούνιτς
44 Flag of Greece.svg A Νίκος Γκοτζαμανίδης
48 Flag of Cyprus.svg Μ Ιωάννης Κωστή (δανεικός από τον Ολυμπιακό)
66 Flag of Egypt.svg Μ Αλί Γκαζάλ
67 Flag of Greece.svg Τ Στέφανος Σουλούκος
70 Flag of Greece.svg M Γιώργος Δάκτυλας
88 Flag of Greece.svg Μ Αλέξανδρος Νικολιάς (δανεικός από τον Ολυμπιακό)
92 Flag of Serbia.svg M Νίκολα Τρούγιτς
99 Flag of Tunisia.svg Ε Χαμζά Γιουνές

Ακαδημία Ποδοσφαίρου ΑΕΛ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα τμήματα υποδομής ποδοσφαίρου της ΑΕΛ για την αγωνιστική περίοδο 2015-΄16 απαριθμούν περίπου 220 παιδιά (συμπεριλαμβανομένης και της ομάδας νέων) ηλικίας 5 μέχρι 19 ετών. Τα γραφεία, τα αποδυτήρια και οι αποθηκευτικοί χώροι της ακαδημίας ποδοσφαίρου βρίσκονται στη Θύρα-3 του ιστορικού σταδίου «Αλκαζάρ» και η έδρα των μεγαλύτερων ηλικιακά τμημάτων τα βοηθητικά του Αλκαζάρ, τα γήπεδα «Γ. Μητσιμπόνας». Τα μικρότερα ηλικιακά τμήματα έχουν έδρα τα γήπεδα του «Athletic Hall» (όπισθεν νέου κοιμητηρίου). Προπονητές στα τμήματα υποδομής είναι οι Ιωάννης Βασιλείου (αρχιπροπονητής), Αθανάσιος Κυριιλλίδης, Βασίλειος Πάνος, Κων/νος Γούλας, Κων/νος Κολομητρούσης, Χρήστος Μιχαήλ (τερματοφυλάκων) και Τριαντάφυλλος Οικονόμου (γυμναστής φυσικής κατάστασης). Σκοποί της ακαδημίας είναι η σωστή εκμάθηση του αθλήματος, η διαμόρφωση χαρακτήρων με αρχές και η ανάδειξη ποδοσφαιριστών για την ανδρική ομάδα της ΑΕΛ.

Υποστηρικτές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οπαδοί της ΑΕΛ

Ο γνωστότερος σύνδεσμος φιλάθλων της ΑΕΛ είναι οι «MONSTERS». Ιδρύθηκαν στις 31 Μαρτίου 1982 και έκαναν την πρώτη παρουσία τους στη θύρα 1 του σταδίου Αλκαζάρ στον αγώνα κυπέλλου ενάντια στον Διαγόρα. Πολύ αργότερα, για λίγα χρόνια, εξαναγκάστηκαν σε μετακόμιση στη θύρα 8 του σταδίου Αλκαζάρ έπειτα από απόφαση της αστυνομίας. Στο νέο γήπεδο της ΑΕΛ, το AEL FC Arena συγκεντρώνονται στη θύρα 1. Ο σύνδεσμος έχει φιλία με τους Ultras '94 της γερμανικής Νυρεμβέργης. Σύνδεσμοι των Monsters υπάρχουν στον Τύρναβο και τον Αμπελώνα. Άλλοι σύνδεσμοι είναι: ο Σ.Φ. Αλκαζάρ, Πανελλήνιος Σύλλογος Φιλάθλων ΑΕΛ, Βυσσινί Αμαζόνες, Athens Club. Επίσης σύνδεσμοι λειτουργούν στον Παλαμά Καρδίτσας, στην Αιγάνη Λάρισας, στη Φαρκαδόνα Τρικάλων ενώ μεγάλη βάση οπαδών της ΑΕΛ υπάρχει και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας (Ιωάννινα, Ορεστιάδα, Θεσσαλονίκη κ.α.) όπου υπάρχουν πολλοί Λαρισαίοι φοιτητές και στρατιωτικοί. Ενδεικτικά, μέχρι πρόσφατα λειτουργούσαν σύνδεσμοι στη Ρόδο και την Ορεστιάδα.

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρώτος σκόρερ: Γιάννης Βαλαώρας 73
  • Πρώτος σε συμμετοχές: Γιάννης Γκαλίτσιος 395
  • Μεγαλύτερη νίκη: Λάρισα-Καβάλα 8-2
  • Περισσότερες νίκες σε μία περίοδο: 18 (1982-1983, 1987-1988)
  • Λιγότερες νίκες σε μία περίοδο: 5 (1974-1975, 2010-2011)

Σημαντικοί ποδοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τις τάξεις της ΑΕΛ έχουν περάσει και αναδειχτεί πολλοί μεγάλοι Έλληνες και ξένοι ποδοσφαιριστές.

Προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αντρέι Στρεϊλάου (1984-86)
 
Όνομα Αγωνιστική περίοδος Αγώνες
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Αλεξάνταρ Πέτροβιτς 1964–65 30
Flag of Greece.svg Διονύσης Μινάρδος (απεβίωσε) 1965–66 30
Flag of Greece.svg Αλέξανδρος Βόγκας 1966–67 32
Flag of Greece.svg Γιούρκας Σεϊταρίδης 1967–68 30
Flag of Greece.svg Λευτέρης Παπαδάκης (απεβίωσε) 1968–69 26
Flag of Greece.svg Θεόδωρος Σιργκάνης 8
Flag of Greece.svg Γιάννης Χέλμης (απεβίωσε) 1969–70 13
Flag of Greece.svg Θεόδωρος Σιργκάνης 14
Flag of Greece.svg Απόστολος Χαμπίμπης 7
Flag of Greece.svg Χρήστος Κλέτσας (απεβίωσε) 1970–71 3
Flag of Greece.svg Κώστας Ζιώγας 6
Flag of Greece.svg Γιώργος Τσαλόπουλος (απεβίωσε) 1
Flag of Greece.svg Κώστας Πολυχρονίου (απεβίωσε) 13
1971–72 38
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Στέβαν Καρανφίλοβιτς 1972–73 38
Flag of Bulgaria.svg Ιβάν Κότσεφ 1973–74 34
1974–75 5
Flag of Greece.svg Νταν Γεωργιάδης (απεβίωσε) 15
Flag of Greece.svg AEL FC Admin 1
Flag of Bulgaria.svg Ιβάν Κότσεφ 13
Flag of Greece.svg Ελλάδα Λάκης Πρόγιος 1975–76 5
Flag of Argentina.svg Οράσιο Μοράλες 4
Flag of Greece.svg Νίκος Αλέφαντος 3
Flag of Argentina.svg Οράσιο Μοράλες 26
Flag of Greece.svg Γιώργος Πετρίδης 1976–77 14
Flag of Greece.svg Γιώργος Τσαλόπουλος (απεβίωσε) 2
Flag of Greece.svg Αντώνης Γεωργιάδης 8
Flag of Greece.svg Βαγγέλης Μπαλόπουλος 14
Flag of Greece.svg Παύλος Γρηγοριάδης (απεβίωσε) 1977–78 13
Flag of Greece.svg Γιάννης Ζαφειρόπουλος 25
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Μιλάν Ριμπάρ 1978–79 34
Flag of Greece.svg Κώστας Πολυχρονίου (απεβίωσε) 1979–80 34
Flag of Greece.svg Αντώνης Γεωργιάδης 1980–81 34
1981–82 34
Flag of Poland.svg Γιάτσεκ Γκμοχ 1982–83 34
Flag of Austria.svg Βάλτερ Σκότσικ 1983–84 30
Flag of Poland.svg Αντρέι Στρεϊλάου 1984–85 30
1985–86 26
Flag of Greece.svg Νικόλαος Τσιάκος 4
Flag of Poland.svg Γιάτσεκ Γκμοχ 1986–87 28
1987–88
29
Flag of Argentina.svg Οράσιο Μοράλες 1
 
Όνομα Αγωνιστική περίοδος Αγώνες
Flag of the Czech Republic.svg Βλαντιμίρ Ταμπόρσκι 1988–89 30
Flag of Poland.svg Μάρτσιν Μπόχινεκ 1989–90 34
Flag of Poland.svg Μάρτσιν Μπόχινεκ 1990–91 5
Flag of Greece.svg Νίκος Αλέφαντος 4
Flag of Bulgaria.svg Χρίστο Μπόνεφ 25
1991–92 34
1992–93 34
Flag of Poland.svg Γιάτσεκ Γκμοχ 1993–94 10
Flag of Greece.svg Σωτήρης Κουκουδάκης 1
Flag of Greece.svg Χρήστος Αρχοντίδης 23
Flag of Greece.svg Βασίλης Δανιήλ 1994–95 34
Flag of Greece.svg Γιάννης Ματζουράκης 1995–96 5
Flag of Greece.svg Κώστας Σιαβάλας, Λεωνίδας Ευσταθίου 1
Flag of Greece.svg Ανδρέας Μιχαλόπουλος 28
Flag of Greece.svg Γιώργος Φοιρός 1996–97 17
Flag of Greece.svg Κώστας Σιαβάλας, Δημήτρης Συμεωνίδης 2
Flag of Greece.svg Χρήστος Αρχοντίδης 3
Flag of Greece.svg Κώστας Σιαβάλας, Δημήτρης Συμεωνίδης 12
Flag of Poland.svg Καζιμίρζ Κμιέτσικ 1997–98 8
Flag of Serbia.svg Ζόραν Μπάμποβιτς 26
1998–99 15
Flag of Greece.svg Νίκος Αργυρούλης 14
Flag of Greece.svg Πάρης Μεϊντάνης 2
Flag of Greece.svg Λεωνίδας Ευσταθίου 3
Flag of Serbia.svg Νεμπόισα Λιτσάνιν 1999–00 19
Flag of Greece.svg Τάκης Παραφέστας 15
Flag of Greece.svg Νίκος Αργυρούλης 2000–01 8
Flag of Greece.svg Γιάννης Αλεξούλης 9
Flag of Greece.svg Μιχάλης Ζιώγας 13
Flag of Greece.svg Βαγγέλης Βουρούκος 2001–02 21
Flag of Greece.svg Κώστας Σιαβάλας 9
Flag of Greece.svg Τάκης Σουρλατζής 2002–03 3
Flag of Greece.svg Χρήστος Γκάτας 22
Flag of Argentina.svg Οράσιο Μοράλες 5
Flag of Greece.svg Τάκης Παραφέστας 8
2003–04 38
Flag of Greece.svg Γιώργος Δώνης 2004–05 30
2005–06 30
2006–07
30
2007–08
30
Flag of Greece.svg Μαρίνος Ουζουνίδης 2008–09 36
2009–10 23
Flag of Greece.svg Γιάννης Παπακώστας 7
2010–11 12
Flag of Greece.svg Κώστας Κατσάρας 2
Flag of Norway.svg Γιορν Άντερσεν 3
Flag of Greece.svg Νίκος Κωστένογλου 13
Flag of Wales (1959).svg Κρις Κόλμαν 2011–12 10
Flag of Greece.svg Νίκος Κοτσοβός 1
Flag of Serbia.svg Μπόζινταρ Μπάντοβιτς 3
Flag of Greece.svg Νίκος Κεχαγιάς 6
Flag of Greece.svg Μιχάλης Ζιώγας 14
2012–13 14
Flag of Greece.svg Τίμος Καβακάς 26
 
Όνομα Αγωνιστική περίοδος Αγώνες
Flag of Greece.svg Κώστας Παναγόπουλος 2013–14 7
Flag of Greece.svg Γιώργος Στράντζαλης 13
Flag of Greece.svg Παναγιώτης Τζαναβάρας 10
Flag of Greece.svg Κώστας Παναγόπουλος 2014–15 4
Flag of Greece.svg Θωμάς Γράφας 5
Flag of Greece.svg Σάκης Αναστασιάδης 1
Flag of Greece.svg Παναγιώτης Τζαναβάρας 9
Flag of Greece.svg Σούλης Παπαδόπουλος 15
Flag of Serbia.svg Ράτκο Ντόστανιτς 2015–16 20
Flag of Greece.svg Σάκης Τσιώλης 14
Flag of Greece.svg Άγγελος Αναστασιάδης 2016–17 7
Flag of Greece.svg Σάκης Τσιώλης 18
Flag of Greece.svg Θοδωρής Βουτυρίτσας 1
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Αντρέ Πάους 4
2017–18 3
Flag of Belgium (civil).svg Τζάκι Μάτισεν 2
Flag of Greece.svg Ηλίας Φιντάνης 17
Flag of Serbia.svg Ράτκο Ντόστανιτς 3
Flag of Greece.svg Σωτήρης Αντωνίου 5
2018–19 4
Flag of Italy.svg Τζιανλούκα Φέστα 26
Flag of Serbia.svg Γκόρνταν Πέτριτς 2019–20 0
Flag of Greece.svg Μιχάλης Γρηγορίου 33

[11]

Δομή συλλόγου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Όνομα
Ιδιοκτήτης - Πρόεδρος ΔΣ Flag of Greece.svg Αλέξης Κούγιας
Αντιπρόεδρος Flag of Greece.svg Χρίστος Κούγιας
Αντιπρόεδρος - Δ/νων Σύμβουλος Flag of Greece.svg Σωτήρης Μάρκου
Αντιπρόεδρος Flag of Greece.svg Σταύρος Πουλαράκης
Αντιπρόεδρος Flag of Greece.svg Ντίνος Λαμπρογιώργος
Αντιπρόεδρος Flag of Greece.svg Βασίλης Παπαγεωργίου
Μέλος Δ.Σ. - Οικονομικός Δ/ντής Flag of Greece.svg Τάσος Χριστακόπουλος
Υπεύθυνος Ασφαλείας Flag of Greece.svg Γιάννης Κοτρούτσος
Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Flag of Greece.svg Γιάννης Καλογιάννης

Τεχνικό επιτελείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Όνομα
Προπονητής Flag of Greece.svg Μιχάλης Γρηγορίου
Βοηθός Προπονητή Flag of Greece.svg Δημήτρης Γελαδάρης
Προπονητής Φυσικής Κατάστασης Flag of Greece.svg Γιάννης Γεωργιάδης
Γυμναστής Flag of Greece.svg Μπάμπης Παναγούλης
Προπονητής τερματοφυλάκων Flag of Greece.svg Βαγγέλης Φιλιππής
Προπονητής Κ19 Flag of Greece.svg Μίλτος Ζιάκας
Προπονητής Κ17 Flag of Greece.svg Αποστόλης Ευαγγέλου
Προπονητής Κ15 Flag of Greece.svg Χρήστος Λιάπης
Team Manager Τμ. Υποδομής Flag of Greece.svg Κώστας Κοταρέλας
Επικεφαλής Ιατρός Flag of Greece.svg Γιώργος Μπασδέκης
Φυσιοθεραπευτής Flag of Greece.svg Γιώργος Ζαχαρής
Φροντιστής Flag of Greece.svg Κώστας Τσαρέας
Team Manager ανδρικής ομάδας Flag of Greece.svg Κώστας Μαντζιώκας

Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μάιο του 2014 η Ερασιτεχνική ΑΕΛ ανακοίνωσε τη δημιουργία γυναικείας ποδοσφαιρικής ομάδας η οποία συμμετείχε στην πρώτη της επίσημη διοργάνωση την περίοδο 2014-15 και συγκεκριμένα στη Γ' Εθνική Κατηγορία Γυναικών.[12] Η ομάδα ανέβηκε αμέσως στη Β΄ Κατηγορία , όπου την περίοδο 2015-16 κατέκτησε την 1η θέση στον 1ο όμιλο[13] και τη δεύτερη συνεχόμενη άνοδο για την Α΄ Εθνική.

Διατελέσαντες Πρόεδροι ΠΑΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όνομα Περίοδος
Αντώνης Καντώνιας 1979–80
Σίμος Παλαιοχωρίδης 1981–82
Αδάμος Τσιάχας 1982-84
Κώστας Σαμαράς 1984–85
Στέλιος Καντώνιας 1986–88
Παλαιοχωρλίδης Συμεών 1988–90
Κώστας Σαμαράς 1990–93
Νίκος Παπανικολάου 1993–99
Γιώργος Μπατατούδης 1999–01
Ερασιτεχνική ΑΕΛ 2001-03
Νίκος Σωτηρούλης 2003–04
Κώστας Πηλαδάκης 2004–13
Ερασιτεχνική ΑΕΛ 2013–14
Βαγγέλης Πλεξίδας 2014–15
Αλέξης Κούγιας 2015–2016
Ανδρέας Λιόντος 2016-2018
Σωτήρης Μάρκου 2018-2020
Αλέξης Κούγιας 2020-σήμερα

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. footballleague.gr
  2. «άρθρο 17, παρ. 5 του Ν. 2947/2001 - ΦΕΚ 228/Α/9-10-2001 «Θέματα Ολυμπιακής Φιλοξενίας Έργων Ολυμπιακής υποδομής και άλλες διατάξεις»». Εθνικό Τυπογραφείο. 9 Οκτωβρίου 2010. 
  3. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 11761/2002 , Ανακοίνωση ενταξης της Αθλητική Ένωση Λάρισας - ΑΕΛ ΠΑΕ σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης». Εθνικό Τυπογραφείο. 22 Νοεμβρίου 2002. 
  4. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 2062/2004 , Ανακοίνωση σύστασης της ΠΑΕ ΑΕΛ 1964». Εθνικό Τυπογραφείο. 11 Μαρτίου 2004. 
  5. «Ξεναγηθείτε στο νέο γήπεδο της ΑΕΛ». Kosmolarissa. 19 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2011. 
  6. Η ΑΕΛ επέστρεψε στη Σούπερ Λιγκ, www.sport24.gr
  7. Η ΑΕΚ στον δρόμο που χάραξαν Άρης και Λάρισα sentragoal.gr
  8. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΑΡΙΣΑΣ – ΑΕΛ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ businessregistry.gr
  9. arenalarissa.gr[νεκρός σύνδεσμος]
  10. «AE Larisa - Detailed squad 17/18» (στα αγγλικά). https://www.transfermarkt.com/ae-larisa/kader/verein/4603/saison_id/2017. Ανακτήθηκε στις 2018-01-31. 
  11. «Όλοι οι προπονητές της ΑΕΛ...». aelole. 6 Ιανουαρίου 2015. 
  12. «Γυναικεία ομάδα απο την ΑΕΛ» Αρχειοθετήθηκε 2014-05-16 στο Wayback Machine., άρθρο στον ιστότοπο WomenSports.gr, 12 Μαΐου 2014.
  13. «Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Γυναικών» Αρχειοθετήθηκε 2016-05-27 στο Wayback Machine. Ε.Π.Ο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κώστας Αργύρης και Δημήτρης Σακελλάρης, "Η Ιστορία της Α.Ε.Λ. 1964-1998", Εκδόσεις Πρώτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Αθλητική Ένωση Λάρισας της Ελληνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

|}