Βασίλης Δανιήλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βασίλης Δανιήλ
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης3 Αυγούστου 1938 (1938-08-03) (83 ετών)
Τόπος γέννησηςΚαβάλα, Ελλάδα
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
0000-1964Ηρακλής Καβάλας
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1972-Νίκη Βόλου
Πάτραι
Ξάνθη
Δήμητρα Τρικάλων
0000-1979Πτολεμαίος Πτολεμαΐδας
1979-1982Καβάλα
1982-1983Καστοριά
1984-1986Απόλλων Καλαμαριάς
1986-1988Παναθηναϊκός
1988-1990Ολυμπιακός Βόλου
1990-1992Παναθηναϊκός
1992Απόλλων Καλαμαριάς
1992-1993Ξάνθη
1994-1995ΑΕ Λάρισας
1995Ξάνθη
1996-1997Πανηλειακός
1997-1999Παναθηναϊκός
1999-2001Ελλάδα
2012Ξάνθη
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Βασίλης Δανιήλ (Καβάλα, 3 Αυγούστου 1938) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου και βετεράνος ποδοσφαιριστής.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ποδοσφαιριστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ηρακλή Καβάλας και αγωνίστηκε μέχρι το 1964, όταν ένας σοβαρός τραυματισμός τον ανάγκασε να αποσυρθεί πρόωρα από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής.[1] Με τη φανέλα του Ηρακλή Καβάλας αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας και ακολούθως στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας τη σεζόν 1962-63 μέχρι και πριν την απόσυρσή του.

Προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βασίλης Δανιήλ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στην ηλικία των 34 ετών, αναλαμβάνοντας τη Νίκη Βόλου.[1] Στη συνέχεια ταξίδεψε στη Γερμανία για να διδαχθεί την τέχνη της προπονητικής και αποφοίτησε με επιτυχία από την σχολή προπονητών της Κολωνίας, όντας ο πρώτος Έλληνας που έλαβε το σχετικό δίπλωμα και με τον καθηγητή του Χένες Βαϊσβάιλερ να πιστεύει πολύ στις δυνατότητες του,[2] ενώ αξιοσημείωτα από εκεί αποφοίτησε και ο Ότο Ρεχάγκελ έναν χρόνο μετά.[3]

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Α.Ο. Πάτραι, του Α.Ο. Ξάνθη, της Δήμητρας Τρικάλων και του Πτολεμαίου Πτολεμαΐδας.[2] Το καλοκαίρι του 1979 και ενόψει της έναρξης του πρώτου επαγγελματικού πρωταθλήματος επέστρεψε στη γενέτειρα πόλη του, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία του Α.Ο. Καβάλα,[1] στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1982. Κατόπιν εργάστηκε στην Καστοριά (1982-1983) και στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1984-1986 και 1992).

Το φθινόπωρο του 1986 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Τη δεύτερη χρονιά του στον αθηναϊκό σύλλογο κατάφερε να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 1987-88 αποκλείοντας, μεταξύ άλλων, τη μεγάλη Γιουβέντους. Στον Παναθηναϊκό κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων νικών προπονητή με 106 νίκες σε 161 αγώνες, οι οποίες σημειώθηκαν σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους (1986-1988, 1990-1992 και 1997-1999). Με τους «πράσινους» κατέκτησε το πρωτάθλημα την περίοδο 1990-91, αλλά και το κύπελλο της ίδιας περιόδου, πραγματοποιώντας το «νταμπλ».

Άξιο αναφοράς είναι και το πέρασμά του από τον πάγκο της Ξάνθης, σε τρεις διαφορετικές περιόδους (1992-1993, 1995 και 2012), όπου έχει απολογισμό 17 νίκες, 18 ισοπαλίες και 22 ήττες. Σε επίπεδο Α΄ Εθνικής έχει εργαστεί επίσης στον Ολυμπιακό Βόλου (1988-1990), τη Λάρισα (1994-1995) και τον Πανηλειακό (1996-1997).

Το 2010 επέστρεψε στην Ξάνθη σε διοικητικό πόστο και σήμερα είναι τεχνικός διευθυντής των τμημάτων υποδομής του συλλόγου. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2012 και μετά από 11 χρόνια αποχής από την ενεργό προπονητική, ανέλαβε προσωρινά υπηρεσιακός προπονητής της ομάδας αντικαθιστώντας τον Μαρίνο Ουζουνίδη.

Στην Εθνική Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη διετία 1999-2001 ο Βασίλης Δανιήλ ήταν ο ομοσπονδιακός προπονητής της Ελλάδας. Σε 30 αγώνες είχε απολογισμό 14 νίκες, 8 ισοπαλίες και 8 ήττες (τέρματα 46-34). Αντιμετώπισε δυσκολίες στη στελέχωση της ομάδας, καθώς την περίοδο εκείνη τρεις ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, οι Ντέμης Νικολαΐδης, Μιχάλης Κασάπης και Ηλίας Ατματσίδης, τους οποίους ο Δανιήλ προόριζε για βασικούς, απείχαν από την εθνική ομάδα, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διαιτησία στο ελληνικό πρωτάθλημα.[3]

Το ντεμπούτο του στην τεχνική ηγεσία της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 1999, όταν αντικατέστησε τον Άνχελ Ιορντανέσκου που είχε αποχωρήσει λίγες ημέρες νωρίτερα, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Λετονίας (0-0), για τα προκριματικά του Euro 2000.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1990-91, Παναθηναϊκός
  • Κύπελλο Ελλάδας: 1990-91, Παναθηναϊκός

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]