Κρούμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κρούμος
AntonoffKrum.jpg
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος 13  Απριλίου 814
Πλίσκα
Οικογένεια
Τέκνα Ομουρτάγ
Γονείς Τόκτου της Βουλγαρίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

O Kρούμος (Крум, ... - 13 Απριλίου 814) ήταν ένας από τους πιο επιφανείς και φιλοπόλεμους Βούλγαρους χάνους. Κατά τη διάρκεια της οκτάχρονης ηγεμονίας του (806-814 μ.Χ.) κατόρθωσε με συνεχείς πολέμους να καταλάβει τμήμα της ανατολικής Ουγγαρίας, αλλά και της Μακεδονίας και της Θράκης.

Το 809 κυριεύσε την πόλη Σαρδική, δηλαδή τη σημερινή πρωτεύουσα του βουλγαρικού κράτους Σόφια. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Νικηφόρος Α΄ ,το 811, εκστράτευσε για να τον αντιμετωπίσει με σκοπό να τον εξουδετερώσει ολοκληρωτικά. Ο βυζαντινός στρατός νίκησε σε σημαντικές μάχες και καταδίωξε τον Κρούμο. Όμως, από κακό στρατηγικό υπολογισμό του Νικηφόρου, το βυζαντινό εκστρατευτικό στράτευμα αποκλείσθηκε κοντά στην Πλίσκα, σε μία στενωπό χωρίς δυνατότητα διαφυγής και καταστράφηκε ολοσχερώς (Ιούλιος 811). Ο ίδιος ο βασιλιάς Νικηφόρος φονεύθηκε και το κρανίο του επαργυρώθηκε από τον Κρούμο και χρησιμοποιήθηκε ως κούπ. Ο γιος του αυτοκράτορα Σταυράκιος διέφυγε τραυματισμένος και παραιτήθηκε από τον θρόνο υπέρ του Μιχαήλ Α΄ του Ραγκαβέ. Ακολούθησε η λεηλασία της Μακεδονίας και της Θράκης.

Το 813 στη Βερσινικία, κοντά στην Ανδριανούπολη, ο Κρούμος νίκησε ακόμη μία φορά τον βυζαντινό στρατό, κυρίευσε την Αδριανούπολη, και προχώρησε κατά της Κωνσταντινούπολης. Οι Βυζαντινοί σύναψαν ανακωχή υπό τον όρο να τού καταβάλουν ετήσιο φόρο σε χρήμα και σε είδος. Λίγους μήνες έπειτα, ο νέος βασιλιάς των Βυζαντινών Λέων Ε΄, ο οποίος διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Μιχαήλ Α’ Ραγκαβέ, επιχείρησε να συναντηθεί με τον Κρούμο, έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, με σκοπό να τον δολοφονήσει. Η απόπειρα δολοφονίας απέτυχε και ο πόλεμος άρχισε και πάλι.

Το 813 οι Βυζαντινοί φέρεται να νίκησαν στη μάχη της Μεσημβρίας (δεν είναι βέβαιο το γεγονός, ούτε το αν συνέβη επί Κρούμου ή κάποιου διαδόχου του) και εκδίωξαν τους Βουλγάρους από τη Θράκη. Την επόμενη χρονιά, ενώ ο Κρούμος στόχευε να εκστρατεύσει κατά της Κωνσταντινουπόλεως πέθανε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Τον Κρούμο διαδέχθηκε ο γιός του Ομουρτάγ. Μετά τον θάνατο του Κρούμου για περίπου εβδομήντα πέντε χρόνια δεν έγινε πόλεμος μεταξύ των Βουλγάρων και των Βυζαντινών.