Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1982)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φόρμουλα 1
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1982
1981 1983
Κατηγορία: Όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα

To 1982 διοργανώθηκε το 33ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Τα δεκαέξι γκραν-πρι της σαιζόν ξεκίνησαν στις 24 Ιανουαρίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου στο Λας Βέγκας των Ηνωμένων Πολιτειών. Νικητής στους οδηγούς αναδείχθηκε ο Κέκε Ρόσμπεργκ με Γουίλιαμς και στους κατασκευαστές η Φερράρι, μολονότι έχασε από ατυχήματα και τους δύο οδηγούς, με τους οποίους είχε ξεκινήσει τη χρονιά.

Η διοργάνωση σημαδεύθηκε από τρία γεγονότα:

  • Η αλλαγή στους κανονισμούς για τις άδειες και τα συμβόλαια των οδηγών, οδήγησε τους περισσότερους σε κήρυξη απεργίας την παραμονή του εναρκτήριου γκραν-πρι με πρωτοβουλία του Νίκι Λάουντα. Οι απεργοί έμειναν κλεισμένοι σε μια αίθουσα όλο το βράδυ με τον Έλιο ντε Άντζελις να δίνει ρεσιτάλ πιάνου, απειλώντας ότι δε θα έβγαιναν στον αγώνα, εάν οι ομάδες δεν υπόσχονταν επαναδιαπραγμάτευση των νέων κανονισμών. Οι τελευταίες αποδέχθηκαν το αίτημα αλλά ενώ διεξαγόταν η κούρσα, ανακοίνωσαν πως ακυρώνουν τις άδειες όσων είχαν συμμετάσχει στην απεργία. Αυτό οδήγησε σε νέα απεργία, εξ' αιτίας της οποίας ματαιώθηκε το γκραν-πρι της Αργεντινής. Τελικά η ακύρωση μετατράπηκε σε χρηματικό πρόστιμο και ποινή ενός αγώνα, αλλά με αναστολή.
  • Οι Ρόζμπεργκ και Πικέ ακυρώθηκαν αναδρομικά στο γκραν-πρι της Βραζιλίας, λόγω έμμεσης παραβίασης των κανονισμών για το ελάχιστο επιτρεπόμενο βάρος των μονοθεσίων τους. Καθώς η απόφαση ανακοινώθηκε λίγες μέρες πριν το γκραν-πρι του Αγίου Μαρίνου, πολλές ομάδες δεν συμμετείχαν στον αγώνα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
  • Προς το τέλος του γκραν-πρι του Αγίου Μαρίνου, καθώς τα δύο μονοθέσια της Φερράρι με τους Βιλνέβ και Πιρονί όδευαν προς τη νίκη με πολύ μεγάλη διαφορά, οι τεχνικοί διέταξαν τους οδηγούς να χαμηλώσουν ταχύτητα για να μην ξεμείνουν από καύσιμα. Όμως αντί να ελαττώσει, ο Πιρονί προσπέρασε τον ομόσταυλό του και κέρδισε την κούρσα. Ο Βιλνέβ ορκίστηκε να μην του ξαναμιλήσει ποτέ και δυστυχώς αποδείχθηκε προφητικός: δύο εβδομάδες αργότερα, στα προκριματικά του Βελγικού γκραν-πρι, πηγαίνοντας να προσπεράσει το μονοθέσιο το οποίο οδηγούσε ο Γεμανός Γιόχεν Μας, συγκρόυστηκε μαζί του και σκοτώθηκε. Ο Πιρονί συνέχισε τις καλές εμφανίσεις, αλλά ο χαρακτήρας του μετά το θάνατο του Βιλνέβ είχε αλλάξει. Σε μια απερίσκεπτη ενέργεια στα προκριματικά του δυτικογερμανικού γκραν πρι, ενώ είχε ήδη εξασφαλίσει την pole position, συγκρούστηκε με τον Αλαίν Προστ. Έσπασε τα πόδια του, έχασε ένα πρωτάθλημα που φαινόταν σχεδόν βέβαιο (όντας 16 βαθμούς μπροστά απ' το Ρόζμπεργκ) και εγκατέλειψε για πάντα τη Φόρμουλα 1.

Βαθμολογία οδηγών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για το σύστημα βαθμολόγησης, βλ. Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1.

Με έντονα γράμματα, η κατάταξη του οδηγού που εκκίνησε απ' την pole position.

Στον κατάλογο δεν συμπεριλαμβάνονται 14 οδηγοί που δεν έλαβαν ούτε ένα βαθμό.

Θ Οδηγός Ομάδα RSA
Νότια Αφρική
BRA
Βραζιλία
USW
Ηνωμένες Πολιτείες
SMR
Άγιος Μαρίνος
BEL
Βέλγιο
MON
Μονακό
DET
Ηνωμένες Πολιτείες
CAN
Καναδάς
NED
Ολλανδία
GBR
Ηνωμένο Βασίλειο
FRA
Γαλλία
GER
Γερμανία
AUT
Αυστρία
SUI
Ελβετία
ITA
Ιταλία
CPL
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Βαθμοί
1 Φινλανδία Κέκε Ρόσμπεργκ Ουΐλιαμς 5 ΑΚ 2 2 Εγκ 4 Εγκ 3 Εγκ 5 3 2 1 8 5 44
2 Γαλλία Ντιντιέ Πιρονί Φερράρι 18 6 Εγκ 1 ΔΕΚ 2 3 9 1 2 3 ΔΕΚ 39
3 Ηνωμένο Βασίλειο Τζον Ουάτσον Μακλάρεν 6 2 6 1 Εγκ 1 3 9 Εγκ Εγκ Εγκ 9 13 4 2 39
4 Γαλλία Αλαίν Προστ Renault 1 1 Εγκ Εγκ Εγκ 7 ΜΚ Εγκ Εγκ 6 2 Εγκ 8 2 Εγκ 4 34
5 Αυστρία Νίκι Λάουντα Μακλάρεν 4 Εγκ 1 ΑΚ Εγκ Εγκ Εγκ 4 1 8 ΔΕΚ 5 3 Εγκ Εγκ 30
6 Γαλλία Ρενέ Αρνού Renault 3 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 10 Εγκ Εγκ Εγκ 1 2 Εγκ 16 1 Εγκ 28
7 Γαλλία Πατρίκ Ταμπέ Φερράρι 8 3 4 1 4 Εγκ 2 ΔΕΚ 25
» Ιταλία Μικέλε Αλμπορέτο Τίρελ 7 4 4 3 Εγκ 10 Εγκ Εγκ 7 Εγκ 6 4 Εγκ 7 5 1 25
9 Ιταλία Έλιο ντε Άντζελις Λότους 8 Εγκ 5 4 5 Εγκ 4 Εγκ 4 Εγκ Εγκ 1 6 Εγκ Εγκ 23
10 Ιταλία Ρικάρντο Πατρέζε Μπράμπαμ Εγκ Εγκ 3 Εγκ 1 Εγκ 2 15 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 5 Εγκ Εγκ 21
11 Βραζιλία Νέλσον Πικέ Μπράμπαμ Εγκ ΑΚ Εγκ 5 Εγκ ΔΠ 1 2 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 4 Εγκ Εγκ 20
12 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Έντι Τσίβερ Λιζιέ Εγκ Εγκ Εγκ 3 Εγκ 2 10 ΔΠ Εγκ 16 Εγκ Εγκ Εγκ 6 3 15
13 Δημοκρατία της Ιρλανδίας Ντέρεκ Ντέλι Θίοντορ,Ουΐλιαμς 14 Εγκ Εγκ Εγκ 6 5 7 5 5 7 Εγκ Εγκ 9 Εγκ 6 8
14 Ηνωμένο Βασίλειο Νάιτζελ Μάνσελ Λότους Εγκ 3 7 Εγκ 4 Εγκ Εγκ Εγκ 9 Εγκ 8 7 Εγκ 7
15 Καναδάς Ζιλ Βιλνέβ Φερράρι Εγκ Εγκ ΑΚ 2 ΔΕΚ 6
» Αργεντινή Κάρλος Ρόιτεμαν Ουΐλιαμς 2 Εγκ 6
17 Ιταλία Αντρέα ντε Τσέζαρις Άλφα Ρομέο 13 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 3 Εγκ 6 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 10 10 9 5
» Γαλλία Ζακ Λαφίτ Λιζιέ Εγκ Εγκ Εγκ 9 Εγκ 6 Εγκ Εγκ Εγκ 14 Εγκ 3 Εγκ Εγκ Εγκ 5
19 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Μάριο Αντρέτι Ουΐλιαμς,Φερράρι Εγκ 3 Εγκ 4
20 Γαλλία Ζαν Πιερ Ζαριέ Οζέλλα Εγκ 9 Εγκ 4 Εγκ ΔΠ Εγκ Εγκ 14 Εγκ Εγκ Εγκ ΔΠ Εγκ Εγκ ΔΕΚ 3
» Ελβετία Μαρκ Σούρερ Άροους 7 9 8 5 10 Εγκ 13 6 Εγκ 15 Εγκ 7 3
22 Ιταλία Μπρούνο Τζακομέλι Άλφα Ρομέο 11 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 11 7 9 5 Εγκ 12 Εγκ 10 2
» Χιλή Ελισέο Σαλάζαρ ATS 9 Εγκ Εγκ 5 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 13 ΔΠ Εγκ Εγκ ΔΠ 14 9 ΔΠ 2
» Γερμανία Μάνφρεντ Βίνκελχοκ ATS 10 5 Εγκ ΑΚ Εγκ Εγκ Εγκ ΔΠ 12 ΔΠ 11 Εγκ Εγκ Εγκ ΔΠ ΜΚ 2
» Ιταλία Μάουρο Μπάλντι Άροους ΔΠ 10 ΔΠ Εγκ ΔΠ Εγκ 8 6 9 Εγκ Εγκ 6 ΔΠ 12 11 2
26 Βραζιλία Τσίκο Σέρα Φιτιπάλντι 17 Εγκ ΔΠ 6 ΔΠ 11 ΔΠ Εγκ Εγκ 11 7 ΔΠ 11 ΔΠ 1
Ένδειξη Σημασία
1 Νικητής
2 2η θέση
3 3η θέση
4-5-6 Τερμάτισε σε βαθμολογούμενη θέση
7 + Τερμάτισε σε μη βαθμολογούμενη θέση
ΜΚ Τερμάτισε σε μη κατατασσόμενη θέση
Εγκ Εγκατέλειψε κατά τη διάρκεια του αγώνα
ΑΚ Ακυρώθηκε αφού είχε εκκινήσει
ΔΕΚ Πέρασε τα προκριματικά αλλά δεν εκκίνησε
ΔΠ Δεν πέρασε τα προκριματικά

Βαθμολογία κατασκευαστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μπράμπαμ άλλαξε κινητήρα κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος. Κάθε συνδυασμός θεωρήθηκε χωριστή ομάδα για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών.

Θέση Εμπορική ονομασία Κατασκευαστής Αμάξωμα Κινητήρας Ελ Βαθ Νικ Πον Pole
1 Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ιταλία Φερράρι 126C2 Ferrari 021 G 74 3 11 3
2 Marlboro McLaren Int. Ηνωμένο Βασίλειο Μακλάρεν MP4/1B Ford Cosworth DFV M 69 4 8
3 Equipe Renault Elf Γαλλία Renault RE30B Renault-Gordini EF1 M 62 4 8 10
4 TAG Williams Racing Team Ηνωμένο Βασίλειο Ουΐλιαμς FW07D, FW08 Ford Cosworth DFV G 58 1 7 1
5 John Player Team Lotus Ηνωμένο Βασίλειο Λότους 87B, 91 Ford Cosworth DFV G 30 1 2
6 Team Tyrrell Ηνωμένο Βασίλειο Τίρελ 011 Ford Cosworth DFV G 25 1 2
7 Parmalat Racing Team Ηνωμένο Βασίλειο Μπράμπαμ BT50 BMW M12/13 G 22 1 2 1
8 Equipe Talbot Gitanes Γαλλία Τάλμποτ-Λιζιέ JS17, JS19 Matra MS81 M 20 4
9 Parmalat Racing Team Ηνωμένο Βασίλειο Μπράμπαμ BT49D Ford Cosworth DFV G 19 1 3
10 Marlboro Team Alfa Romeo Ιταλία Άλφα Ρομέο 179D, 182 Alfa Romeo 1260 M 7 1 1
11 Arrows Racing Team Ηνωμένο Βασίλειο Άροους A3, A4, A5 Ford Cosworth DFV P 5
12 Team ATS Γερμανία ATS D5 Ford Cosworth DFV M 4
13 Osella Squadra Corse Ιταλία Οζέλλα FA1C, FA1D Ford Cosworth DFV P 3
14 Fittipaldi Automotive Βραζιλία Φιτιπάλντι F8D, F9 Ford Cosworth DFV P 1
Rothmans March GP Team Ηνωμένο Βασίλειο Μαρτς 821 Ford Cosworth DFV A
Theodore Racing Team Χονγκ Κονγκ Θίοντορ TY01, TY02 Ford Cosworth DFV G
Candy Toleman Motorsport Ηνωμένο Βασίλειο Τόλμαν TG181C, TG183 Hart 415T P
Ensign Racing Ηνωμένο Βασίλειο Ενσάιν N180B, N181 Ford Cosworth DFV A

Ελ: Ελαστικά Avon, Goodyear, Μichelin, Pirelli
Βαθ: Βαθμοί, από το άθροισμα βαθμολογίας των δύο μονοθεσίων της ομάδας
Νικ: Νίκες
Πον: Πόντιουμ, φορές που οδηγός της τερμάτισε στην πρώτη τριάδα
Pole: Pole-positions, φορές που οδηγός της εκκίνησε απ' την πρώτη θέση της αφετηρίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]