Μακλάρεν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Flag of the United Kingdom.svg McLaren-Honda
McLaren Honda Logo.png
Πλήρες όνομα McLaren Honda
Έδρα Γουόκινγκ, Ηνωμένο Βασίλειο
Επικεφαλής ομάδας Ρον Ντένις
(πρόεδρος)
Γιοστ Καπίτο[1]
(διευθύνων σύμβουλος)
Ερίκ Μπουλιέ
(αγωνιστικός διευθυντής)
Τεχνικοί διευθυντές Τιμ Γκος
Νείλ Ότλεϋ
Πίτερ Προδρόμου
Ιδρυτής Μπρους Μακλάρεν
Ιστοσελίδα www.mclaren.com/formula1
F1 περίοδος 2016
Πιλότοι 14. Flag of Spain.svg Φερνάντο Αλόνσο
22. Flag of the United Kingdom.svg Τζένσον Μπάτον
47. Flag of Belgium.svg Στόφελ Φαντόρνε
Οδηγοί Flag of Japan.svg Ν. Ματσουσίτα
Flag of the United Kingdom.svg Όλιβερ Τέρβεϊ
Flag of Belgium.svg Στόφελ Φαντόρνε
Αμάξωμα MP4-31
Μηχανή Honda RA616H
Ελαστικά Pirelli
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F1
Πρώτο Γκραν Πρι Μονακό 1966
Συμμετοχές 799 (793 εκκινήσεις)
Πρωταθλήματα κατασκευαστών 8 (1974, 1984, 1985, 1988, 1989, 1990, 1991, 1998)
Πρωταθλήματα οδηγών 12 (1974, 1976, 1984, 1985, 1986, 1988, 1989, 1990, 1991, 1998, 1999, 2008)
Νίκες αγώνων 182
Pole positions 155
Ταχύτεροι γύροι 152
2015 θέση 9η (27 πόντοι)

Η Μακλάρεν (αγγλικά: McLaren) είναι ομάδα αγώνων Φόρμουλα 1. Εδρεύει στο McLaren Technology Centre του Γουόκινγκ στο Σάρεϊ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1963 από το Νεοζηλανδό Μπρους Μακλάρεν. Ο Μακλάρεν γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου του 1937 στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας και σκοτώθηκε στο Γκούντγουντ της Μεγάλης Βρετανίας στις 2 Ιουνίου του 1970 ενώ δοκίμαζε ένα μονοθέσιο της ομάδας του.

Η Μακλάρεν στη Φόρμουλα 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μακλάρεν μπήκε στη Φόρμουλα 1 τρία χρόνια μετά την ίδρυσή της, δηλαδή το 1966, και μέχρι σήμερα έχει κάνει αρκετές μεγάλες επιτυχίες. Το 1974, τέσσερα χρόνια μετά το θάνατο του ιδρυτή της, ο Βραζιλιάνος Έμερσον Φιτιπάλντι, κατέκτησε για την ομάδα και τα δύο Πρωταθλήματα (Οδηγών και Κατασκευαστών). Αρχικά η εταιρεία που την προμήθευε με κινητήρες ήταν η Φορντ.

Το σημαντικότερο σημείο στην ιστορία της ομάδας ήρθε το 1980, όταν ανέλαβε καθήκοντα αγωνιστικού διευθυντή της ο Βρετανός Ρον Ντένις. Τη χρονιά εκείνη η ομάδα άλλαξε προμηθευτή κινητήρων από Φορντ σε TAG Porsche, ενώ εντάχθηκε στην ομάδα ο Γάλλος Αλέν Προστ. Η τελευταία χρονιά των κινητήρων TAG ήταν το 1987. Από το 1988 ανέλαβε η Honda, η οποία αποσύρθηκε το 1992. Τις δύο επόμενες χρονιές, 1993 και 1994, η ομάδα προμηθεύτηκε κινητήρες από διαφορετική κάθε φορά εταιρεία (το 1993 από τη Φορντ και το 1994 από την Peugeot). Από το 1995 μέχρι και σήμερα, η εταιρεία που προμηθεύει την ομάδα με κινητήρες είναι η Μερτσέντες. Σημαντικοί οδηγοί της περιόδου ήταν επίσης ο Κέκε Ρόσμπεργκ και ο Άιρτον Σένα, που κέρδισε για την ομάδα τα πρωταθλήματα του 1988, 1990 και 1991, και του οποίου η καριέρα αλλά και ζωή τελείωσε μέσα σε ένα μονοθέσιο της Γουίλιαμς, όταν σκοτώθηκε στο γκραν πρι του Σαν Μαρίνο το 1994.

Το 1998, ο Μίκα Χάκινεν οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος οδηγών και κατασκευαστών. Την επόμενη χρονιά, ο Φινλανδός επανέλαβε την επιτυχία του, κατακτώντας το πρωτάθλημα οδηγών του 1999, όμως ένα λάθος του Ντέιβιντ Κούλθαρντ στέρησε από την ομάδα τον τίτλο των κατασκευαστών. Το 2000 ο Χάκινεν θα γινόταν ο πρώτος οδηγός μετά τον Χουάν Μανουέλ Φάντζιο που θα κέρδιζε τρεις συνεχόμενους τίτλους. Όμως ο τίτλος χάθηκε από τα συνεχή μηχανικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η ομάδα του εκείνη τη χρονιά, με αποκορύφωση τον σπασμένο κινητήρα στο αμερικανικό γκραν πρι. Το 2002, μετά την οριστική αποχώρηση του Χάκινεν, η ομάδα ενέταξε στις τάξεις της έναν ακόμα νέο Φινλανδό, ο οποίος είχε ξεκινήσει την καριέρα του στο σπορ την προηγούμενη χρονιά με την Sauber, τον Κίμι Ραϊκόνεν. Το 2007, ο Ραϊκόνεν έφυγε για τη Ferrari και τη θέση του πήρε ο Βρετανός Λιούις Χάμιλτον. Την ίδια χρονιά, οδηγός της ομάδας ήταν και ο Ισπανός Φερνάντο Αλόνσο.

Το 2007, η ομάδα βρέθηκε αναμεμιγμένη σε σκάνδαλο βιομηχανικής κατασκοπίας, εξ' αιτίας του οποίου στις 13 Σεπτεμβρίου 2007 η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου την τιμώρησε αφαιρώντας της όλους τους βαθμούς από το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και επιβάλλοντας υψηλό χρηματικό πρόστιμο. Οι οδηγοί της διατήρησαν τους βαθμούς που είχαν κερδίσει μέχρι τότε και συνέχισαν να αγωνίζονται για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Οδηγών και αν κάποιος εκ των Αλόνσο ή Χαμιλτον τερμάτιζε στην πρώτη θέση, θα ανέβαινε στο βάθρο χωρίς τη συνοδεία από εκπρόσωπο της ομάδας. Το 2008 ο Χάμιλτον παρέμεινε στην ομάδα και τη θέση του Αλόνσο πήρε ο Φινλανδός Χέικι Κοβαλάινεν. Ο Κοβαλάινεν είναι ο τέταρτος Φινλανδός που αγωνίζεται με τα χρώματα της Μακλάρεν. O Χάμιλτον κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα οδηγών το 2008.

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Collings, Timothy (2004) [2001]. The Piranha Club (Revised and updated ed.). Virgin Books. ISBN 0-7535-0965-2.
  • Henry, Alan (1999). McLaren: Formula 1 Racing Team. Haynes. ISBN 1-85960-425-0.
  • Nye, Doug (1988) [1984]. McLaren: The Grand Prix, Can-Am and Indy Cars (New ed.). Guild Publishing. ISBN 0-905138-54-6.
  • Rubython, Tom (14 October 2006). The Life of Senna (1st softback ed.). BusinessF1 Books. ISBN 0-9546857-3-3.
  • Taylor, William (2009) [2008]. Tremayne, David, ed. McLaren – The Cars 1964–2008 (2nd ed.). Coterie Press. ISBN 978-1-902351-34-6.
  • Tremayne, David; Hughes, Mark (1998). The Concise Encyclopedia of Formula One. Dempsey Parr. ISBN 1-84084-037-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mclaren της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).