Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φόρμουλα 1
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2005
2004 2006
Κατηγορία: Όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα
Ο Φερνάντο Αλόνσο και η Ρενώ κατακτούν το πρωτάθλημα του 2005

Το 2005 πραγματοποιήθηκε το 56ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1, υπό τη διοργάνωση της FIA. Το πρωτάθλημα οδηγών κατέκτησε ο Ισπανός Φερνάντο Αλόνσο με 133 βαθμούς, χαρίζοντας μαζί με τον Τζιανκάρλο Φιζικέλα και το πρωτάθλημα κατασκευαστών στη Γαλλική Ρενώ. Πίσω από τον Αλόνσο, δίνοντας μεγάλη μάχη για το πρωτάθλημα, βρέθηκε ο Φινλανδός Κίμι Ράικονεν. Μεγάλη έκπληξη ήταν πως ο Μίχαελ Σουμάχερ δεν μπόρεσε να πρωταγωνιστήσει προς απογοήτευση των εκατομμυρίων οπαδών του ανά την υφήλιο.

Στο πρωτάθλημα κατασκευαστών η McLaren ήταν αγκαλιά με τον τίτλο, αλλά τα λάθη του Κολομβιανού Χουάν Πάμπλο Μοντόγια έδωσαν τον τίτλο στη Γαλλική Ρενώ.

Τέλος, στις 19 Ιουνίου έγινε ένας από τους χειρότερους αγώνες της Φόρμουλα 1 στα χρονικά, μιας και η Μισελέν δεν επέτρεψε σε όσες ομάδες χρησιμοποιούσαν τα ελαστικά της να μετέχουν στον αγώνα, μιας και είχαν πρόβλημα. Αυτό ξανάδωσε πιθανότητες τίτλου στον Σουμάχερ, αλλά στον επόμενο αγώνα η νίκη του Αλόνσο δεν του επέτρεψε να κάνει κάτι παραπάνω, παρά την τρίτη θέση που κατέλαβε πίσω από τον Ράικονεν.

Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του πρωταθλήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

BAR Honda 007

Το βράδυ της Παρασκευής 18 Μαρτίου 2005 ο Ιάπωνας οδηγός της BAR Honda, Τακούμα Σάτο, χτυπήθηκε από μια ίωση και μολονότι είχε μπει σε ορό και το πρωί του Σαββάτου ήταν πολύ καλύτερα, οι γιατροί του απαγόρεψαν να πάρει μέρος στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι της Αυστραλίας που έγινε στη Μελβούρνη στις 20 Μαρτίου. Έτσι, στη θέση του πήρε μέρος ο Βρετανός δοκιμαστής της ομάδας Άντονι Ντέιβιντσον. Λίγες μέρες πριν το Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο ο Αγωνιστικός Διευθυντής της Ρεντ Μπουλ Ρέισινγκ, Κρίστιαν Χόρνερ, ανακοίνωνσε στον Αυστριακό οδηγό της ομάδας Κρίστιαν Κλιν πως στη θέση του για εκείνον τον αγώνα και για τους τρεις επόμενους (Γκραν Πρι Ισπανίας, Μονακό και Ευρώπης) θα έβαζαν τον Ιταλό Βιταντόνιο Λιούτσι κι αυτός θα επέστρεφε στο Γκραν Πρι του Καναδά. Επίσης στα Γκραν Πρι σε Μπαχρέιν και Σαν Μαρίνο δεν πήρε μέος ο Κολομβιανός οδηγός της Μακλάρεν Χουάν Πάμπλο Μοντόγια επειδή λίγες μέρες νωρίτερα είχε ένα ατύχημα σε αγώνα μότο κρος στο οποίο είχε ραγίσει τον αριστερό ώμο του[1]. Στο 1ο απ' τα δυο αυτά Γκραν Πρι τον αντικατέστησε ο Ισπανός δοκιμαστής της ομάδας Πέδρο ντε λα Ρόσα και στο 2ο έταιρος δοκιμαστής της ομάδας ο οποίος ήταν ο Αυστριακός Αλεξάντερ Βουρτς. Οι δυο οδηγοί της BAR Honda, Τακούμα Σάτο και Τζένσον Μπάτον, δεν πήραν μέρος στα Γκραν Πρι Ισπανίας, Μονακό και Ευρώπης επειδή μετά το τέλος του Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο οι υπεύθυνοι της FIA διαπίστωσαν πως το μονοθέσιο του Μπάτον ήταν ελαφρύτερο από το ελάχιστο επιτρεπτό όριο. Εκτός αυτού αφαιρέθηκαν οι βαθμοί τους οποίους είχαν κερδίσει οι δυο προαναφερόμενοι οδηγοί στο Γκραν Πρι αυτό.

Βαθμολογίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βαθμολογία οδηγών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:[2]

Θέση  /  Οδηγοί AUS
Αυστραλία
MAL
Μαλαισία
BHR
Μπαχρέιν
SMR
Άγιος Μαρίνος
ESP
Ισπανία
MON
Μονακό
EUR
Γερμανία
CAN
Καναδάς
USA
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
FRA
Γαλλία
GBR
Ηνωμένο Βασίλειο
GER
Γερμανία
HUN
Ουγγαρία
TUR
Τουρκία
ITA
Ιταλία
BEL
Βέλγιο
BRA
Βραζιλία
JPN
Ιαπωνία
CHN
Κίνα
Βαθ-
μοί
1 Ισπανία Φερνάντο Αλόνσο 3 1 1 1 2 4 1 Εγκ ΔΕΚ 1 2 1 11 2 2 2 3 3 1 133
2 Φινλανδία Κίμι Ράικονεν 8 9 3 Εγκ 1 1 11 1 ΔΕΚ 2 3 Εγκ 1 1 4 1 2 1 2 112
3 Γερμανία Μίχαελ Σουμάχερ Εγκ 7 Εγκ 2 Εγκ 7 5 2 1 3 6 5 2 Εγκ 10 Εγκ 4 7 Εγκ 62
4 Κολομβία Χουάν Π. Μοντόγια 6 4 7 5 7 ΑΚ ΔΕΚ Εγκ 1 2 Εγκ 3 1 14 1 Εγκ Εγκ 60
5 Ιταλία Τζιανκάρλο Φιζικέλα 1 Εγκ Εγκ Εγκ 5 12 6 Εγκ ΔΕΚ 6 4 4 9 4 3 Εγκ 5 2 4 58
6 Γερμανία Ραλφ Σουμάχερ 12 5 4 9 4 6 Εγκ 6 7 8 6 3 12 6 7 8 8 3 45
7 Ιταλία Γιάρνο Τρούλι 9 2 2 5 3 10 8 Εγκ ΔΕΚ 5 9 14 4 6 5 Εγκ 13 Εγκ 15 43
8 Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο 2 Εγκ 9 Εγκ 9 8 3 3 2 9 7 10 10 10 12 5 6 11 12 38
9 Ηνωμένο Βασίλειο Τζένσον Μπάτον 11 Εγκ Εγκ ΑΚ 10 Εγκ ΔΕΚ 4 5 3 5 5 8 3 7 5 8 37
10 Αυστραλία Μαρκ Γουέμπερ 5 Εγκ 6 7 6 3 Εγκ 5 ΔΕΚ 12 11 ΧΚ 7 Εγκ 14 4 ΧΚ 4 7 36
11 Γερμανία Νικ Χάιντφελντ Εγκ 3 Εγκ 6 10 2 2 Εγκ ΔΕΚ 14 12 11 6 Εγκ 28
12 Ηνωμένο Βασίλειο Ντέιβιντ Κούλθαρντ 4 6 8 11 8 Εγκ 4 7 ΔΕΚ 10 13 7 Εγκ 7 15 Εγκ Εγκ 6 9 24
13 Βραζιλία Φελίπε Μάσα 10 10 7 10 11 9 14 4 ΔΕΚ Εγκ 10 8 14 Εγκ 9 10 11 10 6 11
14 Καναδάς Ζακ Βιλνέβ 13 Εγκ 11 4 Εγκ 11 13 9 ΔΕΚ 8 14 15 Εγκ 11 11 6 12 12 10 9
15 Αυστρία Κρίστιαν Κλιν 7 8 ΔΕΚ 8 ΔΕΚ Εγκ 15 9 Εγκ 8 13 9 9 9 5 9
16 Πορτογαλία Τιάγκο Μοντέιρο 16 12 10 13 12 13 15 10 3 13 17 17 13 15 17 8 Εγκ 13 11 7
17 Αυστρία Αλεξάντερ Βουρτς 3 6
18 Ινδία Ναρέιν Καρθικέγιαν 15 11 Εγκ 12 13 Εγκ 16 Εγκ 4 15 Εγκ 16 12 14 20 11 15 15 Εγκ 5
19 Ολλανδία Κρίστιαν Άλμπερς Εγκ 13 13 Εγκ Εγκ 14 17 11 5 Εγκ 18 13 ΧΚ Εγκ 19 12 14 16 16 4
20 Ισπανία Πέδρο ντε λα Ρόσα 5 4
21 Αυστρία Πάτρικ Φρισάχερ 17 Εγκ 12 Εγκ Εγκ Εγκ 18 Εγκ 6 Εγκ 19 3
22 Βραζιλία Αντόνιο Πιτσόνια 7 15 Εγκ Εγκ 13 2
23 Ιαπωνία Τακούμα Σάτο 14 Εγκ ΑΚ 12 Εγκ ΔΕΚ 11 16 12 8 9 16 Εγκ 10 ΑΚ Εγκ 1
24 Ιταλία Βιταντόνιο Λιούτσι 8 Εγκ Εγκ 9 1
25 Ολλανδία Ρόμπερτ Ντόρνμποος 18 Εγκ 13 18 13 Εγκ 14 14 0
Ηνωμένο Βασίλειο Άντονι Ντέιβιντσον Εγκ 0
Βραζιλία Ρικάρντο Ζόντα ΔΕΚ 0
Θέση  /  Οδηγοί AUS
Αυστραλία
MAL
Μαλαισία
BHR
Μπαχρέιν
SMR
Άγιος Μαρίνος
ESP
Ισπανία
MON
Μονακό
EUR
Γερμανία
CAN
Καναδάς
USA
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
FRA
Γαλλία
GBR
Ηνωμένο Βασίλειο
GER
Γερμανία
HUN
Ουγγαρία
TUR
Τουρκία
ITA
Ιταλία
BEL
Βέλγιο
BRA
Βραζιλία
JPN
Ιαπωνία
CHN
Κίνα
Βαθ-
μοί
Ένδειξη και Σημασία
1 Νικητής
2 2η θέση
3 3η θέση
4-8 Τερμάτισε σε βαθμολογούμενη θέση
8 + Τερμάτισε σε μη βαθμολογούμενη θέση
ΧΚ Τερμάτισε, αλλά δεν κατατάχθηκε
Εγκ Εγκατέλειψε κατά τη διάρκεια του αγώνα
ΑΚ Ακυρώθηκε αφού είχε εκκινήσει
ΔΠ Δεν πέρασε τα προκριματικά
ΔΕΚ Πέρασε τα προκριματικά, αλλά δεν εκκίνησε

Έντονη γραφή - Pole position
Πλάγια γραφή - Ταχύτερος γύρος

 - Οδηγοί που δεν ολοκλήρωσαν τον αγώνα, αλλά πήραν κατάταξη

Βαθμολογία κατασκευαστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Fernando Alonso 2005 Canada.jpg
Kimi Raikkonen 2005 USA.jpg
Schumacher Canada 2005.jpg
1η – Mild Seven Renault F1 Team
2η – West McLaren Mercedes
3η – Scuderia Ferrari Marlboro

Η σαιζόν του 2005 ήταν η τελευταία για αρκετές γνωστές ομάδες της Φόρμουλα 1, καθώς οι ομάδες Minardi F1, BAR Honda και Jordan GP, έχουν πλέον εξαγορασθεί από νέους ιδιοκτήτες. Η ομάδα της Red Bull Racing έκανε το ντεμπούτο της στο Γκραν Πρι της Αυστραλίας κατά την έναρξη της σαιζόν αυτής.

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:[3]

Θέση Ομάδα Βαθμοί
1 Γαλλία Renault 191
2 Ηνωμένο Βασίλειο McLaren-Mercedes 182
3 Ιταλία Scuderia Ferrari 100
4 Ιαπωνία Toyota 88
5 Ηνωμένο Βασίλειο Williams-BMW 66
6 Ηνωμένο Βασίλειο BAR-Honda 38
7 Αυστρία Red Bull Racing-Cosworth 34
8 Ελβετία Sauber-Petronas 20
9 Δημοκρατία της Ιρλανδίας Jordan-Toyota 12
10 Ιταλία Minardi-Cosworth 7

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το συμβόλαιο το οποίο είχε υπογράψει ο Μοντόγια με τη Μακλάρεν, του απαγόρευε να συμμετέχει σε οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα η οποία να περιλαμβάνει ρόδες κι έτσι αναγκαστικά ο αγωνιστικός διευθυντής της ομάδας Ρον Ντένις είπε πως το ατύχημα το έπαθε ενώ έπαιζε τένις με τον προπονητή του.
  2. «2005 official driver standings». formula1.com. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2016. 
  3. «2005 official team standings». formula1.com. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]