Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2002)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
53ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1
Ο Μίχαελ Σουμάχερ αναδείχθηκε πρωταθλητής της σεζόν
Πληροφορίες
Διοργανώτρια αρχήΔιεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου
Έναρξη3  Μαρτίου 2002
Λήξη13  Οκτωβρίου 2002
Αγώνες17[1]
Τηλεοπτική κάλυψηAlpha TV
Τίτλοι
Οδηγός Μίχαελ Σουμάχερ
Κατασκευαστής Ferrari
Ιστοσελίδα  formula1.com
Τα μονοθέσια της Φερράρι στο Γκραν Πρι της Αυστρίας

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2002 ήταν το 53ο που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Περιλάμβανε 17 αγώνες, ο πρώτος έγινε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 3 Μαρτίου 2002 και ο τελευταίος στη Σουζούκα της Ιαπωνίας στις 13 Οκτωβρίου 2002.

Το πρωτάθλημα οδηγών κατέκτησε, για τρίτη συνεχόμενη σαιζόν, ο Γερμανός Μίχαελ Σουμάχερ, ενώ ήταν το πέμπτο του πρωτάθλημα στο σύνολο. Το πρωτάθλημα κατασκευαστών κατέκτησε η Σκουντερία Φερράρι συγκεντρώνοντας συνολικά 221 βαθμούς.

Ομάδες και οδηγοί

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ομάδα Κατασκευαστής Μοντέλο Κινητήρας† Ελ. Αρ. Οδηγοί Γύροι
Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2001
F2002		 Ferrari 050
Ferrari 051		 B 1 Μίχαελ ΣουμάχερΌλοι
2 Ρούμπενς ΜπαρικέλοΌλοι
West McLaren Mercedes McLaren-Mercedes MP4-17 Mercedes FO110M M 3 Ντέιβιντ ΚούλθαρντΌλοι
4 Κίμι ΡαϊκόνενΌλοι
BMW Williams F1 Team Williams-BMW FW24 BMW Ρ82 M 5 Ραλφ ΣουμάχερΌλοι
6 Χουάν Πάμπλο ΜοντόγιαΌλοι
Sauber Petronas Sauber-Petronas C21 Petronas 02A B 7 Νικ ΧάιντφελντΌλοι
8 Φελίπε Μάσα1–15, 17
Χάιντς-Χάραλντ Φρέντζεν16
DHL Jordan Honda Jordan-Honda EJ12 Honda RA002E B 9 Τζιανκάρλο ΦιζικέλαΌλοι
10 Τακούμα ΣάτοΌλοι
Lucky Strike BAR Honda BAR-Honda 004 Honda RA002E B 11 Ζακ ΒιλνέβΌλοι
12 Ολιβιέ ΠανίΌλοι
Mild Seven Renault F1 Team(1) Renault R202 Renault RS22 M 14 Γιάρνο ΤρούλιΌλοι
15 Τζένσον ΜπάτονΌλοι
Jaguar Racing Jaguar-Cosworth R3
R3B		 Cosworth CR-3
Cosworth CR-4		 M 16 Έντι ΊρβαϊνΌλοι
17 Πέδρο ντε λα ΡόσαΌλοι
Orange Arrows(2) Arrows-Cosworth(3) A23 Cosworth CR-3
Cosworth CR-4		 B 20 Χάιντς-Χάραλντ Φρέντζεν1–12(4)
21 Ενρίκε Μπερνόλντι1–12
Go KL Minardi Asiatech Minardi-Asiatech(3) PS02 Asiatech AT02 B 22 Άλεξ Γιουνγκ1–12, 15–17
Άντονι Ντέιβιντσον13–14
23 Μαρκ ΓουέμπερΌλοι
Panasonic Toyota Racing(5) Toyota TF102 Toyota RVX-02 M 24 Μίκα ΣάλοΌλοι
25 Άλαν ΜακνίςΌλοι
† Όλοι οι κινητήρες έπρεπε να έχουν δέκα κυλίνδρους, διαμόρφωση V10 και κυβισμό του κινητήρα που να μην υπερβαίνει τα 3000 κυβικά.

Αλλαγές των ομάδων στη διάρκεια του Πρωταθλήματος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Τζένσον Μπάτον με τη Ρενώ το 2002 στη Μεγάλη Βρετανία
Τα μονοθέσια της Άροους το 2002 στη Γαλλία
Ο Άλαν Μακνίς με την Τογιότα το 2002 στη Γαλλία

(1): Μέσα στο 2000, ο όμιλος Ρενώ (Renault) αγόρασε με 75,000,000 λίρες την ομάδα Μπένετον Φόρμουλα (Benetton Formula),[2] και το 2002 την μετονόμασε σε Ρενώ Φόρμουλα 1 (Renault Formula One)[3] Η ομάδα ουσιαστικά αλλάζει μόνο το όνομά της, αφού ήδη από το 1995, το μονοθέσιο της Μπένετον αγωνιζόταν με εξοπλισμό της Ρενώ.

(2): Η ομάδα Προστ Γκραν-Πρι (Prost Grand Prix) μπήκε υπό καθεστώς πτώχευσης τον Νοέμβριο του 2001 και η εκκαθάρισή της έγινε τον Ιανουάριο του 2002. Έτσι έληξε η μακρά ιστορία της ομάδας που αγωνίστηκε ως Εκίπ Λιζιέ (Equipe Ligier) από το 1976 έως το 1996 και ως Προστ Γκραν-Πρι εν συνεχεία.[4] Οι αριθμοί μονοθεσίων 18 και 19 ήταν δεσμευμένοι για την Προστ και με την απουσία της δεν συμμετείχαν στη σαιζόν. Η Phoenix Finance αγόρασε το μικρό υπόλοιπο των μετοχών που απέμεινε στην Προστ και προσπάθησε να εισέλθει στη Φόρμουλα 1 ξεκινώντας από το Γκραν Πρι της Μαλαισίας με τους πρώην οδηγούς της Μινάρντι (Minardi), Γκαστόν Μασακάνε και Ταρσό Μαρκές. Ωστόσο, η αίτησή της απορρίφθηκε από τη FIA, διότι δεν είχε αγοράσει το σύνολο των μετοχών της ομάδας Προστ. Η ομάδα εξακολούθησε τις προσπάθειες να αγωνιστεί στη Μαλαισία, αλλά οι αξιωματούχοι του αγώνα δεν της επέτρεψαν να αγωνιστεί, ακόμη και στην περίπτωση που θα έκανε έφεση.[5][6]

(3): Η Asiatech, που είχε προμηθεύσει με κινητήρες την Άροους (Arrows) το 2001, αποφάσισε για το 2002 να προμηθεύσει τη Μινάρντι, η οποία αντικατέστησε έτσι τους κινητήρες Cosworth, που είχε μετονόμασει σε European από την προηγούμενη σαιζόν.[7] Ουσιαστικά, έγινε μια ανταλλαγή κινητήρων μεταξύ των ομάδων, αφού η Άροους υπέγραψε συμφωνία με την Cosworth για να χρησιμοποιεί τους κινητήρες της το 2002.[8]

(4): Η ομάδα Άροους υπέστη οικονομική κατάρρευση μετά το Γερμανικό Γκραν Πρι, έτσι δεν έλαβε μέρος στους τελευταίους πέντε αγώνες του πρωταθλήματος. Η αίτηση που έκανε εν συνεχεία για να εγγραφεί στη σαιζόν του 2003, απορρίφθηκε από τη FIA.[9]

(5): Η Τογιότα (Toyota Racing) εισήλθε το 2002 στο πρωτάθλημα μετά από πολλή εργασία που αφιέρωσε μέσα στο 2001 για την ανάπτυξη του μονοθεσίου της.[10]

Βαθμολογίες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σύστημα βαθμολόγησης είχε τη βάση 10–6–4–3–2–1 βαθμών για τους πρώτους έξι που τερμάτισαν σε κάθε αγώνα.

Βαθμολογία οδηγών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:[11]

Θέση  /  Οδηγός AUS
 MAL
 BRA
 SMR
 ESP
 AUT
 MON
 CAN
 EUR
 GBR
 FRA
 GER
 HUN
 BEL
 ITA
 USA
 JPN
 Βαθ-
μοί
1 Μίχαελ Σουμάχερ 1 3 1 1 1 1 2 1 2 1 1 1 2 1 2 2 1 144
2 Ρούμπενς Μπαρικέλο Εγκ Εγκ Εγκ 2 ΔΕΚ 2 7 3 1 2 ΔΕΚ 4 1 2 1 1 2 77
3 Χουάν Πάμπλο Μοντόγια 2 2 5 4 2 3 Εγκ Εγκ Εγκ 3 4 2 11 3 Εγκ 4 4 50
4 Ραλφ Σουμάχερ Εγκ 1 2 3 11† 4 3 7 4 8 5 3 3 5 Εγκ 16 11† 42
5 Ντέιβιντ Κούλθαρντ Εγκ Εγκ 3 6 3 6 1 2 Εγκ 10 3 5 5 4 7 3 Εγκ 41
6 Κίμι Ραϊκόνεν 3 Εγκ 12† Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 4 3 Εγκ 2 Εγκ 4 Εγκ Εγκ Εγκ 3 24
7 Τζένσον Μπάτον Εγκ 4 4 5 12† 7 Εγκ 15† 5 12† 6 Εγκ Εγκ Εγκ 5 8 6 14
8 Γιάρνο Τρούλι Εγκ Εγκ Εγκ 9 10† Εγκ 4 6 8 Εγκ Εγκ Εγκ 8 Εγκ 4 5 Εγκ 9
9 Έντι Ίρβαϊν 4 Εγκ 7 Εγκ Εγκ Εγκ 9 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 6 3 10 9 8
10 Νικ Χάιντφελντ Εγκ 5 Εγκ 10 4 Εγκ 8 12 7 6 7 6 9 10 10 9 7 7
11 Τζιανκάρλο Φιζικέλα Εγκ 13 Εγκ Εγκ Εγκ 5 5 5 Εγκ 7 ΑΚ Εγκ 6 Εγκ 8 7 Εγκ 7
12 Ζακ Βιλνέβ Εγκ 8 10† 7 7 10† Εγκ Εγκ 12 4 Εγκ Εγκ Εγκ 8 9 6 Εγκ 4
13 Φελίπε Μάσα Εγκ 6 Εγκ 8 5 Εγκ Εγκ 9 6 9 Εγκ 7 7 Εγκ Εγκ Εγκ 4
14 Ολιβιέ Πανί Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 8 9 5 Εγκ Εγκ 12 12† 6 12 Εγκ 3
15 Τακούμα Σάτο Εγκ 9 9 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 10 16 Εγκ Εγκ 8 10 11 12 11 5 2
16 Μαρκ Γουέμπερ 5 Εγκ 11 11 ΔΕΚ 12 11 11 15 Εγκ 8 Εγκ 16 Εγκ Εγκ Εγκ 10 2
17 Μίκα Σάλο 6 12 6 Εγκ 9 8 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 9 15 7 11 14 8 2
18 Χάιντς-Χάραλντ Φρέντσεν DSQ 11 Εγκ Εγκ 6 11 6 13 13 Εγκ ΑΚ Εγκ 13 2
19 Άλαν Μακνίς Εγκ 7 Εγκ Εγκ 8 9 Εγκ Εγκ 14 Εγκ 11† Εγκ 14 9 Εγκ 15 ΔΕΚ 0
20 Άλεξ Γιουνγκ 7 Εγκ 13 ΑΚ ΔΕΚ Εγκ Εγκ 14 Εγκ ΑΚ 10 ΑΚ 13 Εγκ Εγκ 0
21 Πέδρο ντε λα Ρόσα 8 10 8 Εγκ Εγκ Εγκ 10 Εγκ 11 11 9 Εγκ 13 Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 0
22 Ενρίκε Μπερνόλντι DSQ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ Εγκ 12 Εγκ 10 Εγκ ΑΚ Εγκ 0
 — Άντονι Ντέιβιντσον Εγκ Εγκ 0
Θέση  /  Οδηγός AUS
 MAL
 BRA
 SMR
 ESP
 AUT
 MON
 CAN
 EUR
 GBR
 FRA
 GER
 HUN
 BEL
 ITA
 USA
 JPN
 Βαθ-
μοί
Ένδειξη και Σημασία
1Νικητής
22η θέση
33η θέση
4-6Τερμάτισε σε βαθμολογούμενη θέση
7 +Τερμάτισε σε μη βαθμολογούμενη θέση
ΧΚΤερμάτισε, αλλά δεν κατατάχθηκε
ΕγκΕγκατέλειψε κατά τη διάρκεια του αγώνα
ΑΚΑκυρώθηκε αφού είχε εκκινήσει
ΔΠΔεν πέρασε τα προκριματικά
ΔΕΚΠέρασε τα προκριματικά, αλλά δεν εκκίνησε

Έντονη γραφή - Pole position
Πλάγια γραφή - Ταχύτερος γύρος

† Οδηγοί που δεν ολοκλήρωσαν τον αγώνα, αλλά πήραν κατάταξη

Βαθμολογία κατασκευαστών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1η – Scuderia Ferrari Marlboro
2η – BMW Williams F1 Team

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:[12]

Θέση Ομάδα Βαθμοί
1 Ferrari 221
2 Williams-BMW 92
3 McLaren-Mercedes 65
4 Renault 23
5 Sauber-Petronas 11
6 Jordan-Honda 9
7 Jaguar-Cosworth 8
8 BAR-Honda 7
9 Minardi-Asiatech 2
10 Toyota 2
11 Arrows-Cosworth 2

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Manipe F1.
  2. ↑ Mcleod, Maurice (16 Μαρτίου 2000). «Benetton F1 team sold to Renault £75 m». The Independent. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  3. ↑ «Renault F1 team to be renamed Lotus Renault GP in 2011». BBC Sport. 8 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  4. ↑ Lyon, Sam (29 Ιανουαρίου 2002). «Prost's term is up as team goes into liquidation». The Daily Telegraph. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  5. ↑ Baldwin, Alan (15 Μαρτίου 2002). «Phoenix Plan to Fight for Formula One Place». Autosport. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  6. ↑ «Phoenix's F1 bid cast into flames». BBC Sport. 23 Μαΐου 2002. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  7. ↑ «Ευχαριστημένη η Minardi με τον νέο κινητήρα της Asiatech». Atlas F1. 22 Φεβρουαρίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016. Invalid |dead-url=dead (βοήθεια)
  8. ↑ «Arrows confirms Cosworth supply for 2002». Crash.net. 28 Ιουλίου 2001. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  9. ↑ «Arrows rescue deal collapses». BBC Sport. 12 Δεκεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  10. ↑ «Toyota set for F1 debut». BBC Sport. 5 Φεβρουαρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.
  11. ↑ «2002 official driver standings». formula1.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2016.
  12. ↑ «2002 official team standings». formula1.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Παγκόσμιο_πρωτάθλημα_Φόρμουλα_1_(2002)&oldid=11056745"