Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2004)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φόρμουλα 1
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2004
Michael Schumacher win 2004.jpg
Ο Σουμάχερ 7η φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής
2003 2005
Κατηγορία: Όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2004 ήταν το 55ο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Ο πρώτος αγώνας ήταν αυτός της Αυστραλίας την 7η Μαρτίου 2004 στη Μελβούρνη και το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε την 24η Οκτωβρίου 2004 στη Βραζιλία. Συνολικά διεξήχθησαν 18 αγώνες και έλαβαν μέρος 10 ομάδες.

Παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γερμανός Μίχαελ Σουμάχερ, για έβδομη φορά στην καριέρα του, με 13 νίκες, αριθμό ρεκόρ, ενώ το πρωτάθλημα κατασκευαστών κατάκτησε η ομάδα της Φερράρι.

Ομάδες και Οδηγοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομάδα Κατασκευαστής Μοντέλο Κινητήρας Ελ. Αρ. Οδηγοί Γύροι Δοκιμαστές Οδηγοί
Ιταλία Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2004 Ferrari 053 B 1 Γερμανία Μίχαελ Σουμάχερ Όλοι Ιταλία Λούκα Μπαντοέρ
Βραζιλία Λουτσιάνο Μπούρτι
2 Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο Όλοι
Ηνωμένο Βασίλειο BMW Williams F1 Team Williams-BMW FW26 BMW Ρ84 M 3 Κολομβία Χουάν Πάμπλο Μοντόγια Όλοι Βραζιλία Αντόνιο Πιτσόνια
Ισπανία Μαρκ Ζενέ
Μονακό Ολιβιέ Μπερέτα
4 Γερμανία Ραλφ Σουμάχερ 1–9, 16–18
Ισπανία Μαρκ Ζενέ 10–11
Βραζιλία Αντόνιο Πιτσόνια 12–15
Ηνωμένο Βασίλειο West McLaren Mercedes McLaren-Mercedes MP4-19
MP4-19B
Mercedes FO 110Q M 5 Ηνωμένο Βασίλειο Ντέιβιντ Κούλθαρντ Όλοι Αυστρία Αλεξάντερ Βούρτς
Ισπανία Πέδρο ντε λα Ρόσα
6 Φινλανδία Κίμι Ραϊκόνεν Όλοι
Γαλλία Mild Seven Renault F1 Team Renault R24 Renault RS24 M 7 Ιταλία Γιάρνο Τρούλι 1–15 Γαλλία Φρανκ Μοντανί
Καναδάς Ζακ Βιλνέβ
Καναδάς Ζακ Βιλνέβ 16–18
8 Ισπανία Φερνάντο Αλόνσο Όλοι
Ηνωμένο Βασίλειο Lucky Strike BAR Honda BAR-Honda 006 Honda RA004E M 9 Ηνωμένο Βασίλειο Τζένσον Μπάτον Όλοι Ηνωμένο Βασίλειο Άντονι Ντέιβιντσον
10 Ιαπωνία Τακούμα Σάτο Όλοι
Ελβετία Sauber Petronas Sauber-Petronas C23 Petronas 04A B 11 Ιταλία Τζιανκάρλο Φιζικέλα Όλοι Ελβετία Νέελ Γιάνι
12 Βραζιλία Φελίπε Μάσα Όλοι
Ηνωμένο Βασίλειο Jaguar Racing Jaguar-Cosworth R5 Cosworth CR-6 M 14 Αυστραλία Μαρκ Γουέμπερ Όλοι Σουηδία Μπγιόρν Βίρντχαϊμ
15 Αυστρία Κρίστιαν Κλιν Όλοι
Ιαπωνία Panasonic Toyota Racing Toyota TF104
TF104B
Toyota RVX-04 M 16 Βραζιλία Κριστιάνο Ντα Μάτα 1–12 Αυστραλία Ράιαν Μπρίσκοου
Βραζιλία Ρικάρντο Ζόντα
Βραζιλία Ρικάρντο Ζόντα 13–16
Ιταλία Γιάρνο Τρούλι 17–18
17 Γαλλία Ολιβιέ Πανίς 1–17
Βραζιλία Ρικάρντο Ζόντα 18
Δημοκρατία της Ιρλανδίας Jordan Ford Jordan-Ford EJ14 Ford RS2 B 18 Γερμανία Νικ Χάιντφιλντ Όλοι Γερμανία Τίμο Γκλοκ
Ολλανδία Ρόμπερτ Ντόρνμποος
19 Ιταλία Τζόρτζιο Πάντανο 1–7, 9–15
Γερμανία Τίμο Γκλοκ 8, 16–18
Ιταλία Minardi Cosworth Minardi-Cosworth PS04B Cosworth CR-3 L B 20 Ιταλία Τζιανμαρία Μπρούνι Όλοι Βέλγιο Μπας Λέιντερς
Πορτογαλία Τιάγκο Μοντέιρο
21 Ουγγαρία Ζολτ Μπάουμγκαρντνερ Όλοι
† Όλοι οι κινητήρες έπρεπε να έχουν δέκα κυλίνδρους, διαμόρφωση V10 και κυβισμό του κινητήρα που να μην υπερβαίνει τα 3000 κυβικά.

Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του πρωταθλήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζιόρτζιο Πάντανο με την Τζόρνταν

Ο Ιταλός οδηγός της Τζόρνταν Γκραν Πρι, Τζιόρτζιο Πάντανο, δεν έτρεξε στο Γκραν Πρι του Καναδά, επειδή ο πατέρας του, ο οποίος ήταν και πρώην μάνατζέρ του, ήθελε να απομακρύνει τον αντικαταστάτη του στη θέση αυτή, έτσι μπλόκαρε μέσω του δικηγόρου του την τελευταία δόση πληρωμής του γιου του προς την ομάδα και ο Έντι Τζόρνταν άφησε τον Ιταλό εκτός μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Μετά το Γκραν Πρι της Ιταλίας, ο οδηγός απολύθηκε τελικά από την ομάδα, διότι η συγκομιδή του σε βαθμούς ήταν μηδενική. Τόσο στο Γκραν Πρι του Καναδά, όσο και στα τρία Γκραν Πρι που έμεναν για να τελειώσει το πρωτάθλημα (Γκραν Πρι Κίνας, Ιαπωνίας και Βραζιλίας), έτρεξε στη θέση του ο Γερμανός δοκιμαστής της ομάδας Τίμο Γκλοκ.

Ο Γερμανός οδηγός της Γουίλιαμς, Ραλφ Σουμάχερ, τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια του Γκραν Πρι των ΗΠΑ και η ομάδα αποφάσισε να βάλει στη θέση του για τα δύο επόμενα γκραν πρι (στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία) τον Ισπανό δοκιμαστή της, Μαρκ Ζενέ. Επειδή όμως ο Ζενέ δεν έφερε βαθμούς, μετά το τέλος του Γκραν πρι στη Μεγάλη Βρετανία ο Φρανκ Γουίλιαμς συγκαλεσε σε σύσκεψη το Διοικητικό Συμβούλιο της ομάδας και όλα τα μέλη του αποφάσισαν ομόφωνα να προσληφθεί ο Βραζιλιάνος Αντόνιο Πιτσόνια ως δεύτερος δοκιμαστής και να αντικαταστήσει αυτός τον Ραλφ Σουμάχερ στα τέσσερα επόμενα γκραν πρι, σε Γερμανία, Ουυγαρία, Βέλγιο και Ιταλία.

Ο Κριστιάνο Ντα Μάτα με την Τογιότα

Ο Ιταλός οδηγός της Ρενώ, Γιάρνο Τρούλι, μετά το τέλος του Γκραν πρι Ιταλίας ενημερώθηκε από τον αγωνιστικό διευθυντή της ομάδας Φλάβιο Μπριατόρε πως το συμβόλαιό του με την ομάδα θα λυνόταν τα μεσάνυχτα της Δευτέρας την 13η Σεπτεμβρίου επειδή η απόδοσή του δεν ήταν καλή. Για τα τρία τελευταία γκραν πρι του πρωταθλήματος τη θέση του πήρε ο Καναδός Ζακ Βιλνέβ. Ο Βραζιλιάνος οδηγός της Τογιότα, Κριστιάνο Ντα Μάτα, ενημερώθηκε στις 11 Αυγούστου πως από το Γκραν πρι Ουγγαρίας τη θέση του στο μονοθέσιο της ομάδας θα έπαιρνε ο συμπατριώτης του Ρικάρντο Ζόντα. Λίγες μέρες πριν το Γκραν πρι Ιαπωνίας, συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο της ομάδας και αποφάσισε να ενταχθεί στην ομάδα, από αυτό το Γκραν πρι, ο Ιταλός Γιάρνο Τρούλι. Έτσι ο Ζόντα έτρεξε και πάλι στο τελευταίο Γκραν πρι του πρωταθλήματος στην πατρίδα του τη Βραζιλία, όπου αγωνίστηκε μπροστά στους συμπατριώτες του αντικαθιστώντας το Γάλλο οδηγό της ομάδας, Ολιβιέ Πανίς, ο οποίος είχε αποφασίσει από το επόμενο πρωτάθλημα να τερματίσει την καριέρα του ως οδηγός του σπορ.

Βαθμολογίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βαθμολογία οδηγών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:[1]

Θέση  /  Οδηγός AUS
Αυστραλία
MAL
Μαλαισία
BHR
Μπαχρέιν
SMR
Άγιος Μαρίνος
ESP
Ισπανία
MON
Μονακό
EUR
Γερμανία
CAN
Καναδάς
USA
US
FRA
Γαλλία
GBR
Ηνωμένο Βασίλειο
GER
Γερμανία
HUN
Ουγγαρία
BEL
Βέλγιο
ITA
Ιταλία
CHN
Κίνα
JPN
Ιαπωνία
BRA
Βραζιλία
Βαθ-
μοί
1 Γερμανία Μίχαελ Σουμάχερ 1 1 1 1 1 Εγκ 1 1 1 1 1 1 1 2 2 12 1 7 148
2 Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο 2 4 2 6 2 3 2 2 2 3 3 12 2 3 1 1 Εγκ 3 114
3 Ηνωμένο Βασίλειο Τζένσον Μπάτον 6 3 3 2 8 2 3 3 Εγκ 5 4 2 5 Εγκ 3 2 3 Εγκ 85
4 Ισπανία Φερνάντο Αλόνσο 3 7 6 4 4 Εγκ 5 Εγκ Εγκ 2 10 3 3 Εγκ Εγκ 4 5 4 59
5 Κολομβία Χουάν Π. Μοντόγια 5 2 13 3 Εγκ 4 8 ΑΚ ΑΚ 8 5 5 4 Εγκ 5 5 7 1 58
6 Ιταλία Γιάρνο Τρούλι 7 5 4 5 3 1 4 Εγκ 4 4 Εγκ 11 Εγκ 9 10 11 12 46
7 Φινλανδία Κίμι Ράικονεν Εγκ Εγκ Εγκ 8 11 Εγκ Εγκ 5 6 7 2 Εγκ Εγκ 1 Εγκ 3 6 2 45
8 Ιαπωνία Τακούμα Σάτο 9 15 5 16 5 Εγκ Εγκ Εγκ 3 Εγκ 11 8 6 Εγκ 4 6 4 6 34
9 Γερμανία Ραλφ Σουμάχερ 4 Εγκ 7 7 6 10 Εγκ ΑΚ Εγκ Εγκ 2 5 24
10 Ηνωμένο Βασίλειο Ντέιβιντ Κούλθαρντ 8 6 Εγκ 12 10 Εγκ Εγκ 6 7 6 7 4 9 7 6 9 Εγκ 11 24
11 Ιταλία Τζιανκάρλο Φιζικέλα 10 11 11 9 7 Εγκ 6 4 9 12 6 9 8 5 8 7 8 9 22
12 Βραζιλία Φελίπε Μάσα Ret 8 12 10 9 5 9 Εγκ Εγκ 13 9 13 Εγκ 4 12 8 9 8 12
13 Αυστραλία Μαρκ Γουέμπερ Εγκ Εγκ 8 13 12 Εγκ 7 Εγκ Εγκ 9 8 6 10 Εγκ 9 10 Εγκ Εγκ 7
14 Γαλλία Ολιβιέ Πανίς 13 12 9 11 Εγκ 8 11 ΑΚ 5 15 Εγκ 14 11 8 Εγκ 14 14 6
15 Βραζιλία Αντόνιο Πιτσόνια 7 7 Εγκ 7 6
16 Αυστρία Κρίστιαν Κλιν 11 10 14 14 Εγκ Εγκ 12 9 Εγκ 11 14 10 13 6 13 Εγκ 12 14 3
17 Βραζιλία Κριστιάνο ντα Μάτα 12 9 10 Εγκ 13 6 Εγκ ΑΚ Εγκ 14 13 Εγκ 3
18 Γερμανία Νικ Χάιντφιλντ Εγκ Εγκ 15 Εγκ Εγκ 7 10 8 Εγκ 16 15 Εγκ 12 11 14 13 13 Εγκ 3
19 Γερμανία Τίμο Γκλοκ 7 15 15 15 2
20 Ουγγαρία Ζολτ Μπάουμγκαρντνερ Εγκ 16 Εγκ 15 Εγκ 9 15 10 8 Εγκ Εγκ 16 15 Εγκ 15 16 Εγκ 16 1
21 Καναδάς Ζακ Βιλνέβ 11 10 10 0
22 Βραζιλία Ρικάρντο Ζόντα Εγκ 10 11 Εγκ 13 0
23 Ισπανία Μαρκ Ζενέ 10 12 0
24 Ιταλία Τζόρτζιο Πάντανο 14 13 16 Εγκ Εγκ Εγκ 13 Εγκ 17 Εγκ 15 Εγκ Εγκ Εγκ 0
25 Ιταλία Τζιανμαρία Μπρούνι ΧΚ 14 17 Εγκ Εγκ Εγκ 14 Εγκ Εγκ 18 16 17 14 Εγκ Εγκ Εγκ 16 17 0
Θέση  /  Οδηγός AUS
Αυστραλία
MAL
Μαλαισία
BHR
Μπαχρέιν
SMR
Άγιος Μαρίνος
ESP
Ισπανία
MON
Μονακό
EUR
Γερμανία
CAN
Καναδάς
USA
US
FRA
Γαλλία
GBR
Ηνωμένο Βασίλειο
GER
Γερμανία
HUN
Ουγγαρία
BEL
Βέλγιο
ITA
Ιταλία
CHN
Κίνα
JPN
Ιαπωνία
BRA
Βραζιλία
Βαθ-
μοί
Ένδειξη και Σημασία
1 Νικητής
2 2η θέση
3 3η θέση
4-8 Τερμάτισε σε βαθμολογούμενη θέση
9 + Τερμάτισε σε μη βαθμολογούμενη θέση
ΧΚ Τερμάτισε, αλλά δεν κατατάχθηκε
Εγκ Εγκατέλειψε κατά τη διάρκεια του αγώνα
ΑΚ Ακυρώθηκε αφού είχε εκκινήσει
ΔΠ Δεν πέρασε τα προκριματικά
ΔΕΚ Πέρασε τα προκριματικά, αλλά δεν εκκίνησε

Έντονη γραφή - Pole position
Πλάγια γραφή - Ταχύτερος γύρος

 - Οδηγοί που δεν ολοκλήρωσαν τον αγώνα, αλλά πήραν κατάταξη

Βαθμολογία κατασκευαστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Michael Schumacher Ferrari 2004.jpg
Jenson Button 2004 USA.jpg
Alonso US-GP 2004.jpg
1η – Scuderia Ferrari Marlboro
2η – Lucky Strike BAR Honda
3η – Mild Seven Renault F1 Team

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:[2]

Θέση Ομάδα Βαθμοί
1 Ιταλία Ferrari 262
2 Ηνωμένο Βασίλειο BAR-Honda 119
3 Γαλλία Renault 105
4 Ηνωμένο Βασίλειο Williams-BMW 88
5 Ηνωμένο Βασίλειο McLaren-Mercedes 69
6 Ελβετία Sauber-Petronas 34
7 Ηνωμένο Βασίλειο Jaguar-Cosworth 10
8 Ιαπωνία Toyota 9
9 Δημοκρατία της Ιρλανδίας Jordan-Ford 5
10 Ιταλία Minardi-Cosworth 1

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «2004 official driver standings». formula1.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2016. 
  2. «2004 official team standings». formula1.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]