Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1951)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Το 1951, η FIA διοργάνωσε το 2ο παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 27 Μαΐου με το Ελβετικό Γκραν Πρι και ολοκληρώθηκε στις 28 Οκτωβρίου με αυτό της Ισπανίας. Νικητής αναδείχτηκε ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο.

Σύνοψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και οι οδηγοί της Alfa Romeo κατέκτησαν 4 από τους 8 αγώνες και ο Φάνζτιο τον τίτλο του πρωταθλητή, η Φερράρι με τους καινούριους κινητήρες 4,5 λίτρων με υπερτροφοδότηση κατάφερε να απειλήσει την κυριαρχία της πρώτης, προειδοποιώντας για αυτά που θα ακολουθούσαν την επόμενη χρονιά. Η Φερράρι κατάφερε να κερδίσει 3 αγώνες.

Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, δεν υπήρχε ο αγώνας του Μονακό, αλλά υπήρχαν αυτοί της Γερμανίας και της Ισπανίας. Άλλα 14 ανεπίσημα γκραν πρι διεξήχθησαν στην Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία και στην Ολλανδία. Στο Indianapolis 500 πήραν μέρος μόνο Αμερικάνοι οδηγοί.

Οι επίσημοι αγώνες και οι νικητές σε κάθε έναν από αυτούς:

Αγώνας Πίστα Ημερομηνία Ταχύτερος Γύρος Νικητής Ομάδα Ελαστικά
1 Ελβετία Γκραν Πρι Ελβετίας Circuit Bremgarten 27 Μαΐου Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Ιταλία Άλφα Ρομέο Πιρέλι
2 1912 Indianapolis 500 Indianapolis Motor Speedway 30 Μαΐου 1912 Λι Γουάλαρντ 1912 Λι Γουάλαρντ 1912 Kurtis Kraft-Offenhauser Φάιερστοουν
3 Βέλγιο Γκραν Πρι Βελγίου Circuit de Spa-Francorchamps 17 Ιουνίου Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Ιταλία Τζουζέπε Φαρίνα Ιταλία Άλφα Ρομέο Πιρέλι
4 Γαλλία Γκραν Πρι Γαλλίας Reims-Gueux 1 Ιουλίου Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο /
Ιταλία Λουίτζι Φαγκιόλι
Ιταλία Άλφα Ρομέο Πιρέλι
5 Ηνωμένο Βασίλειο Γκραν Πρι Βρετανίας Silverstone Circuit 14 Ιουλίου Ιταλία Τζουζέπε Φαρίνα Αργεντινή Χοσέ Φροϊλάν Γκονσάλες Ιταλία Φερράρι Πιρέλι
6 Γερμανία Γκραν Πρι Γερμανίας Nürburgring 29 Ιουλίου Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Ιταλία Αλμπέρτο Ασκάρι Ιταλία Φερράρι Πιρέλι
7 Ιταλία Γκραν Πρι Ιταλίας Autodromo Nazionale Monza 16 Σεπτεμβρίου Ιταλία Τζουζέπε Φαρίνα Ιταλία Αλμπέρτο Ασκάρι Ιταλία Φερράρι Πιρέλι
8 Ισπανία Γκραν Πρι Ισπανίας Pedralbes Circuit 28 Οκτωβρίου Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Ιταλία Άλφα Ρομέο Πιρέλι

Βαθμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κανόνες ήταν οι ίδιοι με την πρώτη χρονιά. Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2. 1 επιπλέον βαθμό κέρδιζε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Μόνο οι καλύτερες 4 βαθμολογίες κάθε οδηγού μετρούσαν για το πρωτάθλημα. Σε περίπτωση που ένας οδηγός αντικαθιστούσε κάποιον άλλον στην διάρκεια του αγώνα, και τελικά βρισκόταν μέσα στις 5 βαθμολογούμενες θέσεις, και οι δύο οδηγοί μοιράζονταν τους βαθμούς. 83 οδηγοί έλαβαν μέρος στο πρωτάθλημα. Από αυτούς οι 42 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από αυτούς. Οι οδηγοί που κατάφεραν να πάρουν κάποιο βαθμό είναι φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Οδηγός Ομάδα Βαθμοί
1 Αργεντινή Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Άλφα Ρομέο 31 (37)
2 Ιταλία Αλμπέρτο Ασκάρι Φερράρι 25 (28)
3 Αργεντινή Χοσέ Φρόιλαν Γκονζάλεζ Φερράρι 24 (27)
4 Ιταλία Τζουζέπε Φαρίνα Άλφα Ρομέο 19 (22)
5 Ιταλία Λουίτζι Βιλλορέσι Φερράρι 15 (18)
6 Ιταλία Πίερο Ταρούφι Φερράρι 10
7 1912 Λι Γουάλαρντ Kurtis Kraft-Offenhauser 9
8 Ιταλία Φέλις Μπονέτο Άλφα Ρομέο 7
9 1912 Μάικ Ναζάρουκ Kurtis Kraft-Offenhauser 6
10 Ηνωμένο Βασίλειο Ρέτζιναντ Πάρνελ Ferrari / BRM 5
11 Ιταλία Λουίτζι Φαγκιόλι Άλφα Ρομέο 4
12 Ιταλία Κονσάλβο Σανεσί Άλφα Ρομέο 3
13 Γαλλία Λουίς Ροσιέρ Τάλμποτ Λάγκο 3
14 1912 Άντι Λίνντεν Kurtis Kraft-Offenhauser 3
15 1912 Μάνι Αγιούλο Kurtis Kraft-Offenhauser 2
16 1912 Τζακ ΜακΓκράθ Kurtis Kraft-Offenhauser 2
17 Ελβετία Τόουλο ντε Γραφενριέντ Μαζεράτι 2
18 Γαλλία Ιβ Ζιρώ-Καμπαντούς Τάλμποτ Λάγκο 2
19 1912 Μπόμπι Μπόλ Shroeder-Offenhauser 2