Μετάβαση στο περιεχόμενο

Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1972

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αγώνες της 20ης Ολυμπιάδας
Διοργανώτρια Μόναχο, Δυτική Γερμανία
Χώρες121
Αθλητές7134
Αγωνίσματα195 σε 21 αθλήματα
Τελετή έναρξης26 Αυγούστου 1972, πριν 53 έτη (1972-08-26)
Τελετή λήξης11 Σεπτεμβρίου 1972, πριν 53 έτη (1972-09-11)
Κήρυξη έναρξης Πρόεδρος Γκούσταφ Χάινεμαν
Κήρυξη λήξης Πρόεδρος της ΔΟΕ Μάικλ Μόρις, 3ος βαρόνος Κιλάνιν
Όρκος αθλητών Χάιντι Σίλερ
Όρκος κριτών Χάιντς Πόλαϊ
Όρκος προπονητών Χάιντς Πόλαϊ
Αφή της Φλόγας Γκίντερ Τσαν
Θερινοί
<  Πόλη του Μεξικού 1968 Μόντρεαλ 1976  >
Χειμερινοί
<  Σαπόρο 1972 Ίνσμπρουκ 1976  >

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1972, ή Αγώνες της 20ης Ολυμπιάδας της σύγχρονης εποχής, διοργανώθηκαν στο Μόναχο της Δυτικής Γερμανίας, από τις 25 Αυγούστου έως και τις 10 Σεπτεμβρίου.

Πήραν μέρος 121 χώρες, με 7.134 αθλητές και αθλήτριες, σε 195 αγωνίσματα των 21 αθλημάτων. Ηγετική μορφή των αγώνων ήταν ο Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς, με επτά χρυσά μετάλλια.

Εκτός αγωνιστικών, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου σημαδεύτηκαν από την ομηρία Ισραηλινών αθλητών από Παλαιστινίους τρομοκράτες, που κατέληξε στη σφαγή όλων των αθλητών στο αεροδρόμιο της πόλης, τη γνωστή ως Σφαγή του Μονάχου.

Η επιλογή του Μονάχου ως διοργανώτρια των 20ων Ολυμπιακών Αγώνων έγινε στην 64η Σύνοδο της ΔΟΕ στη Ρώμη, στις 26 Απριλίου 1966.

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
ΠόληΧώρα1ος γύρος2ος γύρος
ΜόναχοΔυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 2931
Μαδρίτη Ισπανία1616
ΜόντρεαλΚαναδάς Καναδάς 613
Ντιτρόιτ ΗΠΑ6-

Υπεύθυνη για την εταιρική ταυτότητα (corporate design) και τον σχεδιασμό της οπτικής επικοινωνίας των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου ήταν μια ομάδα υπό τη διεύθυνση του γνωστού σχεδιαστή Οτλ Άιχερ. Τυπικά χαρακτηριστικά ήταν η χρήση των χρωμάτων του ουράνιου τόξου ως σύμβολο των εθνών. Τα χρώματα γαλάζιο και ανοικτό πράσινο συμβόλισαν και τις άλπεις, ενώ το χρώμα κόκκινο ήταν ταμπού, γιατί μπορούσε να συνδεθεί με τις σύγχρονες δικτατορίες.

Το έμβλημα των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου είναι ένα στέμμα με ακτίνες φωτός που συμβολίζει το πνεύμα των Αγώνων: φως, ζωηρότητα και γενναιοδωρία.

Πρωτοποριακά ήταν τα εικονογράμματα για κάθε άθλημα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά και είχαν βάση τη γεωμετρία και την απλοποίηση στην επικοινωνία, αλλά και η επίσημη μασκότ, ο σκύλος Βάλντι.

Αθλητικές εγκαταστάσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το Ολυμπιακό στάδιο: Η εντυπωσιακή στέγη σχεδιάστηκε από τον Φράι Ότο και η κατασκευή του κτίσματος ήταν σχέδιο του αρχιτέκτονα Γκύντερ Μπένις.
Το ποδηλατοδρόμιο.

Περισσότερα από 481 εκατομμύρια σημερινά ευρώ επενδύθηκαν στην κατασκευή των νέων αθλητικών εγκαταστάσεων και του Ολυμπιακού χωριού. Οι εργασίες διήρκεσαν από το 1968 μέχρι το 1972. Το «Ολυμπιακό πάρκο» εκτείνεται σε 300 εκτάρια και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Γκύντερ Μπένις. Περιλαμβάνει το Ολυμπιακό χωριό, το κέντρο τύπου αλλά και τις αθλητικές εγκαταστάσεις. Κατασκευάστηκε ακόμα ο πύργος της τηλεόρασης, ύψους 280 μέτρων. Άλλα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του πάρκου είναι τα 43 χλμ. δρόμων και οι 32 λίμνες του.

Η καρδιά των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου ήταν το Ολυμπιακό Στάδιο (Olympiastadion), χωρητικότητας 77.000 θεατών. Φιλοξένησε τα αγωνίσματα του στίβου, ποδοσφαιρικούς αγώνες, αγωνίσματα της ιππασίας αλλά και τις τελετές έναρξης και λήξης. Το κολυμβητήριο (schwimmhalle), 9.182 θεατών, φιλοξένησε την κολύμβηση, τις καταδύσεις και την υδατοσφαίριση. Οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν, το ποδηλατοδρόμιο (radstadion), την αίθουσα της πυγμαχίας (boxhalle), την αίθουσα ολυμπιακών αθλημάτων (sporthalle), το γήπεδο του χόκεϊ (hockeyanlange) και την αίθουσα της πετοσφαίρισης (volleyballhalle).

Εκτός του Ολυμπιακού πάρκου βρίσκονται η αίθουσα καλαθοσφαίρισης στο «Messegelände», το εκθεσιακό κέντρο της πόλης (για ξιφασκία, άρση βαρών και πάλη), η πισίνα «Dantebad» για την υδατοσφαίριση, το κέντρο σκοποβολής «Hochbrück» και τοξοβολίας «Englischer Garten». Τα κέντρα του «Riem» και «Nymphenburg», φιλοξένησαν την ιππασία, η κοινότητα του Schleissheim την κωπηλασία και το Κίελο την ιστιοπλοΐα. Το ποδόσφαιρο διοργανώθηκε στις πόλεις Νυρεμβέργη, Ρέγκενσμπουργκ, Πάσσαου, Ίνγκολστατ και Άουγκσμπουργκ ενώ κάποιοι αγώνες χειροσφαίρσης στις Ουλμ, Γκέπινγκεν και Μπέμπλινγκεν.

Η σφαγή του Μονάχου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κύριο λήμμα: Σφαγή του Μονάχου

Νωρίς τα ξημερώματα της 5ης Σεπτεμβρίου 1972, στις 4:10 π.μ. τοπική ώρα, 8 κομάντο των παλαιστινίων τρομοκρατών της οργάνωσης Μαύρος Σεπτέμβρης (αφού είχαν μόλις εισβάλλει κρυφά στο Ολυμπιακό χωριό) σκαρφάλωσαν στη διώροφη πολυκατοικία και μέσα στο διαμέρισμα της ισραηλινής αποστολής, πιάνουν στον ύπνο τους αθλητές και κρατάνε 11 ισραηλινούς αθλητές σε ομηρία, με αντάλλαγμα την απελευθέρωση 200 φυλακισμένων παλαιστινίων. Δύο ισραηλινοί αθλητές θα εκτελεστούν επί τόπου.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφασίζει να διακόψει προσωρινά τους Αγώνες, ενώ συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις από τις γερμανικές αρχές. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ δήλωσε: "Η ειρήνη επλήγη από τις δολοφονίες που διέπραξαν οι τρομοκράτες. Το σύνολο του πολιτισμένου κόσμου καταδικάζει αυτό το έγκλημα. Σε ένδειξη σεβασμού προς τα θύματα αλλά και τους ομήρους, τα αγωνίσματα του απογεύματος θα διακοπούν".

Το βράδυ, ένα δράμα εξελίσσεται στο αεροδρόμιο του Μονάχου όπου οι τρομοκράτες προσπαθούν να διαφύγουν με τους ομήρους για το Κάιρο. Κατά την επέμβαση της γερμανικής αστυνομίας, σκοτώνονται οι 9 ισραηλινοί όμηροι από τους τρομοκράτες, καθώς και οι 5 από τους 8 τρομοκράτες, συν ένας Δυτικογερμανός αστυνομικός. Το σύνολο των θυμάτων ανεβαίνει στους 17.

Μετά την απόφαση της μη οριστικής διακοπής των Αγώνων, η ΔΟΕ οργανώνει μια επικήδεια τελετή στο Ολυμπιακό στάδιο στη μνήμη των θυμάτων, η οποία συγκεντρώνει 80.000 άτομα. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Έιβερι Μπράντατζ είπε την ιστορική φράση: "The Games must go on" (οι Αγώνες πρέπει να συνεχιστούν).

Την επομένη, οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα συνεχιστούν, όμως με μικρότερο ενθουσιασμό από πριν.

Συμμετέχουσες χώρες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρεκόρ συμμετοχής στο Μόναχο με 121 χώρες να δηλώνουν παρούσες. Για πρώτη φορά αγωνίστηκαν 11 χώρες: Αλβανία, Σαουδική Αραβία, Μπενίν (με το όνομα Δαχομέη), Βόρεια Κορέα, Γκαμπόν, Άνω Βόλτα (σημερινή Μπουρκίνα Φάσο), Λεσότο, Μαλάουι, Σομαλία, Σουαζιλάνδη και Τόγκο. Η Γερμανία εκπροσωπήθηκε με δύο ομάδες, Ανατολική και Δυτική, καθότι τότε ήταν ακόμα χωρισμένη.

Όπως και στους προηγούμενους Αγώνες, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή απέκλεισε τη Νότια Αφρική, λόγω της τότε πολιτικής του απαρτχάιντ στη χώρα, αλλά έστειλε πρόσκληση σε μια άλλη αφρικανική χώρα, τη Νότια Ροδεσία με αποτέλεσμα να αντιδράσουν πολλές χώρες της Αφρικής. Μπροστά στην απειλή μποϊκοτάζ των αφρικανικών χωρών, αλλά και του Πακιστάν, της Γιουγκοσλαβίας και των Αντιλλών, η ΔΟΕ μετά από διαπραγματεύσεις 6 ημερών απέσυρε την πρόσκληση της Ροδεσίας (ψηφοφορία 36 υπέρ, 31 κατά και 3 απόντες).

Οι 121 αποστολές
(Ο αριθμός των αθλητών σε παρένθεση))
Αφρική Αμερική Ασία Ευρώπη Ωκεανία
30 χώρες31 χώρες26 χώρες31 χώρες3 χώρες
Ημερολόγιο Ολυμπιακών Αγώνων 1972
Αύγουστος και Σεπτέμβριος 19722627282930311234567891011Θεατές
Τελετή έναρξης62.592
Στίβος2255372391.081.834
Κωπηλασία7109.914
Αντιπτέριση (επίδειξη)3970
Καλαθοσφαίριση1139.125
Πυγμαχία11145.246
Κανόε-καγιάκ22772.272
Ποδηλασία11112139.609
Ιππασία21111202.517
Ξιφασκία1111111126.181
Ποδόσφαιρο1556.582
Γυμναστική1124699.268
Άρση Βαρών11111111133.623
Χειροσφαίριση1123.204
Χόκεϊ επί χόρτου178.020
Τζούντο11111151.813
Πάλη101072.821
Κολύμβηση44533546161.089
Μοντέρνο πένταθλο225.353
Θαλάσσιο σκι (επίδειξη)450
Σκοποβολή2112220.600
Τοξοβολία118469
Ιστιοπλοϊα632.655
Πετοσφαίριση11103.346
Τελετή λήξης62.712
Αύγουστος και Σεπτέμβριος 19722627282930310102030405060708091011Θεατές

Σημαντικές στιγμές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Ο Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς, κέρδισε επτά χρυσά μετάλλια, πετυχαίνοντας και ισάριθμα παγκόσμια ρεκόρ σε μία Ολυμπιάδα. Συνολικά τα μετάλλιά του είναι 9, μαζί με τα δύο χρυσά στο Μεξικό στους Αγώνες του 1968.
  • Η Σοβιετική γυμνάστρια, Όλγα Κόρμπουτ, έγινε αστέρι των Αγώνων μετά τη νίκη της στο σύνθετο ομαδικό, αλλά και την ήττα στο σύνθετο ατομικό (μία πτώση της, της στοίχισε το χρυσό). Τελικά πήρε άλλα δύο χρυσά στη δοκό και στις ασκήσεις εδάφους.
  • Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν το νικηφόρο σερί τους στην καλαθοσφαίριση (από το 1936) στο τελικό με τη Σοβιετική Ένωση, ο οποίος είχε ένα σκανδαλώδες φινάλε. Έξι δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, το σκορ ήταν 49-48 υπέρ των Σοβιετικών, αλλά ο Σακαντελίτζε υπέπεσε σε φάουλ τρία δεύτερα πριν το τέλος. Ο Νταν Κόλινς με δύο βολές δίνει για πρώτη φορά το προβάδισμα στις ΗΠΑ με 50-49. Το παιχνίδι συνεχίζεται, οι Σοβιετικοί δεν σκοράρουν και το χρονόμετρο σταματά στο 1 δευτερόλεπτο ενώ είχε ήδη ακουστεί η κόρνα για τάιμ άουτ των Σοβιετικών. Το χρονόμετρο επιστρέφει στα 3 δευτερόλεπτα, οι Σοβιετικοί δεν σκοράρουν και οι Αμερικανοί ξεσπούν σε πανηγυρισμούς για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου. Τότε όμως, ο γενικός γραμματέας της FIBA απαίτησε να επιστρέψει πάλι το χρονόμετρο στα 3 δευτερόλεπτα, εξαιτίας λάθους λίγο πιο πριν. Οι διαιτητές το δέχτηκαν και με τα 3 δευτ. ο Ιβάν Γιεντέσκο τροφοδοτεί τον Αλεξάντερ Μπελόφ με μακρινή πάσα (από την μία στην άλλη άκρη του γηπέδου!) και αυτός με λέι-απ σκοράρει, δίνοντας τη νίκη στους Σοβιετικούς με 51-50. Οι ΗΠΑ υπέβαλλαν ένσταση ότι το καλάθι ήταν εκπρόθεσμο, όμως με ψήφους 3 κατά & 2 υπέρ, αποτέλεσμα που διαμορφώθηκε από εμφανώς πολιτικούς λόγους (καθώς, κατά ψήφισαν η Ουγγαρία, Κούβα, Πολωνία και υπέρ η Ιταλία και το Πουέρτο Ρίκο), η ένσταση απορρίφθηκε.
  • Ο Λάσε Βίρεν (Φινλανδία) κέρδισε τα 5.000 και 10.000 μέτρα, κάτι που θα επαναλάβει και στο Μόντρεαλ το 1976.
  • Ο Βαλέρι Μπορζόφ από την ΕΣΣΔ, κέρδισε τα 100μ. και 200μ. με χρόνο 10.14 και 20.00 στο στίβο αντίστοιχα.
  • Η νεαρή Δυτικογερμανίδα Ούλρικε Μάιφαρτ, στέφεται η νεότερη χρυσή ολυμπιονίκης κερδίζοντας στο άλμα εις ύψος με επίδοση στο 1.92 μέτρα.

Η ελληνική συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο μετάλλια κατέκτησε η Ελλάδα στο Μόναχο:

  • Ασημένιο μετάλλιο από τον Πέτρο Γαλακτόπουλο στα 74 κιλά της ελληνορωμαϊκής πάλης.
  • Ασημένιο μετάλλιο από τον Ηλία Χατζηπαυλή στην κατηγορία "Finn" της ιστιοπλοΐας.

Μέσα στην οκτάδα βρέθηκαν:

  • Σταύρος Τζωρτζής - 6ος στα 400μ. εμπόδια
  • Χρήστος Ιακώβου - 5ος στην κατηγορία 82,5 κιλών, άρση βαρών
  • Βασίλης Γανώτης - 7ος στην κατηγορία 52 κιλών της ελληνορωμαϊκής πάλης
  • Στέλιος Μυγιάκης - 7ος στην κατηγορία 62 κιλών της ελληνορωμαϊκής πάλης

Πίνακας Μεταλλίων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Θέση Χώρα 1η θέση, χρυσό μετάλλιο Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο Τρίτη θέση, χάλκινο μετάλλιο Σύνολο
1Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 50272299
2 ΗΠΑ33313094
3 Ανατολική Γερμανία20232366
4 Δυτική Γερμανία13111640
5Ιαπωνία Ιαπωνία 138829
6 Αυστραλία87217
7 Πολωνία75921
8 Ουγγαρία 6131635
9Βουλγαρία Βουλγαρία 610521
10 Ιταλία531018
11 Σουηδία46616
12Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο 45918
13 Ρουμανία36716
14 Φινλανδία3148
Κούβα Κούβα 3148
16 Ολλανδία3115
17 Γαλλία24713
18Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία 2428
19 Κένυα 2349
20Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία 2125
21Νορβηγία Νορβηγία 2115
22Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα 1135
23Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία 1113
24Ουγκάντα Ουγκάντα 1102
25 Δανία1001
26Ελβετία Ελβετία0303
27Καναδάς Καναδάς 0235
28Ιράν Ιράν 0213
29Ελλάδα Ελλάδα0202
Βέλγιο Βέλγιο 0202
31Αυστρία Αυστρία 0123
Κολομβία Κολομβία 0123
33Αργεντινή Αργεντινή 0101
Νότια Κορέα Νότια Κορέα 0101
Λίβανος Λίβανος 0101
Μεξικό Μεξικό 0101
Μογγολία Μογγολία 0101
Πακιστάν Πακιστάν 0101
Τυνησία Τυνησία 0101
 Τουρκία 0101
41 Αιθιοπία 0022
Βραζιλία Βραζιλία 0022
43 Ισπανία0011
Γκάνα Γκάνα 0011
Νιγηρία Νιγηρία 0011
Νίγηρας Νίγηρας 0011
Τζαμάικα Τζαμάικα 0011
Ινδία Ινδία 0011