Τοξοβολία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο στόχος της τοξοβολίας

Γενικα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τοξοβολία είναι η δεξιότητα / πρακτική της χρήσης ενός τόξου για την εκτόξευση βελών. Ιστορικά η τοξοβολία εμφανίζεται στην ύστερη Παλαιολιθική εποχή. Η Τοξοβολία είναι παράλληλα ένα ολυμπιακό άθλημα. Υπάρχουν δύο κατηγορίες τόξων, τα ολυμπιακά και τα σύνθετα τόξα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες λαμβάνουν μέρος μόνο οι αθλητές που αγωνίζονται με ολυμπιακό τόξο Ο κάθε αθλητής εντάσσεται σε μια κατηγορία ανάλογα με την ηλικία του. Η απόσταση στην οποία διαγωνίζονται οι αθλητές αλλάζει ανάλογα με το είδος του αγώνα και την κατηγορία στην οποία εντάσσεται ο κάθε αθλητής. Για παράδειγμα, στους ολυμπιακούς αγώνες η επίσημη απόσταση είναι τα εβδομήντα μέτρα. Οι επίσημες αποστάσεις για την κατηγορία γυναικών είναι 70m - 60m - 50m - 30m. Για την κατηγορία αντρών είναι 90m - 70m - 50m - 30m. Ο στόχος στον οποίο καρφώνεται το βέλος αποτελείται από δέκα κύκλους, πέντε διαφορετικών χρωμάτων (κίτρινο,κόκκινο,μπλε,μαύρο,άσπρο) από μέσα προς τα έξω. Κάθε κύκλος αντιπροσωπεύει και ένα αριθμό βαθμών.

Η Τοξοβολία στην Ελληνικη Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να υποστηριχθεί το επιχείρημα οτι οι Μινωϊτες όσο και οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν σε εκτεταμένη βάση σύνθετα τόξα, φτιαγμένα απο ξύλο , κέρατο και τένοντες[1] ήδη απο την δεύτερη χιλιετία π.Χ. Η τοξοβολία στους επόμενους 3 αιώνες έπειτα απο την πτώση των ανακτορικών βασιλείων παρουσιάζει μια καμπή στην ηπειρωτική Ελλάδα και μόνο στην Κρήτη υπάρχουν δείγματα για την εκτεταμένη χρηση της με βάση τον μεγάλο αριθμό αιχμών βελών που εχουν βρεθει στο νησί και αντιστοιχούν σε εκείνη την περίοδο. Στην Αρχαϊκή και Κλασσική περίοδο οι Ελληνικοι στρατοί εντάσσουν συστηματικά μονάδες τοξοτών στις Οπλιτικές φάλαγγες και η μαχητική τοξοβολία παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα ποικιλομορφία τακτικών εμπλοκής, μεθόδων τόξευσης[2], και εξοπλιστικών καινοτομιών. Ενα σώμα στρατού χωρίς την υποστήριξη τοξοτών ειναι ευάλωτο στο αντίπαλο ιππικο και ψιλούς γιαυτο και η παρενταγμενη παρουσία τοξοτών ηταν επιβεβλημένη κυρίως στις Κλασσικές φάλαγγες[3]. Στην Ελληνιστική Εποχή οι μονάδες των τοξοτών λειτουργούν σαν ενιαίο Σώμα και όχι παρενταγμένοι μέσα στην φάλαγγα. Διοικούνται μόνιμα απο τον επιχειρησιακό διοικητή τους ο οποίος τιτλοφορείται "τόξαρχος", η θεση του οποίου χηρεύει τρείς φορές μεσα σε δύο χρόνια στο στρατό του Αλεξάνδρου[4].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σπύρος Μπάκας, "Τα σύνθετα τόξα στην Αιγαιακή Εποχή του Χαλκού", Archaeological Journal "Syndesmoi", University of Catania, Sympozjum Egejskie. Proceedings of The 2nd Students’ Conference in Aegean Archaeology: Methods – Researches – Perspective, Institute of Archaeology, University of Warsaw, Poland, April 25th, 2014.pp 9-15 ISBN 979-12-200-0472-5
  2. Σπύρος Μπάκας, "Οι μέθοδοι τόξευσης των τοξοτών στον Αρχαίο Ελληνικό Κόσμο", The National Association of Archery for all Organization ,WTAF, Cheonan City, Chungnam-do, Republic of Korea, 2014, ISSN 2005-3118
  3. Davis, Todd Alexander (2013). Archery in Archaic Greece. New York: COLUMBIA UNIVERSITY,Executive Committee of the Graduate School of Arts and Sciences, σελ. 271-274. 
  4. Μανούσος Καμπούρης Δρ, "Ο Θρίαμβος του Ελιγμού", Εκδόσεις Νοών, 2011, σελ 110