Πατριάρχης Βασίλειος Γ΄
| Βασίλειος Γ΄ | ||
|
||
| Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως |
||
| Από | 13-07-1925 | |
| Έως | 29-09-1929 | |
| Προκάτοχος | Κωνσταντίνος ΣΤ΄ | |
| Διάδοχος | Φώτιος Β΄ | |
Ο Βασίλειος Γ΄ (κατά κόσμον Βασίλειος Γεωργιάδης) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης από το 1925 ως το 1929.
Γεννήθηκε το 1846 στη Χρυσούπολη (Σκούταρι) της Χαλκηδόνας. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος Κυριακίδης, ιεροψάλτης, και η Αικατερίνη. Σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία το Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1871. Την επόμενη χρονιά διορίστηκε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου δίδαξε για μια οκταετία εβραϊκή γλώσσα, ερμηνευτική, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, γεωγραφία. Παράλληλα ασχολούνταν με την ιστορική έρευνα χειρογράφων και έκανε σχετικές δημοσιεύσεις. Ενώ ήταν καθηγητής, εστάλη από τη Σχολή για περαιτέρω σπουδές στην Ευρώπη. Εργάστηκε στις βιβλιοθήκες της Ρώμης, του Βερολίνου, της Λειψίας, του Λονδίνου και της Βιέννης. Το 1884 ανακηρύχθηκε διδάκτορας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Το 1884 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και διορίστηκε διευθυντής της ιερατικής σχολής του Πατριαρχείου. Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και προχειρίστηκε αρχιμανδρίτης από τον Πατριάρχη Ιωακείμ το Μεγαλοπρεπή. Το 1889 εξελέγη Μητροπολίτης Αγχιάλου. Το 1906 έγινε αυτόπτης μάρτυρας της πυρκαϊάς που κατέστρεψε την Αγχίαλο, ενώ οι λεγόμενοι «Εξαρχικοί» πυρπόλησαν και την κατοικία του, καταστρέφοντας τη σπουδαία βιβλιοθήκη του. Κατόπιν αυτού, κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη και εστάλη στην Κύπρο για να βοηθήσει στην επίλυση του χρονίζοντος εκεί «αρχιεπισκοπικού ζητήματος». Το 1909 εξελέγη Μητροπολίτης Πελαγονίας και το 1910 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Νίκαιας.
Στη Νίκαια παρέμεινε μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών, κατά την οποία κρίθηκε ανταλλάξιμος και ο τότε Πατριάρχης Κωνσταντίνος ΣΤ΄. Μετά την παραίτηση του Πατριάρχη, η ενδημούσα Σύνοδος εξέλεξε το Βασίλειο διάδοχό του, στις 13 Ιουλίου 1925, σε ηλικία 79 ετών.
Επί της Πατριαρχίας του υπογράφτηκε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας η ανταλλαγή των πληθυσμών, από την οποία εξαιρέθηκε η Σύνοδος, οι επίσκοποι του Πατριαρχείου και ο Πατριάρχης. Το 1925 αναγνωρίστηκε η Εκκλησία της Ρουμανίας ως Πατριαρχείο. Επίσης, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με την ιταλική Κυβέρνηση για το θέμα της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας των κατεχομένων από τους Ιταλούς Δωδεκανήσων και αναθεωρήθηκε ο Καταστατικός Χάρτης του Αγίου Όρους. Το 1928 ανατέθηκε στην Εκκλησία της Ελλάδος επιτροπικώς η διοίκηση των επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου που βρίσκονταν πλέον εντός της ελληνικής επικράτειας (των λεγομένων Νέων Χωρών). Επίσης, το 1928 παρασκευάστηκε Άγιο Μύρο και επικυρώθηκε ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Αμερικής.
Ο Βασίλειος Γ΄ πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 1929, σε βαθιά γεράματα. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, υπήρξε μέλος μασονικής στοάς.
Πηγές [Επεξεργασία]
| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας | ||
|---|---|---|
| Προκάτοχος Σωφρόνιος |
Μητροπολίτης Αγχιάλου 1889-1909 |
Διάδοχος Κωνσταντίνος |
| Προκάτοχος Ιωακείμ |
Μητροπολίτης Πελαγονίας 1909-1910 |
Διάδοχος Στέφανος |
| Προκάτοχος Άγνωστο |
Μητροπολίτης Νίκαιας 1910-1925 |
Διάδοχος Βενιαμίν |
| Προκάτοχος Κωνσταντίνος ΣΤ΄ |
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης 1925-1929 |
Διάδοχος Φώτιος Β΄ |
| Βασιλικοί τίτλοι | ||
| Προκάτοχος Κωνσταντίνος ΣΤ΄ |
Συναρχηγός Κράτους του Αγίου Όρους 1927-1929 |
Διάδοχος Φώτιος Β΄ |
