Γαβριήλ Γ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Γαβριήλ Γ΄ (... - 17 Οκτωβρίου 1707) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 1702-1707.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη. Σε μικρή ηλικία χειροτονήθηκε κληρικός και απέκτησε σπουδαία μόρφωση. Διετέλεσε Μητροπολίτης Χαλκηδόνος.

Στις 29 Αυγούστου 1702 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Με συνοδικές αποφάσεις αντιμετώπισε ζητήματα που έχουν σχέση με τη νηστεία, την εξομολόγηση, το γάμο, κλπ, ενώ αντιτάχθηκε στη μετάφραση των Ιερών Κειμένων στη δημοτική, καθώς και στον προσηλυτισμό των καθολικών στις Κυκλάδες. Με ενέργειές του ιδρύθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το πρώτο ελληνικό σχολείο, η μετέπειτα Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του έγινε η αγιοκατάταξη του Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου.

Παρέμεινε Πατριάρχης μέχρι το θάνατό του, στις 17 Οκτωβρίου 1707. Ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Καλλίνικος Β΄
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
1702-1707
Διάδοχος
Νεόφυτος Ε΄