Πατριάρχης Πύρρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Πύρρος ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλως από το 638 ως το 641 και κατόπιν για μικρό διάστημα το έτος 654.

Ήταν μονοθελητιστής, όπως και ο προκάτοχός του Σέργιος Α΄ και εξελέγη το Δεκέμβριο του 638 κατόπιν επιθυμίας του επίσης μονοθελητιστή Αυτοκράτορα Ηρακλείου. Προηγουμένως ήταν πρεσβύτερος στο ναό της Αγίας Σοφίας, ηγούμενος της Μονής της Θεοόκου στη Χρυσούπολη και κατείχε το οφίκιο του «άρχοντος των μοναστηριών». Ως Πατριάρχης, συνεκάλεσε ενδημούσα Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία επικύρωσε την «Έκθεση» μονοθεληστικού περιεχομένου, την οποία είχε συντάξει ο ίδιος και είχε αναρτήσει στο νάρθηκα της Αγίας Σοφίας, με σκοπό την ένωση των μονοφυσιτικών εκκλησιών της Ανατολής με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, σχέδιο που προωθούσε ο Ηράκλειος.

Αναφέρεται ότι ήταν δυσσεβής και μοχθηρός. Μάλιστα, μετά το θάνατο του Ηρακλείου και την άνοδο στο Θρόνο του γιου του Κωνσταντίνου, λέγεται ότι ο Πύρρος συνείργησε με τη μητριά του νεαρού Αυτοκράτορα, Μαρτίνα, στη δηλητηρίασή του. Όταν έγινε γνωστό αυτό, ο λαός επαναστάτησε και ο Πύρρος αναγκάστηκε να παραιτηθεί, περί το Σεπτέμβριο του 641, και να καταφύγει στην Καρχηδόνα.

Εκεί συναντήθηκε με το Μάξιμο τον Ομολογητή και, μετά από δημόσια συζήτηση που είχαν, ο Πύρρος επείσθη για το εσφαλμένο των θέσεων του Μονοθελητισμού και δήλωσε μετάνοια στον Πάπα Μαρτίνο Α΄ στη Ρώμη. Μετά όμως από τη δωδεκαετή Πατριαρχία του διαδόχου του, επίσης μονοθελητιστή, Παύλου Β΄, εξελέγη το 654 και πάλι ο Πύρρος, ο οποίος είχε στο μεταξύ επανέλθει στις μονοθεληστικές του απόψεις. Παρέμεινε όμως στο Θρόνο μόλις για τέσσερις μήνες, καθώς απεβίωσε την ημέρα της Πεντηκοστής του ίδιου έτους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]