Κωνσταντίνος Γ΄ Λειχούδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Κωνσταντίνος Γ΄ Λειχούδης ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1059 και 1063.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν συμμαθητής του Μιχαήλ Ψελλού και του (μετέπειτα διαδόχου του στον Οικουμενικό Θρόνο) Ιωάννη Ξιφιλίνου. Ανέβηκε σε υψηλά αξιώματα στην ιεραρχία της Αυτοκρατορίας: έγινε πρωτοβεστιάριος, πρόεδρος της Συγκλήτου και σύμβουλος των Αυτοκρατόρων Μιχαήλ Ε΄ Καλαφάτη και Κωνσταντίνου Θ΄ του Μονομάχου. Διετέλεσε επίσης ηγούμενος της Μονής Μαγγάνων.

Εξελέγη[1] Πατριάρχης το 1059, μετά την απομάκρυνση του Μιχαήλ Κηρουλάριου. Διασώζονται δύο κείμενά του:

  1. Περί δούλου εγκληματικού
  2. Περί του φονεύσαντος ιερέως και καθαιρεθέντος

Επίσης προέτρεψε τον Μιχαήλ Ψελλό να γράψει το πρώτο μέρος της Χρονογραφίας του, δηλαδή της ιστορίας των ετών 976-1059.

Όταν πέθανε, ο Μιχαήλ Ψελλός έγραψε επιτάφιο λόγο προς τιμήν του. Ανακηρύχθηκε άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 29 Ιουλίου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Προχειρίζεται πατριάρχης Κωνσταντίνος πρόεδρος και πρωτοβεστιάριος Λειχούδης, πρότερον ψήφου προβάσης επ' αύτω παρά των μητροπολιτών και του κλήρου και του λαού παντός, Ιωάννη Σκυλίτζη, Ιστορία, Bonnae, 1839, σελ. 644

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Μιχαήλ Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
1059-1063
Διάδοχος
Ιωάννης Η΄