Ισίδωρος Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ισίδωρος Α΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1347 ως το 1349.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη γύρω στο 1300. Ο πατέρας του ήταν ιερέας και η μητέρα του εκάρη μοναχή πριν το θάνατό της. Ο ίδιος εκάρη μοναχός στο Άγιο Όρος από τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τον οποίο και ακολούθησε. Αναδείχθηκε σε ένθερμο υποστηρικτή της ησυχαστικής διδασκαλίας και πολέμησε τον Βαρλαάμ.

Το 1341 εξελέγη Μητροπολίτης Μονεμβασίας, αλλά επαύθη μετά από τρία χρόνια για πολιτικούς λόγους. Το 1347 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Από τη θέση αυτή αποκατέστησε τον Γρηγόριο Παλαμά, τον οποίο χειροτόνησε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του, κατέβαλε προσπάθειες για τη βελτίωση των σχέσεων του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως με την Εκκλησία της Ρωσίας. Παραιτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1349[1].

Απεβίωσε το Φεβρουάριο του 1350. Το βίο του συνέγραψε ο μετέπειτα Πατριάρχης Φιλόθεος Κόκκινος γύρω στο 1355, ο οποίος και σώζεται σε δύο κώδικες[2].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιερά Μητρόπολις Σερρών και Νιγρίτης
  2. Κ. 4710/590 Ι.Μ.Ιβήρων, 15ου αιώνα, φ. 196-263, Μαρκιανός, 14ου αιώνα, φ. 214-255

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Ιωάννης ΙΔ΄
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
1347-1349
Διάδοχος
Κάλλιστος Α΄