Νίκος Χρηστίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νίκος Χρηστίδης
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης18 Σεπτεμβρίου 1944 (1944-09-18) (76 ετών)
Τόπος γέννησηςΘεσσαλονίκη, Ελλάδα
Ύψος1,78 μ.
ΘέσηΤερματοφύλακας
Ομάδες νέων
1958-1961Άρης Θεσσαλονίκης
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1961-1976Άρης Θεσσαλονίκης295(0)
1976-1982ΑΕΚ63(0)
Σύνολο327(0)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1964-1978Ελλάδα26(0)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1987ΑΕΚ
1998Ελλάδα U21 (βοηθός)
2000-2001Ελλάδα (βοηθός)
Ελλάδα
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Νίκος Χρηστίδης (Θεσσαλονίκη, 2 Αυγούστου 1944) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίκος Χρηστίδης ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών από την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο συμμετείχε σε 265 αγώνες πρωταθλήματος και παράλληλα αναδείχθηκε κυπελλούχος Ελλάδας, το 1970.[1] Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα τον Μάρτιο του 1962 και μέχρι το 1968 μοιραζόταν την θέση του τερματοφύλακα με τον Γιώργο Παντελάκο.[2] Δέχτηκε μόλις δεκαπέντε γκολ την σεζόν 1969-70, μία από τις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών.[3]

Το 1973-74, κατηγορήθηκε για ηθελημένη μειωμένη απόδοση στον αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού στις 30 Δεκεμβρίου 1973. Μέχρι εκείνο τον αγώνα είχε δεχτεί μόλις τρία γκολ σε δεκατρείς αγώνες, αλλά όταν στο 66ο λεπτό δέχτηκε το τρίτο γκολ από τον Κρητικόπουλο, ο τότε πρόεδρος των "κίτρινων", Νίκος Καμπάνης, έδωσε την εντολή να αντικατασταθεί. Ο Χρηστίδης τιμωρήθηκε με αποκλεισμό τριών χρόνων, αλλά αποκαταστάθηκε έναν χρόνο αργότερα, επιστρέφοντας στους αγωνιστικούς χώρους.[4][5]

Το 1976 μετεγγράφηκε στην ΑΕΚ, όπου αναδείχτηκε δυο φορές πρωταθλητής (1978, 1979) και κυπελλούχος το 1978.[6]

Ήταν από τους πρωταγωνιστές της μεγάλης πορείας του «Δικεφάλου» ως τους ημιτελικούς του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77.[7] Πέρασε ως αλλαγή του Λάκη Στεργιούδα, στον επαναληπτικό προημιτελικό με την αγγλική Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, στο 117ο λεπτό της παράτασης και χάρισε την πρόκριση στην Ένωση, αποκρούοντας δυο πέναλτι, παρότι ήταν ακόμη "κρύος".

Εγκατέλειψε την ενεργό δράση το 1982, σε ηλικία 38 ετών.

Σε εθνικό επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνίσθηκε 26 φορές (το διάστημα 1964-1978) με τα χρώματα της Ελλάδας, τέσσερις από τις οποίες ως αρχηγός.[8] Επίσης, υπήρξε βασικός τερματοφύλακας της εθνικής Νέων στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1963 (αγωνίστηκε σε πέντε επίσημους αγώνες και έναν φιλικό).

Προπονητική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική. Εργάστηκε περιστασιακά ως πρώτος προπονητής στην ΑΕΚ, ενώ ανέλαβε κατά καιρούς διάφορους συλλόγους μικρότερων κατηγοριών.

Εργάσθηκε ως βοηθός του Γιάννη Κόλλια το 1998 στην εθνική Ελπίδων αλλά και στην Ανδρών, επίσης ως βοηθός του Βασίλη Δανιήλ το 2000, ενώ το 2001 για έναν αγώνα βρέθηκε ως πρώτος προπονητής στον πάγκο της Ελλάδας, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με αντίπαλο τη Ρωσία (0-0), ακριβώς πριν την ανάληψη της τεχνικής της ηγεσίας από τον Ότο Ρεχάγκελ.[9]

Στατιστικά με τον Άρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοργάνωση Αγώνες Γκολ
Α' Εθνική 265 0
Κύπελλο Ελλάδας 20 0
Ευρωπαϊκοί αγώνες 8 0
Βαλκανικό Κύπελλο 2 0
Σύνολο 295 0

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]