Διονύσης Μινάρδος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Διονύσης Μινάρδος
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 1922
Τόπος γέννησης Πειραιάς, Ελλάδα
Ημερ. θανάτου 1992
Τόπος θανάτου Πειραιάς, Ελλάδα
Θέση Μέσος
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1938-1943 Εθνικός Πειραιώς
1944-1952 Ολυμπιακός Πειραιώς 23 (3)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1948-1950 Ελλάδα 7 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
1958-1959 ΠΑΟΚ
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Διονύσης Μινάρδος (Πειραιάς, 1922 - 1992) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια προπονητής ποδοφαίρου.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και από το 1938 έως το 1943 ανήκε στον Εθνικό Πειραιώς. Κατά το δεύτερο εξάμηνο εκείνου του έτους τον διεκδίκησε ο γείτονας Ολυμπιακός, στον οποίον τελικά εντάχθηκε "επίσημα" (με τις αθλητικές αρχές σε αδράνεια επί Κατοχής) στις αρχές του 1944.[1]

Τα επόμενα χρόνια έλαβε μέρος για το νέο του σύλλογο σε 119 επίσημους αγώνες ως εξής:[2]

και επίσης σε 149 φιλικούς με ελληνικές και ξένες ομάδες.

Εθνική Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρίστηκε 7 φορές διεθνής με την Ελλάδα και συγκεκριμένα ήταν παρών σε όλες τις συναντήσεις της πρώτης μεταπολεμικής διετίας 1948-Φεβρουάριος 1950.[3] Επιλέχθηκε, αφενός για τον παρθενικό αγώνα εθνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος κατόπιν 10 χρόνων Β' Π.Π και Εμφυλίου,[4] αφετέρου στην ευρύτερη νίκη της μέχρι σήμερα ιστορίας της, ένα φιλικό 8-0 επί της Συρίας το 1949.[5]

Προπονητική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εγκατέλειψε την ενεργό δράση ως παίκτης το 1952 και ασχολήθηκε με την προπονητική. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε τεχνικός του ΠΑΟΚ την περίοδο 1958-59, τελευταία πριν την καθιέρωση της Α' εθνικής κατηγορίας.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Πειραιώς[6]

1947, 1948 και 1951
1947, 1951 και 1952 — στο τελευταίο δεν αγωνίστηκε κατά τον πρώτο ή τον επαναληπτικό τελικό[7]
1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951 και 1952.

Ως ποδοσφαιριστής του Εθνικού ΕΠΣ Πειραιώς

  • 1 πρωτάθλημα Πειραιώς:
1939.

Παραπομπές - σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Αυτός είναι ο Ολυμπιακός • Η ένδοξη ιστορία του δημοφιλούς συλλόγου", Πάνος Μακρίδης - Ευάγγελος Φουντουκίδης, έκδοση εφημερ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», Αθήνα 1957, σελ. 57
  2. "Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου", Στάθης Αρβανίτης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 35, 83 και 348
  3. Διονύσης Μινάρδος, βάση δεδομένων ευρωπαϊκών εθνικών ομάδων eu-football.info
  4. Ελλάδα - Τουρκία 1:3
  5. 25 Νοεμβρίου, γήπεδο Παναθηναϊκού [1]
  6. ""Η ιστορία του Ολυμπιακού", ό.π, σελ. 24
  7. ""Η ιστορία του Ολυμπιακού", ό.π, σελ. 333

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • H Ιστορία του Ολυμπιακού, Εκδόσεις Γ.Χ. Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
  • Θρύλος • πορεία μέσα στο χρόνο, Εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, Αθήνα 1997, ISBN 960-3420-49-2
  • Χρυσός Θρύλος, Εκδόσεις Art Press, Αθήνα 1997
  • Εθνική Ελλάδος • Πορεία μέσα στο χρόνο, Εκδόσεις Παπαζήση Αθήνα 2001, ISBN 960-0210-82-9
  • Ολυμπιακός • Ένα αρχείο, μία ιστορία, Εκδόσεις Μίλητος 1998, ISBN 960-8460-09-3
  • Αλμανάκ, περιοδικό «ΕΙΚΟΝΕΣ», Αθήνα 1991
  • 80 χρόνια, 80 μορφές, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2005, ISBN 960-4420-21-6