Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γκιγιέρμο Όγιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γκιγιέρμο όγιος

Ο Όγιος ως προπονητής της Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε, 2018
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαÁngel Guillermo Hoyos Marchisio
Ημερ. γέννησης9 Ιουνίου 1963
Τόπος γέννησηςΒίγια Μαρία, Κόρδοβα, Αργεντινή
Ύψος1,73 μ.
ΘέσηΜέσος
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΟριέντε Πετρολέρο (προπονητής)
Ομάδες νέων
1979Μπάνφιλντ
1979-1981Ταγιέρες
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
1981–1982Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια15(3)
1983-1984Ταγιέρες
1985Κλουμπ Μπλούμινγκ
1986–1989Μπόκα Τζούνιορς46(2)
1990–1991Έβερτον Ντε Βίνια Ντελ Μαρ
1991–1992Τσακαρίτα Τζούνιορς
1992–1993Ντεπόρτες Τολίμα[1]38(2)
1994Unión Magdalena
1995Deportivo Táchira
1996El Vigía F.C
1997Minerven
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
2001–2006Μπαρτσελόνα Β
2006–2007Άρης Θεσσαλονίκης
2007–2008Ατρόμητος Αθηνών
2008–2009Π.Α.Σ. Γιάννενα
2009–2010Πανσερραϊκός
2010–2011Ανόρθωση Αμμοχώστου
2011–2012Μπολιβάρ
2012–2013Όνσε Κάλντας
2013–2014Ηρακλής
2014Ταγιέρες
2015Jacksonville Armada FC
2016Εθνική Βολιβίας
2016–2018Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε
2018–2019Άτλας
2019–2021Club Atlético Aldosivi
2022Ταγιέρες
2023Οριέντε Πετρολέρο
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Άνχελ Γκιγιέρμο Όγιος {ισπανικά: Ángel Guillermo Hoyos} (γεν. 9 Ιουνίου 1963), γνωστός κι ως απλά Γκιγιέρμο Όγιος, είναι Αργεντινός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως μέσος. Είναι ο σημερινός προπονητής της βολιβιανής ομάδας, Οριέντε Πετρολέρο.

Ποδοσφαιρική Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Όγιος κατάγεται από τη Βίγια Μαρία της Επαρχίας Κόρδοβα, της Αργεντινής. Η παιδική και εφηβική του ηλικία σημαδεύτηκαν από δυσκολίες καθώς έχασε νωρίς τον πατέρα του κι άρχισε να εργάζεται σε πολύ νεαρή ηλικία [2].

Έπαιξε ποδόσφαιρο για τις Αργεντίνικες Ταγιέρες (1979-80 και 1983-84), Μπάνφιλντ (1979), Μπόκα Τζούνιορς (1986-89) [3], Χιμνάσια Λα Πλάτα (1990), και Τσακαρίτα Τζούνιορς (1991-92), τις Κολομβιανές Ντεπόρτες Τολίμα (1992-93) και Ουνιόν Μαγκνταλένα (1994) [4], τη Χιλιανή Έβερτον Ντε Βίνια Ντελ Μαρ (1990-91), τις Ντεπορτίβο Τάχιρα (1995), Ελ Βίγια (1996) και Μινερβέν (1997) από τη Βενεζουέλα, το Κλουμπ Μπλούμινγκ της Βολιβίας (1985)[5] και την Ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια (1981-82)[6].

Με την Μπόκα Τζούνιορς κατέκτησε το Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες (1989) [7].

Ήταν στη λίστα των παικτών που κλήθηκαν από τον Λουίς Μενότι για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Νέων του 1979 (μαζί με παίκτες όπως ο Ντιέγκο Μαραντόνα και ο Ραμόν Ντίας) [8], αν και τελικά δεν αποτέλεσε μέλος της επίσημης ομάδας [9][10] που κατέκτησε το κύπελλο στην Ιαπωνία.

Προπονητική Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως προπονητής εργάστηκε για τέσσερα χρόνια (2001-2005) στην Μπαρτσελόνα Β, όπου ανακάλυψε τον Λιονέλ Μέσι [11][12], και κατέκτησε δύο φορές το πρωτάθλημα νέων. Μετά την απόλυσή του από την Μπαρτσελόνα, έμεινε ένα χρόνο χωρίς ομάδα [13]προτού αναλάβει το καλοκαίρι του 2006 τον Άρη Θεσσαλονίκης [14] και τον μετατρέψει σε μια αμιγώς λάτιν ομάδα, παίζοντας θεαματικό επιθετικό ποδόσφαιρο. Το πέρασμά του από τη Θεσσαλονίκη υπήρξε εντυπωσιακό ως προς τον τρόπο που αγωνίζονταν η ομάδα, αλλά άκρως απογοητευτικό ως προς τη συγκομιδή βαθμών κι έτσι στις απολύθηκε με συνολικό απολογισμό σε 17 επίσημους αγώνες, 3 νίκες, 10 ισοπαλίες και 4 ήττες [15][16]. Παρέμεινε στην Ελλάδα και συνέχισε στον Ατρόμητο [17](2007-08), στον ΠΑΣ Γιάννενα (2008-09), όπου πέτυχε τον προβιβασμό της ομάδας στη Σούπερ Λίγκα[18] και στον Πανσερραϊκό (2009-10) [19][20].

Στις 31 Μαΐου 2010, ανέλαβε την Κυπριακή Ανόρθωση αλλά ως μη κάτοχος προπονητικής άδειας UEFA Pro, αναγκάστηκε η ομάδα να επιστρατεύσει τον Βούλγαρο προπονητή Βασίλ Σίμοφ, φαινομενικά ως πρώτο προπονητή, κι ο Όγιος δηλώθηκε ως τεχνικός διευθυντής στους αγώνες της Ανόρθωσης. Στις 17 Νοεμβρίου 2010 και μετά από μόλις 18 αγώνες, ο Όγιος έλυσε το συμβόλαιό του με την ομάδα [21]. Mετά την Ανόρθωση, δούλεψε στην Μπολιβάρ (2011-12), με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βολιβίας, αλλά και στην Κολομβιανή Όνσε Κάλντας (2012). Στις 2 Νοεμβρίου 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης [22] και παρέμεινε κάτοικος Θεσσαλονίκης μέχρι τον Απρίλιο του 2014. Τον Οκτώβριο του 2014 ανέλαβε την Ταγιέρες [23] αλλά το πέρασμά του από τη γενέτειρά του, διήρκησε μόνο δυο μήνες. Τον Ιανουάριο του 2015 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ως βοηθός προπονητή, με την Τζάκσονβιλ Αρμάδα της Φλόριντα. Τον Ιούνιο του 2015, προήχθη στη θέση του πρώτου προπονητή αλλά μετά από 18 αγώνες, έλυσε το συμβόλαιό του στις 21 Σεπτεμβρίου 2015. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τη Βολιβιανή Οριέντε Πετρολέρο [24], ανέλαβε την Εθνική Βολιβίας, αντικαθιστώντας τον Ζούλιο Σέζαρ Μπαλντιβιέσο, με στόχο να οδηγήσει την ομάδα οδηγήσει στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας [25][26][27]. Τα Χριστούγεννα του 2016 ανέλαβε τη Χιλιανή Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε [28][29], την οποία οδήγησε στην κατάκτηση του 18ου Πρωταθλήματος στην ιστορία της[30][31]. Παράλληλα τιμήθηκε με το βραβείο του καλύτερου προπονητή στα βραβεία El Gráfico 2017[32]. Ωστόσο, παρά τη σταθερά ανοδική πορεία της ομάδας, δύο βαριές ήττες σε πρωτάθλημα (6-1) από την Unión La Calera, και 7-0 από την Κρουζέιρο για το Κόπα Λιμπερταδόρες (η μεγαλύτερη ήττα που γνώρισε ομάδα από τη Χιλή στον θεσμό) [33], ανάγκασαν τη διοίκηση του συλλόγου να του δείξει την πόρτα της εξόδου [34].

Λίγο αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη Μεξικανική Άτλας, O Όγιος ξεκίνησε τη θητεία του στον κοκκινόμαυρο πάγκο την 9η αγωνιστική του Πρωταθλήματος Απερτούρα 2018, αντικαθιστώντας τον Χεράρντο Εσπινόζα. Σε εννέα αγώνες πέτυχε δύο νίκες, τρεις ισοπαλίες και τέσσερις ήττες. Στο Πρωτάθλημα Κλαουσούρα του 2019, κάθισε στον πάγκο της Άτλας σε 10 παιχνίδια, με απολογισμό τριών νικών, μίας ισοπαλίας και πέντε σερί ηττών, γεγονός που οδήγησε στην αποπομπή του, τον Μάρτιο του 2019, ακολουθώντας τον δρόμο των προηγούμενων έξι προπονητών που είχαν καθίσει στον πάγκο της ομάδας εκείνη τη σεζόν [35][36]. Τον Οκτώβρη του 2019, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Αργεντίνικη Κλαμπ Ατλέτικο Αλδοσίβι, η οποία βρίσκονταν καθηλωμένη στην 22η θέση του βαθμολογικού πίνακα στην Πρωτάθλημα Αργεντινής [37][38][39]. Στις 10 Ιανουαρίου 2021 ανακοινώθηκε η λύση του συμβολαίου με κοινή συναίνεση των μερών. Κατά τη θητεία του στην Αλδοσίβι, ο Όγιος διηύθυνε 26 αγώνες, με απολογισμό 8 νίκες, 4 ισοπαλίες και 14 ήττες [40].

Στις 14 Ιανουαρίου 2022, ο Όγιος επέστρεψε (οκτώ χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία στον πάγκο της ομάδας) στην Ταγιέρες, την ομάδα από την οποία είχε ξεκινήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα [41][42]. Ωστόσο μια εντός έδρας ήττα από τη Σαν Λορέντζο στις 13 Μαρτίου 2022, οδήγησε, τον πρόεδρος της ομάδας, Andrés Fassi, να ανακοίνωσει την απομάκρυνση του Όγιος από το τιμόνι της ομάδας, μιας και η ομάδα της Κόρδοβα παρέμεινε τελευταία και χωρίς νίκη στον βαθμολογικό πίνακα [43].

Στις 4 Μαΐου 2023, επέστρεψε στη Βολιβία και στον πάγκο της Οριέντε Πετρολέρο. [44]


Ένας από τους γιους του, ο Άνχελ Γκιγιέρμο Χόγιος Μπούμπικο, είναι εν ενεργεία ποδοσφαιριστής.

  1. ↑ Tolima statistics @ Golgolgol.net
  2. ↑ Pereyra, Omar (10 Αυγούστου 2016). «Hoyos: «Vendí diarios y lustré botas. Fue difícil»». eju.tv (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  3. ↑ «Angel Guillermo Hoyos - Trayectoria y Biografía de Jugadores». Historia de Boca Juniors (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  4. ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2023.
  5. ↑ «Ángel Guillermo Hoyos - Player profile». www.transfermarkt.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  6. ↑ «Hoyos, Ángel Guillermo Hoyos Marchisio - Futbolista | BDFutbol». www.bdfutbol.com. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  7. ↑ «Supercopa 1989 - Campaña Completa». Historia de Boca Juniors (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  8. ↑ González, Christian (25 Δεκεμβρίου 2016). «El duro paso de Hoyos por Boca y su relación con Maradona». Diario AS (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  9. ↑ «Argentina ganaba hace 35 años su primer Mundial Juvenil en Japón». www.diariojornada.com.ar (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  10. ↑ FIFA.com. «Campeonato Mundial Juvenil de la FIFA Japón 1979 - Equipos - Argentina - FIFA.com». FIFA.com (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  11. ↑ «Messi's 'football father' to be appointed at Aldovisi». MARCA in English (στα Αγγλικά). 8 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  12. ↑ «Guillermo Hoyos, el padrino de Messi» (στα es-ES). Marcet Football University. 2018-05-16. https://marcetfootball.com/es/hoyos-guillermo/. Ανακτήθηκε στις 2025-08-16.
  13. ↑ YellowRadio.gr (2 Μαρτίου 2020). «Αποκαλύψεις Όγιος: "Ο χοντρός Αντώνης, η πρόταση από τον Ολυμπιακό και η επανάσταση στον Άρη" | Yellow Radio». Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  14. ↑ newsroom, sport-fm. «ΑΡΗΣ: Και επίσημα Όγιος». sport-fm.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  15. ↑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ. «Γκιγιέρμε Όγιος και Άρης». aris.re. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  16. ↑ ΚΑΡΑΪΝΔΡΟΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ (9 Ιανουαρίου 2007). «Τέλος ο Ογιος από τον Αρη». www.contra.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  17. ↑ «ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ Τίτλοι τέλους για τον Ογιος». www.emakedonia.gr. 27 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  18. ↑ Κομνηνού, Έλλη (11 Ιανουαρίου 2010). «Αιφνιδιαστική επίσκεψη του ΥΠΕΞ της Γερμανίας στην Υεμένη | Flash». www.flash.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  19. ↑ newsroom, sport-fm. «Μεγάλες προσδοκίες και υψηλοί στόχοι από τον Όγιος». sport-fm.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  20. ↑ «Πανσερραϊκός: «Τέλος» ο Γκιγιέρμο Όγιος - Zougla». 1 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  21. ↑ newsroom, sport-fm. «Ο Κρισμάρεβιτς στην Ανόρθωση». sport-fm.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  22. ↑ ΤΣΕΛΕΠΙΔΗΣ, ΠΑΡΗΣ (2 Νοεμβρίου 2013). «Και επίσημα Όγιος στον Ηρακλή». SPORT24. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  23. ↑ Themasports. «Βγήκε από την ανεργία ο Γκιγιέρμο Όγιος! Η νέα ομάδα του πρώην προπονητή της Ανόρθωσης...». themasports.tothemaonline.com. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  24. ↑ PRESSARIS (9 Μαρτίου 2016). «Συμφωνία με κιτρινόμαυρο φόντο στην Βολιβία! Ο Νάτσο... προσέλαβε τον Όγιος στην Οριέντε Πετρολέρο!». pressaris.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  25. ↑ «Ο Γκιγιέρμο Όγιος προπονητής της εθνικής Βολιβίας». in.gr. 3 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  26. ↑ «Η νέα ομάδα του Γκιγιέρμο Όγιος | Kerkida.net». www.kerkida.net (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  27. ↑ Super-fm (4 Αυγούστου 2016). «Που χάθηκες εσύ Γκιγιέρμο Όγιος;». Super-FM. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  28. ↑ Χήρα, Άντρια (27 Δεκεμβρίου 2016). «Η νέα ομάδα του Όγιος». www.sigmalive.com. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  29. ↑ «Η νέα ομάδα του Όγιος» (στα Αγγλικά). 27 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  30. ↑ AlAireLibre.cl. «La Universidad de Chile de Hoyos gritó campeón tras derribar a San Luis». alairelibre.cl (στα Spanish). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  31. ↑ «Campeones de la Década: La última estrella de Universidad de Chile en Primera División» (στα es-ES). ANFP. https://www.anfp.cl/noticia/35691/campeones-de-la-decada-la-ultima-estrella-de-universidad-de-chile-en-primera-division. Ανακτήθηκε στις 2025-08-16.
  32. ↑ Chile, Por El Gráfico (27 Νοεμβρίου 2017). «Premios El Gráfico 2017: El año soñado de Guillermo Hoyos que lo coronó como el mejor DT de 2017». Publimetro Chile (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  33. ↑ «La U de Chile despidió al DT Guillermo Hoyos». ESPN.com.ar (στα Ισπανικά). 27 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  34. ↑ «Δύο ηχηρά «χαστούκια» έδιωξαν τον Όγιος! (videos)» (στα Αγγλικά). 28 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  35. ↑ http://www.fmfstateofmind.com/2019/3/10/18257515/angel-guillermo-hoyos-departs-atlas-fc
  36. ↑ http://www.espn.com.ar/futbol/mexico/nota/_/id/5364579/atlas-ceso-al-tecnico-angel-guillermo-hoyos-tras-derrota-ante-cruz-azul
  37. ↑ ΦΟIΝΙΞ (13 Οκτωβρίου 2019). «Κόντρα σε Ρίβερ και Μπόκα ο Όγιος!». anorthosis24.net (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  38. ↑ Olé, Diario Deportivo (14 Οκτωβρίου 2019). «Hoyos en uno». Olé (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  39. ↑ «Νέα ομάδα για Όγιος». Protathlima. 12 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  40. ↑ http://www.iamnoticias.com.ar/2021/01/hoyos-se-fue-de-aldosivi/
  41. ↑ «Βρήκε ομάδα μετά από ένα χρόνο ο Γκιγιέρμο Όγιος». athlosnews.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  42. ↑ Pedretti, Dario (2022-01-13). «Ángel Guillermo Hoyos es el nuevo Director Técnico de Talleres - Club Atlético Talleres» (στα es-ES). Club Atlético Talleres. https://www.clubtalleres.com.ar/angel-guillermo-hoyos-es-el-nuevo-director-tecnico-de-talleres/. Ανακτήθηκε στις 2025-08-16.
  43. ↑ «Talleres de Córdoba despidió al entrenador: el ciclo de Guillermo Hoyos duró apenas 55 días y ya le buscan reemplazante». LA NACION (στα Ισπανικά). 13 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
  44. ↑ «ΕΠΙΣΗΜΟ: Αναλαμβάνει την ομάδα ο Γκιγιέρμο Όγιος! (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ)». Ant1 Live. 4 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γκιγιέρμο_Όγιος&oldid=11312229"