Ανδρέας Σταματιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ανδρέας Σταματιάδης
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης16 Αυγούστου 1935 (1935-08-16) (82 ετών)
Τόπος γέννησηςΑθήνα, Ελλάδα
ΘέσηΜέσος
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1950-1968ΑΕΚ267(60)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1954-1963Ελλάδα8(0)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1974-1979ΑΕΚ (βοηθός)
1977ΑΕΚ
1979ΑΕΚ
1979-1980Ατρόμητος Αθηνών
1980-1981Αιγάλεω
1981-1982Διαγόρας Ρόδου
1982-1983Αιγάλεω
1986-1992Ελλάδα U21
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ανδρέας Σταματιάδης (Αθήνα, 16 Αυγούστου 1935) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ. και προπονητής, με συνεισφορά ως βοηθός αλλά και ως πρώτος προπονητής στην ομάδα των "κιτρινόμαυρων" της διετίας 1977-79.

Ποδοσφαιρική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ΑΕ Μελανδίας το 1947 και τον επόμενο χρόνο (1948) αγωνίστηκε στη Σπάρτα Αθηνών. Το 1950, σε ηλικία 15 ετών, εντάχθηκε στην ΑΕΚ, όπου παρέμεινε επί 18 συναπτά έτη, μέχρι το 1968 όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία 33 ετών.

Με την "Ένωση" κατάκτησε ως ποδοσφαιριστής δύο πρωταθλήματα Α' Εθνικής (1962-63, 1967-68) και τρία κύπελλα Ελλάδας (1955-56, 1963-64, 1965-66).

Στις εθνικές ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σταματιάδης είχε 8 συνολικά συμμετοχές με τη γαλανόλευκη φανέλα. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαρτίου 1954 στην εκτός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον του Ισραήλ για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1954.[1] Τελευταία του συμμετοχή ήταν στις 27 Νοεμβρίου 1963 όταν η Ελλάδα αντιμετώπισε εκτός έδρας σε φιλικό αγώνα την Κύπρο.[2]

Προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την πενταετία 1974-1979 εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στην ΑΕΚ, αρχικά του Φράντισεκ Φάντρονκ και στη συνέχεια των Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι και Φέρεντς Πούσκας, ενώ δύο φορές χρειάστηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες του και ως πρώτος. Η αρχή έγινε το 1977 για δύο αγωνιστικές (3η-4η), καθώς και για 11 αγωνιστικές (24η-34η) πριν το τέλος της περιόδου 1978-79, όταν αντικατέστησε στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου τον Πούσκας, για να διατηρήσει την ομάδα στην κορυφή, κάτι που τελικά επετεύχθη, ενώ παράλληλα έφτασε και στον τελικό του κυπέλλου. Κατά περιόδους εργάστηκε και στα τμήματα υποδομών της ΑΕΚ, ενώ για αρκετά χρόνια υπήρξε ο Διευθυντής των τμημάτων αυτών, θέση από την οποία αποχώρησε το 2013, όταν και αντικαταστάθηκε από τον Άκη Ζήκο.[3]

Το 1979, μετά τη θητεία του στην ΑΕΚ, ανέλαβε προπονητής του Ατρόμητου Αθηνών, με τον οποίο εξασφάλισε τον τίτλο στη Β' Εθνική, ενώ στα τέλη της περιόδου 1979-80 κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο του Αιγάλεω, διατηρώντας τον σύλλογο στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά (1980-81), διεκδίκησε με το "Σίτι" την άνοδο στην Α' Εθνική, την οποία όμως δεν εξασφάλισε τελικά, καθώς ηττήθηκε από τη Ρόδο του Μιχάλη Μπέλλη σε αγώνα μπαράζ, στο γήπεδο του Ηρακλείου Κρήτης, με 1-0 στην παράταση (Ιούνιος 1981). Την περίοδο 1981-82 ο Σταματιάδης ήταν προπονητής στον Διαγόρα Ρόδου, αλλά το καλοκαίρι του 1982 επέστρεψε στο Αιγάλεω. Η ομάδα των δυτικών προαστίων κατέκτησε το τελευταίο πρωτάθλημα Νότου (1982-83) και προβιβάστηκε στην Α' Εθνική. Εργάσθηκε επίσης στους συλλόγους της Ρόδου, των Τρικάλων, της Λαμίας, της Αναγέννησης Καρδίτσας, της Χαλκίδας και του Αχαρναϊκού.

Υπήρξε επίσης ο προπονητής της εθνικής Ελπίδων επί μία εξαετία (1986-1992), την οποία το 1988 οδήγησε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.[4]

Τίτλοι - Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ποδοσφαιριστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΑΕΚ

Ως προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΑΕΚ
Εθνική Ελπίδων

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]