Κέρτεζη Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°58′46″N 21°59′41″E / 37.97944°N 21.99472°E / 37.97944; 21.99472

Κέρτεζη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κέρτεζη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΚαλαβρύτων
Δημοτική ενότηταΚαλαβρύτων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο823
Πληθυσμός365 (2011)

Η Κέρτεζη είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας το οποίο και υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Καλαβρύτων. Αριθμεί 365 μόνιμους κάτοικους[1]. Απέχει 220 χλμ. από την Αθήνα και 17 χλμ. από τα Καλάβρυτα. Βρίσκεται στους πρόποδες του Ερύμανθου, σε παρυφάδα του που αποκαλείται Καλλιφώνιο σε υψόμετρο 823 μέτρων. Περιβάλλεται από έλατα, βαλανιδιές και καστανιές. Έχει άφθονα νερά από τις πολλές πηγές που αναδύονται μέσα από τα βουνά γι' αυτό και ο κάμπος της είναι εύφορος.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφέρεται σαν οικισμός για πρώτη φορά το 1402. Το όνομα Κέρτεζη πιθανότατα είναι αρβανίτικο και σημαίνει σκιερός τόπος[2].

Με το Β.Δ. της 20ης Ιανουαρίου του 1870 γίνεται πρωτεύουσα του Δήμου Καλλιφωνίας[2] έως το 1912. Είχε 200 οικογένειες το 1899[3]. Με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητη Κοινότητα του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 γνωστό σαν "Σχέδιο Καποδίστριας" καταργείται η Κοινότητα και γίνεται Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Καλαβρύτων. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί Τοπική κοινότητα του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων[4].

Πολιτισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο χωριό καλλιεργούνται τα ονομαστά "κερτεζίτικα φασόλια"[5]. Με δεδομένο αυτό, τα τελευταία χρόνια διοργανώνεται στο χωριό από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κερτεζιτών Αθήνας "Ο Στριφτόμπολας" η λεγόμενη "Γιορτή Φασολάδας"[6]. Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται επίσης στο χωριό η λεγόμενη "Γιορτή του Τσοπάνη"[7][8].

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.