Σκεπαστό Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°2′34″N 22°4′26″E / 38.04278°N 22.07389°E / 38.04278; 22.07389

Σκεπαστό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Σκεπαστό
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Καλαβρύτων
Δημοτική ενότητα Καλαβρύτων
Τοπική κοινότητα Σκεπαστού
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Περιφερειακή ενότητα Αχαΐας
Υψόμετρο 819
Πληθυσμός 514 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Βυσωκά

Το Σκεπαστό (παλιά ονομασία: Βυσωκά) είναι μία από τις μεγαλύτερες σε πληθυσμό Τοπικές Κοινότητες του Δήμου Καλαβρύτων, μερικά χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα, απέναντι από την Ιστορική Μονή της Αγίας Λαύρας, σε υψόμετρο 819 μέτρων. Στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει πληθυσμό 514 κατοίκους[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι ένα από τα παλαιότερα χωριά της περιοχής. Η ιστορία του ανάγεται στον 15° αιώνα[εκκρεμεί παραπομπή]. Συμμετείχε ενεργά στους αγώνες του έθνους, ιδιαίτερα κατά την Επανάσταση του 1821. Προπολεμικά παρουσίαζε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Το χωριό βομβαρδίστηκε στις 29 Νοεμβρίου του 1943, γιατί υπήρξε το κέντρο αντιστασιακών οργανώσεων. 13 κάτοικοι σκοτώθηκαν και αρκετοί τραυματίστηκαν. Στο Σκεπαστό γεννήθηκε ο ιερομόναχος Τιμόθεος Βερύνης, ηγούμενος της μονής Αγίας Λαύρας κατά τον 18ο αιώνα[2].

Λοιπά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σκεπαστό συγκρατεί σημαντικό δυναμικό νέων ανθρώπων που παρέμειναν στον τόπο τους με κυριότερη ασχολία την αγροτοκτηνοτροφία. Τα τελευταία χρόνια οι ασχολίες των κατοίκων διευρύνθηκαν με νέες δραστηριότητες γύρω από την επεκτεινόμενη τουριστική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής. Στο χωριό δραστηριοποιούνται ο «Πολιτιστικός Σύλλογος Νέων Σκεπαστού», ο οποίος πραγματοποιεί δραστηριότητες μορφωτικού - εκπολιτιστικού και κοινωνικού χαρακτήρα και ο «Αθλητικός Όμιλος Σκεπαστού».

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
  2. Ευαγγελάτου, Χρήστου Γ. (1977). Αγία Λαύρα. Ιστορία της Ιεράς Μονής 961 - 1961 (10η έκδοση). Αθήναι, σελ. 40. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.