Κερασιά Λεχουρίου Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κερασιά Αχαΐας
Για οικισμούς με ονομασία ίδια με την παλιά που έφερε το χωριό, δείτε: Κερέσοβα
Κερασιά
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κερασιά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΚαλαβρύτων
Δημοτική ενότηταΑροανίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο800
Πληθυσμός73 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚερέσοβα

Η ΚερασιάΚερασέα) είναι ορεινό χωριό της Αχαΐας στην πρώην Επαρχία Καλαβρύτων και κοντά στα σύνορα του νομού με την Αρκαδία και την Ηλεία. Βρίσκεται στον Ερύμανθο σε υψόμετρο 800 μέτρων στους πρόποδες του όρους Κάκαβος. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος στον οποίο είναι αφιερωμένη η κεντρική του εκκλησία[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι άγνωστο πότε κατοικήθηκε πρώτη φορά. Η Κερέσοβα - Κερασιά πιστεύεται ότι δεν ήταν ανεπτυγμένος συνοικισμός αλλά αγροικίες ποιμένων που επί Α΄ Τουρκοκρατίας και Α΄ Λατινοκρατίας αναπτύχθηκε σε οικισμό[2].

Η ονομασία Κερέσοβα, παλιά ονομασία του χωριού, αναφέρεται πρώτη φορά το 1463 σε καταγραφή των Οθωμανικών τιμαρίων της περιοχής και πιστεύεται ότι προϋπήρχε της Οθωμανικής κατάκτησης του 1460[3]. Το παλιό όνομα του χωριού "Κερέσοβα" σημαίνει τόπος με πολλές κερασιές και προήλθε από την ελληνική «κέρασος» με την σλάβικη κατάληξη «-οβα»[3]. Στην ενετική απογραφή του 1700 η Κερέσοβα αναφέρεται ως Geresova με 9 οικογένειες 20 άντρες και 22 γυναίκες[4]. Το 1928 μετενομάστηκε σε Κερασιά[5].

Κατά την Β΄ Τουρκοκρατία (1715-1821) ανήκε διοικητικά στον Καζά των Καλαβρύτων και στο Σέμτι του Λεχουρίου [6]. Στην επανάσταση του 1821 αναφέρεται η οικογένεια Μπέλη με μεγάλη προσφορά στον αγώνα. Ο Χρήστος Μπέλης μάλιστα τιμήθηκε με το αριστείο ανδρείας[7]. Μετά την απελευθέρωση στην περιοχή έδρασαν οι ληστές Κ. Πανόπουλος, Κάπαρης και άλλοι[8]. Στην διάρκεια της κατοχής και τους εμφυλίου πολέμου στην περιοχή έδρασαν αντάρτικα σώματα[9].

Οδική σύνδεση το χωριό απέκτησε το 1950 με ιδιωτική πρωτοβουλία χωριανών[10].

Διοικητική ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1836 αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ψωφίδας της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος[11] αφού αποσπάστηκε από την Επαρχία Διποταμίας[12]. Το 1912 με την κατάργηση των δήμων αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Λιβαρτζίου και από το 1916 της κοινότητας Λεχουρίου αφού αποσπάστηκε από την κοινότητα Λιβαρτζίου[5]. Το 1998 με το Σχέδιο Καποδίστριας έγινε οικισμός του πρώην Δήμου Αροανίας έως το 2010 που έγινε οικισμός του Δήμου Καλαβρύτων[5].

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Κερασιά χτίστηκε δημοτικό σχολείο το 1936 ενώ έως τότε λειτουργούσε σε διάφορα κτίρια του χωριού[13]. Έπαψε να λειτουργεί την δεκαετία του 90.

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

έτος Πληθυσμός
1700 (Γκριμάνι) 42[4]
1835 103[2]
1844 66[14]
1861 95[14]
1896 102[14]
1907 102[14]
1940 142[14]
1961 108[14]
1981 61[14]
2001 105[14][15]
2011 73[16]

Λοιπά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο οικισμό του τοπικού διαμερίσματος Λυκουρίας του Δήμου Καλαβρύτων.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 175.
  2. 2,0 2,1 Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 55.
  3. 3,0 3,1 Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 61.
  4. 4,0 4,1 Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 54.
  5. 5,0 5,1 5,2 Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 123.
  6. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 68.
  7. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 74.
  8. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 240.
  9. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 114.
  10. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 244.
  11. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 122.
  12. ΕΕΤΑΑ Διοικητικές μεταβολές Οικισμών των ΟΤΑ, Κερέσοβα Ν. Αχαΐας και Ήλιδος
  13. Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 149.
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 14,5 14,6 14,7 Σακελλαρόπουλος 2012, σελ. 121.
  15. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  16. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.